شناسه حدیث :  ۳۵۷۱۳۰

  |  

نشانی :  کمال الدين و تمام النعمة  ,  جلد۲  ,  صفحه۳۳۶  

عنوان باب :   الجزء الثاني [الروايات الواردة عن النّبي صلّى اللّه عليه و آله و الأئمة المعصومين عليهم السّلام في وقوع الغيبة للإمام المهدي عليه السّلام ] 33 باب ما روي عن الصادق جعفر بن محمد عليه السّلام من النص على القائم عليه السّلام و ذكر غيبته و أنه الثاني عشر من الأئمة عليهم السّلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ اَلْحَسَنِ اَلْقَطَّانُ وَ عَلِيُّ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلدَّقَّاقُ وَ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ اَلْوَرَّاقُ وَ عَبْدُ اَللَّهِ [بْنُ] مُحَمَّدٍ اَلصَّائِغُ وَ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ اَلشَّيْبَانِيُّ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمْ قَالُوا حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا اَلْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ حَبِيبٍ قَالَ حَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ بُهْلُولٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ أَبِي اَلْهُذَيْلِ : وَ سَأَلْتُهُ عَنِ اَلْإِمَامَةِ فِيمَنْ تَجِبُ وَ مَا عَلاَمَةُ مَنْ تَجِبُ لَهُ اَلْإِمَامَةُ فَقَالَ لِي إِنَّ اَلدَّلِيلَ عَلَى ذَلِكَ وَ اَلْحُجَّةَ عَلَى اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْقَائِمَ فِي أُمُورِ اَلْمُسْلِمِينَ وَ اَلنَّاطِقَ بِالْقُرْآنِ وَ اَلْعَالِمَ بِالْأَحْكَامِ أَخُو نَبِيِّ اَللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ خَلِيفَتُهُ عَلَى أُمَّتِهِ وَ وَصِيُّهُ عَلَيْهِمْ وَ وَلِيُّهُ اَلَّذِي كَانَ مِنْهُ بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى اَلْمَفْرُوضُ اَلطَّاعَةِ يَقُولُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ: يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اَللّٰهَ وَ أَطِيعُوا اَلرَّسُولَ وَ أُولِي اَلْأَمْرِ مِنْكُمْ وَ قَالَ جَلَّ ذِكْرُهُ: إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اَللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا - اَلَّذِينَ يُقِيمُونَ اَلصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ اَلزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ اَلْمَدْعُوُّ إِلَيْهِ بِالْوَلاَيَةِ اَلْمُثْبَتُ لَهُ اَلْإِمَامَةُ يَوْمَ غَدِيرِ خُمٍّ بِقَوْلِ اَلرَّسُولِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَنِ اَللَّهِ جَلَّ جَلاَلُهُ أَ لَسْتُ أَوْلَى بِكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ قَالُوا بَلَى قَالَ فَمَنْ كُنْتُ مَوْلاَهُ فَعَلِيٌّ مَوْلاَهُ اَللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاَهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ اُنْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اُخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ وَ أَعِنْ مَنْ أَعَانَهُ ذَاكَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ إِمَامُ اَلْمُتَّقِينَ وَ قَائِدُ اَلْغُرِّ اَلْمُحَجَّلِينَ وَ أَفْضَلُ اَلْوَصِيِّينَ وَ خَيْرُ اَلْخَلْقِ أَجْمَعِينَ بَعْدَ رَسُولِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ وَ بَعْدَهُ اَلْحَسَنُ ثُمَّ اَلْحُسَيْنُ سِبْطَا رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اِبْنَا خِيَرَةِ اَلنِّسْوَانِ ثُمَّ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ ثُمَّ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ ثُمَّ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ثُمَّ مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ ثُمَّ عَلِيُّ بْنُ مُوسَى ثُمَّ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ ثُمَّ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ ثُمَّ اَلْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ ثُمَّ اِبْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِم إِلَى يَوْمِنَا هَذَا وَاحِدٌ بَعْدَ وَاحِدٍ إِنَّهُمْ عِتْرَةُ اَلرَّسُولِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَعْرُوفُونَ بِالْوَصِيَّةِ وَ اَلْإِمَامَةِ فِي كُلِّ عَصْرٍ وَ زَمَانٍ وَ كُلِّ وَقْتٍ وَ أَوَانٍ وَ إِنَّهُمُ اَلْعُرْوَةُ اَلْوُثْقَى وَ أَئِمَّةُ اَلْهُدَى وَ اَلْحُجَّةُ عَلَى أَهْلِ اَلدُّنْيَا إِلَى أَنْ يَرِثَ اَللَّهُ اَلْأَرْضَ وَ مَنْ عَلَيْهَا وَ إِنَّ كُلَّ مَنْ خَالَفَهُمْ ضَالٌّ مُضِلٌّ تَارِكٌ لِلْحَقِّ وَ اَلْهُدَى وَ إِنَّهُمُ اَلْمُعَبِّرُونَ عَنِ اَلْقُرْآنِ وَ اَلنَّاطِقُونَ عَنِ اَلرَّسُولِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بِالْبَيَانِ وَ إِنَّ مَنْ مَاتَ وَ لاَ يَعْرِفُهُمْ مَاتَ مِيتَةً وَ إِنَّ فِيهِمُ اَلْوَرَعَ وَ اَلْعِفَّةَ وَ اَلصِّدْقَ وَ اَلصَّلاَحَ وَ اَلاِجْتِهَادَ وَ أَدَاءَ اَلْأَمَانَةِ إِلَى اَلْبَرِّ وَ اَلْفَاجِرِ وَ طُولَ اَلسُّجُودِ وَ قِيَامَ اَللَّيْلِ وَ اِجْتِنَابَ اَلْمَحَارِمِ وَ اِنْتِظَارَ اَلْفَرَجِ بِالصَّبْرِ وَ حُسْنَ اَلصُّحْبَةِ وَ حُسْنَ اَلْجِوَارِ .
زبان ترجمه:

کمال الدین / ترجمه پهلوان ;  ج ۲  ص ۱۰

تميم بن بهلول گويد:از عبد اللّٰه بن ابى الهذيل از امامت پرسيدم كه بر چه كسانى ثابت است و نشانه‌هاى امام بر حقّ‌ چيست‌؟گفت:دلالت‌كنندۀ بر آن و حجّت بر مؤمنان و قائم به امور مسلمين و ناطق به قرآن و عالم به احكام دين، برادر پيامبر اكرم صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم است كه جانشين او بر امّت و وصىّ‌ او بر ايشان،و ولىّ‌ اوست كسى كه براى پيامبر به منزلۀ هارون است براى موسى،كسى كه طاعتش به واسطۀ اين قول خداى تعالى واجب شده است:« يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ‌ آمَنُوا أَطِيعُوا اَللّٰهَ‌ وَ أَطِيعُوا اَلرَّسُولَ‌ وَ أُولِي اَلْأَمْرِ مِنْكُمْ‌ » .و در اين آيه او را داراى مقام ولايت خوانده است:« إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ‌ اَللّٰهُ‌ وَ رَسُولُهُ‌ وَ اَلَّذِينَ‌ آمَنُوا اَلَّذِينَ‌ يُقِيمُونَ‌ اَلصَّلاٰةَ‌ وَ يُؤْتُونَ‌ اَلزَّكٰاةَ‌ وَ هُمْ‌ رٰاكِعُونَ‌ » .و در روز غديرخم رسول اكرم صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم از جانب خداى تعالى براى او مقام امامت اثبات كرده و فرموده است: «من كنت مولاه فعليّ‌ مولاه،اللهمّ‌ وال من والاه،و عاد من عاداه،و انصر من نصره و اخذل من خذله و أعن من أعانه». .چنين شخصى امير المؤمنين علىّ‌ بن أبى طالب و امام المتّقين و پيشواى دست و روسپيدان و افضل اوصيا و بهترين همۀ خلايق پس از رسول ربّ‌ العالمين است. و بعد از او حسن و حسين دو سبط‍‌ رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم و دو فرزند سيّدة النّساء است،سپس علىّ‌ بن الحسين و محمّد بن علىّ‌ و جعفر بن محمّد و موسى ابن جعفر و علىّ‌ بن موسى و محمّد بن علىّ‌ و علىّ‌ بن محمّد و حسن بن علىّ‌ و سپس فرزند حسن بن على صلوات اللّٰه عليهم كه تا امروز يكى پس از ديگرى بوده‌اند، آنان عترت رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم هستند كه به وصيّت و امامت در هر عصر و زمانى و هر وقت و اوانى معروف هستند،آنان عروة الوثقى و ائمّۀ هدى و حجّت بر اهل- دنيا هستند تا خداى تعالى زمين و اهلش را وارث شودو هر كه به آنان مخالفت ورزد گمراه و گمراه‌كننده و تارك حقّ‌ و هدايت است آنان قرآن را تعبير مى‌كنند و ناطق از جانب رسول اكرم صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم هستند و كسى كه بميرد و ايشان را نشناسد به مرگ جاهليّت مرده است و اوصاف آنان چنين است:ورع و عفّت و صدق و صلاح و اجتهاد و اداى امانت به نيك و بد و طول سجود و نماز شب و اجتناب از محارم و انتظار فرج با شكيبائى،و حسن مصاحبت و حسن هم‌جوارى.

divider

کمال الدین / ترجمه کمره ای ;  ج ۲  ص ۷

9-تميم بن بهلول گويد من از عبد اللّٰه بن ابى هذيل پرسيدم امامت براى چه كسى ثابت است و نشانه‌هاى امام بر حق چيست‌؟گفت دليل بر امامت و حجت بر مؤمنان و قيم امور مسلمانان و گوينده قرآن و داناى باحكامبرادر پيغمبر و خليفه او بر امت و وصى او و ولى او است بر آنها آنكه نسبتش بوى چون نسبت هارونست بموسى و از طرف خدا واجب است اطاعت او: 1-بگفته خدا(در سوره نساء آيه 59)اى كسانى كه گرويديد اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد رسول خدا را و اولو الامر خودتان را. 2-بقول خداى عز و جل در سوره مائده آيه 55 همانا ولى شما خداست و رسولش و آنان كه گرويدند آن كسانى كه نماز را برپاداشتند و زكاة دادند در حالى كه در ركوع بودند. 3-او است كه در روز غدير خم بولايتش دعوت شده و امامتش ثابت گرديده است بگفتار رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)از جانب خدا كه خطاب بهمۀ مسلمانان فرمود: آيا من از خودتان بشما اولى و احق نيستم‌؟گفتند بلى فرمود هر كه را من مولا و آقا هستم على عليه السلام مولا و آقاى او است،بار خدايا دوستش را دوست دار و دشمنش را دشمن دار يارش را يار باش و واگذارش را واگذار و فرمانبرش را عزت بده، اين على ابن ابى طالب امير مؤمنان و امام متقيان و پيشرو دست و روسفيدان و افضل وصيان و بهترين مردم پس از رسول پروردگار جهانيانست و پس از وى حسن است و سپس حسين(عليهما السّلام)دو سبط‍‌ رسول خدا و دو فرزند بهترين زنان سپس على بن الحسين-محمد بن على-جعفر بن محمد-موسى بن جعفر-على بن موسى- محمد بن على-على بن محمد-حسن بن على-محمد بن الحسن صلوات اللّٰه عليهم كه تا امروز يكى بعد از ديگرى بوده‌اند براستى آنها خاندان رسولند و معروف بوصايت و امامت در هر عصر و زمان و هر وقت و اوانى و براستى آنان عروة الوثقى و ائمه هدى و حجت بر اهل دنيا باشند تا خدا وارث زمين و اهلش گردد،هر كس مخالف آنها باشد گمراه و گمراه‌كننده و تارك حق و هدايت است همان آنانند كه قرآن را تعبير توانند و از پيغمبر باوضوح سخنگو باشندهر كس بميرد و آنها را بامامت نشناسد چون زمان جاهليت مرده است براستى ورع،عفت،صدق،صلاح،اجتهاد،اداء امانت به نيك و بد،طول سجود شب‌زنده‌دارى و بر كنارى از محرمات و انتظار فرج با صبر و خوش‌صحبتى و خوش همسايگى در آنها ثابت بود تميم بن بهلول گويد اين حديث را ابو معاوية از اعمش از جعفر بن محمد(صلّى الله عليه و آله)در موضوع امامت عينا براى من روايت كرد.

divider