شناسه حدیث :  ۳۷۵۷۴۷

  |  

نشانی :  مکارم الأخلاق  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۵۱  

عنوان باب :   الباب العاشر في الأدعية و ما يتعلق بها و هو خمسة فصول الفصل الخامس في نوادر من الأدعية في الجنازة

معصوم :   امام سجاد (علیه السلام)

كَانَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ إِذَا رَأَى جَنَازَةً قَالَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي لَمْ يَجْعَلْنِي مِنَ اَلسَّوَادِ اَلْمُخْتَرَمِ وَ قَالَ أَيْضاً اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي تَعَزَّزَ بِالْقُدْرَةِ وَ قَهَرَ عِبَادَهُ بِالْمَوْتِ .
زبان ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه میرباقری ;  ج ۲  ص ۱۸۴

حضرت زين العابدين هر گاه جنازه‌اى را ميديد ميفرمود:(سپاس خداوندى را كه مرا فردى بيچاره و مستأصل قرار نداد)و نيز ميفرمود:(سپاس خدائى را كه با قدرت خويش پيروز و غالب است و بر بندگان با ميراندن ايشان غلبه ميفرمايد).

divider

مکارم الأخلاق / ترجمه احمدزاده ;  ج ۱  ص ۷۵۷

امام زين العابدين عليه السّلام هرگاه جنازه‌اى مى‌ديد،مى‌گفت:«سپاس خدايى را كه مرا از مردگان قرار نداد»و همچنين مى‌گفت:«سپاس خدايى را كه با قدرت خويش،نيرومند است و با مرگ بر بندگانش غلبه كرده».

divider