شناسه حدیث :  ۳۴۷۰۱۱

  |  

نشانی :  الغيبة (للنعمانی)  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۹۶  

عنوان باب :   باب 11 ما روي فيما أمر به الشيعة من الصبر و الكف و الانتظار للفرج و ترك الاستعجال بأمر الله و تدبيره

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ زِيَادٍ اَلْكُوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ اَلصَّبَّاحِ بْنِ اَلضَّحَّاكِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَمَاعَةَ عَنْ سَيْفٍ اَلتَّمَّارِ عَنْ أَبِي اَلْمُرْهِفِ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : هَلَكَتِ اَلْمَحَاضِيرُ قَالَ قُلْتُ وَ مَا اَلْمَحَاضِيرُ - قَالَ اَلْمُسْتَعْجِلُونَ وَ نَجَا اَلْمُقَرَّبُونَ وَ ثَبَتَ اَلْحِصْنُ عَلَى أَوْتَادِهَا كُونُوا أَحْلاَسَ بُيُوتِكُمْ فَإِنَّ اَلْغَبَرَةَ عَلَى مَنْ أَثَارَهَا وَ إِنَّهُمْ لاَ يُرِيدُونَكُمْ بِجَائِحَةٍ إِلاَّ أَتَاهُمُ اَللَّهُ بِشَاغِلٍ إِلاَّ مَنْ تَعَرَّضَ لَهُمْ .
زبان ترجمه:

الغیبة (للنعمانی) / ترجمه غفاری ;  ج ۱  ص ۲۸۰

5-ابو المرهف گويد:امام صادق عليه السّلام فرمود:«محاضير(اسبان تندرو در مسابقه) هلاك شدند،گويد:عرض كردم محاضير چيست‌؟فرمود:همان شتابجويان(كه خواستار شتاب و زودتر فرا رسيدن امر خدا از موعد مقرّر آن شدند)و مقرّبون(كسانى كه قائلند فرج نزديك است)نجات يافتند،و قلعه بر پى‌ها و ميخهايش استوار ماند، خانه‌هاى خود را باشيد(فعّاليّتهاى سياسى نكنيد و بى‌طرف بمانيد)كه غبار فتنه به زيان كسى است كه آن را برانگيزد،هيچ گاه آنان براى شما گرفتارى و مصيبتى تدارك نمى‌بينند مگر اينكه خداوند مشغوليّتى براى آنان پيش مى‌آورد،مگر كسى كه خود متعرّض ايشان شود(خود خويشتن را دم تيغ آنان دهد)».

divider

الغیبة (للنعمانی) / ترجمه فهری ;  ج ۱  ص ۲۳۰

5-(خبر داد ما را احمد بن محمّد بن سعيد او گفت:حديث كرد ما را حميد ابن زياد كوفىّ‌ او گفت:حديث كرد ما را علىّ‌ بن صباح بن ضحّاك از جعفر بن محمّد ابن سماعه و او از سيف تمّار و او از ابى مرهف كه گفت): ابو عبد اللّٰه(امام صادق)عليه السّلام فرمود:محاضير:(اسب‌هاى تندرو) هلاك شدند،گفتم:محاضير چيست‌؟فرمود كسانى كه شتابزدگى ميكنند و مقربين نجات يافتند و قلعه بر فراز پايه‌هاى همچون ميخ خود ثابت و پا بر جا است كنج خانه‌هاى خود را از دست مدهيد كه غبار فتنه بر زيان كسى است كه فتنه را بر انگيزاند(بمثال فارسى دودش بچشم خودش ميرود)و آنان در بارۀ شما توطئه‌اى را اراده نميكنند مگر آنكه خداوند مشغوليّتى بر ايشان پيش مى‌آورد بجز آن كس كه خود متعرّض آنان شود. [شرح از مجلسىّ‌:مقربين(بكسر راء)كسانى هستند كه ميگويند فرج نزديك است و اميد نزديك بودن آن را دارند و يا آنكه دعا براى نزديكى فرج ميكنند و يا آنكه مقربين را بفتح را بخوانيم يعنى كسانى كه صبر كردند و بواسطۀ صبر مقرب درگاه الهى شدند.پايان نقل از مجلسىّ‌«ره».و در بعضى از نسخه‌ها بجاى مقرّبون كلمه(مقرّون)است يعنى كسانى كه اقرار بوجود آن حضرت دارند و نيز در بعضى از نسخه‌ها بجاى الا من تعرض لهم. جملۀ (لأمر يعرض لهم). است يعنى بواسطۀ پيش آمدى كه از براى آنان مى‌شود خداوند آنان را از شما مشغول ميسازد].

divider