شناسه حدیث :  ۳۳۱۶۲۷

  |  

نشانی :  شواهد التنزيل لقواعد التفضيل  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۱۴  

عنوان باب :   الجزء الأول [شواهد التنزيل لقواعد التفضيل] [الفصل السابع ذكر ما نزل فيهم من القرآن على التفصيل و (على) ترتيب السور ] و من سورة التوبة [سورة التوبة (9): آیة 3]

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، امیرالمؤمنین (علیه السلام)

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اَلرَّحْمَنِ بْنُ اَلْحَسَنِ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ: أَخْبَرَنَا مُطَيِّنٌ قَالَ: حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، قَالَ: حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبَانٍ ، قَالَ: حَدَّثَنِي أَبُو شَيْبَةَ ، قَالَ: حَدَّثَنِي اَلْحَكَمُ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ سَعْدٍ ، قَالَ: بَعَثَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَبَا بَكْرٍ بِبَرَاءَةَ ، فَلَمَّا اِنْتَهَى إِلَى ضَجْنَانَ تَبِعَهُ عَلِيٌّ ، فَلَمَّا سَمِعَ [أَبُو بَكْرٍ] وَقْعَ نَاقَةِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ظَنَّ أَنَّهُ رَسُولُ اَللَّهِ فَخَرَجَ فَإِذَا هُوَ بِعَلِيٍّ ، فَدَفَعَ إِلَيْهِ بَرَاءَةَ فَكَانَ هُوَ اَلَّذِي يُنَادِي بِهَا .
زبان ترجمه:

سیمای امام علی (ع) در قرآن ;  ج ۱  ص ۱۳۶

323-عن سعد، قال: بعث رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم أبا بكر ببراءة، فلمّا انتهى إلى ضجنان تبعه عليّ‌، فلمّا سمع وقع ناقة رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم ظنّ‌ أنّه رسول اللّه فخرج فإذا هو بعليّ‌، فدفع إليه براءة فكان هو الذي ينادي بها. سعد گفت: پيامبر خدا ابو بكر را با سورۀ برائت فرستاد پس چون به «ضجنان» رسيد على به او پيوست و چون ابو بكر صداى ناقۀ پيامبر را شنيد گمان كرد كه پيامبر است پس بيرون شد ولى على را ديد و سورۀ برائت را به او داد و او بود كه آن را ندا مى‌داد.

divider

شواهد التنزیل / ترجمه روحانی ;  ج ۱  ص ۱۲۴

مصعب بن سعد از پدرش سعد چنين نقل مى‌كند: نبىّ‌ صلى اللّٰه عليه و آله ابو بكر را با آيات برائت به سوى مكّه فرستاد،چون او به ضجنان رسيد، على عليه السّلام را در پى وى فرستاد،ابو بكر وقتى صداى شتر رسول اللّٰه صلى اللّٰه عليه و آله را شنيد،گمان كرد،آن حضرت به جانب مكّه مى‌آيد.چون نزديك شد.على عليه السّلام را مشاهده كرد. على عليه السّلام آيات سوره برائت را از ابو بكر گرفت،و به مكه رفت و براى مشركين خواند.

divider