شناسه حدیث :  ۳۶۶۸۲۵

  |  

نشانی :  مشکاة الأنوار في غرر الأخبار  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۲  

عنوان باب :   الباب الأول في الإيمان و الإسلام و ما يتعلق بهما الفصل الخامس في الصبر

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ : اَلصَّبْرُ صَبْرَانِ صَبْرٌ عِنْدَ اَلْمُصِيبَةِ حَسَنٌ جَمِيلٌ وَ أَحْسَنُ مِنْ ذَلِكَ اَلصَّبْرُ عِنْدَ مَا حَرَّمَ اَللَّهُ عَلَيْكَ وَ اَلذِّكْرُ ذِكْرَانِ ذِكْرُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِنْدَ اَلْمُصِيبَةِ وَ أَفْضَلُ مِنْ ذَلِكَ ذِكْرُ اَللَّهِ عِنْدَ مَا حَرَّمَ اَللَّهُ عَلَيْكَ فَيَكُونُ حَاجِزاً.
زبان ترجمه:

مشکاة الأنوار / ترجمه محمدی و هوشمند ;  ج ۱  ص ۲۹

13-امير المؤمنين عليه السّلام فرمود:صبر دو گونه است:صبر در برابر مصيبت كه خوب و زيباست، و نيكوتر از آن صبر است كه در برابر محرّمات خداوند است. و ذكر به دو گونه است:ياد خداوند عزّ و جل در هنگام مصيبت،و برتر از آن ياد خداست در برابر ارتكاب محرمات،تا اينكه از كار حرام مانع تو شود.

divider