شناسه حدیث :  ۳۲۴۰۷۷

  |  

نشانی :  روضة الواعظین  ,  جلد۲  ,  صفحه۳۳۲  

عنوان باب :   الجزء الثاني مجلس في ذكر يوم الجمعة و ليلتها و فضل الجماعة

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، حديث قدسی

قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : إِنَّ اَللَّهَ لَيُنَادِي فِي كُلِّ مِنْ أَوَّلِ اَللَّيْلِ إِلَى آخِرِهِ أَ لاَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ يَدْعُونِّي لِآخِرَتِهِ وَ دُنْيَاهُ قَبْلَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ فَأُجِيبَهُ أَ لاَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ يَتُوبُ إِلَيَّ مِنْ ذُنُوبِهِ قَبْلَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ فَأَتُوبَ عَلَيْهِ أَ لاَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ قَدْ قُتِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ يَسْأَلُنِي اَلزِّيَادَةَ قَبْلَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ فَأَزِيدَهُ وَ أُوَسِّعَ عَلَيْهِ أَ لاَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ سَقِيمٌ يَسْأَلُنِي أَنْ أَشْفِيَهُ قَبْلَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ فَأُعَافِيَهُ أَ لاَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ مَحْبُوسٌ مَغْمُومٌ يَسْأَلُنِي أَنْ أُطْلِقَهُ مِنْ حَبْسِهِ وَ أُفَرِّجَ عَنْهُ قَبْلَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ فَأُطْلِقَهُ مِنْ حَبْسِهِ وَ أُخَلِّيَ سَرْبَهُ أَ لاَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ مَظْلُومٌ يَسْأَلُنِي أَنْ آخُذَ بِظُلاَمَتِهِ قَبْلَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ فَأَنْتَصِرَ لَهُ وَ آخُذَ بِظُلاَمَتِهِ قَالَ فَمَا يَزَالُ يُنَادِي بِهَا حَتَّى يَطْلُعَ اَلْفَجْرُ.
زبان ترجمه:

روضة الواعظین / ترجمه مهدوی دامغانی ;  ج ۲  ص ۵۳۲

امام باقر(عليه السّلام)فرموده است،خداوند در هر شب جمعه از اول تا آخر شب ندا مى‌دهد:«آيا بندۀ مؤمنى هست كه پيش از طلوع سپيده براى نيازهاى دنيا و آخرت خود مرا فرا خواند و حاجتش را برآورم‌؟آيا بندۀ مؤمنى هست كه پيش از سپيده توبه كند و توبه‌اش را بپذيرم‌؟آيا بندۀ مؤمنى هست كه روزى او بر او سخت و دشوار شده باشد و پيش از سپيده از من طلب افزونى كند تا بر روزيش بيفزايم و گشايش دهم‌؟ آيا بندۀ مؤمن بيمار و دردمندى هست كه پيش از سپيده‌دم مرا فرا خواند و شفايش دهم‌؟آيا بندۀ مؤمن زندانى و گرفتارى هست كه پيش از سپيده دم،خلاص خود را مسألت كند و او را رهايى بخشم‌؟آيا بندۀ مؤمن ستم ديده‌يى هست كه پيش از سپيده دم از من دادخواهى كند و او را يارى دهم و انتقامش را بگيرم‌؟»و اين ندا دادن همچنان تا طلوع سپيده ادامه دارد .

divider