شناسه حدیث :  ۳۴۷۱۵۸

  |  

نشانی :  الغيبة (للنعمانی)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۷۹  

عنوان باب :   باب 14 ما جاء في العلامات التي تكون قبل قيام القائم عليه السلام و يدل على أن ظهوره يكون بعدها كما قالت الأئمة عليهم السّلام

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، امام زمان (عجل الله تعالی فرجه)

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ هَؤُلاَءِ اَلرِّجَالِ اَلْأَرْبَعَةِ عَنِ اِبْنِ مَحْبُوبٍ وَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ اَلْكُلَيْنِيُّ أَبُو جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ وَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عِمْرَانَ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى قَالَ وَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَ غَيْرُهُ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ جَمِيعاً عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ قَالَ وَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اَلْوَاحِدِ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ اَلْمَوْصِلِيُّ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَاشِرٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ هِلاَلٍ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي اَلْمِقْدَامِ عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ اَلْجُعْفِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : يَا جَابِرُ اِلْزَمِ اَلْأَرْضَ وَ لاَ تُحَرِّكْ يَداً وَ لاَ رِجْلاً حَتَّى تَرَى عَلاَمَاتٍ أَذْكُرُهَا لَكَ إِنْ أَدْرَكْتَهَا أَوَّلُهَا اِخْتِلاَفُ بَنِي اَلْعَبَّاسِ وَ مَا أَرَاكَ تُدْرِكُ ذَلِكَ وَ لَكِنْ حَدِّثْ بِهِ مَنْ بَعْدِي عَنِّي وَ مُنَادٍ يُنَادِي مِنَ اَلسَّمَاءِ وَ يَجِيئُكُمُ اَلصَّوْتُ مِنْ نَاحِيَةِ دِمَشْقَ بِالْفَتْحِ وَ تُخْسَفُ قَرْيَةٌ مِنْ قُرَى اَلشَّامِ تُسَمَّى اَلْجَابِيَةَ وَ تَسْقُطُ طَائِفَةٌ مِنْ مَسْجِدِ دِمَشْقَ اَلْأَيْمَنِ وَ مَارِقَةٌ تَمْرُقُ مِنْ نَاحِيَةِ اَلتُّرْكِ وَ يَعْقُبُهَا هَرْجُ اَلرُّومِ وَ سَيُقْبِلُ إِخْوَانُ اَلتُّرْكِ حَتَّى يَنْزِلُوا اَلْجَزِيرَةَ وَ سَيُقْبِلُ مَارِقَةُ اَلرُّومِ حَتَّى يَنْزِلُوا اَلرَّمْلَةَ فَتِلْكَ اَلسَّنَةُ يَا جَابِرُ فِيهَا اِخْتِلاَفٌ كَثِيرٌ فِي كُلِّ أَرْضٍ مِنْ نَاحِيَةِ اَلْمَغْرِبِ فَأَوَّلُ أَرْضٍ تَخْرَبُ أَرْضُ اَلشَّامِ ثُمَّ يَخْتَلِفُونَ عِنْدَ ذَلِكَ عَلَى ثَلاَثِ رَايَاتٍ رَايَةِ اَلْأَصْهَبِ وَ رَايَةِ اَلْأَبْقَعِ وَ رَايَةِ اَلسُّفْيَانِيِّ فَيَلْتَقِي اَلسُّفْيَانِيُّ بِالْأَبْقَعِ فَيَقْتَتِلُونَ فَيَقْتُلُهُ اَلسُّفْيَانِيُّ وَ مَنْ تَبِعَهُ ثُمَّ يَقْتُلُ اَلْأَصْهَبَ ثُمَّ لاَ يَكُونُ لَهُ هِمَّةٌ إِلاَّ اَلْإِقْبَالَ نَحْوَ اَلْعِرَاقِ يَمُرُّ جَيْشُهُ بِقِرْقِيسِيَاءَ فَيَقْتَتِلُونَ بِهَا فَيُقْتَلُ بِهَا مِنَ اَلْجَبَّارِينَ مِائَةُ أَلْفٍ وَ يَبْعَثُ اَلسُّفْيَانِيُّ جَيْشاً إِلَى اَلْكُوفَةِ وَ عِدَّتُهُمْ سَبْعُونَ أَلْفاً فَيُصِيبُونَ مِنْ أَهْلِ اَلْكُوفَةِ قَتْلاً وَ صُلْباً وَ سَبْياً فَبَيْنَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَقْبَلَتْ رَايَاتٌ مِنْ قِبَلِ خُرَاسَانَ وَ تَطْوِي اَلْمَنَازِلَ طَيّاً حَثِيثاً وَ مَعَهُمْ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِ اَلْقَائِمِ ثُمَّ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ مَوَالِي أَهْلِ اَلْكُوفَةِ فِي ضُعَفَاءَ فَيَقْتُلُهُ أَمِيرُ جَيْشِ اَلسُّفْيَانِيِّ بَيْنَ اَلْحِيرَةِ وَ اَلْكُوفَةِ وَ يَبْعَثُ اَلسُّفْيَانِيُّ بَعْثاً إِلَى اَلْمَدِينَةِ فَيَنْفَرُ اَلْمَهْدِيُّ مِنْهَا إِلَى مَكَّةَ فَيَبْلُغُ أَمِيرَ جَيْشِ اَلسُّفْيَانِيِّ أَنَّ اَلْمَهْدِيَّ قَدْ خَرَجَ إِلَى مَكَّةَ فَيَبْعَثُ جَيْشاً عَلَى أَثَرِهِ فَلاَ يُدْرِكُهُ حَتَّى يَدْخُلَ مَكَّةَ خٰائِفاً يَتَرَقَّبُ عَلَى سُنَّةِ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ فَيَنْزِلُ أَمِيرُ جَيْشِ اَلسُّفْيَانِيِّ اَلْبَيْدَاءَ فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنَ اَلسَّمَاءِ يَا بَيْدَاءُ أَبِيدِي اَلْقَوْمَ فَيَخْسِفُ بِهِمْ فَلاَ يُفْلِتُ مِنْهُمْ إِلاَّ ثَلاَثَةُ نَفَرٍ يُحَوِّلُ اَللَّهُ وُجُوهَهُمْ إِلَى أَقْفِيَتِهِمْ وَ هُمْ مِنْ كَلْبٍ وَ فِيهِمْ نَزَلَتْ هَذِهِ اَلْآيَةُ- يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ أُوتُوا اَلْكِتٰابَ آمِنُوا بِمٰا نَزَّلْنٰا مُصَدِّقاً لِمٰا مَعَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّهٰا عَلىٰ أَدْبٰارِهٰا اَلْآيَةَ قَالَ وَ اَلْقَائِمُ يَوْمَئِذٍ بِمَكَّةَ قَدْ أَسْنَدَ ظَهْرَهُ إِلَى اَلْبَيْتِ اَلْحَرَامِ مُسْتَجِيراً بِهِ فَيُنَادِي يَا أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِنَّا نَسْتَنْصِرُ اَللَّهَ فَمَنْ أَجَابَنَا مِنَ اَلنَّاسِ فَإِنَّا أَهْلُ بَيْتِ نَبِيِّكُمْ مُحَمَّدٍ وَ نَحْنُ أَوْلَى اَلنَّاسِ بِاللَّهِ وَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَمَنْ حَاجَّنِي فِي آدَمَ فَأَنَا أَوْلَى اَلنَّاسِ بِآدَمَ وَ مَنْ حَاجَّنِي فِي نُوحٍ فَأَنَا أَوْلَى اَلنَّاسِ بِنُوحٍ وَ مَنْ حَاجَّنِي فِي إِبْرَاهِيمَ فَأَنَا أَوْلَى اَلنّٰاسِ بِإِبْرٰاهِيمَ وَ مَنْ حَاجَّنِي فِي مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَأَنَا أَوْلَى اَلنَّاسِ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ مَنْ حَاجَّنِي فِي اَلنَّبِيِّينَ فَأَنَا أَوْلَى اَلنَّاسِ بِالنَّبِيِّينَ أَ لَيْسَ اَللَّهُ يَقُولُ فِي مُحْكَمِ كِتَابِهِ - إِنَّ اَللّٰهَ اِصْطَفىٰ آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْرٰاهِيمَ وَ آلَ عِمْرٰانَ عَلَى اَلْعٰالَمِينَ `ذُرِّيَّةً بَعْضُهٰا مِنْ بَعْضٍ وَ اَللّٰهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ فَأَنَا بَقِيَّةٌ مِنْ آدَمَ وَ ذَخِيرَةٌ مِنْ نُوحٍ وَ مُصْطَفًى مِنْ إِبْرَاهِيمَ وَ صَفْوَةٌ مِنْ مُحَمَّدٍ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ أَلاَ فَمَنْ حَاجَّنِي فِي كِتَابِ اَللَّهِ فَأَنَا أَوْلَى اَلنَّاسِ بِكِتَابِ اَللَّهِ أَلاَ وَ مَنْ حَاجَّنِي فِي سُنَّةِ رَسُولِ اَللَّهِ فَأَنَا أَوْلَى اَلنَّاسِ بِسُنَّةِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَأَنْشُدُ اَللَّهَ مَنْ سَمِعَ كَلاَمِي اَلْيَوْمَ لَمَّا بَلَّغَ اَلشَّاهِدُ مِنْكُمُ اَلْغَائِبَ وَ أَسْأَلُكُمْ بِحَقِّ اَللَّهِ وَ حَقِّ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ بِحَقِّي فَإِنَّ لِي عَلَيْكُمْ حَقَّ اَلْقُرْبَى مِنْ رَسُولِ اَللَّهِ إِلاَّ أَعَنْتُمُونَا وَ مَنَعْتُمُونَا مِمَّنْ يَظْلِمُنَا فَقَدْ أُخِفْنَا وَ ظُلِمْنَا وَ طُرِدْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَ أَبْنَائِنَا وَ بُغِيَ عَلَيْنَا وَ دُفِعْنَا عَنْ حَقِّنَا وَ اِفْتَرَى أَهْلُ اَلْبَاطِلِ عَلَيْنَا فَاللَّهَ اَللَّهَ فِينَا لاَ تَخْذُلُونَا وَ اُنْصُرُونَا يَنْصُرْكُمُ اَللَّهُ تَعَالَى - قَالَ فَيَجْمَعُ اَللَّهُ عَلَيْهِ أَصْحَابَهُ ثَلاَثَمِائَةٍ وَ ثَلاَثَةَ عَشَرَ رَجُلاً وَ يَجْمَعُهُمُ اَللَّهُ لَهُ عَلَى غَيْرِ مِيعَادٍ قَزَعاً كَقَزَعِ اَلْخَرِيفِ وَ هِيَ يَا جَابِرُ اَلْآيَةُ اَلَّتِي ذَكَرَهَا اَللَّهُ فِي كِتَابِهِ - أَيْنَ مٰا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اَللّٰهُ جَمِيعاً إِنَّ اَللّٰهَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فَيُبَايِعُونَهُ بَيْنَ اَلرُّكْنِ وَ اَلْمَقَامِ وَ مَعَهُ عَهْدٌ مِنْ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَدْ تَوَارَثَتْهُ اَلْأَبْنَاءُ عَنِ اَلْآبَاءِ وَ اَلْقَائِمُ يَا جَابِرُ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِ اَلْحُسَيْنِ يُصْلِحُ اَللَّهُ لَهُ أَمْرَهُ فِي لَيْلَةٍ فَمَا أَشْكَلَ عَلَى اَلنَّاسِ مِنْ ذَلِكَ يَا جَابِرُ فَلاَ يُشْكِلَنَّ عَلَيْهِمْ وِلاَدَتُهُ مِنْ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ وِرَاثَتُهُ اَلْعُلَمَاءُ عَالِماً بَعْدَ عَالِمٍ فَإِنْ أَشْكَلَ هَذَا كُلُّهُ عَلَيْهِمْ فَإِنَّ اَلصَّوْتَ مِنَ اَلسَّمَاءِ لاَ يُشْكِلُ عَلَيْهِمْ إِذَا نُودِيَ بِاسْمِهِ وَ اِسْمِ أَبِيهِ وَ أُمِّهِ .
زبان ترجمه:

الغیبة (للنعمانی) / ترجمه غفاری ;  ج ۱  ص ۳۹۵

67-جابر بن يزيد جعفىّ‌ گويد:امام باقر عليه السّلام فرمود:«اى جابر،بر زمين بنشين (خانه‌نشين باش)و دست و پائى نجنبان(فعّاليتى نكن)تا نشانه‌هائى را كه برايت ياد مى‌كنم ببينى چنانچه بدان برسى: نخستين آنها اختلاف بني عبّاس است و من در تو نمى‌بينم كه آن را دريابى ولى پس از من آن را از من روايت كن،و آواز دهنده‌اى از آسمان ندا كند و شما را آوازى از جانب دمشق به فتح برسد،و قريه‌اى از آباديهاى شام به نام جابيه فرورود،بخشى از قسمت راست مسجد دمشق فرو ريزد،و گروهى مارقه(كه شورشيانى گمراه و بدعتگزار و گول خورده)از ناحيۀ ترك خروج كنند،و اغتشاش و بى‌قانونى روم به دنبال آن باشد،و طايفۀ ترك روى آورند تا آنكه در جزيره فرود آيند،و نيز شورشيان از روم روى آورند تا در رمله فرود آيند،پس در آن سال اى جابر در هر سرزمينى از ناحيۀ مغرب اختلاف فراوانى پديد آيد،پس نخستين سرزمينى كه ويران مى‌شود سرزمين شام باشد،سپس در آن هنگام اختلاف آنان بر سه پرچم باشد:پرچم أصهب و پرچم أبقع و پرچم سفيانى،پس سفيانى با ابقع برخورد كند و به جنگ پردازند،و سفيانى او و هر كس را كه از او پيروى مى‌كند خواهد كشت،سپس أصهب را مى‌كشد،و بعد ديگر همّتى به كار نخواهد بست مگر روى آوردن به سوى عراق،و سپاهيانش به قرقيسيا گذر كنند و در آنجا به جنگ پردازند و صد هزار تن از ستمكاران در آنجا كشته شوند،و سفيانى سپاهى به كوفه گسيل دارد كه هفتاد هزار نفر شمار ايشان باشد پس ايشان مردم كوفه را بكشند و به دار آويزند و اسير كنند،در كشاكشى اين چنين كه بر ايشان واقع شده،ناگاه پرچمهائى از جانب خراسان پديدار شود و پرچمداران منزلها را با سرعت بسيار بپيمايند و با آنان چند تن از اصحاب قائم همراه باشند سپس مردى از موالى(غير بومى)اهل كوفه با جمعى ناتوان خروج كند،فرماندۀ سپاه سفيان ميان حيره و كوفه او را به قتل رساند و سفيانى گروهى را به مدينه روانه كند و مهدى از آنجا به مكّه رهسپار شود و خبر به فرماندۀ سپاه سفيانى رسد كه مهدى به جانب مكّه بيرون شده است،پس او لشكرى از پى او روانه كند ولى او را نيابد تا اينكه مهدى با حالت ترس و نگرانى بدان سنّت كه موسى بن عمران داشت داخل مكّه شود. آن حضرت فرمود:فرماندۀ سپاه سفيانى در صحرا فرود مى‌آيد،پس آواز دهنده‌اى از آسمان ندا مى‌كند كه«اى دشت،آن قوم را نابود ساز»پس دشت نيز ايشان را به درون خود مى‌برد و هيچ يك از آنان نجات نمى‌يابد مگر سه نفر كه خداوند رويشان را به پشت آنان بر مى‌گرداند و ايشان از قبيلۀ كلب هستند،و اين آيه در مورد آنان نازل شده:«اى كسانى كه كتاب به شما داده شده به آنچه ما فرو فرستاديم(قرآن)كه آنچه را نزد شماست (تورات و انجيل)تصديق مى‌كند ايمان آوريد پيش از آنكه چهره‌هائى را محو سازيم و آنها را به پشتهايشان برگردانيم-تا آخر آيه» . حضرت فرمود:قائم در اين هنگام در مكّه خواهد بود،پشت خود را به بيت الحرام تكيه داده و بدان پناه جسته آواز مى‌دهد:اى مردم ما از خدا يارى مى‌طلبيم،چه كسى از مردم(دعوت)ما را پاسخ مى‌گويد؟كه ما خاندان پيامبر شما محمّد هستيم،و ما شايسته‌ترين مردم به خداوند و محمّد صلّى اللّٰه عليه و آله مى‌باشيم،پس هر كه در بارۀ آدم با من محاجّه كند بداند كه من سزاوارترين مردم به آدم هستم؛و هر كه با من در بارۀ نوح محاجّه پردازد بداند كه من شايسته‌ترين مردم به ابراهيم هستم؛و هر كس در مورد محمّد صلّى اللّٰه عليه و آله با من به محاجّه برخيزد بداند كه من سزاوارترين مردم به محمّد صلّى اللّٰه عليه و آله هستم،و هر كس در مورد پيامبران با من محاجّه كند بداند كه من سزاوارترين مردم به پيامبران هستم،مگر خداوند در كتاب خود نمى‌فرمايد:« إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ اِصْطَفىٰ‌ آدَمَ‌ وَ نُوحاً وَ آلَ‌ إِبْرٰاهِيمَ‌ وَ آلَ‌ عِمْرٰانَ‌ عَلَى اَلْعٰالَمِينَ‌ »-الآيه«همانا خداوند آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر جهانيان برگزيد فرزندانى كه برخى از آنان از نسل پاره‌اى ديگر هستند و خداوند شنوا و دانا است»پس من يادگارى هستم از آدم و به جا ماندۀ از نوح و برگزيدۀ از ابراهيم و خلاصه‌اى از محمّد كه درود خداوند بر تمامى آنها باد. بدانيد هر كس با من در بارۀ كتاب خدا به محاجّه پردازد پس من شايسته‌ترين مردم به كتاب خداوند هستم،هان:هر كه در مورد سنّت رسول خدا با من محاجّه كند بداند كه من سزاوارترين مردم به سنّت رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله هستم،پس من به خدا سوگند مى‌دهم هر كس را كه امروز سخن مرا مى‌شنود كه حاضران[از شما]به غايبان از شما مى‌خواهم ابلاغ كند و به حقّ‌ خدا و حقّ‌ رسول او صلّى اللّٰه عليه و آله و حقّ‌ خودم كه مرا بر شما حقّ‌ خويشاوندى با رسول خدا است از شما مى‌خواهم كه ما را يارى نمائيد و از ما باز داريد آن كس را كه به ما ستم مى‌كند كه ما مورد وحشت و ستم قرار گرفتيم و از شهرها و فرزندانمان رانده شديم و بر ما ستم شد و از حقّمان كنار زده شديم و آنان كه بر باطل بودند بر ما نسبت ناروا بستند پس خدا را خدا را(به ياد آريد)در حقّ‌ ما،ما را خوار نسازيد و ما را يارى كنيد تا خداى تعالى شما را يارى فرمايد». آن حضرت ادامه داد:پس خداوند سيصد و سيزده نفر ياران آن حضرت را بر او گرد مى‌آورد،و خداوند آنان را بدون قرار قبلى براى او فراهم آورد بسان پاره‌هاى ابر پائيز(كه متفرّق‌اند و بعد به هم مى‌پيوندند)اى جابر اين همان آيه‌اى است كه خداوند در كتاب خود آن را ذكر كرده است كه:« أَيْنَ‌ مٰا تَكُونُوا يَأْتِ‌ بِكُمُ‌ اَللّٰهُ‌ جَمِيعاً »«هر كجا كه باشيد خداوند همگى شما را گرد مى‌آورد كه خدا بر همه چيز توانا است» پس در ميان ركن و مقام با او بيعت مى‌كنند و با او فرمان و وصيّت نامه‌اى از رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله همراه است كه فرزندان آن را از پدران به ارث دريافت داشته‌اند،و قائم-اى جابر-مردى از فرزندان حسين است كه خداوند كار او را يك شبه برايش اصلاح مى‌فرمايد،پس هر چه از آن جمله بر مردم مشكل نمايد ديگر زاده شدن او از نسل رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و ارث بردن او از علماى هر عالمى پس از ديگرى بر ايشان مشكل نخواهد بود و باز اگر اينها هم جملگى بر ايشان مشكل باشد آن آواز كه از آسمان بر مى‌خيزد هنگامى كه او به نام خودش و پدر و مادرش خوانده مى‌شود ديگر مشكلى را بر ايشان باقى نمى‌گذارد».

divider

الغیبة (للنعمانی) / ترجمه فهری ;  ج ۱  ص ۳۳۰

67-(خبر داد ما را احمد بن محمّد بن سعيد از همين چهار نفر و آنان از ابن محبوب و خبر داد ما را محمّد بن يعقوب كلينىّ‌ ابو جعفر او گفت:حديث كرد مرا على بن ابراهيم بن هاشم از پدرش كه گفت:حديث كرد مرا محمّد بن عمران او گفت: حديث كرد مرا احمد بن محمّد بن عيسى او گفت:و حديث كرد مرا علىّ‌ بن محمّد و غير او از سهل بن زياد و همگى از حسن بن محبوب[كه گفت]و حديث كرد ما را عبد الواحد بن عبد اللّٰه موصلىّ‌ از ابى علىّ‌ احمد بن محمّد بن ابى ناشر از احمد ابن هلال و او از حسن بن محبوب و او از عمرو بن ابى المقدام و او از جابر بن يزيد جعفىّ‌ كه گفت): ابو جعفر محمّد بن علىّ‌ الباقر عليهما السّلام فرمود:اى جابر زمين گير باش و دست و پائى نزن تا آنگاه كه نشانه‌هائى را كه برايت ميگويم به بينى اگر بآنها برسى.اوّلش اختلاف بنى عبّاس است و بنظر من تو آن روز را درك نخواهى كرد ولى از من بكسانى كه پس از من خواهند آمد بازگو كن و آواز دهنده‌اى كه از آسمان آواز خواهد داد و از سوى دمشق آوازۀ فتح و پيروزى بشما خواهد رسيد و يكى از آباديهاى شام بنام جابيه فرو خواهد رفت و بخشى از مسجد دمشق كه در سمت راست واقع شده سقوط‍‌ كند و گروهى خارج از دين كه از ناحيه ترك باشند خروج كنند و بدنبالش در روم اغتشاش شود و برادران ترك روى آورند تا آنكه بجزيره فرود آيند و گروه خارج از دين روميان روى آورند تا آنكه برمله فرود آيند. در آن سال اى جابر در هر ناحيه از مغرب اختلاف فراوانى روى خواهد داد پس نخستين سرزمينى كه ويران شود سرزمين شام باشد اين هنگام اختلافشان بسه پرچم انجامد:پرچم اصهب و پرچم ابقع و پرچم سفيانى پس سفيانى با ابقع برخورد كند و بجنگد و سفيانى او و پيروانش را بكشد و سپس اصهب را بكشد سپس همّتى بجز آنكه رو بسوى عراق كند نخواهد داشت و سپاهيانش بقرقيسياء گذر كنند و در آنجا بجنگند و يك صد هزار از ستمگران در آن جنگ كشته شوند و سفيانى سپاهى بكوفه روانه كند كه هفتاد هزار بشمار آيند و اهل كوفه را بكشند و بدار آويزند و اسير كنند. در اين ميان بناگاه پرچمهائى از جانب خراسان روى آور شود و بسرعت طىّ‌ منازل كند و چند نفر از اصحاب قائم با آنان همراه خواهد بود سپس مردى از كارگران اهل كوفه با جمعى خروج ميكند كه فرمانده سپاه سفيانى او را ميان حيره و كوفه ميكشدو سفيانى هيئتى را روانۀ مدينه كند پس مهدىّ‌ از مدينه بمكّه فرار كند،اين خبر بسفيانى ميرسد كه مهدى بمكّه رفته است پس سپاهى بدنبال او ميفرستد ولى موفّق بدستگيرى او نميشوند تا آنكه آن حضرت در حال ترس و مراقبت طبق سنّت موسى ابن عمران داخل مكّه مى‌شود. فرمود:فرمانده سپاه سفيانى در بيداء فرود مى‌آيد پس آواز دهنده‌اى از آسمان آواز ميدهد(اى بيداء اين قوم را نابود كن)پس زمين آنان را فرو ميبرد و بجز چند نفر نجات نمى‌يابند كه صورت آنان را خداوند به پشت برميگرداند و آنان از قبيلۀ كلب خواهند بود و اين آيه در بارۀ آنان نازل شده است:« يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ‌ أُوتُوا اَلْكِتٰابَ‌ آمِنُوا بِمٰا نَزَّلْنٰا مُصَدِّقاً لِمٰا مَعَكُمْ‌ مِنْ‌ قَبْلِ‌ أَنْ‌ نَطْمِسَ‌ وُجُوهاً فَنَرُدَّهٰا عَلىٰ‌ أَدْبٰارِهٰا » -النساء:47(اى كسانى كه براى شما كتاب آسمانى فرستاده شد بقرآنى كه فرو فرستاديم كه توراة و انجيل را كه با شما است تصديق ميكند ايمان آوريد پيش از آنكه چهره‌هائى را خط‍‌ خذلان كشيم و آنها را به پشت‌هايشان برگردانيم). فرمود:قائم در آن روز در مكّه خواهد بود در حالى كه پشت به بيت اللّٰه الحرام داده و بآن پناهنده شده صدا ميزند:اى مردم ما از خدا يارى ميطلبيم هر كس از مردم كه بما پاسخ داد چه بهتر كه ما خاندان پيامبر شما محمّد ميباشيم و ما سزاوار ترين مردم هستيم بخدا و بمحمّد،و هر كس كه با من در بارۀ آدم محاجّه كند بداند كه من سزاوارترين مردم بآدم هستم،و هر كس با من در بارۀ نوح گفتگو كند بداند كه من سزاوارترين مردم بنوح ميباشم،و هر كس با من در بارۀ ابراهيم احتجاج كند بايد بداند كه من سزاوارترين مردم بابراهيم هستم،و هر كس با من در بارۀ محمّد محاجّه كند پس من سزاوارترين مردم بمحمّد هستم،و هر كس با من در بارۀ پيامبران محاجّه كند پس من سزاوارترين مردم به پيامبران هستم،مگر نه اينست كه خداوند در قرآنش ميفرمايد:« إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ اِصْطَفىٰ‌ آدَمَ‌ وَ نُوحاً وَ آلَ‌ إِبْرٰاهِيمَ‌ وَ آلَ‌ عِمْرٰانَ‌ عَلَى اَلْعٰالَمِينَ‌`ذُرِّيَّةً‌ بَعْضُهٰا مِنْ‌ بَعْضٍ‌ وَ اَللّٰهُ‌ سَمِيعٌ‌ عَلِيمٌ‌ »-آل عمران 34(آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را خداوند بر جهانيان برگزيد فرزندانى هستند برخى از نسل برخى ديگر و خداوند شنوا و دانا است)پس منم بازمانده آدم و ذخيرۀ نوح و برگزيده از ابراهيم و خلاصه‌اى از محمّد صلّى اللّٰه عليهم اجمعين.توجّه كنيد:هر كس كه با من در باره كتاب خدا گفتگو كند پس من سزاوار- ترين مردم بكتاب خدا هستم،توجّه كنيد:هر كس كه با من در باره سنّت رسول اللّٰه گفتگو كند پس من سزاوارترين مردم بسنت رسول اللّٰه هستم،هر كس را كه امروز سخن مرا ميشنود.بخدا قسمش ميدهم كه حاضرين[از شما]بغائبين برسانند و شما را بحقّ‌ خدا و حقّ‌ رسول او و حقّ‌ خودم قسم ميدهم زيرا مرا بر شما حقّ‌ خويشاوندى رسول خدا ثابت است-كه ما را كمك كنيد و ما را از كسى كه بر ما ستم ميكند باز داريد كه ما وحشت زده شديم و مظلوم گشتيم و از شهرها و كنار فرزندانمان تبعيد شديم و بر ما ستم شد و از حقّ‌ خودمان ممنوع شديم و اهل باطل بر ما دروغ بستند پس خدا را بياد آريد در باره ما،ما را خوار نكنيد و ما را يارى كنيد تا خدا شما را يارى كند. فرمود:پس خداوند سيصد و سيزده نفر ياران آن حضرت را بر او گرد مى‌آورد و بدون قرار قبلى خداوند آنان را گرد مى‌آورد همچون پاره‌هاى ابر پائيز كه بهم ميپيوندند اى جابر اين همان آيه است كه خداوند در قرآنش فرموده است:« أَيْنَ‌ مٰا تَكُونُوا يَأْتِ‌ بِكُمُ‌ اَللّٰهُ‌ جَمِيعاً إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ عَلىٰ‌ كُلِّ‌ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ »-البقره:148(هر جا باشيد خداوند همۀ شما را مى‌آورد كه خداوند بر همه چيز توانا است). پس در ميان ركن و مقام باو بيعت ميكنند،و با او خواهد بود وصيّت نامه‌اى از رسول خدا صلى اللّٰه عليه و آله كه بفرزندان از پدرانشان دست بدست بارث رسيده است و قائم اى جابر مردى است از فرزندان حسين عليه السّلام كه خداوند كارش را در يك شب اصلاح ميفرمايد و هر چه در بارۀ او بنظر مردم مشكل آيد اينكه او از فرزندان رسول خدا است و از علماء يكى پس از ديگرى ارث برده است مشكل نخواهد بود،و بفرض كه همۀ اينها هم بنظرشان مشكل آيد آن آوازى كه از آسمان بر آيد هنگامى كه او را بنام خودش و نام پدرش و مادرش آواز دهد همۀ اشكال را بر طرف خواهد نمود.

divider