شناسه حدیث :  ۳۵۵۴۷۱

  |  

نشانی :  کشف الغمة في معرفة الأئمة  ,  جلد۲  ,  صفحه۳۰۴  

عنوان باب :   الجزء الثاني ذكر الإمام الثامن أبي الحسن علي بن موسى الكاظم بن جعفر الصادق بن محمد الباقر بن علي زين العابدين بن الحسين بن علي بن أبي طالب عليه السلام وَ أَمَّا كُنْيَتُهُ

معصوم :   امام رضا (علیه السلام)

وَ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَنْصُورٍ عَنْ أَخِيهِ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى اَلرِّضَا فِي بَيْتٍ دَاخِلٍ فِي جَوْفِ بَيْتٍ لَيْلاً فَرَفَعَ يَدَهُ فَكَانَتْ كَأَنَّ فِي اَلْبَيْتِ عَشَرَةُ مَصَابِيحَ فَاسْتَأْذَنَ عَلَيْهِ رَجُلٌ فَخَلَّى يَدَهُ ثُمَّ أَذِنَ لَهُ .
زبان ترجمه:

کشف الغمة / ترجمه زواره ای ;  ج ۳  ص ۱۳۸

و حسن بن منصور روايت كند از برادر خود كه من داخل شدم بر امام رضا (عليه السّلام) در خانۀ كه در اندرون خانۀ ديگر بود در يك شبى، پس برداشت دست مبارك خود را پس گوئيا در آن خانه ده چراغ روشن شد، در اين حال مردى طلب اذن كرد پس دست مبارك خود را باندرون جامه برد و او را اذن داد تا درآيد.

divider