شناسه حدیث :  ۳۷۴۱۶۷

  |  

نشانی :  مکارم الأخلاق  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۲۰  

عنوان باب :   الباب السادس في اللباس و المسكن و ما يتعلق بهما الفصل السابع في العمائم و القلانس الدعاء عند التعمم

معصوم :   مضمر

مِنْ كِتَابِ اَلنَّجَاةِ : اَللَّهُمَّ سَوِّمْنِي بِسِيمَاءِ اَلْإِيمَانِ وَ تَوِّجْنِي بِتَاجِ اَلْكَرَامَةِ وَ قَلِّدْنِي حَبْلَ اَلْإِسْلاَمِ وَ لاَ تَخْلَعْ رِبْقَةَ اَلْإِيمَانِ مِنْ عُنُقِي وَ لْيَتَعَمَّمْ مِنْ قِيَامٍ مُحَنَّكاً .
زبان ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه میرباقری ;  ج ۱  ص ۲۲۷

«خداوندا مرا به نشانه ايمان نشانه‌گذار.و تاج كرامت بر تاركم نه،و بند اسلام بر گردنم افكن»و دستور فرمود كه:عمامه بپيچ و تحت الحنك بيفكن.

divider

مکارم الأخلاق / ترجمه احمدزاده ;  ج ۱  ص ۲۵۲

«خداوندا مرا با علامت ايمان نشانه‌گذارى كن و تاج بزرگوارى بر سرم بنه و ريسمان اسلام بر گردنم بيفكن و بند ايمان را از گردنم برمدار».و بايد در حالت ايستاده عمامه بگذارد و تحت الحنك داشته باشد.

divider