شناسه حدیث :  ۳۴۶۹۹۸

  |  

نشانی :  الغيبة (للنعمانی)  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۸۸  

عنوان باب :   باب 10 ما روي في غيبة الإمام المنتظر الثاني عشر عليه السّلام و ذكر مولانا أمير المؤمنين و الأئمة عليهم السّلام بعده و إنذارهم بها فصل

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ اَلْمَسْعُودِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى اَلْعَطَّارُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَسَّانَ اَلرَّازِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْكُوفِيِّ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ جَبَلَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: لَوْ قَدْ قَامَ اَلْقَائِمُ لَأَنْكَرَهُ اَلنَّاسُ لِأَنَّهُ يَرْجِعُ إِلَيْهِمْ شَابّاً مُوفِقاً لاَ يَثْبُتُ عَلَيْهِ إِلاَّ مَنْ قَدْ أَخَذَ اَللَّهُ مِيثَاقَهُ فِي اَلذَّرِّ اَلْأَوَّلِ وَ فِي غَيْرِ هَذِهِ اَلرِّوَايَةِ أَنَّهُ قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ إِنَّ مِنْ أَعْظَمِ اَلْبَلِيَّةِ أَنْ يَخْرُجَ إِلَيْهِمْ صَاحِبُهُمْ شَابّاً وَ هُمْ يَحْسَبُونَهُ شَيْخاً كَبِيراً .
زبان ترجمه:

الغیبة (للنعمانی) / ترجمه غفاری ;  ج ۱  ص ۲۶۸

43-علىّ‌ بن أبى حمزه از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود:«اگر قائم قيام كند حتما مردم او را انكار مى‌كنند،زيرا او به صورت جوانى برومند به سوى ايشان باز مى‌گردد،كسى بر عقيدۀ خود نسبت به او پايدار نمى‌ماند مگر آن كس كه خداوند در عالم ذرّ نخستين از او پيمان گرفته باشد». در روايت ديگرى غير از اين روايت چنين است كه آن حضرت فرمود:«و از بزرگترين گرفتاريها آن است كه صاحب موعود ايشان به چهرۀ جوانى بر آنان خروج مى‌كند در حالى كه آنان مى‌پندارند كه او بايد پيرمردى كهن سال باشد».

divider

الغیبة (للنعمانی) / ترجمه فهری ;  ج ۱  ص ۲۲۱

43-(حديث كرد ما را علىّ‌ بن حسين[مسعودى]او گفت:حديث كرد ما را محمّد بن يحيى عطّار او گفت:حديث كرد ما را محمّد بن حسان رازى از محمّد بن علىّ‌ كوفى و او از حسن بن محبوب و او از عبد اللّٰه بن جبلة و او از علىّ‌ بن ابى حمزه و او از): ابى عبد اللّٰه(امام صادق)عليه السّلام كه آن حضرت فرمود:اگر قائم قيام كند مردم بانكارش برخيزند زيرا او بقيافۀ جوانى رشيد بسوى آنان باز ميگردد و كسى در عقيدۀ باو ثابت نمى‌ماند مگر آن كس كه خداوند در عالم ذرّ نخستين پيمان از او گرفته باشد. و در غير اين روايت است كه آن حضرت فرمود:از بزرگترين گرفتاريها آنست كه صاحبشان بقيافۀ جوان بر آنان خروج ميكند در صورتى كه آنان چنين مى‌پندارند كه بايد پير مرد فرتوتى باشد. [شرح:در روايت كلمۀ (شابّ‌ موفق). است و مجلسىّ‌ فرموده است مقصود از موفق يعنى جوانى كه اعضايش و اخلاقش در كمال اعتدال باشد يا آنكه كنايه از آنست كه آن حضرت مانند اواسط‍‌ دوران جوانى بلكه پايان جوانى مينمايد و اين گونه جوان را موفق گويند براى آنكه جوان در اين سالها بتحصيل كمالات موفّق مى‌شود].

divider