شناسه حدیث :  ۳۵۳۸۰۸

  |  

نشانی :  کشف الغمة في معرفة الأئمة  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۱۹  

عنوان باب :   الجزء الأول ذكر الإمام علي بن أبي طالب عليه أفضل السلام في شجاعته و نجدته و تورطه المهالك في الله و رسوله و شراء نفسه ابتغاء مرضاة الله تعالى فصل [في قصة بني جذيمة]

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، امیرالمؤمنین (علیه السلام)

لَمَّا أَنْفَذَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ خَالِدَ بْنَ اَلْوَلِيدِ إِلَى جُذَيْمَةَ دَاعِياً لَهُمْ إِلَى اَلْإِسْلاَمِ وَ لَمْ يَنْفُذْهُ مُحَارِباً فَخَالَفَ أَمْرَهُ وَ نَبَذَ عَهْدَهُ فَقَتَلَ اَلْقَوْمَ وَ هُمْ عَلَى اَلْإِسْلاَمِ وَ أَخْفَرَ ذِمَّتَهُمْ وَ عَمِلَ فِي ذَلِكَ عَلَى حَمِيَّةِ فَشَانَ فَعَالَهُ اَلْإِسْلاَمُ وَ نَفَرَ بِهِ عَنِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ كَانَ يَدْعُوهُ إِلَى اَلْإِيمَانِ وَ كَادَ أَنْ يَبْطُلَ بِفِعْلِهِ نِظَامُ اَلتَّدْبِيرِ فِي اَلدِّينِ فَفَزِعَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي تَلاَفِي اَلْفَارِطِ وَ إِصْلاَحِ اَلْفَاسِدِ وَ دَفْعِ اَلْمَعَرَّةِ عَنِ اَلدِّينِ إِلَى أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ فَأَنْفَذَهُ لَعَطْفِ اَلْقَوْمِ وَ سَلِّ سَخَائِمِهِمْ وَ اَلرِّفْقِ بِهِمْ وَ تَثْبِيتِهِمْ عَلَى اَلْإِيمَانِ وَ أَمَرَهُ أَنْ يَدِيَ اَلْقَتْلَى وَ يُرْضِيَ أَوْلِيَاءَهُمْ فَبَلَغَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ مِنْ ذَلِكَ مَبْلَغَ اَلرِّضَا وَ زَادَ عَلَى اَلْوَاجِبِ فِيمَا تَبَرَّعَ بِهِ عَلَيْهِمْ مِنْ عَطِيَّةِ مَا كَانَ فَضَلَ مَعَهُ مِنَ اَلْأَمْوَالِ وَ قَالَ قَدْ أَعْطَيْتُكُمْ دِيَةَ مَا عَرَفْتُمْ وَ زِدْتُكُمْ لِتَكُونَ دِيَةَ مَا لَمْ تَعْلَمُوا أَنْتُمْ وَ لاَ نَحْنُ لِيَرْضَى اَللَّهُ عَنْ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ تَرْضَوْنَ بِفَضْلِهِ عَلَيْكُمْ وَ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَبْرَأُ إِلَيْكَ مِمَّا صَنَعَ خَالِدٌ .
زبان ترجمه:

کشف الغمة / ترجمه زواره ای ;  ج ۱  ص ۲۹۳

و ديگر قصۀ خالد بن وليد است كه شيخ مفيد رحمه اللّٰه ذكر كرده و طبرى در تاريخش نيز آورده كه رسول اللّٰه (صلّى اللّه عليه و آله) خالد بن وليد را فرستاد بحوالى مكه معظمه كه بنى جذيمه را دعوت كند باسلام و او را نفرستاده بود كه مقاتله كند.او مخالفت امر رسول كرده آمد بنواحى ايشان و در زمان جاهليت عوف بن عبد عوف، وفا كه ابن مغيره به تجارت رفته از يمن مى‌آمدند به بنى جذيمه رسيدند و نزاع در پيوست، ايشان آن دو كس را كشتند، و أموال ايشان را بردند. چون زمان اسلام درآمد و پيغمبر خالد را فرستاد ايشان كه خالد را ديدند سلاح پوشيدند، خالد گفت كه: بگذاريد سلاح خود را و بنهيد، ايشان قبول كردند يكى از ايشان گفت: واى بر شما اين خالد بن وليد است و اللّٰه كه بعد از نهادن سلاح نخواهد بود مگر اسلام و بعد از او چيزى ديگر وجود نخواهد گرفت مگر قتل من سلاح خود را نمى‌نهم او مى‌خواهد خون شما را بريزد و اسلام را از شما قبول ندارد اما مردم چون ديدند كه او از پيش پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله) آمده سلاح را از خود گشودند، و خالد ايشان را ايمن ساخت تا او نيز سلاح خود را نهاد، آنگاه امر كرد كه همه را دست بر شانه بستند، و بعضى را بشمشير گذرانيدند. چون اين خبر به پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله) رسيد دستهاى مبارك را بآسمان برداشت و گفت: بارخدايا پناه مى‌آرم بتو و بيزارم از فعل خالد و آنچه بآن مردمان كرده خالد بن وليد. بعد از آن امير المؤمنين (عليه السّلام) را طلب فرمود و گفت: يا على برو بسوى اين جماعت كه خالد اين چنين حركتى با ايشان كرده و نظر كن در امور ايشان، و حكايت زمان جاهليت را در زير قدمين خود پايمال كن، و تلافى احوال ايشان نماى و آن حضرت پارۀ أموال همراه امير المؤمنين (عليه السّلام) كرده روان گردانيد، چون در ميان ايشان درآمده احوال ايشان را معلوم فرمود، مالهاى كه از ايشان فوت شده بود همه را رد كرد، و فداى خونهاى ايشان را داد تا همه تسلى شدند كه هيچ چيز از حقوق ايشان باقى نماند از خون و مال را كه استيفاء آن كرده ادا فرمود

divider