شناسه حدیث :  ۳۷۵۷۶۰

  |  

نشانی :  مکارم الأخلاق  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۵۳  

عنوان باب :   الباب العاشر في الأدعية و ما يتعلق بها و هو خمسة فصول الفصل الخامس في نوادر من الأدعية في العطاس

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: مَنْ سَمِعَ عَطْسَةً فَحَمِدَ اَللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ وَ صَلَّى عَلَى

مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ لَمْ يَشْتَكِ ضِرْسَهُ وَ لاَ عَيْنَهُ أَبَداً ثُمَّ قَالَ وَ إِنْ سَمِعَهَا وَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اَلْعَاطِسِ اَلْبَحْرُ فَلاَ يَدَعْ أَنْ يَقُولَ ذَلِكَ.
زبان ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه احمدزاده ;  ج ۱  ص ۷۶۳

امام صادق عليه السّلام:هركس صداى عطسه‌اى بشنود و حمد و ثناى خدا بگويد و صلوات بفرستد،هرگز چشم و دندانش درد نگيرند.سپس فرمود:حتى اگر ميان او و عطسه‌كننده دريايى فاصله باشد و صداى عطسه را بشنود،گفتن اين اذكار را ترك نكند.

divider

مکارم الأخلاق / ترجمه میرباقری ;  ج ۲  ص ۱۹۰

از امام ششم(عليه السّلام):هر كه عطسه‌اى بشنود خدا را حمد گويد و بر محمّد و آل او درود فرستد،هرگز از چشم و دندان رنج نبيند،و اگر بين او و عطسه‌كننده دريائى باشد و عطسه را بشنود اين دعا را بگويد.

divider