شناسه حدیث :  ۳۲۳۸۰۳

  |  

نشانی :  روضة الواعظین  ,  جلد۲  ,  صفحه۲۶۹  

عنوان باب :   الجزء الثاني مجلس في مناقب آل محمد عليهم السّلام

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

قَالَ أَبُو اَلْجَارُودِ : كُنْتُ جَالِساً عِنْدَ أَبِي جَعْفَرٍ إِذْ أَقْبَلَ زَيْدُ بْنُ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهِ أَبُو جَعْفَرٍ وَ هُوَ مُقْبِلٌ قَالَ هَذَا سَيِّدٌ مِنْ سَادَاتِ أَهْلِ بَيْتِهِ وَ اَلطَّالِبُ بِأَوْتَارِهِمْ لَقَدْ أَنْجَبَتْ أُمٌّ وَلَدَتْكَ يَا زَيْدُ .
زبان ترجمه:

روضة الواعظین / ترجمه مهدوی دامغانی ;  ج ۲  ص ۴۳۹

ابو الجارود مى‌گويد:در محضر امام باقر(عليه السّلام)بودم كه زيد بن على آمد.چون نظر امام باقر(عليه السّلام)بر او افتاد،همان طور كه زيد پيش مى‌آمد فرمود:اين يكى از سروران خاندان خويش است كه خونهاى ايشان را طلب خواهد كرد.اى زيد! مادرى كه ترا زاييده است چه فرخنده و پاكيزه است.زيد بن على پس از امام باقر گزيده‌تر و چشم و چراغ برادران و از همه‌شان برتر و پارسا و بخشنده و شجاع بود. با شمشير قيام كرد.امر به معروف و نهى از منكر مى‌كرد و در طلب خون امام حسين(عليه السّلام) برآمد.

divider