شناسه حدیث :  ۳۶۶۸۳۸

  |  

نشانی :  مشکاة الأنوار في غرر الأخبار  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۴  

عنوان باب :   الباب الأول في الإيمان و الإسلام و ما يتعلق بهما الفصل الخامس في الصبر

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ : إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى حِينَ أَهْبَطَ آدَمَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ عَلَى اَلْأَرْضِ أَمَرَ أَنْ يَحْرُثَ بِيَدِهِ فَيَأْكُلَ مِنْ كَدِّهِ بَعْدَ اَلْجَنَّةِ وَ نَعِيمِهَا فَلَبِثَ يَجُولُ وَ يَبْكِي عَلَى اَلْجَنَّةِ مِائَتَيْ سَنَةٍ ثُمَّ إِنَّهُ سَجَدَ لِلَّهِ فَلَمْ يَرْفَعْ رَأْسَهُ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ بِلَيَالِيهَا ثُمَّ قَالَ يَا رَبِّ أَ لَمْ تَخْلُقْنِي بِيَدَيْكَ قَالَ اَللَّهُ قَدْ فَعَلْتُ فَهَلْ صَبَرْتَ أَوْ شَكَرْتَ قَالَ آدَمُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي أَنْتَ اَلْغَفُورُ اَلرَّحِيمُ فَرَحِمَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بُكَاءَهُ فَتٰابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ اَلتَّوّٰابُ اَلرَّحِيمُ .
زبان ترجمه:

مشکاة الأنوار / ترجمه محمدی و هوشمند ;  ج ۱  ص ۳۳

26-امام باقر عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله روايت كند كه فرمود:خداوند متعال زمانى كه حضرت آدم(صلوات اللّٰه عليه)را از بهشت به طرف زمين فرستاد،به او فرمان داد كه به وسيله دستانش كشت و كار كند،و از نتيجۀ دسترنجش،-بعد از بهشت و نعمتهاى آن-بخورد. آدم سرگردان مانده و مى‌گشت،و بخاطر دورى از بهشت دويست سال گريه مى‌كرد،آنگاه براى خدا سجده كرد و سرش را سه شبانه روز بر نداشت،سپس گفت:پروردگارا!آيا مرا با دستان خود خلق نكردى‌؟خداوند فرمود:چرا،ولى آيا تو صبر يا شكر كردى‌؟حضرت آدم عليه السّلام عرض كرد:پروردگارى غير تو نيست،من به نفس خود ظلم كردم،تو مرا ببخش، تو بخشنده و مهربانى،خداوند تبارك و تعالى به گريه‌هاى او رحم كرد و توبه‌اش را پذيرفت،خداوند توبه پذير و مهربان است.

divider