شناسه حدیث :  ۳۲۳۳۲۶

  |  

نشانی :  روضة الواعظین  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۴  

عنوان باب :   الجزء الأول مجلس في معرفة الله و ما يتعلق بها باب الكلام فيما ورد من الأخبار في معنى العدل و التوحيد

معصوم :   امام حسین (علیه السلام)

قَالَ عِكْرِمَةُ : بَيْنَمَا اِبْنُ عَبَّاسٍ يُحَدِّثُ اَلنَّاسَ إِذْ قَامَ إِلَيْهِ نَافِعُ بْنُ اَلْأَزْرَقِ فَقَالَ يَا اِبْنَ عَبَّاسٍ تُفْتِي فِي اَلنَّمْلَةِ وَ اَلْقَمْلَةِ صِفْ لَنَا إِلَهَكَ اَلَّذِي تَعْبُدُهُ فَأَطْرَقَ اِبْنُ عَبَّاسٍ إِعْظَاماً لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ كَانَ اَلْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَاعِداً فِي مَوْضِعٍ فَقَالَ إِلَيَّ يَا اِبْنَ اَلْأَزْرَقِ فَقَالَ لَسْتُ إِيَّاكَ أَسْأَلُ فَقَالَ اِبْنُ عَبَّاسٍ يَا اِبْنَ اَلْأَزْرَقِ إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ اَلنُّبُوَّةِ وَ هُمْ وَرَثَةُ اَلْعِلْمِ فَأَقْبَلَ نَافِعُ بْنُ اَلْأَزْرَقِ نَحْوَ اَلْحُسَيْنِ قَالَ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَا نَافِعُ إِنَّ مَنْ وَضَعَ دِينَهُ عَلَى اَلْقِيَاسِ لَمْ يَزَلِ اَلدَّهْرَ فِي اِلْتِبَاسٍ مَائِلاً عَلَى اَلْمِنْهَاجِ ظَاعِناً فِي اَلاِعْوِجَاجِ ضَالاًّ عَنِ اَلسَّبِيلِ قَائِلاً غَيْرَ اَلْجَمِيلِ يَا اِبْنَ اَلْأَزْرَقِ أَصِفُ إِلَهِي بِمَا وَصَفَ بِهِ نَفْسَهُ وَ أُعَرِّفُ بِمَا عَرَّفَ بِهِ نَفْسَهُ لاَ يُدْرَكُ بِالْحَوَاسِّ وَ لاَ يُقَاسُ بِالنَّاسِ فَهُوَ قَرِيبٌ غَيْرُ مُلْتَصِقٍ وَ بَعِيدٌ غَيْرُ مُنْفَصِلٍ يُوَحَّدُ وَ لاَ يُبَعَّضُ مَعْرُوفٌ بِالْآيَاتِ مَوْصُوفٌ بِالْعَلاَمَاتِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ اَلْكَبِيرُ اَلْمُتَعٰالِ .
زبان ترجمه:

روضة الواعظین / ترجمه مهدوی دامغانی ;  ج ۱  ص ۶۹

عكرمه مى‌گويد:در حالى كه ابن عباس براى مردم حديث نقل مى‌كرد نافع بن ارزق برخاست و گفت:اى پسر عباس!تو كه در بارۀ مورچه و شپش فتوا مى‌دهى خدايت را كه مى‌پرستى براى ما وصف كن.ابن عباس براى اظهار عظمت خداوند سرش را پايين انداخت و سكوت كرد.امام حسين(عليه السّلام)كنارى نشسته بود،فرمود:اى پسر ارزق!پيش من بيا.گفت:از تو نمى‌پرسم.ابن عباس گفت:اى پسر ارزق!از اهل بيت نبوت است و آنان وارثان علم هستند.نافع به طرف امام حسين(عليه السّلام)آمد و امام به او فرمودند:اى نافع!هر كس پايۀ دين خود را بر قياس نهد همواره در اشتباه است و از شاهراه بر كنار و كوچ‌كننده بر كژى و گمراه از طريق است و سخن ناپسند مى‌گويد.اى پسر ارزق!من خداى خود را چنان وصف مى‌كنم كه او خويش را وصف كرده است و او را آنچنان مى‌شناسم كه خود را شناسانده است.خداوند با حواس درك نمى‌شود و با مردم مقايسه نمى‌گردد.او نزديك است بدون آنكه پيوسته باشد و دور است بدون آنكه گسسته باشد.يگانه است و جزء جزء نيست.با آيات شناخته شده و با علامات وصف شده است.هيچ خدايى جز او نيست،بزرگ و بلند مرتبه است.

divider