شناسه حدیث :  ۳۵۵۶۶۵

  |  

نشانی :  کشف الغمة في معرفة الأئمة  ,  جلد۲  ,  صفحه۳۹۴  

عنوان باب :   الجزء الثاني ذكر الإمام العاشر أبي الحسن علي المتوكل بن محمد القانع بن علي الرضا بن موسى بن جعفر بن محمد بن علي بن الحسين بن علي بن أبي طالب صلوات الله عليهم أجمعين و أما اسمه

معصوم :   امام هادی (علیه السلام)

وَ مِنْهَا أَنَّ أَبَا مُحَمَّدٍ اَلطَّبَرِيَّ قَالَ: تَمَنَّيْتُ أَنْ يَكُونَ لِي خَاتَمٌ مِنْ عِنْدِهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَجَاءَنِي نَصْرٌ اَلْخَادِمُ بِدِرْهَمَيْنِ فَصَنَعْتُهُمَا خَاتَماً وَ دَخَلْتُ عَلَى قَوْمٍ يَشْرَبُونَ اَلْخَمْرَ فَتَعَلَّقُوا بِي فَشَرِبْتُ قَدَحاً وَ قَدَحَيْنِ وَ كَانَ ضَيِّقاً فِي إِصْبَعِي لاَ يُمْكِنُنِي إِدَارَتُهُ لِلْوُضُوءِ فَأَصْبَحْتُ وَ قَدْ اِفْتَقَدْتُهُ فَتُبْتُ إِلَى اَللَّهِ تَعَالَى .
زبان ترجمه:

کشف الغمة / ترجمه زواره ای ;  ج ۳  ص ۲۶۰

و ديگر آنكه ابو محمد طبرى گويد كه من آرزو داشتم كه مرا انگشترين باشد از نزد آن حضرت (عليه السّلام) پس آمد نصر خادم و دو درهم آورد من آن را انگشترى ريختم و داخل شدم بر قومى كه شراب مى‌خوردند، در من آويختند و مرا يك دو قدح شراب دادند و آن انگشترى بغايت تنگ بود در انگشت من چنانچه در انگشت نمى‌توانستم گردانيد از براى وضو پس صباح برخاستم در انگشت من نبود و نيافتم پس توبه كردم و بازگشت نمودم بحق تعالى

divider