شناسه حدیث :  ۳۳۶۶۰۴

  |  

نشانی :  عدة الداعي و نجاح الساعي  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۰۱  

عنوان باب :   الباب الرابع في كيفية الدعاء القسم الثالث في الآداب المتأخرة عن الدعاء الأول معاودة الدعاء و ملازمته مع الإجابة و عدمها

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّ اَلْعَبْدَ اَلْوَلِيَّ لِلَّهِ يَدْعُو اَللَّهَ فِي أَمْرٍ يَنُوبُهُ - فَقَالَ لِلْمَلَكِ اَلْمُوَكَّلِ بِهِ اِقْضِ لِعَبْدِي حَاجَتَهُ وَ لاَ تُعَجِّلْهَا فَإِنِّي أَشْتَهِي أَنْ أَسْمَعَ نِدَاءَهُ وَ صَوْتَهُ وَ أَنَّ اَلْعَبْدَ اَلْعَدُوَّ لِلَّهِ لَيَدْعُو اَللَّهَ فِي أَمْرٍ يَنُوبُهُ فَقَالَ لِلْمَلَكِ اَلْمُوَكَّلِ بِهِ - اِقْضِ لِعَبْدِي حَاجَتَهُ وَ عَجِّلْهَا فَإِنِّي أَكْرَهُ أَنْ أَسْمَعَ دُعَاءَهُ وَ صَوْتَهُ قَالَ فَيَقُولُ اَلنَّاسُ مَا أَعْطَى هَذَا إِلاَّ لِكَرَامَتِهِ وَ مَا مَنَعَ هَذَا إِلاَّ لِهَوَانِهِ.
زبان ترجمه:

آیین بندگی و نیایش ;  ج ۱  ص ۳۳۰

از حضرت صادق-عليه السّلام-روايت است كه فرمود: «بنده‌اى كه دوست خداست،در بلا و مصيبت دعا مى‌كند و خداوند متعال به فرشته‌اى كه مأمور آن كار است مى‌گويد:حاجت بنده‌ام را بده اما عجله نكن،چون من خوش دارم صدايش را بشنوم،اما يكوقت بنده‌اى كه دشمن خداست در مصيبت دعا مى‌كند،در اينجا ذات اقدس الهى به آن فرشتۀ مأمور مى‌گويد:با عجله حاجت اين بنده‌ام را برآور،چون من خوش ندارم صدايش را بشنوم.آنگاه حضرت فرمود:اما مردم مى‌گويند:اين كه حاجتش داده شد،حتما صاحب كرامت بود و آنكه حاجتش داده نشد،فرد پست و خوارى بوده است».

divider

آداب راز و نیاز به درگاه بی‌نیاز ;  ج ۱  ص ۱۶۵

و از امام صادق عليه السّلام آمده است كه فرمود:بنده دوست خدا،در حاجتى كه خداى تعالى را مى‌خواند خداى به فرشته موكل مى‌گويد حاجت بنده‌ام را برآور ولى عجله نكن من دوست دارم كه ندا و صدايش را بشنوم،ولى بنده دشمن خدا، خداى را در حاجتى مى‌خواند و به فرشته موكل مى‌گويد:حاجت بنده‌ام را برآور!و عجله كن! زيرا من از شنيدن درخواست و صدايش بدم مى‌آيد و فرمود:آنگاه مردم در مورد وى مى‌گويند كه به خاطر كرامتش پروردگار به او عطا كرده و آن شخص كه دعايش اجابت نشده است پيش خدا ارزشى نداشت

divider