شناسه حدیث :  ۳۵۶۴۸۷

  |  

نشانی :  کشف اليقين في فضائل أمير المؤمنين علیه السلام  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۱۶  

عنوان باب :   الفصل الثالث في الفضائل الثابتة له حال كماله و بلوغه الباب الثاني في الفضائل الحاصلة له عليه السلام من خارج و فيه مباحث المبحث الحادي و العشرون فيما ورد من طريق الجمهور أنه نزل في أمير المؤمنين عليه السلام من القرآن

معصوم :   امام کاظم (علیه السلام)

وَ قَوْلُهُ تَعَالَى كَمِشْكٰاةٍ فِيهٰا مِصْبٰاحٌ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَهْلٍ اَلْبَغْدَادِيِّ عَنْ مُوسَى بْنِ اَلْقَاسِمِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ سَأَلْتُ [أَبَا] اَلْحَسَنِ عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَى كَمِشْكٰاةٍ [فِيهٰا مِصْبٰاحٌ] قَالَ اَلْمِشْكَاةُ فَاطِمَةُ وَ اَلْمِصْبَاحُ اَلْحَسَنُ وَ اَلزُّجَاجَةُ اَلْحُسَيْنُ كَأَنَّهٰا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ قَالَ كَانَتْ كَوْكَباً دُرِّيّاً بَيْنَ نِسَاءِ اَلْعَالَمِينَ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبٰارَكَةٍ اَلشَّجَرَةُ اَلْمُبَارَكَةُ إِبْرَاهِيمُ لاٰ شَرْقِيَّةٍ وَ لاٰ غَرْبِيَّةٍ لاَ يَهُودِيَّةٍ وَ لاَ نَصْرَانِيَّةٍ يَكٰادُ زَيْتُهٰا يُضِيءُ قَالَ يَكَادُ اَلْعِلْمُ أَنْ يَنْطِقَ مِنْهَا وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نٰارٌ نُورٌ عَلىٰ نُورٍ قَالَ فِيهَا إِمَامٌ بَعْدَ إِمَامٍ يَهْدِي اَللّٰهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشٰاءُ قَالَ يَهْدِي اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِوَلاَيَتِنَا مَنْ يَشَاءُ [ ].
زبان ترجمه:

کشف الیقین / ترجمه آژیر ;  ج ۱  ص ۴۰۶

محمّد بن سهل بغدادى به نقل از موسى بن قاسم به نقل از موسى بن جعفر در بارۀ آيۀ: « كَمِشْكٰاةٍ‌ فِيهٰا مِصْبٰاحٌ‌ » -مى‌گويد: از ابو الحسن (عليه السّلام) در بارۀ اين فرمودۀ پروردگار:« كَمِشْكٰاةٍ‌ فِيهٰا مِصْبٰاحٌ‌ »پرسش كردم. فرمود:«مشكاة» فاطمۀ زهراست و «مصباح» حسن و «زجاجه» حسين. در بارۀ« كَأَنَّهٰا كَوْكَبٌ‌ دُرِّيٌّ‌ »گفت: ستاره‌اى درخشان است در ميان زنان جهان.« يُوقَدُ مِنْ‌ شَجَرَةٍ‌ مُبٰارَكَةٍ‌ »شجرۀ مباركه، ابراهيم است.« لاٰ شَرْقِيَّةٍ‌ وَ لاٰ غَرْبِيَّةٍ‌ »نه يهودى است و نه مسيحى، در بارۀ« يَكٰادُ زَيْتُهٰا يُضِيءُ »گفت: نزديك است كه دانش از آن سخن گويد، در بارۀ« وَ لَوْ لَمْ‌ تَمْسَسْهُ‌ نٰارٌ نُورٌ عَلىٰ‌ نُورٍ »گفت: امامى در پى امامى، در بارۀ« يَهْدِي اَللّٰهُ‌ لِنُورِهِ‌ مَنْ‌ يَشٰاءُ »گفت: خداوند هر كه را بخواهد به سوى ولايت ما هدايت مى‌كند .

divider

کشف الیقین / ترجمه علوی ;  ج ۱  ص ۳۸۵

خداوند مى‌فرمايد:« كَمِشْكٰاةٍ‌ فِيهٰا مِصْبٰاحٌ‌ »: مانند آبگينه‌اى كه در آن چراغى روشن باشد. محمد بن سهل بغدادى، از موسى بن قاسم، از على بن جعفر نقل كرده است كه گفت: از ابو الحسن عليه السّلام پرسيدم: مشكاة در اين آيه چيست‌؟ فرمود: مشكاة فاطمة و مصباح حسن و حسين مى‌باشند. و« اَلزُّجٰاجَةُ‌ كَأَنَّهٰا كَوْكَبٌ‌ دُرِّيٌّ‌ »شيشه‌اى كه در روشنايى مانند ستارۀ درخشان است. و فرمود: فاطمه آن ستاره درخشان در بين زنان اهل عالم است« يُوقَدُ مِنْ‌ شَجَرَةٍ‌ مُبٰارَكَةٍ‌ زَيْتُونَةٍ‌ »: كه از شجرۀ مباركه زيتون روشنى مى‌گيرند و آن شجرۀ ابراهيم عليه السّلام مى‌باشد،« لاٰ شَرْقِيَّةٍ‌ وَ لاٰ غَرْبِيَّةٍ‌» »: كه نه شرقى است و نه غربى.« يَكٰادُ زَيْتُهٰا يُضِيءُ» »: نزديك است كه روغنش روشنى بخشد.« وَ لَوْ لَمْ‌ تَمْسَسْهُ‌ نٰارٌ نُورٌ عَلىٰ‌ نُورٍ »: هر چند آتشى به آن نرسيده باشد، روشنى بر روشنى است.« يَهْدِي اَللّٰهُ‌ لِنُورِهِ‌ مَنْ‌ يَشٰاءُ »: خداوند هر كس را بخواهد به نور هدايت و ولايت ما راهنمايى مى‌نمايد.

divider