شناسه حدیث :  ۳۲۳۵۷۶

  |  

نشانی :  روضة الواعظین  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۵۴  

عنوان باب :   الجزء الأول مجلس في ذكر ولادة السبطين الحسن و الحسين عليهما السّلام

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حضرت زهرا (سلام الله عليها)

وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : أَقْبَلَتْ جِيرَانُ أُمِّ أَيْمَنَ إِلَى اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اَللَّهِ إِنَّ أُمَّ أَيْمَنَ لَمْ تَنَمِ اَلْبَارِحَةَ مِنَ اَلْبُكَاءِ لَمْ تَزَلْ تَبْكِي حَتَّى أَصْبَحَتْ قَالَ فَبَعَثَ رَسُولُ اَللَّهِ إِلَى أُمِّ أَيْمَنَ فَجَاءَتْهُ فَقَالَ لَهَا يَا أُمَّ أَيْمَنَ لاَ أَبْكَى اَللَّهُ عَيْنَكِ إِنَّ جِيرَانَكِ أَتَوْنِي فَأَخْبَرُونِي أَنَّكِ لَمْ تَزَالِي اَللَّيْلَ تَبْكِينَ أَجْمَعَ فَلاَ أَبْكَى اَللَّهُ عَيْنَكِ مَا اَلَّذِي أَبْكَاكِ قَالَتْ يَا رَسُولَ اَللَّهِ رَأَيْتُ رُؤْيَا عَظِيمَةً شَدِيدَةً فَلَمْ أَزَلْ أَبْكِي اَللَّيْلَ أَجْمَعَ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اَللَّهِ فَقُصِّيهَا عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ فَإِنَّ اَللَّهَ وَ رَسُولَهُ أَعْلَمُ فَقَالَتْ يَعْظُمُ عَلَيَّ أَنْ أَتَكَلَّمَ بِهَا فَقَالَ اَلرُّؤْيَا لَيْسَتْ عَلَى مَا تَرَى فَقُصِّيهَا عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ قَالَتْ رَأَيْتُ فِي لَيْلَتِي هَذِهِ كَأَنَّ بَعْضَ أَعْضَائِكَ مُلْقًى فِي بَيْتِي فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ نَامَتْ عَيْنُكِ يَا أُمَّ أَيْمَنَ تَلِدُ فَاطِمَةُ اَلْحُسَيْنَ فتربيه[فَتُرَبِّينَهُ]وَ تلبيه[تُلِبِّينَهُ]فَيَكُونُ بَعْضُ أَعْضَائِي فِي بَيْتِكِ فَلَمَّا وَلَدَتْ فَاطِمَةُ اَلْحُسَيْنَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ كَانَ يَوْمُ اَلسَّابِعِ أَمَرَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَحُلِقَ رَأْسُهُ وَ تَصَدَّقَ بِوَزْنِ شَعْرِهِ فِضَّةً وَ عَقَّ عَنْهُ ثُمَّ هَيَّأَتْهُ أُمُّ أَيْمَنَ وَ لَفَّتْهُ فِي بُرْدِ رَسُولِ اَللَّهِ ثُمَّ أَقْبَلَتْ بِهِ إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ فَقَالَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَرْحَباً بِالْحَامِلِ وَ اَلْمَحْمُولِ هَذَا تَأْوِيلُ رُؤْيَاكِ .
زبان ترجمه:

روضة الواعظین / ترجمه مهدوی دامغانی ;  ج ۱  ص ۲۵۸

امام صادق(عليه السّلام)فرموده است:همسايگان ام ايمن به حضور پيامبر آمدند و گفتند:اى رسول خدا!ديشب ام ايمن تا سپيده‌دم نخوابيد و گريست و تمام شب را گريه مى‌كرد.پيامبر(صلّى الله عليه و آله)كسى را پيش او فرستادند كه بيايد و چون آمد فرمودند: اى ام ايمن!خدايت نگرياند.همسايگانت پيش من آمدند و گفتند ديشب تا صبح گريه كرده‌اى.خداوند چشمت را گريان نكناد،چه چيزى موجب گريستن تو بوده است‌؟گفت:اى رسول خدا!خواب سختى ديدم و به همان سبب تا صبح گريستم. پيامبر فرمودند:خواب خود را براى رسول خدا بيان كن كه خدا و رسول او داناترند.گفت:بر من گران است كه آن را نقل كنم.پيامبر فرمودند:آنچنان كه در خواب ديده‌اى نيست.اكنون براى من بگو.گفت:ديشب در خواب ديدم كه پاره‌يى از تن شما در خانۀ من افتاده است.فرمودند:اى ام ايمن!چشمت راحت بخوابد. فاطمه(عليها السّلام)حسين را خواهد زاييد و تو او را پرورش خواهى داد و به او شير خواهى داد و بدين گونه پاره‌يى از تن من در خانۀ تو خواهد بود.گويد چون فاطمه(عليها السّلام) حسين(عليه السّلام)را زاييد،روز هفتم پيامبر دستور فرمودند سر كودك را تراشيدند و هموزن موهاى او نقره صدقه دادند و او را عقيقه فرمودند سپس ام ايمن امام حسين(عليه السّلام) را در برد رسول خدا پيچيد و او را به حضور ايشان آورد و پيامبر فرمودند:آفرين بر حامل و محمول.اى ام ايمن!اين تأويل خواب تو است .

divider