شناسه حدیث :  ۳۵۰۸۷۱

  |  

نشانی :  النور المبين في قصص الأنبياء و المرسلين  ,  جلد۱  ,  صفحه۷۱  

عنوان باب :   الباب الثالث في قصص نوح النبي عليه السلام و فيه فصلان الفصل الثاني في بعثته إلى قومه و قصة الطوفان

معصوم :   مضمر

قَالَ اَلطَّبْرِسِيُّ طَابَ ثَرَاهُ: وَ هُوَ نُوحُ بْنُ مُتَوَشْلِخِ بْنِ أُخْنُوخَ وَ هُوَ إِدْرِيسُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ هُوَ أَوَّلُ نَبِيٍّ بَعْدَ إِدْرِيسَ وَ قِيلَ إِنَّهُ كَانَ نَجَّاراً وَ وُلِدَ فِي اَلْعَامِ اَلَّذِي مَاتَ فِيهِ آدَمُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ بَعَثَ وَ هُوَ اِبْنُ أَرْبَعِمِائَةِ سَنَةٍ وَ كَانَ يَدْعُو قَوْمَهُ لَيْلاً وَ نَهٰاراً `فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَاؤُهُ إِلاّٰ فِرٰاراً وَ كَانَ يَضْرِبُهُ قَوْمُهُ حَتَّى يُغْشَى عَلَيْهِ فَإِذَا أَفَاقَ قَالَ اَللَّهُمَّ اِهْدِ قَوْمِي فَإِنَّهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ وَ كَانُوا يَثُورُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَيَضْرِبُونَهُ حَتَّى تَسِيلَ مَسَامِعُهُ دَماً وَ حَتَّى لاَ يَعْقِلُ شَيْئاً مِمَّا صُنِعَ بِهِ فَيُحْمَلُ فَيُرْمَى فِي بَيْتٍ أَوْ عَلَى بَابِ دَارِهِ مَغْشِيّاً عَلَيْهِ فَأَوْحَى اَللَّهُ تَعَالَى إِلَيْهِ أَنْ لَنْ يُؤْمِنَ قَوْمُكَ إِلاَّ مَنْ آمَنَ فَعِنْدَهَا أَقْبَلَ عَلَى اَلدُّعَاءِ عَلَيْهِمْ فَقَالَ رَبِّ لاٰ تَذَرْ عَلَى اَلْأَرْضِ مِنَ اَلْكٰافِرِينَ دَيّٰاراً فَأَعْقَمَ اَللَّهُ أَصْلاَبَ اَلرِّجَالِ وَ أَرْحَامَ اَلنِّسَاءِ فَلَبِثُوا أَرْبَعِينَ سَنَةً لاَ يُولَدُ لَهُمْ وَ قُحِطُوا فِي تِلْكَ اَلْأَرْبَعِينَ سَنَةً حَتَّى هَلَكَتْ أَمْوَالُهُمْ وَ أَصَابَهُمْ اَلْجَهْدُ وَ اَلْبَلاَءُ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ نُوحٌ اِسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كٰانَ غَفّٰاراً اَلْآيَاتِ فَلَمْ يُؤْمِنُوا وَ قٰالُوا لاٰ تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ اَلْآيَاتِ حَتَّى أَغْرَقَهُمُ اَللَّهُ تَعَالَى وَ آلِهَتَهُمُ اَلَّتِي كَانُوا يَعْبُدُونَهَا فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ خُرُوجِ نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ مِنَ اَلسَّفِينَةِ وَ عَبَدَ اَلنَّاسُ اَلْأَصْنَامَ سَمَّوْا أَصْنَامَهُمْ بِأَسْمَاءِ أَصْنَامِ قَوْمِ نُوحٍ فَاتَّخَذَ أَهْلُ اَلْيَمَنِ يَغُوثَ وَ يَعُوقَ وَ أَهْلُ دُومَةِ اَلْجَنْدَلِ صَنَماً سَمَّوْهُ وَدّاً وَ اِتَّخَذَتْ حِمْيَرُ صَنَماً سَمَّتْهُ نَسْراً وَ هُذَيْلٌ سَمَّوْهُ سُوَاعاً فَلَمْ يَزَلْ يَعْبُدُونَهَا حَتَّى جَاءَ اَلْإِسْلاَمُ .
زبان ترجمه:

قصص الأنبیاء (للجزائری) / ترجمه حسن زاده ;  ج ۱  ص ۱۳۸

«نوح بن متوشلخ بن اخنوخ» نخستين پيامبر پس از ادريس عليه السّلام است.
گفته شده است كه نوح در همان سال وفات آدم عليه السّلام به دنيا آمد و هنگام برانگيخته شدن به پيامبرى چهارصد سال داشت. قومش او را آزار و اذيت كردند و آنقدر او را مى‌زدند كه بيهوش بر زمين مى‌افتاد و چون به هوش مى‌آمد مى‌گفت:«اللّهمّ‌ اهد قومى فإنّهم لا يعلمون؛ خدايا قوم مرا هدايت فرما كه بى‌گمان آنان نادانند». با اين وجود قوم نوح او را چنان كتك مى‌زدند كه از گوش‌هايش خون فرومى‌ريخت و پس آنگاه بدن خونين او را در كنار در خانه‌اش رها مى‌كردند.
خداوند به نوح وحى فرمود:
«أَنَّهُ‌ لَنْ‌ يُؤْمِنَ‌ مِنْ‌ قَوْمِكَ‌ إِلاّٰ مَنْ‌ قَدْ آمَنَ‌ ؛به راستى از قوم تو جز آنان كه ايمان آورده‌اند ديگر كسى ايمان نخواهد آورد». پس از نزول اين آيه بود كه نوح، قومش را نفرين كرد و فرمود: «رَبِّ‌ لاٰ تَذَرْ عَلَى اَلْأَرْضِ‌ مِنَ‌ اَلْكٰافِرِينَ‌ دَيّٰاراً؛ پروردگارا، بر روى زمين از اين كافران هيچ‌كسى را مگذار».
خداوند نيز مردان و زنان كفرپيشه را نازا كرد؛ به گونه‌اى كه چهل سال سپرى شد و يك فرزند نيز از آنان به دنيا نيامد و به خشكسالى و بلا گرفتار شدند. پس آنگاه نوح از قومش خواست تا توبه نمايند و به آنان چنين گفت: «اِسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ‌ إِنَّهُ‌ كٰانَ‌ غَفّٰاراً ؛از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او آمرزگار است».
ولى قوم نوح بر گفته‌هاى باطل خويش پافشارى كردند و سرانجام آنان به همراه خدايانشان در عذاب الهى غوطه خوردند و در طوفان نوح غرق شدند؛ اما پس از فرو نشستن طوفان و آرام گرفتن كشتى، بت‌پرستى دوباره آغاز شد و انسان‌ها نام خدايان بت‌هاى قوم نوح را براى بتان خويش برگزيدند. بت پرستان يمن «يعوث و يعوق» را براى بت‌هاى خويش برگزيدند و مردم «دومه الجندل» نام «كرود» و مردم حمير نام «نسر» و اهالى هذيل نام «سواع» را براى خدايان خويش برگزيدند (كه همۀ اين بت‌ها براى قوم نوح بود) و مردم پيوسته اين بت‌ها را مى‌پرستيدند تا اينكه اسلام ظهور كرد .

divider