شناسه حدیث :  ۳۷۵۷۴۵

  |  

نشانی :  مکارم الأخلاق  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۵۱  

عنوان باب :   الباب العاشر في الأدعية و ما يتعلق بها و هو خمسة فصول الفصل الخامس في نوادر من الأدعية في البلاء

معصوم :   مضمر

مَنْ رَأَى أَحَداً مِنْ أَهْلِ اَلْبَلاَءِ فَلْيَقُلْ سِرّاً اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي عَافَانِي مِمَّا اِبْتَلاَهُ بِهِ وَ لَوْ شَاءَ لَفَعَلَ .
زبان ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه میرباقری ;  ج ۲  ص ۱۸۴

هر كه يكى از اهل بلا را بيند آهسته و پنهانى بگويد:(سپاس خدائى را كه مرا از اين بلا عافيت داده و اگر ميخواست بدان مبتلايم مى‌ساخت).

divider

مکارم الأخلاق / ترجمه احمدزاده ;  ج ۱  ص ۷۵۷

هركس،يكى از اهل بلا را ببيند،آهسته و پنهانى بگويد:«سپاس خدايى را كه من را از آنچه كه او را به آن مبتلا كرد،عافيت داده و اگر مى‌خواست به آن مبتلايم مى‌كرد».

divider