شناسه حدیث :  ۳۵۶۸۴۱

  |  

نشانی :  کمال الدين و تمام النعمة  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۴۲  

عنوان باب :   الجزء الأول [ذكر غيبات الأنبياء و الحجج تمهيدا لغيبة الإمام المهدي عليه السّلام ] 5 باب في غيبة يوسف عليه السّلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، ، ،

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ مَاجِيلَوَيْهِ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى اَلْعَطَّارُ قَالَ حَدَّثَنَا اَلْحُسَيْنُ بْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ أَبَانٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أُورَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ بَزِيعٍ عَنْ أَبِي إِسْمَاعِيلَ اَلسَّرَّاجِ عَنْ بِشْرِ بْنِ جَعْفَرٍ عَنِ اَلْمُفَضَّلِ اَلْجُعْفِيِّ أَظُنُّهُ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ: أَ تَدْرِي مَا كَانَ قَمِيصُ يُوسُفَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قُلْتُ لاَ قَالَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ لَمَّا أُوقِدَتْ لَهُ اَلنَّارُ أَتَاهُ جَبْرَئِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ بِثَوْبٍ مِنْ ثِيَابِ اَلْجَنَّةِ وَ أَلْبَسَهُ إِيَّاهُ فَلَمْ يَضُرَّهُ مَعَهُ حَرٌّ وَ لاَ بَرْدٌ فَلَمَّا حَضَرَ إِبْرَاهِيمَ اَلْمَوْتُ جَعَلَهُ فِي تَمِيمَةٍ وَ عَلَّقَهُ عَلَى إِسْحَاقَ وَ عَلَّقَهُ إِسْحَاقُ عَلَى يَعْقُوبَ فَلَمَّا وُلِدَ لِيَعْقُوبَ يُوسُفُ عَلَّقَهُ عَلَيْهِ وَ كَانَ فِي عَضُدِهِ حَتَّى كَانَ مِنْ أَمْرِهِ مَا كَانَ فَلَمَّا أَخْرَجَ يُوسُفُ اَلْقَمِيصَ مِنَ اَلتَّمِيمَةِ وَجَدَ يَعْقُوبُ رِيحَهُ وَ هُوَ قَوْلُهُ: إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْ لاٰ أَنْ تُفَنِّدُونِ فَهُوَ ذَلِكَ اَلْقَمِيصُ اَلَّذِي أُنْزِلَ مِنَ اَلْجَنَّةِ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَإِلَى مَنْ صَارَ ذَلِكَ اَلْقَمِيصُ قَالَ إِلَى أَهْلِهِ ثُمَّ قَالَ كُلُّ نَبِيٍّ وَرَّثَ عِلْماً أَوْ غَيْرَهُ فَقَدِ اِنْتَهَى إِلَى آلِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ .
زبان ترجمه:

کمال الدین / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۲۴۵

..مفضل جعفى گويا از امام ششم نقل كرده گويد شنيدم ميفرمود آيا ميدانى كه پيراهن يوسف چه بود؟گفتم نه فرمود چون آتش براى ابراهيم عليه السلام افروخته شد جبرئيل(عليه السّلام)براى او يك جامه بهشتى آورد باو پوشانيد و بوسيله آن حرارت آتش او را زيان نرسانيد و از سرما هم ضررى نديد و چون مرگ ابراهيم رسيد آن را در بازو بندى نهاد باسحاق آويخت و اسحق بيعقوب آويخت و چون يوسف براى و بدنيا آمد آن را بوى آويخت در بازوى او بسته بود تا كارش بدان جا رسيد كه رسيد و چون يوسف آن پيراهن را از ميان آن بازو بند بيرون آورد يعقوب بوى آن را شنيد و اينست كه فرمود براستى من بوى يوسف را ميشنوم اگر مرا بغلط‍‌ نسبت ندهيد و آن اين پيراهن بود كه از بهشت آمده بود راوى گويد قربانت گردم اين پيراهن بكه رسيد؟فرمود باهلش سپس فرمود هر پيغمبرى علمى يا چيز ديگرى بارث برد همه بمحمد رسيد

divider

کمال الدین / ترجمه پهلوان ;  ج ۱  ص ۲۸۴

2-مفضّل از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود:آيا مى‌دانيد كه پيراهن يوسف چه بود؟گفتم:خير،فرمود:چون آتش براى ابراهيم افروخته شد، جبرئيل برايش يك جامۀ بهشتى آورد و بر او پوشانيد و به واسطۀ آن سرما و گرما بر وى زيان نمى‌رسانيد و چون مرگ ابراهيم عليه السّلام فرا رسيد آن را در بازوبندى نهاد و بر اسحاق آويخت،اسحاق نيز آن را بر يعقوب آويخت و هنگامى كه يوسف به دنيا آمد،يعقوب آن را بر يوسف آويخت و آن در بازوى وى بسته بود تا كارش بدان جا كشيده شد و چون يوسف آن پيراهن را از ميان آن بازوبند بيرون كشيد،يعقوب رائحۀ آن را استشمام كرد و اين همان قول خداى تعالى است كه« إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ‌ يُوسُفَ‌ لَوْ لاٰ أَنْ‌ تُفَنِّدُونِ‌ »و آن اين پيراهن بود كه از بهشت آمده بود.راوى گويد:گفتم فداى شما آن پيراهن به كه رسيد؟فرمود:به اهلش و سپس فرمود:هر پيامبرى كه علمى يا چيز ديگرى را به ارث برد همه به محمّد صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم و يا آل محمّد عليهم السّلام رسيد.

divider