شناسه حدیث :  ۳۵۱۵۹۶

  |  

نشانی :  النور المبين في قصص الأنبياء و المرسلين  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۱۲  

عنوان باب :   باب في قصص عيسى و أمه عليهما السلام الفصل الثالث فيما جرى بينه و بين إبليس و في حواريه و أصحابه و في مواعظه و حكمه عليه السلام

معصوم :   مضمر

اَلْأَمَالِي عَنِ اِبْنِ عَبَّاسٍ : خَرَجَتْ اِمْرَأَةٌ مِنَ اَلْجِنِّ تَمْشِي عَلَى شَاطِئِ اَلْبَحْرِ فَإِذَا هِيَ بِإِبْلِيسَ سَاجِداً عَلَى صَخْرَةٍ صَمَّاءَ تَسِيلُ دُمُوعُهُ عَلَى خَدَّيْهِ فَقَامَتْ تَنْظُرُ إِلَيْهِ تَعَجُّباً ثُمَّ قَالَتْ لَهُ وَيْحَكَ يَا إِبْلِيسُ مَا تَرْجُو بِطُولِ اَلسُّجُودِ فَقَالَ لَهَا يَا أَيَّتُهَا اَلْمَرْأَةُ اَلصَّالِحَةُ اِبْنَةُ اَلرَّجُلِ اَلصَّالِحِ أَرْجُو إِذَا بَرَّ رَبِّي عَزَّ وَ جَلَّ قَسَمَهُ وَ أَدْخَلَنِي نَارَ جَهَنَّمَ أَنْ يُخْرِجَنِي مِنَ اَلنَّارِ بِرَحْمَتِهِ وَ وُقُوعُ إِبْلِيسَ فِي اَلْبَحْرِ إِنَّمَا كَانَ مِنْ سَمَاعِهِ دُعَاءَ عِيسَى .
زبان ترجمه:

قصص الأنبیاء (للجزائری) / ترجمه حسن زاده ;  ج ۱  ص ۵۸۲

ابن عباس گويد: زنى از اجنه ابليس را ديد كه بر روى تخته سنگى در كنار دريا سر بر سجده نهاده و به شدت مى‌گريد و اشك بر رخسارش جارى است. او با شگفتى از او پرسيد: چرا مى‌گريى‌؟
شيطان گفت: مى‌دانم كه خداوند مرا در دوزخ خواهد افكند. ولى مى‌خواهم با گريه و توبه، خداوند رحمتش را بر من روا دارد و مرا به دوزخ نبرد.
در اين‌حال ابليس صداى دعا و رازونياز عيسى را شنيد (و چنان هراسان شد كه) به دريا افتاد.

divider