شناسه حدیث :  ۳۳۶۴۷۹

  |  

نشانی :  عدة الداعي و نجاح الساعي  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۵۶  

عنوان باب :   الباب الرابع في كيفية الدعاء القسم الثاني فيما يقارن حال الدعاء الرابع الإسرار بالدعاء

معصوم :   امام رضا (علیه السلام)

وَ لِرِوَايَةِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ هَمَّامٍ عَنْ أَبِي اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ دَعْوَةُ اَلْعَبْدِ سِرّاً دَعْوَةً وَاحِدَةً تَعْدِلُ سَبْعِينَ دَعْوَةً عَلاَنِيَةً
زبان ترجمه:

آیین بندگی و نیایش ;  ج ۱  ص ۲۶۳

«وليد بن عقبه هجرى»گويد شنيدم امام باقر-عليه السّلام-مى‌فرمود: «به خدا قسم!هرگز بندۀ مؤمنى در حاجتش بر خدا اصرار نكرد مگر آنكه خداوند متعال آن حاجت را برآورده نمود».«اسماعيل بن همام»از امام رضا-عليه السّلام-روايت كرده است كه فرمود: «يك دعاى مخفى بنده،برابر است با هفتاد دعاى علنى».

divider

آداب راز و نیاز به درگاه بی‌نیاز ;  ج ۱  ص ۱۳۷

مخفى‌كارى در دعا چون از ريا دور استو نيز به دليل گفتار حق تعالى:« اُدْعُوا رَبَّكُمْ‌ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً‌ »:خداى را با گريه،در پنهان بخوانيدو دليل ديگر،روايت اسماعيل بن حمّام از امام رضا عليه السّلام است كه فرمود:يك دعاى بنده در پنهانى معادل هفتاد دعاى در آشكار است.

divider