شناسه حدیث :  ۳۳۶۱۶۸

  |  

نشانی :  عدة الداعي و نجاح الساعي  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۶  

عنوان باب :   الباب الثاني في أسباب الإجابة القسم الخامس ما يتركب من الدعاء و المكان

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) یا امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

مَا رَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ أَحَدِهِمَا عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ قَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ إِنَّمَا مَثَلُنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ مَثَلُ أَهْلِ بَيْتٍ كَانُوا فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ فَكَانَ لاَ يَجْتَهِدُ أَحَدٌ مِنْهُمْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً إِلاَّ دَعَا فَأُجِيبَ وَ إِنَّ رَجُلاً مِنْهُمُ اِجْتَهَدَ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ دَعَا فَلَمْ يُسْتَجَبْ لَهُ فَأَتَى عِيسَى عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَشْكُو إِلَيْهِ مَا هُوَ فِيهِ - وَ يَسْأَلُهُ اَلدُّعَاءَ فَتَطَهَّرَ عِيسَى وَ صَلَّى ثُمَّ دَعَا فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ يَا عِيسَى إِنَّ عَبْدِي أَتَانِي مِنْ غَيْرِ اَلْبَابِ اَلَّذِي أُوتَى مِنْهُ إِنَّهُ دَعَانِي وَ فِي قَلْبِهِ شَكٌّ مِنْكَ - فَلَوْ دَعَانِي حَتَّى يَنْقَطِعَ عُنُقُهُ وَ تَنْثُرَ [يَنْتَثِرُ] أَنَامِلُهُ مَا اِسْتَجَبْتُ لَهُ - فَالْتَفَتَ عِيسَى عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقَالَ تَدْعُو رَبَّكَ وَ فِي قَلْبِكَ شَكٌّ مِنْ نَبِيِّهِ قَالَ يَا رُوحَ اَللَّهِ وَ كَلِمَتَهُ قَدْ كَانَ وَ اَللَّهِ مَا قُلْتَ فَاسْأَلِ اَللَّهَ أَنْ يَذْهَبَ بِهِ عَنِّي فَدَعَا لَهُ عِيسَى عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَتَفَضَّلَ اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ صَارَ فِي أَهْلِ بَيْتِهِ وَ كَذَلِكَ نَحْنُ أَهْلَ اَلْبَيْتِ لاَ يَقْبَلُ اَللَّهُ عَمَلَ عَبْدٍ وَ هُوَ يَشُكُّ فِينَا .
زبان ترجمه:

آیین بندگی و نیایش ;  ج ۱  ص ۱۰۱

و آنچه محمد بن مسلم(ره)از امام محمد باقر يا امام جعفر صادق- عليهما السّلام-نقل كرده،در همين معناست كه فرمود: 112-«اى ابا محمد!مثل ما خاندان نبوت مثل آن خاندانى است كه در بنى اسرائيل بودند كه:هر گاه يكى از آنان چهل شب در راه خدا كوشش مى‌كرد و دعا مى‌نمود،اجابت مى‌شد،ولى يكى از آنان پس از چهل شب بندگى و ترك گناه،هر چه دعا كرد مستجاب نشد،نزد حضرت عيسى-عليه السّلام-آمد و از اين وضعش شكايت كرده از آن حضرت خواست كه برايش دعا كند،حضرت عيسى-عليه السّلام-تطهير كرد(وضو ساخت)نماز گزارد و سپس دعا كرد،وحى رسيد كه اى عيسى!بندۀ من از راهى كه مى‌بايست بيايد نيامد و به بيراهه رفت،چون او دعا كرد در حالى كه در قلبش نسبت به نبوت تو شك داشت،و اگر به همين حال دعا كند، حتى اگر گردنش هم قطع گردد و سر انگشتانش پراكنده شوند،او را اجابت نخواهم كرد. عيسى-عليه السّلام-به آن فرد گفت:خداى را مى‌خوانى در حالى كه نسبت به پيامبرش شك دارى‌؟ گفت:اى روح خدا!اينكه مى‌گويى درست است(من نسبت به نبوت تو شك دارم)از خدا بخواه كه اين شك را از من برطرف نمايد. در اينجا حضرت عيسى-عليه السّلام-برايش دعا كرد،خداوند متعال هم تفضّل نمود و او به سوى خاندانش برگشت و جزء آنان گرديد. ما اهل بيت هم همين گونه هستيم،خداوند متعال عمل بنده‌اى را كه در ما شك داشته باشد،قبول نمى‌كند».

divider

آداب راز و نیاز به درگاه بی‌نیاز ;  ج ۱  ص ۶۴

روايت محمد بن مسلم از امام باقر و يا امام صادق عليهما السلام وارد شده عرضه داشتم: ما بعضى مخالفين شما را مى‌بينيم كه داراى عبادت و سعى و تلاش و خشوع در امر دين هستند آيا اين اعمال او را نفعى مى‌بخشد؟فرمود:اى ابا محمد مثل ما مثل اهل بيتى از بنى اسرائيل است كه روش ايشان اين بود كه هيچ كس از اين خانواده چهل شب دعا نمى‌كرد مگر آنكه دعاى او اجابت مى‌شد و مردى از اين خانواده چهل شب كوشيد و مجاهده نمود،و دعا نمود ولى از اجابت اثرى نديد.به خدمت حضرت عيسى عليه السّلام آمد و شكايت حال خويش را نمود و از او خواست كه برايش دعا كند پس حضرت عيسى عليه السّلام وضو گرفت و نماز گزارد و سپس دعا كرد خداى به او وحى فرمود:اى عيسى بنده من از درى غير از در من وارد شد و از من درخواست كرد،ولى در قلب وى نسبت به رسالت تو شك وجود دارد بنا بر اين اگر آنقدر دعا كند تا گردنش قطع شود و انگشتانش از هم جدا شود من اجابتش نمى‌كنم پس حضرت عيسى متوجه او شد و به او فرمود:آيا پروردگارت را مى‌خوانى و قلبت نسبت به پيامبرش شاك است عرضه داشت اى روح خدا و كلمه او به خدا قسم همان گونه بود كه گفتى پس از خدا بخواه كه آن شك از من زايل شود.حضرت عيسى عليه السّلام براى او دعا كرد و خدا به او تفضّل فرمود(و شكش زايل شد و حاجتش برآورده شد)و در زمرۀ خانواده‌اش درآمد و ما اهل بيت همانند حضرت عيسى هستيم خدا عمل بنده‌اى را كه در ولايت ما شك دارد قبول نمى‌كند .

divider