شناسه حدیث :  ۳۵۰۸۶۸

  |  

نشانی :  النور المبين في قصص الأنبياء و المرسلين  ,  جلد۱  ,  صفحه۷۰  

عنوان باب :   الباب الثالث في قصص نوح النبي عليه السلام و فيه فصلان الفصل الأول في مدة عمره و وفاته و علل تسميته و نقش خاتمه و مكارم أخلاقه

معصوم :   مضمر

قِصَصِ اَلْأَنْبِيَاءِ لِلرَّاوَنْدِيِّ طَابَ ثَرَاهُ بِإِسْنَادِهِ إِلَى اِبْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ إِبْلِيسُ لَعَنَهُ اَللَّهُ يَا نُوحُ لَكَ عِنْدِي يَدٌ سَأُعَلِّمُكَ خِصَالاً قَالَ نُوحٌ وَ مَا يَديِ عِنْدَكَ قَالَ دَعْوَتُكَ عَلَى قَوْمِكَ حَتَّى أَهْلَكَهُمُ اَللَّهُ جَمِيعاً فَإِيَّاكَ وَ اَلْكِبْرَ وَ إِيَّاكَ وَ اَلْحِرْصَ وَ إِيَّاكَ وَ اَلْحَسَدَ فَإِنَّ اَلْكِبْرَ هُوَ اَلَّذِي حَمَلَنِي عَلَى أَنْ تَرَكْتُ اَلسُّجُودَ لِآدَمَ فَأَكْفَرَنِي وَ جَعَلَنِي شَيْطَاناً رَجِيماً وَ إِيَّاكَ وَ اَلْحِرْصَ فَإِنَّ آدَمَ أُبِيحَ لَهُ اَلْجَنَّةُ وَ نُهِيَ عَنْ شَجَرَةٍ وَاحِدَةٍ فَحَمَلَهُ اَلْحِرْصُ عَلَى أَنْ أَكَلَ مِنْهَا وَ إِيَّاكَ وَ اَلْحَسَدَ فَإِنَّ اِبْنَ آدَمَ حَسَدَ أَخَاهُ فَقَتَلَهُ فَقَالَ نُوحٌ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ مَتَى تَكُونُ أَقْدَرَ عَلَى اِبْنِ آدَمَ قَالَ عِنْدَ اَلْغَضَبِ.
زبان ترجمه:

قصص الأنبیاء (للجزائری) / ترجمه حسن زاده ;  ج ۱  ص ۱۳۶

راوندى با سلسله سندى از ابن عباس روايت نموده است كه ابليس نزد نوح آمد و گفت: تو بر گردن من حقى دارى؛ به آن سبب كه قومت را نفرين كرده اى و همه را هلاك ساخته‌اى؛ اينك تو را به چند ويژگى سفارش مى‌كنم: از خودبزرگ‌بينى و خودخواهى كناره گير، از زياده‌خواهى و طمع دورى گزين
و از حسد بپرهيز؛ زيرا خودبزرگ‌بينى همان آفتى است كه سبب شد من بر آدم سجده نكنم و از درگاه خداوند رانده شوم و اما زياده‌خواهى همان آفتى است كه سبب شد كه با اينكه آدم مى‌توانست از گياهان گوناگون بهشتى لذت برد اما از شجرۀ ممنوعه خورد؛ و اما حسد همان آفتى است كه باعث شد قابيل برادرش هابيل را بكشد.
سپس نوح از ابليس پرسيد: تو در چه حالتى بر انسان چيره‌گى و تسلط‍‌ بيشترى دارى‌؟ گفت: هنگامى كه انسان خشم گيرد.

divider