شناسه حدیث :  ۳۷۵۵۳۶

  |  

نشانی :  مکارم الأخلاق  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۰۷  

عنوان باب :   الباب العاشر في الأدعية و ما يتعلق بها و هو خمسة فصول الفصل الثالث في الذكر و الصلاة على النّبيّ صلّى اللّه عليه و آله و الاستغفار و البكاء في التحميد

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

نَفَرَتْ بَغْلَةٌ لِأَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِيمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَ اَلْمَدِينَةِ فَقَالَ لَئِنْ رَدَّهَا اَللَّهُ عَلَيَّ لَأَشْكُرَنَّهُ حَقَّ شُكْرِهِ فَلَمَّا أَخَذَهَا قَالَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ اَلْعٰالَمِينَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ شُكْراً لِلَّهِ.
زبان ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه میرباقری ;  ج ۲  ص ۹۰

استر امام باقر(عليه السّلام)در بين راه مكه و مدينه فرار كرد امام فرمود اگر خدا استرم را باز گرداند او را چنان كه سزاوار است شكر گويم چون استر باو رسيد سه بار فرمود (الحمد لله رب العالمين.). و سه بار فرمود: (شكرا للّٰه).

divider

مکارم الأخلاق / ترجمه احمدزاده ;  ج ۱  ص ۶۶۱

استر امام باقر عليه السّلام ميان مكه و مدينه رم كرد،حضرت فرمود:اگر خدا آن را به من بازگرداند او را آن‌گونه كه شايسته است شكر مى‌كنم و چون آن را پيدا كرد، سه بار گفت:«الحمد للّه ربّ‌ العالمين»و سپس سه مرتبه گفت:«شكرا للّه».

divider