شناسه حدیث :  ۳۵۰۸۷۴

  |  

نشانی :  النور المبين في قصص الأنبياء و المرسلين  ,  جلد۱  ,  صفحه۷۲  

عنوان باب :   الباب الثالث في قصص نوح النبي عليه السلام و فيه فصلان الفصل الثاني في بعثته إلى قومه و قصة الطوفان

معصوم :   مضمر

قَالَ اِبْنُ عَبَّاسٍ : كَانَتْ اِمْرَأَةُ نُوحٍ كَافِرَةً تَقُولُ لِلنَّاسِ إِنَّهُ مَجْنُونٌ وَ إِذَا آمَنَ أَحَدٌ بِنُوحٍ أَخْبَرَتِ اَلْجَبَابِرَةَ مِنْ قَوْمِ نُوحٍ بِهِ وَ كَانَتِ اِمْرَأَةُ لُوطٍ تَدُلُّ عَلَى أَضْيَافِهِ وَ كَانَ ذَلِكَ خِيَانَتَهُمَا لَهُمَا وَ مَا بَغَتْ اِمْرَأَةُ نَبِيٍّ قَطُّ وَ إِنَّمَا كَانَتْ خِيَانَتُهُمَا فِي اَلدِّينِ.
زبان ترجمه:

قصص الأنبیاء (للجزائری) / ترجمه حسن زاده ;  ج ۱  ص ۱۴۰

ابن عباس گويد: همسر نوح كافر بود؛ زيرا به مردم مى‌گفت: همسرم ديوانه است و هنگامى كه كسى به نوح ايمان مى‌آورد بى‌درنگ فرمانروايان ستم پيشه را از اين ماجرا آگاه مى‌ساخت؛ و اما خيانت همسر لوط‍‌ اين بود كه هنگام پذيرايى از مهمانان، با آنان ناز و عشوه مى‌كرد و آن دو زن در اصول اعتقادى خيانت ورزيدند و هرگز به زنا دست نيالودند.

divider