شناسه حدیث :  ۳۵۹۹۸۳

  |  

نشانی :  تنبيه الخواطر و نزهة النواظر (مجموعة ورّام)  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۰۳  

عنوان باب :   الجزء الأول باب تهذيب الأخلاق

معصوم :   مضمر

رُوِيَ: أَنَّ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ كَانَ جَالِساً فِي بَعْضِ مَجَالِسِهِ إِذْ أَقْبَلَ إِبْلِيسُ لَعَنَهُ اَللَّهُ وَ عَلَيْهِ بُرْنُسٌ يَتَلَوَّنُ فِيهِ أَلْوَاناً فَلَمَّا دَنَا مِنْهُ خَلَعَ اَلْبُرْنُسَ فَوَضَعَهُ ثُمَّ أَتَاهُ فَقَالَ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ فَقَالَ مُوسَى مَنْ أَنْتَ قَالَ أَنَا إِبْلِيسُ قَالَ فَلاَ حَيَّاكَ اَللَّهُ مَا جَاءَ بِكَ قَالَ جِئْتُ لِأُسَلِّمَ عَلَيْكَ لِمَنْزِلَتِكَ مِنَ اَللَّهِ تَعَالَى وَ مَكَانِكَ مِنْهُ قَالَ فَمَا اَلَّذِي رَأَيْتُ عَلَيْكَ قَالَ بِهِ أَخْتَطِفُ قُلُوبَ بَنِي آدَمَ قَالَ فَمَا اَلَّذِي إِذَا صَنَعَهُ اَلْإِنْسَانُ اِسْتَحْوَذْتَ عَلَيْهِ قَالَ إِذَا أَعْجَبَتْهُ نَفْسُهُ وَ اِسْتَكْثَرَ عَمَلَهُ وَ نَسِيَ ذُنُوبَهُ وَ أُحَذِّرُكَ ثَلاَثَةً لاَ تَخْلُ بِامْرَأَةٍ فَإِنَّهُ مَا خَلاَ رَجُلٌ بِامْرَأَةٍ لاَ تَحِلُّ لَهُ إِلاَّ كُنْتُ صَاحِبَهُ أَفْتَتِنُهُ بِهَا وَ لاَ تُعَاهِدِ اَللَّهَ عَهْداً إِلاَّ وَفَيْتَ بِهِ وَ لاَ تُخْرِجَنَّ صَدَقَةً إِلاَّ أَمْضَيْتَهَا فَإِنَّهُ مَا أَخْرَجَ رَجُلٌ صَدَقَةً وَ لَمْ يُمْضِهَا إِلاَّ كُنْتُ صَاحِبَهَا دُونَ أَصْحَابِهِ حَتَّى أَحُولَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اَلْوَفَاءِ بِهَا ثُمَّ وَلَّى وَ هُوَ يَقُولُ يَا وَيْلَتَاهْ عَلِمَ مُوسَى مَا يُحَذِّرُ بِهِ بَنِي آدَمَ.
زبان ترجمه:

مجموعه ورّام / ترجمه عطائی ;  ج ۱  ص ۱۹۹

نقل كرده‌اند كه حضرت موسى(عليه السّلام)در انجمنى نشسته بود،يك مرتبه ديد،ابليس دارد مى‌آيد و روى سرش كلاه درازى است كه هر دم به رنگى در مى‌آيد،وقتى كه نزديك موسى(عليه السّلام)رسيد،كلاه را برداشت و كنارى گذاشت و بعد نزد موسى(عليه السّلام)آمد،و سلام عرض كرد.حضرت موسى(عليه السّلام)پرسيد:تو كيستى‌؟ گفت:من ابليسم.فرمود:مرگ بر تو!چرا آمدى‌؟گفت:آمدم تا به خاطر مقام و منزلتى كه نزد خدا دارى،سلامى به تو عرض كنم.فرمود:پس آن چه وضعى بود كه تو را ديدم‌؟گفت:آن وسيله‌اى بود كه دلهاى آدميان را بدان وسيله مى‌ربايم. موسى(عليه السّلام)پرسيد:آن كدام عملى است كه انسان وقتى كه انجام مى‌دهد،تو بر او مسلّط‍‌ مى‌شوى‌؟گفت:وقتى كه آدميزاد خودخواه مى‌شود،و عملى را كه انجام داده بزرگ مى‌پندارد،و از گناهانش فراموش مى‌كند،و من از سه عمل تو را برحذر مى‌دارم:يكى آنكه هيچ وقت با زن بيگانه‌اى در جايى تنها مباش!زيرا هيچ مردى با زنى كه محرم نيست خلوت نكرد،مگر اينكه من همراهش بودم و او را فريب دادم،ديگر اينكه هيچ پيمانى با خدا مبند مگر اينكه وفا كنى،و سوّم اينكه هيچ صدقه‌اى را مده مگر اينكه قصد قربت داشته باشى،زيرا هيچ كس صدقۀ بدون نيّت نداد،مگر اينكه من بهمراه آن صدقه بودم نه صاحب صدقه،به حدّى كه بين او و پرداخت صدقه فاصله انداخته‌ام؛اين حرفها را گفت و رفت در حالى كه فرياد مى‌زد:اى واى بر من كه موسى دانست كه به چه وسيله بنى آدم را هشدار دهد!

divider