شناسه حدیث :  ۳۶۰۲۷۲

  |  

نشانی :  تنبيه الخواطر و نزهة النواظر (مجموعة ورّام)  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۵۴  

عنوان باب :   الجزء الأول بيان حقيقة الدنيا و ماهيتها في حق العبد

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ رُوِيَ: أَنَّهُ كَتَبَ إِلَى بَعْضِ عُمَّالِهِ يَقُولُ لَهُ إِنَّ إِمَامَكَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ قَدِ اِقْتَنَعَ مِنْ دُنْيَاهُ بِطِمْرَيْهِ وَ يَسُدُّ فَوْرَةَ جُوعِهِ بِقُرْصَيْهِ وَ لاَ يَطْعَمُ اَلْفِلْذَةَ إِلاَّ فِي سُنَّةِ أُضْحِيَّةٍ وَ لَنْ تَقْدِرُوا عَلَى ذَلِكَ فَأَعِينُونِي بِوَرَعٍ وَ اِجْتِهَادٍ .
زبان ترجمه:

مجموعه ورّام / ترجمه عطائی ;  ج ۱  ص ۲۹۰

روايت شده است كه آن بزرگوار به يكى از كاركنانش نوشت:«پيشواى تو-على بن ابى طالب-از دنياى خود به دو قرص نان بسنده كرده است،و گوشت نمى‌خورد،مگر در سالى يك بار از گوشت قربانى و شما بر چنين رفتارى توانايى نداريد،ولى مرا به پرهيزگارى و كوشش خود يارى كنيد .»

divider