شناسه حدیث :  ۳۲۳۶۲۰

  |  

نشانی :  روضة الواعظین  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۹۴  

عنوان باب :   الجزء الأول مجلس في ذكر مقتل الحسين عليه السّلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : وَكَّلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِقَبْرِ اَلْحُسَيْنِ أَرْبَعَةَ آلاَفِ مَلَكٍ شُعْثاً غُبْراً يَبْكُونَهُ إِلَى فَمَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ شَيَّعُوهُ حَتَّى يُبْلِغُوهُ مَأْمَنَهُ وَ إِنْ مَرِضَ عَادُوهُ غُدْوَةً وَ عَشِيّاً وَ إِنْ مَاتَ شَهِدُوا جِنَازَتَهُ وَ اِسْتَغْفَرُوا لَهُ .
زبان ترجمه:

روضة الواعظین / ترجمه مهدوی دامغانی ;  ج ۱  ص ۳۱۸

امام صادق(عليه السّلام)فرموده است:خداوند عز و جل چهار هزار فرشته كه همگى ژوليده و خاك آلوده‌اند بر قبر امام حسين گماشته است كه تا روز رستاخيز بر او مى‌گريند.هر كس در حالى كه عارف به حق او باشد او را زيارت كند،آنان او را مشايعت مى‌كنند تا او را به خانه‌اش برسانند و اگر بيمار شود از او عيادت مى‌كنند و هر صبح و شام به ديدارش مى‌روند و اگر بميرد بر جنازه‌اش حاضر مى‌شوند و روز رستاخيز هم براى او آمرزش خواهى مى‌كنند .

divider