شناسه حدیث :  ۳۵۷۳۲۰

  |  

نشانی :  کمال الدين و تمام النعمة  ,  جلد۲  ,  صفحه۴۸۳  

عنوان باب :   الجزء الثاني [الروايات الواردة عن النّبي صلّى اللّه عليه و آله و الأئمة المعصومين عليهم السّلام في وقوع الغيبة للإمام المهدي عليه السّلام ] 45 باب ذكر التوقيعات الواردة عن القائم عليه السّلام

معصوم :   امام زمان (عجل الله تعالی فرجه)

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِصَامٍ اَلْكُلَيْنِيُّ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ چ‍ اَلْكُلَيْنِيُّ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ يَعْقُوبَ قَالَ: سَأَلْتُ مُحَمَّدَ بْنَ عُثْمَانَ اَلْعَمْرِيَّ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ أَنْ يُوصِلَ لِي كِتَاباً قَدْ سَأَلْتُ فِيهِ عَنْ مَسَائِلَ أَشْكَلَتْ عَلَيَّ فَوَرَدَتْ فِي اَلتَّوْقِيعِ بِخَطِّ مَوْلاَنَا صَاحِبِ اَلزَّمَانِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَمَّا مَا سَأَلْتَ عَنْهُ أَرْشَدَكَ اَللَّهُ وَ ثَبَّتَكَ مِنْ أَمْرِ اَلْمُنْكِرِينَ لِي مِنْ أَهْلِ بَيْتِنَا وَ بَنِي عَمِّنَا فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَيْسَ بَيْنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ بَيْنَ أَحَدٍ قَرَابَةٌ وَ مَنْ أَنْكَرَنِي فَلَيْسَ مِنِّي وَ سَبِيلُهُ سَبِيلُ اِبْنِ نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَمَّا سَبِيلُ عَمِّي جَعْفَرٍ وَ وُلْدِهِ فَسَبِيلُ إِخْوَةِ يُوسُفَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَمَّا اَلْفُقَّاعُ فَشُرْبُهُ حَرَامٌ وَ لاَ بَأْسَ بِالشَّلْمَابِ وَ أَمَّا أَمْوَالُكُمْ فَلاَ نَقْبَلُهَا إِلاَّ لِتَطَهَّرُوا فَمَنْ شَاءَ فَلْيَصِلْ وَ مَنْ شَاءَ فَلْيَقْطَعْ فَمٰا آتٰانِيَ اَللّٰهُ خَيْرٌ مِمّٰا آتٰاكُمْ وَ أَمَّا ظُهُورُ اَلْفَرَجِ فَإِنَّهُ إِلَى اَللَّهِ تَعَالَى ذِكْرُهُ وَ كَذَبَ اَلْوَقَّاتُونَ وَ أَمَّا قَوْلُ مَنْ زَعَمَ أَنَّ اَلْحُسَيْنَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لَمْ يُقْتَلْ فَكُفْرٌ وَ تَكْذِيبٌ وَ ضَلاَلٌ وَ أَمَّا اَلْحَوَادِثُ اَلْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِيهَا إِلَى رُوَاةِ حَدِيثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِي عَلَيْكُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اَللَّهِ عَلَيْهِمْ - وَ أَمَّا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ اَلْعَمْرِيُّ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ وَ عَنْ أَبِيهِ مِنْ قَبْلُ فَإِنَّهُ ثِقَتِي وَ كِتَابُهُ كِتَابِي وَ أَمَّا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مَهْزِيَارَ اَلْأَهْوَازِيُّ فَسَيُصْلِحُ اَللَّهُ لَهُ قَلْبَهُ وَ يُزِيلُ عَنْهُ شَكَّهُ وَ أَمَّا مَا وَصَلْتَنَا بِهِ فَلاَ قَبُولَ عِنْدَنَا إِلاَّ لِمَا طَابَ وَ طَهُرَ وَ ثَمَنُ اَلْمُغَنِّيَةِ حَرَامٌ وَ أَمَّا مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ بْنِ نُعَيْمٍ فَهُوَ رَجُلٌ مِنْ شِيعَتِنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ وَ أَمَّا أَبُو اَلْخَطَّابِ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي زَيْنَبَ اَلْأَجْدَعُ فَمَلْعُونٌ وَ أَصْحَابُهُ مَلْعُونُونَ فَلاَ تُجَالِسْ أَهْلَ مَقَالَتِهِمْ فَإِنِّي مِنْهُمْ بَرِيءٌ وَ آبَائِي عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ مِنْهُمْ بِرَاءٌ وَ أَمَّا اَلْمُتَلَبِّسُونَ بِأَمْوَالِنَا فَمَنِ اِسْتَحَلَّ مِنْهَا شَيْئاً فَأَكَلَهُ فَإِنَّمَا يَأْكُلُ اَلنِّيرَانَ وَ أَمَّا اَلْخُمُسُ فَقَدْ أُبِيحَ لِ‍ شِيعَتِنَا وَ جُعِلُوا مِنْهُ فِي حِلٍّ إِلَى وَقْتِ ظُهُورِ أَمْرِنَا لِتَطِيبَ وِلاَدَتُهُمْ وَ لاَ تَخْبُثَ وَ أَمَّا نَدَامَةُ قَوْمٍ قَدْ شَكُّوا فِي دِينِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى مَا وَصَلُونَا بِهِ فَقَدْ أَقَلْنَا مَنِ اِسْتَقَالَ وَ لاَ حَاجَةَ فِي صِلَةِ اَلشَّاكِّينَ وَ أَمَّا عِلَّةُ مَا وَقَعَ مِنَ اَلْغَيْبَةِ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَسْئَلُوا عَنْ أَشْيٰاءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِأَحَدٍ مِنْ آبَائِي عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ إِلاَّ وَ قَدْ وَقَعَتْ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ لِطَاغِيَةِ زَمَانِهِ وَ إِنِّي أَخْرُجُ حِينَ أَخْرُجُ وَ لاَ بَيْعَةَ لِأَحَدٍ مِنَ اَلطَّوَاغِيتِ فِي عُنُقِي وَ أَمَّا وَجْهُ اَلاِنْتِفَاعِ بِي فِي غَيْبَتِي فَكَالاِنْتِفَاعِ بِالشَّمْسِ إِذَا غَيَّبَتْهَا عَنِ اَلْأَبْصَارِ اَلسَّحَابُ وَ إِنِّي لَأَمَانٌ لِأَهْلِ اَلْأَرْضِ كَمَا أَنَّ اَلنُّجُومَ أَمَانٌ لِأَهْلِ اَلسَّمَاءِ فَأَغْلِقُوا بَابَ اَلسُّؤَالِ عَمَّا لاَ يَعْنِيكُمْ وَ لاَ تَتَكَلَّفُوا عِلْمَ مَا قَدْ كُفِيتُمْ وَ أَكْثِرُوا اَلدُّعَاءَ بِتَعْجِيلِ اَلْفَرَجِ فَإِنَّ ذَلِكَ فَرَجُكُمْ وَ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا إِسْحَاقَ بْنَ يَعْقُوبَ وَ عَلىٰ مَنِ اِتَّبَعَ اَلْهُدىٰ .
زبان ترجمه:

کمال الدین / ترجمه کمره ای ;  ج ۲  ص ۱۶۲

4-اسحق بن يعقوب گويد از محمد بن عثمان عمرى خواهش كردم يك نامه‌اى كه در آن از مسائل مشكلى پرسيدم برساند توقيعى بخط‍‌ صاحب الزمان(عليه السّلام)براى من بيرون آمد باين مضمون 1-اما در باره اينكه از من پرسيدى(خدايت رهبرى كند و پايدار دارد)راجع بامر منكران من از خاندان و عموزادگان خودم بدان كه ميان خدا و كسى خويشاوندى نيست و هر كس مرا منكر باشد از من نيست و روش او روش زاده نوح عليه السلام است 2-روش عمويم جعفر و فرزندانش روش برادران يوسف عليه السلام است 3-نوشيدن آبجو حرام است و شلمك يا سلمك(گياهى مدر و داراى مواد مسكر)عيب ندارد اموال شما را ما براى آن مى‌پذيريم كه شما پاك شويد هر كه خواهد بفرستد هر كه خواهد بفرستد هر كه خواهد قطع كند؛آنچه خدا بمن داده بهتر است از آنچه بشما داده است 4-اما ظهور فرج با خداست و وقت‌گذاران دروغگويانند 5-اما گفتار كسى كه گويد حسين(عليه السّلام)كشته نشد كفر و تكذيب و گمراهى است6-اما در حكم پيشآمدهاى تازه براويان حديث ما رجوع كنيد زيرا آن‌ها حجت بر شمايند و من حجت بر آنهايم 7-اما محمد بن عثمان عمرى رضى اللّٰه عنه و عن ابيه در قبل مورد وثوق من است و نوشته او نوشته من است 8-اما محمد بن مهزيار اهوازى بزودى خدا دلش را اصلاح كند و شكش را برطرف سازد و اما آنچه را براى ما ميفرستى همان را بپذيريم كه پاك و حلالست و بهاى كنيز خواننده حرامست 9-محمد بن شاذان بن نعيم مرديست از شيعيان ما خاندان 10-و اما ابو الخطاب محمد بن ابى زينب اجدع ملعونست و اصحابش هم ملعونند با هم عقيده‌هاى آنان منشين زيرا من از آنها بيزارم و پدرانم(عليهم السّلام)از آنها بيزارند 11-و اما كسانى كه اموال ما را در دست دارند هر كس چيزى از آنها را بر خود حلال شمارد همانا آتش خورده است 12-و اما خمس بر شيعيان ما مباح شده است و تا هنگام ظهور از آن معافند تا حلال‌زاده باشند و حرامزاده نگردند 13-اينكه جمعى در دين خداى عز و جل شك كردند از آنچه بما دادند پشيمانند ما از هر كس فسخ عمل بيعت خواهد بيعت را برداشتيم و نيازى بصله شكاكان نداريم 14-اما علت وقوع غيبتى كه پديد شده است بدرستى كه خداى عز و جل ميفرمايد(در سوره مائده آيه 101)اى آن كسانى كه ايمان داريد از چيزهائى نپرسيد كه اگر براى شما هويدا گردد بدتان آيد هيچ كدام از پدران من نبود جز آنكه در گردنش بيعت يكى از سركشانش واقع گرديده بود و براستى من ظهور ميكنم و هنگام ظهور بيعت احدى از سركشان بگردنم نيست15-وجه بهره‌ورى از من در پنهانى من مانند بهره‌ورى از آفتاب است كه ابر آن را از ديده‌ها نهان كرده و براستى من امان اهل زمينم چنانچه ستاره‌ها امان اهل آسمانند،پرسش از آنچه براى شما سودى ندارد موقوف كنيد و دنبال دانستن آنچه را كه از شما صرف نظر شده نباشيد و براى تعجيل فرج بسيار دعا كنيد كه همان فرج و گشايش شما است درود بر تو اى پسر اسحق و بر هر كس پيرو هدايت است

divider

کمال الدین / ترجمه پهلوان ;  ج ۲  ص ۲۳۹

اسحاق بن يعقوب گويد:از محمّد بن عثمان عمرى درخواست كردم نامه‌اى را كه مشتمل بر مسائل دشوارم بود برساند و توقيعى به خط‍‌ مولاى ما صاحب الزّمان عليه السّلام چنين صادر شد: خداوند تو را ارشاد كند و پايدار بدارد،امّا سؤالى كه در بارۀ منكران از خاندان،و عموزادگان ما كردى،بدان كه بين خداى تعالى و هيچ كس خويشاوندى نيست و كسى كه مرا انكار كند از من نيست و راه او مانند راه پسر نوح است،امّا راه عمويم جعفر و فرزندانش راه برادران يوسف است. امّا نوشيدن آبجو حرام است و نوشيدن شلماب كه نوعى شربت است مانعى ندارد و امّا اموال شما را نمى‌پذيريم مگر آنكه آن را طاهر سازيد هر كه خواهد بفرستد و هر كه خواهد قطع كند كه آنچه خداى تعالى به من داده است بهتر از آن است كه به شما داده است. و امّا ظهور فرج،آن با خداى تعالى است و تعيين‌كنندگان وقت دروغ مى‌گويند. و امّا اعتقاد كسى كه مى‌گويد حسين عليه السّلام كشته نشده است آن كفر و تكذيب و گمراهى است.و امّا حوادث واقعه،در بارۀ آن مسائل به راويان حديث ما رجوع كنيد كه آنان حجّت من بر شما هستند من نيز حجّت خدا بر آنها هستم. و امّا محمّد بن عثمان عمرى-كه درود خدا بر او و پدرش باد-مورد وثوق من است و كتاب او كتاب من است. و امّا محمّد بن علىّ‌ بن مهزيار اهوازى،خداى تعالى به زودى قلب او را به صلاح آورد و شكّش را برطرف سازد. و امّا آنچه را براى ما فرستادى از آن رو مى‌پذيريم كه پاكيزه و طاهر است، و بهاى كنيز خواننده حرام است. و امّا محمّد بن شاذان بن نعيم،او مردى از شيعيان ما اهل البيت است. و امّا ابو الخطاب محمّد بن أبى زينب اجدع،او و اصحابش ملعونند و با همفكران او مجالست مكن كه من از آنها بيزارم و پدرانم نيز از آنها بيزار بودند. و امّا كسانى كه اموال ما را با اموال خودشان در مى‌آميزند،هر كس چيزى از اموال ما را حلال شمارد و آن را بخورد همانا آتش خورده است.و امّا خمس،آن بر شيعيان ما مباح است و تا هنگام ظهور امر ما از آن معافند تا ولادتشان پاكيزه شود و نه خبيث. و امّا پشيمانى گروهى كه در دين خداى تعالى به واسطۀ آنچه به ما دادند شكّ‌ كردند،ما از هر كسى كه فسخ بيعت كند بيعتمان را برداشتيم و نيازى به عطاى شكّ‌كنندگان نيست. و امّا علت وقوع غيبت،خداى تعالى مى‌فرمايد:« يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ‌ آمَنُوا لاٰ تَسْئَلُوا عَنْ‌ أَشْيٰاءَ إِنْ‌ تُبْدَ لَكُمْ‌ تَسُؤْكُمْ‌ » ،بر گردن همۀ پدرانم بيعت سركشان زمانه بود امّا من وقتى خروج نمايم بيعت هيچ سركشى بر گردنم نيست. و امّا وجه انتفاع از من در غيبتم،آن مانند انتفاع از خورشيد است چون ابر آن را از ديدگان نهان سازد و من امان اهل زمينم همچنان كه ستارگان امان اهل آسمانها هستند و از امورى كه سودى برايتان ندارد پرسش نكنيد و خود را در آموختن آنچه از شما نخواسته‌اند به زحمت نيفكنيد و براى تعجيل فرج بسيار دعا كنيد كه همان فرج شماست و اى اسحاق بن يعقوب!درود بر تو و بر پيروان هدايت باد.

divider