شناسه حدیث :  ۳۳۷۴۲۴

  |  

نشانی :  علل الشرایع  ,  جلد۱  ,  صفحه۹  

عنوان باب :   الجزء الأول 9 باب علة خلق الخلق و اختلاف أحوالهم

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، امام حسین (علیه السلام)

حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِيسَ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عُبَيْدِ اَللَّهِ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ اَلْكَرِيمِ بْنِ عُبَيْدِ اَللَّهِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: خَرَجَ اَلْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِنَّ اَللَّهَ جَلَّ ذِكْرُهُ مَا خَلَقَ اَلْعِبَادَ إِلاَّ لِيَعْرِفُوهُ فَإِذَا عَرَفُوهُ عَبَدُوهُ فَإِذَا عَبَدُوهُ اِسْتَغْنَوْا بِعِبَادَتِهِ عَنْ عِبَادَةِ مَنْ سِوَاهُ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي فَمَا مَعْرِفَةُ اَللَّهِ قَالَ مَعْرِفَةُ أَهْلِ كُلِّ زَمَانٍ إِمَامَهُمُ اَلَّذِي يَجِبُ عَلَيْهِمْ طَاعَتُهُ .
زبان ترجمه:

علل الشرایع / ترجمه ذهنى تهرانى ;  ج ۱  ص ۵۳

پدرم رضى اللّٰه عنه فرمود: احمد بن ادريس،از حسين بن عبيد اللّٰه،از حسن بن على بن ابى عثمان،از عبد الكريم بن عبيد اللّٰه،از سلمة بن عطا،از حضرت ابى عبد اللّٰه عليه السّلام،حضرت فرمودند: حضرت حسين بن على عليهما السّلام از جمع يارانشان بيرون آمده و خطاب به آنها فرمودند: اى مردم،حقّ‌-جلّ‌ ذكره-بندگانش را نيافريده مگر براى آن كه او را بشناسند و هنگامى كه او را شناختند عبادتش مى‌كنند و زمانى كه او را عبادت كردند از پرستش غير او بى‌نياز مى‌گردند. مردى در بين ياران عرضه داشت:اى پسر رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله:پدر و مادرم به فداى تو باد معرفت و شناخت خدا چيست‌؟ حضرت فرمودند:آنست كه اهل هر عصر و زمانى امامى را كه اطاعتش بر آنها واجب است بشناسند. مصنّف اين كتاب مى‌گويد:مقصود امام عليه السّلام آنست كه:اهل هر عصرى بدانند كه خداوند عزّ و جلّ‌ هيچ زمانى را خالى از امام معصوم نگذارده است. بنا بر اين اگر كسى ربّى را بدون داشتن حجّت بر آن عبادت كند محقّقا غير خداوند عزّ و جلّ‌ را عبادت كرده است.

divider

علل الشرایع / ترجمه مسترحمی ;  ج ۱  ص ۲۹

1-حديث كردند ما را..از حضرت صادق عليه السّلام كه روزى حضرت امام حسين عليه السّلام باصحاب خود فرمود:اى مردم خداوند خلق ننموده است بندگان را مگر از براى آنكه او را بشناسند و چون او را شناختند عبادتش كنند،و چون او را عبادت نمودند بى‌نياز شوند از عبادت غير او مردى عرضكرد:يا ابن رسول اللّٰه پدر و مادرم فداى تو باد،معرفت خدا (يعنى حق و حقيقت خداشناسى و طريق موصلۀ بسوى او كه خطائى نشود و انسان را بدون گمراهى بآن مطلوب برساند)چگونه است. فرمود:شناختن اهل هر زمانست امام زمان خودشان را كه واجب است بر آنها اطاعت فرمايشات و أوامر و نواهى او چنين گويد(صدوق ره)يعنى بدانند اهل هر زمانى كه خداوند هيچ زمانى را خالى نميگذارد از وجود امام معصوم،زيرا اگر امامى نباشد مردم مصون نمى‌مانند و ايمن نخواهند بود از عبادت غير خدا .

divider