شناسه حدیث :  ۳۵۶۴۹۸

  |  

نشانی :  کشف اليقين في فضائل أمير المؤمنين علیه السلام  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۲۸  

عنوان باب :   الفصل الثالث في الفضائل الثابتة له حال كماله و بلوغه الباب الثاني في الفضائل الحاصلة له عليه السلام من خارج و فيه مباحث المبحث الخامس و العشرون في التوعد على بغضه

معصوم :   غير معصوم

قَالَ مُعَمَّرٌ حَدَّثَنِي اَلزُّهْرِيُّ : وَ قَدْ حَدَّثَنِي فِي مَرْضَةٍ مَرِضَهَا وَ لَمْ أَسْمَعْهُ يُحَدِّثُ عَنْ عِكْرِمَةَ قَبْلَهَا أَحْسَبُهُ وَ لاَ بَعْدَهَا فَلَمَّا بَرِئَ مِنْ مَرَضِهِ نَدِمَ فَقَالَ لِي يَا يَمَانِيُّ اُكْتُمْ هَذَا اَلْحَدِيثَ وَ اِطْوِهِ دُونِي فَإِنَّ هَؤُلاَءِ يَعْنِي بَنِي أُمَيَّةَ لاَ يُعَذِّرُونَ أَحَداً فِي تَعْرِيضِ عَلِيٍّ وَ ذِكْرِهِ قُلْتُ فَمَا بَالُكَ أَوْعَيْتَ مَعَ اَلْقَوْمِ يَا أَبَا بَكْرٍ وَ قَدْ سَمِعْتَ اَلَّذِي سَمِعْتَ قَالَ حَسْبُكَ يَا هَذَا إِنَّهُمْ شَرِكُونَا فِي لُهَاهُمْ فَانْحَطَطْنَا فِي أَهْوَائِهِمْ.
زبان ترجمه:

کشف الیقین / ترجمه آژیر ;  ج ۱  ص ۴۱۵

معمّر مى‌گويد: -زهرى برايم حديثى گفت، امّا در آن بيمارى كه بدان گرفتار شد روايتى از عكرمه برايم بازگفت كه نه قبلا و نه پس از آن برايم نگفته بود. چون از بيمارى‌اش بهبود يافت پشيمان شد و به من گفت: اى يمانىّ‌ (زهرى)! اين حديث را پوشيده دار و آن را در هم پيچ كه اينان (بنى اميه) در ياد و نام على، عذرى را نمى‌پذيرند . گفتم: يا ابا بكر [كنيۀ زهرى] چگونه با شنيدن اين حديث از عكرمه كه در برگيرندۀ فضيلتى از فضايل على است و براى من بازگفتى با اين قوم همكارى مى‌كنى و آن را در دل نگه داشتى‌؟ گفت: كافى است كه بدانى آن‌ها ما را در دنياى خود شريك ساختند و ما در برابر، به ورطۀ هوى و هوس آن‌ها فرو افتاديم.

divider

کشف الیقین / ترجمه علوی ;  ج ۱  ص ۳۹۹

معمّر گويد، زهرى برايم حديث مى‌گفت، امّا در آن بيمارى كه اميد بهبودى نداشت، روايتى از عكرمة برايم نقل نمود كه نه قبل و نه بعد از آن، حديثى از عكرمه برايم نقل نكرده بود! و چون دوران بيماريش كه فكر مى‌كرد از آن نجات نخواهد يافت، به پايان رسيد، از گفته‌اش پشيمان شد و به من گفت: اى يمانى (زهرى) اين روايت را از زبان من بازگو مكن، بلكه نوشته‌ات را به هم پيچيده و در گوشه‌اى بينداز! گفتم چرا: گفت: اين گروه يعنى بنى اميّه از گويندۀ فضائل على و ستايشگر او عذرى نمى‌پذيرند! گفتم: يا ابا بكر [كنيۀ زهرى] چگونه با شنيدن اين حديث از عكرمه كه حاوى فضيلتى از فضائل على است و براى من نقل نمودى، با اين قوم همكارى مى‌كنى و آن را در دل نگهداشتى‌؟ گفت: همين سؤال براى فهميدن مطلب از آغاز تا انجام كافى است زيرا بنى اميّه، ما را در مال و ثروتشان سهيم نموده و در مقابل اين بذل و بخشش، ما هم از عقيده و آرمانمان تنزل نموده و به ميل و هواى نفسانى آنها حركت مى‌كنيم!!

divider