شناسه حدیث :  ۳۴۷۱۴۱

  |  

نشانی :  الغيبة (للنعمانی)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۷۳  

عنوان باب :   باب 14 ما جاء في العلامات التي تكون قبل قيام القائم عليه السلام و يدل على أن ظهوره يكون بعدها كما قالت الأئمة عليهم السّلام

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ اَلْحَسَنِ عَنْ أَخِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَسَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عُمَرَ اَلْحَلَبِيِّ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَى عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ يَحْيَى بْنِ سَامٍ عَنْ أَبِي خَالِدٍ اَلْكَابُلِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: كَأَنِّي بِقَوْمٍ قَدْ خَرَجُوا بِالْمَشْرِقِ يَطْلُبُونَ اَلْحَقَّ فَلاَ يُعْطَوْنَهُ ثُمَّ يَطْلُبُونَهُ فَلاَ يُعْطَوْنَهُ فَإِذَا رَأَوْا ذَلِكَ وَضَعُوا سُيُوفَهُمْ عَلَى عَوَاتِقِهِمْ فَيُعْطَوْنَ مَا سَأَلُوهُ فَلاَ يَقْبَلُونَهُ حَتَّى يَقُومُوا وَ لاَ يَدْفَعُونَهَا إِلاَّ إِلَى صَاحِبِكُمْ قَتْلاَهُمْ شُهَدَاءُ أَمَا إِنِّي لَوْ أَدْرَكْتُ ذَلِكَ لاَسْتَبْقَيْتُ نَفْسِي لِصَاحِبِ هَذَا اَلْأَمْرِ .
زبان ترجمه:

الغیبة (للنعمانی) / ترجمه غفاری ;  ج ۱  ص ۳۸۳

50-ابو خالد كابلى از امام باقر عليه السّلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود:گوئى مى‌بينم كه قومى در مشرق خروج كرده‌اند و خواستار حقّ‌اند ولى به ايشان داده نمى‌شود،باز خواستار آن مى‌شوند و به آنان داده نمى‌شود،پس چون چنين مى‌بينند شمشيرهاى خود را بر گردن خويش مى‌افكنند(آمادۀ كارزار مى‌شوند)پس آنچه مى‌طلبند به ايشان بدهند ولى ايشان از پذيرفتن آن خوددارى مى‌كنند تا اينكه قيام نمايند و آن را به كسى باز ندهند مگر به صاحب شما،كشتگانشان شهيدند،بدانيد اگر من خود آن را در مى‌يافتم حتما خود را براى صاحب اين امر نگاه مى‌داشتم».

divider

الغیبة (للنعمانی) / ترجمه فهری ;  ج ۱  ص ۳۲۰

50-(حديث كرد ما را احمد بن محمّد بن سعيد او گفت:حديث كرد مرا علىّ‌ بن حسن از برادرش محمّد بن حسن و او از پدرش و او از احمد بن عمر حلبىّ‌ و او از حسين بن موسى و او از معمّر بن يحيى بن سام و او از ابى خالد كابلىّ‌ و او از): ابى جعفر(امام باقر)عليه السّلام كه آن حضرت فرمود:گوئى قومى را مى‌بينم كه از خاور خروج كرده‌اند و خواستار حقّند ولى بآنان داده نميشود سپس باز خواستار حقّشان شوند و بآنان ندهند چون چنين بينند شمشيرها برهنه كنند و بر گردنها گذارند اين وقت حقّ‌ آنان را بآنان بدهند ولى آنان نپذيرند تا آنكه قيام كنند و آن باز ندهند مگر بصاحب شما كشته‌گانشان شهيدند،هان كه اگر من آن روز را درك ميكردم جان خود را براى يارى صاحب اين امر نگاه ميداشتم.

divider