شناسه حدیث :  ۳۵۸۵۴۹

  |  

نشانی :  المؤمن  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۴  

عنوان باب :   [التّمحيص] 8 - باب مدح الصبر و ترك الشكوى و اليقين و الرضا بالبلوى

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : إِنْ لِلنَّكَبَاتِ غَايَاتٍ لاَ بُدَّ أَنْ تَنْتَهِيَ إِلَيْهَا فَإِذَا أُحْكِمَ عَلَى أَحَدِكُمْ لَهَا فَلْيُطَأْطِئْ لَهَا وَ يَصْبِرْ حَتَّى تَجُوزَ فَإِنَّ إِعْمَالَ اَلْحِيلَةِ فِيهَا عِنْدَ إِقْبَالِهَا زَائِدٌ فِي مَكْرُوهِهَا .
زبان ترجمه:

تكامل و طهارت روح ;  ج ۱  ص ۱۴۵

147- امام علىّ‌ عَلَيْهِ‌ السَّلاَمُ‌ فرمود:
براى بدبختى‌ها و مشكلات، نهايت زمانى است كه بايد بدان زمان بينجامد، پس هرگاه يكى از شما (مؤمنان) بر آن محكوم و دچار گشتيد در برابر آن سر فرود آوريد و شكيبايى نشان دهيد تا بگذرد و پايان يابد، زيرا كه بكارگيرى تلاش براى نجات از آن‌ها و چاره‌انديشى، ناخوشايندى‌هايى را بر آن مى‌افزايد.

divider