شناسه حدیث :  ۳۵۵۴۸۰

  |  

نشانی :  کشف الغمة في معرفة الأئمة  ,  جلد۲  ,  صفحه۳۰۶  

عنوان باب :   الجزء الثاني ذكر الإمام الثامن أبي الحسن علي بن موسى الكاظم بن جعفر الصادق بن محمد الباقر بن علي زين العابدين بن الحسين بن علي بن أبي طالب عليه السلام وَ أَمَّا كُنْيَتُهُ

معصوم :   امام رضا (علیه السلام)

وَ قَالَ اَلْآبِيُّ فِي نَثْرِ اَلدُّرِّ : عَلِيُّ بْنُ مُوسَى اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلاَمُ سَأَلَهُ اَلْفَضْلُ بْنُ سَهْلٍ فِي مَجْلِسِ اَلْمَأْمُونِ فَقَالَ يَا أَبَا اَلْحَسَنِ اَلنَّاسُ مُجْبَرُونَ فَقَالَ اَللَّهُ أَعْدَلُ مِنْ أَنْ يُجْبِرَ ثُمَّ يُعَذِّبَ قَالَ فَمُطْلَقُونَ قَالَ اَللَّهُ أَحْكَمُ مِنْ أَنْ يُهْمِلَ عَبْدَهُ وَ يَكِلَهُ إِلَى نَفْسِهِ .
زبان ترجمه:

کشف الغمة / ترجمه زواره ای ;  ج ۳  ص ۱۴۲

و ابى در نثر الدر آورده كه فضل بن سهل پرسيد از امام على بن موسى الرضا (عليه السّلام) در مجلس مأمون كه يا أبا الحسن مردمان مجبورند؟ فرمود كه: خداى تعالى اعدل است از آنكه جبر كند شمار او بعد از آن عذاب كند گفت: پس گذاشته شده‌اند؟ فرمود كه: حق تعالى احكم است از آنكه مهمل گذارد بنده خود را و بخودش باز گذارد.

divider