شناسه حدیث :  ۳۱۶۵۶۱

  |  

نشانی :  الخصال  ,  جلد۲  ,  صفحه۶۱۰  

عنوان باب :   الجزء الثاني باب الواحد إلى المائة علم أمير المؤمنين عليه السلام أصحابه في مجلس واحد أربعمائة باب مما يصلح للمسلم في دينه و دنياه

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، امیرالمؤمنین (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حضرت زهرا (سلام الله عليها)

حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ اَلْيَقْطِينِيُّ عَنِ اَلْقَاسِمِ بْنِ يَحْيَى عَنْ جَدِّهِ اَلْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ وَ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ : أَنَّ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَلَّمَ أَصْحَابَهُ فِي مَجْلِسٍ وَاحِدٍ أَرْبَعَمِائَةِ بَابٍ مِمَّا يُصْلِحُ لِلْمُسْلِمِ فِي دِينِهِ وَ دُنْيَاهُ قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِنَّ اَلْحِجَامَةَ تُصَحِّحُ اَلْبَدَنَ وَ تَشُدُّ اَلْعَقْلَ وَ اَلطِّيبَ فِي اَلشَّارِبِ مِنْ أَخْلاَقِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ كَرَامَةَ اَلْكَاتِبِينَ وَ اَلسِّوَاكَ مِنْ مَرْضَاةِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ سُنَّةِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ مَطْيَبَةٌ لِلْفَمِ وَ اَلدُّهْنَ يُلَيِّنُ اَلْبَشَرَةَ وَ يَزِيدُ فِي اَلدِّمَاغِ وَ يُسَهِّلُ مَجَارِيَ اَلْمَاءِ وَ يَذْهَبُ بِالْقَشَفِ وَ يُسْفِرُ اَللَّوْنَ وَ غَسْلَ اَلرَّأْسِ يَذْهَبُ بِالدَّرَنِ وَ يَنْفِي اَلْقَذَى وَ اَلْمَضْمَضَةَ وَ اَلاِسْتِنْشَاقَ سُنَّةٌ وَ طَهُورٌ لِلْفَمِ وَ اَلْأَنْفِ وَ اَلسَّعُوطَ مَصَحَّةٌ لِلرَّأْسِ وَ تَنْقِيَةٌ لِلْبَدَنِ وَ سَائِرِ أَوْجَاعِ اَلرَّأْسِ وَ اَلنُّورَةَ نُشْرَةٌ وَ طَهُورٌ لِلْجَسَدِ اِسْتِجَادَةُ اَلْحِذَاءِ وِقَايَةٌ لِلْبَدَنِ وَ عَوْنٌ عَلَى اَلطَّهُورِ وَ اَلصَّلاَةِ وَ تَقْلِيمُ اَلْأَظْفَارِ يَمْنَعُ اَلدَّاءَ اَلْأَعْظَمَ وَ يُدِرُّ اَلرِّزْقَ وَ يُورِدُهُ وَ نَتْفُ اَلْإِبْطِ يَنْفِي اَلرَّائِحَةَ اَلْمُنْكَرَةَ وَ هُوَ طَهُورٌ وَ سُنَّةٌ مِمَّا أَمَرَ بِهِ اَلطَّيِّبُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ غَسْلُ اَلْيَدَيْنِ قَبْلَ اَلطَّعَامِ وَ بَعْدَهُ زِيَادَةٌ فِي اَلرِّزْقِ وَ إِمَاطَةٌ لِلْغَمَرِ عَنِ اَلثِّيَابِ وَ يَجْلُو اَلْبَصَرَ وَ قِيَامُ اَللَّيْلِ مَصَحَّةٌ لِلْبَدَنِ وَ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ عَزَّ وَ جَلَّ وَ تَعَرُّضٌ لِلرَّحْمَةِ وَ تَمَسُّكٌ بِأَخْلاَقِ اَلنَّبِيِّينَ أَكْلُ اَلتُّفَّاحِ نَضُوحٌ لِلْمَعِدَةِ مَضْغُ اَللُّبَانِ يَشُدُّ اَلْأَضْرَاسَ وَ يَنْفِي اَلْبَلْغَمَ وَ يَذْهَبُ بِرِيحِ اَلْفَمِ وَ اَلْجُلُوسُ فِي اَلْمَسْجِدِ بَعْدَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ إِلَى طُلُوعِ اَلشَّمْسِ أَسْرَعُ فِي طَلَبِ اَلرِّزْقِ مِنَ اَلضَّرْبِ فِي اَلْأَرْضِ وَ أَكْلُ اَلسَّفَرْجَلِ قُوَّةٌ لِلْقَلْبِ اَلضَّعِيفِ وَ يُطَيِّبُ اَلْمَعِدَةَ وَ يَزِيدُ فِي قُوَّةِ اَلْفُؤَادِ وَ يُشَجِّعُ اَلْجَبَانَ وَ يُحَسِّنُ اَلْوَلَدَ أَكْلُ إِحْدَى وَ عِشْرِينَ زَبِيبَةً حَمْرَاءَ فِي كُلِّ يَوْمٍ عَلَى اَلرِّيقِ يَدْفَعُ جَمِيعَ اَلْأَمْرَاضِ إِلاَّ مَرَضَ اَلْمَوْتِ يُسْتَحَبُّ لِلْمُسْلِمِ أَنْ يَأْتِيَ أَهْلَهُ لِقَوْلِ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ اَلصِّيٰامِ اَلرَّفَثُ إِلىٰ نِسٰائِكُمْ وَ اَلرَّفَثُ اَلْمُجَامَعَةُ لاَ تَخَتَّمُوا بِغَيْرِ اَلْفِضَّةِ فَإِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ مَا طَهُرَتْ يَدٌ فِيهَا خَاتَمُ حَدِيدٍ وَ مَنْ نَقَشَ عَلَى خَاتَمِهِ اِسْمَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَلْيُحَوِّلْهُ عَنِ اَلْيَدِ اَلَّتِي يَسْتَنْجِي بِهَا فِي اَلْمُتَوَضَّإِ إِذَا نَظَرَ أَحَدُكُمْ فِي اَلْمِرْآةِ فَلْيَقُلْ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي خَلَقَنِي فَأَحْسَنَ خَلْقِي وَ صَوَّرَنِي فَأَحْسَنَ صُورَتِي وَ زَانَ مِنِّي مَا شَانَ مِنْ غَيْرِي وَ أَكْرَمَنِي بِالْإِسْلاَمِ وَ لْيَتَزَيَّنْ أَحَدُكُمْ لِأَخِيهِ اَلْمُسْلِمِ إِذَا أَتَاهُ كَمَا يَتَزَيَّنُ لِلْغَرِيبِ اَلَّذِي يُحِبُّ أَنْ يَرَاهُ فِي أَحْسَنِ اَلْهَيْئَةِ صَوْمُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ بَيْنَ خَمِيسَيْنِ وَ صَوْمُ يَذْهَبُ بِوَسْوَاسِ اَلصَّدْرِ وَ بَلاَبِلِ اَلْقَلْبِ وَ اَلاِسْتِنْجَاءُ بِالْمَاءِ اَلْبَارِدِ يَقْطَعُ اَلْبَوَاسِيرَ غَسْلُ اَلثِّيَابِ يُذْهِبُ اَلْهَمَّ وَ اَلْحَزَنَ وَ هُوَ طَهُورٌ لِلصَّلاَةِ لاَ تَنْتِفُوا اَلشَّيْبَ فَإِنَّهُ نُورُ اَلْمُسْلِمِ وَ مَنْ شَابَ شَيْبَةً فِي اَلْإِسْلاَمِ كَانَ لَهُ نُوراً لاَ يَنَامُ اَلْمُسْلِمُ وَ هُوَ جُنُبٌ وَ لاَ يَنَامُ إِلاَّ عَلَى طَهُورٍ فَإِنْ لَمْ يَجِدِ اَلْمَاءَ فَلْيَتَيَمَّمْ بِالصَّعِيدِ فَإِنَّ رُوحَ اَلْمُؤْمِنِ تُرْفَعُ إِلَى اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَيَقْبَلُهَا وَ يُبَارِكُ عَلَيْهَا فَإِنْ كَانَ أَجَلُهَا قَدْ حَضَرَ جَعَلَهَا فِي كُنُوزِ رَحْمَتِهِ وَ إِنْ لَمْ يَكُنْ أَجَلُهَا قَدْ حَضَرَ بَعَثَ بِهَا مَعَ أُمَنَائِهِ مِنْ مَلاَئِكَتِهِ فَيَرُدُّونَهَا فِي جَسَدِهَا لاَ يَتْفُلُ اَلْمُؤْمِنُ فِي اَلْقِبْلَةِ فَإِنْ فَعَلَ ذَلِكَ نَاسِياً فَلْيَسْتَغْفِرِ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْهُ لاَ يَنْفُخُ اَلرَّجُلُ فِي مَوْضِعِ سُجُودِهِ وَ لاَ يَنْفُخُ فِي طَعَامِهِ وَ لاَ فِي شَرَابِهِ وَ لاَ فِي تَعْوِيذِهِ لاَ يَنَامُ اَلرَّجُلُ عَلَى اَلْمَحَجَّةِ وَ لاَ يَبُولَنَّ مِنْ سَطْحٍ فِي اَلْهَوَاءِ وَ لاَ يَبُولَنَّ فِي مَاءٍ جَارٍ فَإِنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَأَصَابَهُ شَيْءٌ فَلاَ يَلُومَنَّ إِلاَّ نَفْسَهُ فَإِنَّ لِلْمَاءِ أَهْلاً وَ لِلْهَوَاءِ أَهْلاً لاَ يَنَامُ اَلرَّجُلُ عَلَى وَجْهِهِ وَ مَنْ رَأَيْتُمُوهُ نَائِماً عَلَى وَجْهِهِ فَأَنْبِهُوهُ وَ لاَ تَدَعُوهُ وَ لاَ يَقُومَنَّ أَحَدُكُمْ فِي اَلصَّلاَةِ مُتَكَاسِلاً وَ لاَ نَاعِساً وَ لاَ يُفَكِّرَنَّ فِي نَفْسِهِ فَإِنَّهُ بَيْنَ يَدَيْ رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِنَّمَا لِلْعَبْدِ مِنْ صَلاَتِهِ مَا أَقْبَلَ عَلَيْهِ مِنْهَا بِقَلْبِهِ كُلُوا مَا يَسْقُطُ مِنَ اَلْخِوَانِ فَإِنَّهُ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ بِإِذْنِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يَسْتَشْفِيَ بِهِ إِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ طَعَاماً فَمَصَّ أَصَابِعَهُ اَلَّتِي أَكَلَ بِهَا قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بَارَكَ اَللَّهُ فِيكَ اِلْبَسُوا ثِيَابَ اَلْقُطْنِ فَإِنَّهَا لِبَاسُ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ هُوَ لِبَاسُنَا وَ لَمْ نَكُنْ نَلْبَسُ اَلشَّعْرَ وَ اَلصُّوفَ إِلاَّ مِنْ عِلَّةٍ وَ قَالَ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَمِيلٌ يُحِبُّ اَلْجَمَالَ وَ يُحِبُّ أَنْ يَرَى أَثَرَ نِعْمَتِهِ عَلَى عَبْدِهِ صِلُوا أَرْحَامَكُمْ وَ لَوْ بِالسَّلاَمِ يَقُولُ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ اِتَّقُوا اَللّٰهَ اَلَّذِي تَسٰاءَلُونَ بِهِ وَ اَلْأَرْحٰامَ إِنَّ اَللّٰهَ كٰانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً لاَ تَقْطَعُوا نَهَارَكُمْ بِكَذَا وَ كَذَا وَ فَعَلْنَا كَذَا وَ كَذَا فَإِنَّ مَعَكُمْ حَفَظَةً يَحْفَظُونَ عَلَيْنَا وَ عَلَيْكُمْ اُذْكُرُوا اَللَّهَ فِي كُلِّ مَكَانٍ فَإِنَّهُ مَعَكُمْ صَلُّوا عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقْبَلُ دُعَاءَكُمْ عِنْدَ ذِكْرِ مُحَمَّدٍ وَ دُعَائِكُمْ لَهُ وَ حِفْظِكُمْ إِيَّاهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَقِرُّوا اَلْحَارَّ حَتَّى يَبْرُدَ فَإِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قُرِّبَ إِلَيْهِ طَعَامٌ فَقَالَ أَقِرُّوهُ حَتَّى يَبْرُدَ وَ يُمْكِنَ أَكْلُهُ مَا كَانَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِيُطْعِمَنَا اَلنَّارَ وَ اَلْبَرَكَةُ فِي اَلْبَارِدِ إِذَا بَالَ أَحَدُكُمْ فَلاَ يُطَمِّحَنَّ بِبَوْلِهِ فِي اَلْهَوَاءِ وَ لاَ يَسْتَقْبِلُ اَلرِّيحَ عَلِّمُوا صِبْيَانَكُمْ مَا يَنْفَعُهُمُ اَللَّهُ بِهِ لاَ تَغْلِبُ عَلَيْهِمُ اَلْمُرْجِئَةُ بِرَأْيِهَا كُفُّوا أَلْسِنَتَكُمْ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً تَغْنَمُوا أَدُّوا اَلْأَمَانَةَ إِلَى مَنِ اِئْتَمَنَكُمْ وَ لَوْ إِلَى قَتَلَةِ أَوْلاَدِ اَلْأَنْبِيَاءِ عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ أَكْثِرُوا ذِكْرَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا دَخَلْتُمُ اَلْأَسْوَاقَ عِنْدَ اِشْتِغَالِ اَلنَّاسِ فَإِنَّهُ كَفَّارَةٌ لِلذُّنُوبِ وَ زِيَادَةٌ فِي اَلْحَسَنَاتِ وَ لاَ تُكْتَبُوا فِي اَلْغَافِلِينَ لَيْسَ لِلْعَبْدِ أَنْ يَخْرُجَ فِي سَفَرٍ إِذَا حَضَرَ لِقَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ اَلشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ لَيْسَ فِي شُرْبِ اَلْمُسْكِرِ وَ اَلْمَسْحِ عَلَى اَلْخُفَّيْنِ تَقِيَّةٌ إِيَّاكُمْ وَ اَلْغُلُوَّ فِينَا قُولُوا إِنَّا عَبِيدٌ مَرْبُوبُونَ وَ قُولُوا فِي فَضْلِنَا مَا شِئْتُمْ مَنْ أَحَبَّنَا فَلْيَعْمَلْ بِعَمَلِنَا وَ لْيَسْتَعِنْ بِالْوَرَعِ فَإِنَّهُ أَفْضَلُ مَا يُسْتَعَانُ بِهِ فِي أَمْرِ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ لاَ تُجَالِسُوا لَنَا عَائِباً وَ لاَ تَمْتَدِحُوا بِنَا عِنْدَ عَدُوِّنَا مُعْلِنِينَ بِإِظْهَارِ حُبِّنَا فَتُذِلُّوا أَنْفُسَكُمْ عِنْدَ سُلْطَانِكُمْ اِلْزَمُوا اَلصِّدْقَ فَإِنَّهُ مَنْجَاةٌ وَ اِرْغَبُوا فِيمَا عِنْدَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اُطْلُبُوا طَاعَتَهُ وَ اِصْبِرُوا عَلَيْهَا فَمَا أَقْبَحَ بِالْمُؤْمِنِ أَنْ يَدْخُلَ اَلْجَنَّةَ وَ هُوَ مَهْتُوكُ اَلسِّتْرِ لاَ تُعَنُّونَا فِي اَلطَّلَبِ وَ اَلشَّفَاعَةِ لَكُمْ فِيمَا قَدَّمْتُمْ لاَ تَفْضَحُوا أَنْفُسَكُمْ عِنْدَ عَدُوِّكُمْ فِي اَلْقِيَامَةِ وَ لاَ تُكَذِّبُوا أَنْفُسَكُمْ عِنْدَهُمْ فِي مَنْزِلَتِكُمْ عِنْدَ اَللَّهِ بِالْحَقِيرِ مِنَ اَلدُّنْيَا تَمَسَّكُوا بِمَا أَمَرَكُمُ اَللَّهُ بِهِ فَمَا بَيْنَ أَحَدِكُمْ وَ بَيْنَ أَنْ يُغْتَبَطَ وَ يَرَى مَا يُحِبُّ إِلاَّ أَنْ يَحْضُرَهُ رَسُولُ اَللَّهِ وَ مٰا عِنْدَ اَللّٰهِ خَيْرٌ وَ أَبْقىٰ وَ تَأْتِيهِ اَلْبِشَارَةُ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَتَقَرُّ عَيْنُهُ وَ يُحِبُّ لِقَاءَ اَللَّهِ لاَ تُحَقِّرُوا ضُعَفَاءَ إِخْوَانِكُمْ فَإِنَّهُ مَنِ اِحْتَقَرَ مُؤْمِناً لَمْ يَجْمَعِ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بَيْنَهُمَا فِي اَلْجَنَّةِ إِلاَّ أَنْ يَتُوبَ لاَ يُكَلِّفُ اَلْمُؤْمِنُ أَخَاهُ اَلطَّلَبَ إِلَيْهِ إِذَا عَلِمَ حَاجَتَهُ تَوَازَرُوا وَ تَعَاطَفُوا وَ تَبَاذَلُوا وَ لاَ تَكُونُوا بِمَنْزِلَةِ اَلْمُنَافِقِ اَلَّذِي يَصِفُ مَا لاَ يَفْعَلُ تَزَوَّجُوا فَإِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ كَثِيراً مَا كَانَ يَقُولُ مَنْ كَانَ يُحِبُّ أَنْ يَتَّبِعَ سُنَّتِي فَلْيَتَزَوَّجْ فَإِنَّ مِنْ سُنَّتِيَ اَلتَّزْوِيجَ وَ اُطْلُبُوا اَلْوَلَدَ فَإِنِّي أُكَاثِرُ بِكُمُ اَلْأُمَمَ غَداً وَ تَوَقُّوا عَلَى أَوْلاَدِكُمْ لَبَنَ اَلْبَغِيِّ مِنَ اَلنِّسَاءِ وَ اَلْمَجْنُونَةِ فَإِنَّ اَللَّبَنَ يُعْدِي تَنَزَّهُوا عَنْ أَكْلِ اَلطَّيْرِ اَلَّذِي لَيْسَتْ لَهُ قَانِصَةٌ وَ لاَ صِيصِيَةٌ وَ لاَ حَوْصَلَةٌ وَ اِتَّقُوا كُلَّ ذِي نَابٍ مِنَ اَلسِّبَاعِ وَ مِخْلَبٍ مِنَ اَلطَّيْرِ وَ لاَ تَأْكُلُوا اَلطِّحَالَ فَإِنَّهُ بَيْتُ اَلدَّمِ اَلْفَاسِدِ لاَ تَلْبَسُوا اَلسَّوَادَ فَإِنَّهُ لِبَاسُ فِرْعَوْنَ اِتَّقُوا اَلْغُدَدَ مِنَ اَللَّحْمِ فَإِنَّهُ يُحَرِّكُ عِرْقَ اَلْجُذَامِ وَ لاَ تَقِيسُوا اَلدِّينَ فَإِنَّ مِنَ اَلدِّينِ مَا لاَ يَنْقَاسُ وَ سَيَأْتِي أَقْوَامٌ يَقِيسُونَ وَ هُمْ أَعْدَاءُ اَلدِّينِ وَ أَوَّلُ مَنْ قَاسَ إِبْلِيسُ لاَ تَحْتَذُوا اَلْمَلْسَ فَإِنَّهُ حِذَاءُ فِرْعَوْنَ وَ هُوَ أَوَّلُ مَنْ حَذَا اَلْمَلْسَ خَالِفُوا أَصْحَابَ اَلْمُسْكِرِ وَ كُلُوا اَلتَّمْرَ فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنَ اَلْأَدْوَاءِ اِتَّبِعُوا قَوْلَ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَإِنَّهُ قَالَ مَنْ فَتَحَ عَلَى نَفْسِهِ بَابَ مَسْأَلَةٍ فَتَحَ اَللَّهُ عَلَيْهِ بَابَ فَقْرٍ أَكْثِرُوا اَلاِسْتِغْفَارَ تَجْلِبُوا اَلرِّزْقَ وَ قَدِّمُوا مَا اِسْتَطَعْتُمْ مِنْ عَمَلِ اَلْخَيْرِ تَجِدُوهُ غَداً إِيَّاكُمْ وَ اَلْجِدَالَ فَإِنَّهُ يُورِثُ اَلشَّكَّ مَنْ كَانَتْ لَهُ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَاجَةٌ فَلْيَطْلُبْهَا فِي ثَلاَثِ سَاعَاتٍ سَاعَةٍ فِي وَ سَاعَةٍ تَزُولُ اَلشَّمْسُ حِينَ تَهُبُّ اَلرِّيَاحُ وَ تُفَتَّحُ أَبْوَابُ اَلسَّمَاءِ وَ تَنْزِلُ اَلرَّحْمَةُ وَ يَصُوتُ اَلطَّيْرُ وَ سَاعَةٍ فِي آخِرِ اَللَّيْلِ عِنْدَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ فَإِنَّ مَلَكَيْنِ يُنَادِيَانِ هَلْ مِنْ تَائِبٍ يُتَابُ عَلَيْهِ هَلْ مِنْ سَائِلٍ يُعْطَى هَلْ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ فَيُغْفَرَ لَهُ هَلْ مِنْ طَالِبِ حَاجَةٍ فَتُقْضَى لَهُ فَ‍ أَجِيبُوا دٰاعِيَ اَللّٰهِ وَ اُطْلُبُوا اَلرِّزْقَ فِيمَا بَيْنَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ إِلَى طُلُوعِ اَلشَّمْسِ فَإِنَّهُ أَسْرَعُ فِي طَلَبِ اَلرِّزْقِ مِنَ اَلضَّرْبِ فِي اَلْأَرْضِ وَ هِيَ اَلسَّاعَةُ اَلَّتِي يَقْسِمُ اَللَّهُ فِيهَا اَلرِّزْقَ بَيْنَ عِبَادِهِ وَ اِنْتَظَرُوا اَلْفَرَجَ وَ لاٰ تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اَللّٰهِ فَإِنَّ أَحَبَّ اَلْأَعْمَالِ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اِنْتِظَارُ اَلْفَرَجِ مَا دَامَ عَلَيْهِ اَلْعَبْدُ اَلْمُؤْمِنُ تَوَكَّلُوا عَلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِنْدَ رَكْعَتَيِ اَلْفَجْرِ إِذَا صَلَّيْتُمُوهَا فَفِيهَا تُعْطَوُا اَلرَّغَائِبَ لاَ تَخْرُجُوا بِالسُّيُوفِ إِلَى اَلْحَرَمِ وَ لاَ يُصَلِّيَنَّ أَحَدُكُمْ وَ بَيْنَ يَدَيْهِ سَيْفٌ فَإِنَّ اَلْقِبْلَةَ أَمْنٌ أَتِمُّوا بِرَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ حَجَّكُمْ إِذَا خَرَجْتُمْ إِلَى بَيْتِ اَللَّهِ فَإِنَّ تَرْكَهُ جَفَاءٌ وَ بِذَلِكَ أُمِرْتُمْ وَ أَتِمُّوا بِالْقُبُورِ اَلَّتِي أَلْزَمَكُمُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ حَقَّهَا وَ زِيَارَتَهَا وَ اُطْلُبُوا اَلرِّزْقَ عِنْدَهَا وَ لاَ تَسْتَصْغِرُوا قَلِيلَ اَلْآثَامِ فَإِنَّ اَلصَّغِيرَ يُحْصَى وَ يَرْجِعُ إِلَى اَلْكَبِيرِ وَ أَطِيلُوا اَلسُّجُودَ فَمَا مِنْ عَمَلٍ أَشَدَّ عَلَى إِبْلِيسَ مِنْ أَنْ يَرَى اِبْنَ آدَمَ سَاجِداً لِأَنَّهُ أُمِرَ بِالسُّجُودِ فَعَصَى وَ هَذَا أُمِرَ بِالسُّجُودِ فَأَطَاعَ فَنَجَا أَكْثِرُوا ذِكْرَ اَلْمَوْتِ وَ يَوْمِ خُرُوجِكُمْ مِنَ اَلْقُبُورِ وَ قِيَامِكُمْ بَيْنَ يَدَيِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ تُهَوَّنْ عَلَيْكُمُ اَلْمَصَائِبُ إِذَا اِشْتَكَى أَحَدُكُمْ عَيْنَيْهِ فَلْيَقْرَأْ آيَةَ اَلْكُرْسِيِّ وَ لْيُضْمِرْ فِي نَفْسِهِ أَنَّهَا تَبْرَأُ فَإِنَّهُ يُعَافَى إِنْ شَاءَ اَللَّهُ تَوَقُّوا اَلذُّنُوبَ فَمَا مِنْ بَلِيَّةٍ وَ لاَ نَقْصِ رِزْقٍ إِلاَّ بِذَنْبٍ حَتَّى اَلْخَدْشِ وَ اَلْكَبْوَةِ وَ اَلْمُصِيبَةِ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مٰا أَصٰابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمٰا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ أَكْثِرُوا ذِكْرَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى اَلطَّعَامِ وَ لاَ تَطْغَوْا فَإِنَّهَا نِعْمَةٌ مِنْ نِعَمِ اَللَّهِ وَ رِزْقٌ مِنْ رِزْقِهِ يَجِبُ عَلَيْكُمْ فِيهِ شُكْرُهُ وَ حَمْدُهُ أَحْسِنُوا صُحْبَةَ اَلنِّعَمِ قَبْلَ فَوَاتِهَا فَإِنَّهَا تَزُولُ وَ تَشْهَدُ عَلَى صَاحِبِهَا بِمَا عَمِلَ فِيهَا مَنْ رَضِيَ عَنِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِالْيَسِيرِ مِنَ اَلرِّزْقِ رَضِيَ اَللَّهُ مِنْهُ بِالْقَلِيلِ مِنَ اَلْعَمَلِ إِيَّاكُمْ وَ اَلتَّفْرِيطَ فَتَقَعُ اَلْحَسْرَةُ حِينَ لاَ تَنْفَعُ اَلْحَسْرَةُ إِذَا لَقِيتُمْ عَدُوَّكُمْ فِي اَلْحَرْبِ فَأَقِلُّوا اَلْكَلاَمَ وَ أَكْثِرُوا ذِكْرَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لاَ تُوَلُّوهُمُ اَلْأَدْبَارَ فَتُسْخِطُوا اَللَّهَ رَبَّكُمْ وَ تَسْتَوْجِبُوا غَضَبَهُ وَ إِذَا رَأَيْتُمْ مِنْ إِخْوَانِكُمْ فِي اَلْحَرْبِ اَلرَّجُلَ اَلْمَجْرُوحَ أَوْ مَنْ قَدْ نُكِّلَ بِهِ أَوْ مَنْ قَدْ طَمِعَ عَدُوُّكُمْ فِيهِ فَقَوُّوهُ بِأَنْفُسِكُمْ اِصْطَنِعُوا اَلْمَعْرُوفَ بِمَا قَدَرْتُمْ عَلَى اِصْطِنَاعِهِ فَإِنَّهُ يَقِي مَصَارِعَ اَلسَّوْءِ مَنْ أَرَادَ مِنْكُمْ أَنْ يَعْلَمَ كَيْفَ مَنْزِلَتُهُ عِنْدَ اَللَّهِ فَلْيَنْظُرْ كَيْفَ مَنْزِلَةُ اَللَّهِ مِنْهُ عِنْدَ اَلذُّنُوبِ كَذَلِكَ تَكُونُ مَنْزِلَتُهُ عِنْدَ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَفْضَلُ مَا يَتَّخِذُهُ اَلرَّجُلُ فِي مَنْزِلِهِ لِعِيَالِهِ اَلشَّاةُ فَمَنْ كَانَتْ فِي مَنْزِلِهِ شَاةٌ قَدَّسَتْ عَلَيْهِ اَلْمَلاَئِكَةُ فِي كُلِّ يَوْمٍ مَرَّةً وَ مَنْ كَانَتْ عِنْدَهُ شَاتَانِ قَدَّسَتْ عَلَيْهِ اَلْمَلاَئِكَةُ مَرَّتَيْنِ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَ كَذَلِكَ فِي اَلثَّلاَثِ تَقُولُ بُورِكَ فِيكُمْ إِذَا ضَعُفَ اَلْمُسْلِمُ فَلْيَأْكُلِ اَللَّحْمَ وَ اَللَّبَنَ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَ اَلْقُوَّةَ فِيهِمَا إِذَا أَرَدْتُمُ اَلْحَجَّ فَتَقَدَّمُوا فِي شِرَى اَلْحَوَائِجِ بِبَعْضِ مَا يُقَوِّيكُمْ عَلَى اَلسَّفَرِ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ وَ لَوْ أَرٰادُوا اَلْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَ إِذَا جَلَسَ أَحَدُكُمْ فِي اَلشَّمْسِ فَلْيَسْتَدْبِرْهَا بِظَهْرِهِ فَإِنَّهَا تُظْهِرُ اَلدَّاءَ اَلدَّفِينَ وَ إِذَا خَرَجْتُمْ حُجَّاجاً إِلَى بَيْتِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَأَكْثِرُوا اَلنَّظَرَ إِلَى بَيْتِ اَللَّهِ فَإِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِائَةً وَ عِشْرِينَ رَحْمَةً عِنْدَ بَيْتِهِ اَلْحَرَامِ مِنْهَا سِتُّونَ لِلطَّائِفِينَ وَ أَرْبَعُونَ لِلْمُصَلِّينَ وَ عِشْرُونَ لِلنَّاظِرِينَ أَقِرُّوا عِنْدَ اَلْمُلْتَزَمِ بِمَا حَفِظْتُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ مَا لَمْ تَحْفَظُوا فَقُولُوا وَ مَا حَفِظَتْهُ عَلَيْنَا حَفَظَتُكَ وَ نَسِينَاهُ فَاغْفِرْهُ لَنَا فَإِنَّهُ مَنْ أَقَرَّ بِذَنْبِهِ فِي ذَلِكَ اَلْمَوْضِعِ وَ عَدَّهُ وَ ذَكَرَهُ وَ اِسْتَغْفَرَ اَللَّهَ مِنْهُ كَانَ حَقّاً عَلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يَغْفِرَهُ لَهُ وَ تَقَدَّمُوا بِالدُّعَاءِ قَبْلَ نُزُولِ اَلْبَلاَءِ تُفَتَّحْ لَكُمْ أَبْوَابُ اَلسَّمَاءِ فِي خَمْسِ مَوَاقِيتَ عِنْدَ نُزُولِ اَلْغَيْثِ وَ عِنْدَ اَلزَّحْفِ وَ عِنْدَ اَلْأَذَانِ وَ عِنْدَ قِرَاءَةِ اَلْقُرْآنِ وَ مَعَ زَوَالِ اَلشَّمْسِ وَ عِنْدَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ مَنْ غَسَّلَ مِنْكُمْ مَيِّتاً فَلْيَغْتَسِلْ بَعْدَ مَا يُلْبِسُهُ أَكْفَانَهُ لاَ تُجَمِّرُوا اَلْأَكْفَانَ وَ لاَ تَمْسَحُوا مَوْتَاكُمْ بِالطِّيبِ إِلاَّ اَلْكَافُورَ فَإِنَّ اَلْمَيِّتَ بِمَنْزِلَةِ اَلْمُحْرِمِ مُرُوا أَهَالِيَكُمْ بِالْقَوْلِ اَلْحَسَنِ عِنْدَ مَوْتَاكُمْ فَإِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لَمَّا قُبِضَ أَبُوهَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ سَاعَدَتْهَا جَمِيعُ بَنَاتِ بَنِي هَاشِمٍ فَقَالَتْ دَعُوا اَلتَّعْدَادَ وَ عَلَيْكُمْ بِالدُّعَاءِ زُورُوا مَوْتَاكُمْ فَإِنَّهُمْ يَفْرَحُونَ بِزِيَارَتِكُمْ وَ لْيَطْلُبِ اَلرَّجُلُ حَاجَتَهُ عِنْدَ قَبْرِ أَبِيهِ وَ أُمِّهِ بَعْدَ مَا يَدْعُو لَهُمَا اَلْمُسْلِمُ مِرْآةُ أَخِيهِ فَإِذَا رَأَيْتُمْ مِنْ أَخِيكُمْ هَفْوَةً فَلاَ تَكُونُوا عَلَيْهِ وَ كُونُوا لَهُ كَنَفْسِهِ وَ أَرْشِدُوهُ وَ اِنْصَحُوهُ وَ تَرَفَّقُوا بِهِ إِيَّاكُمْ وَ اَلْخِلاَفَ فَتُمَزَّقُوا وَ عَلَيْكُمْ بِالْقَصْدِ تُزْلَفُوا وَ تُرْجَوْا مَنْ سَافَرَ مِنْكُمْ بِدَابَّةٍ فَلْيَبْدَأْ حِينَ يَنْزِلُ بِعَلَفِهَا وَ سَقْيِهَا لاَ تَضْرِبُوا اَلدَّوَابَّ عَلَى وُجُوهِهَا فَإِنَّهَا تُسَبِّحُ رَبَّهَا وَ مَنْ ضَلَّ مِنْكُمْ فِي سَفَرٍ أَوْ خَافَ عَلَى نَفْسِهِ فَلْيُنَادِ يَا صَالِحُ أَغِثْنِي فَإِنَّ فِي إِخْوَانِكُمْ مِنَ اَلْجِنِّ جِنِّيّاً يُسَمَّى صَالِحاً يَسِيحُ فِي اَلْبِلاَدِ لِمَكَانِكُمْ مُحْتَسِباً نَفْسَهُ لَكُمْ فَإِذَا سَمِعَ اَلصَّوْتَ أَجَابَ وَ أَرْشَدَ اَلضَّالَّ مِنْكُمْ وَ حَبَسَ عَلَيْهِ دَابَّتَهُ مَنْ خَافَ مِنْكُمْ مِنَ اَلْأَسَدِ عَلَى نَفْسِهِ [أَ] وْ غَنَمَهُ فَلْيَخُطَّ عَلَيْهَا خِطَّةً وَ لْيَقُلْ اَللَّهُمَّ رَبَّ دَانِيَالَ وَ اَلْجُبِّ وَ رَبَّ كُلِّ أَسَدٍ مُسْتَأْسِدٍ اِحْفَظْنِي وَ اِحْفَظْ غَنَمِي وَ مَنْ خَافَ مِنْكُمُ اَلْعَقْرَبَ فَلْيَقْرَأْ هَذِهِ اَلْآيَاتِ سَلاٰمٌ عَلىٰ نُوحٍ فِي اَلْعٰالَمِينَ `إِنّٰا كَذٰلِكَ نَجْزِي اَلْمُحْسِنِينَ `إِنَّهُ مِنْ عِبٰادِنَا اَلْمُؤْمِنِينَ مَنْ خَافَ مِنْكُمُ اَلْغَرَقَ فَلْيَقْرَأْ بِسْمِ اَللّٰهِ مَجْرٰاهٰا وَ مُرْسٰاهٰا إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ بِسْمِ اَللَّهِ اَلْمَلِكِ اَلْحَقِّ مٰا قَدَرُوا اَللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَ اَلْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ وَ اَلسَّمٰاوٰاتُ مَطْوِيّٰاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحٰانَهُ وَ تَعٰالىٰ عَمّٰا يُشْرِكُونَ عَقُّوا عَنْ أَوْلاَدِكُمْ يَوْمَ اَلسَّابِعِ وَ تَصَدَّقُوا إِذَا حَلَقْتُمُوهُمْ بِزِنَةِ شُعُورِهِمْ فِضَّةً عَلَى مُسْلِمٍ كَذَلِكَ فَعَلَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بِالْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ وَ سَائِرِ وُلْدِهِ إِذَا نَاوَلْتُمُ اَلسَّائِلَ اَلشَّيْءَ فَاسْأَلُوهُ أَنْ يَدْعُوَ لَكُمْ فَإِنَّهُ يُجَابُ فِيكُمْ وَ لاَ يُجَابُ فِي نَفْسِهِ لِأَنَّهُمْ يَكْذِبُونَ وَ لْيَرُدَّ اَلَّذِي يُنَاوِلُهُ يَدَهُ إِلَى فِيهِ فَلْيُقَبِّلْهَا فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَأْخُذُهَا قَبْلَ أَنْ تَقَعَ فِي يَدِ اَلسَّائِلِ كَمَا قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اَللّٰهَ هُوَ يَقْبَلُ اَلتَّوْبَةَ عَنْ عِبٰادِهِ وَ يَأْخُذُ اَلصَّدَقٰاتِ تَصَدَّقُوا بِاللَّيْلِ فَإِنَّ اَلصَّدَقَةَ بِاللَّيْلِ تُطْفِئُ غَضَبَ اَلرَّبِّ جَلَّ جَلاَلُهُ اُحْسُبُوا كَلاَمَكُمْ مِنْ أَعْمَالِكُمْ يَقِلَّ كَلاَمُكُمْ إِلاَّ فِي خَيْرٍ أَنْفِقُوا مِمّٰا رَزَقَكُمُ اَللّٰهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَإِنَّ اَلْمُنْفِقَ بِمَنْزِلَةِ اَلْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ فَمَنْ أَيْقَنَ بِالْخَلَفِ جَادَ وَ سَخَتْ نَفْسُهُ بِالنَّفَقَةِ مَنْ كَانَ عَلَى يَقِينٍ فَشَكَّ فَلْيَمْضِ عَلَى يَقِينِهِ فَإِنَّ اَلشَّكَّ لاَ يَنْقُضُ اَلْيَقِينَ لاَ تَشْهَدُوا قَوْلَ اَلزُّورِ وَ لاَ تَجْلِسُوا عَلَى مَائِدَةٍ يُشْرَبُ عَلَيْهَا اَلْخَمْرُ فَإِنَّ اَلْعَبْدَ لاَ يَدْرِي مَتَى يُؤْخَذُ إِذَا جَلَسَ أَحَدُكُمْ عَلَى اَلطَّعَامِ فَلْيَجْلِسْ جِلْسَةَ اَلْعَبْدِ وَ لاَ يَضَعَنَّ أَحَدُكُمْ إِحْدَى رِجْلَيْهِ عَلَى اَلْأُخْرَى وَ لاَ يَتَرَبَّعْ فَإِنَّهَا جِلْسَةٌ يُبْغِضُهَا اَللَّهُ وَ يَمْقُتُ صَاحِبَهَا عَشَاءُ اَلْأَنْبِيَاءِ بَعْدَ اَلْعَتَمَةِ وَ لاَ تَدَعُوا اَلْعَشَاءَ فَإِنَّ تَرْكَ اَلْعَشَاءِ خَرَابُ اَلْبَدَنِ اَلْحُمَّى رَائِدُ اَلْمَوْتِ وَ سِجْنُ اَللَّهِ فِي اَلْأَرْضِ يَحْبِسُ فِيهِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَ هِيَ تَحُتُّ اَلذُّنُوبَ كَمَا يَتَحَاتُّ اَلْوَبَرُ مِنْ سَنَامِ اَلْبَعِيرِ لَيْسَ مِنْ دَاءٍ إِلاَّ وَ هُوَ مِنْ دَاخِلِ اَلْجَوْفِ إِلاَّ اَلْجِرَاحَةُ وَ اَلْحُمَّى فَإِنَّهُمَا يَرِدَانِ عَلَى اَلْجَسَدِ وُرُوداً اِكْسِرُوا حَرَّ اَلْحُمَّى بِالْبَنَفْسَجِ وَ اَلْمَاءِ اَلْبَارِدِ فَإِنَّ حَرَّهَا مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ لاَ يَتَدَاوَى اَلْمُسْلِمُ حَتَّى يَغْلِبَ مَرَضُهُ صِحَّتَهُ اَلدُّعَاءُ يَرُدُّ اَلْقَضَاءَ اَلْمُبْرَمَ فَاتَّخِذُوهُ عُدَّةً لِلْوُضُوءِ بَعْدَ اَلطَّهُورِ عَشْرُ حَسَنَاتٍ فَتَطَهَّرُوا إِيَّاكُمْ وَ اَلْكَسَلَ فَإِنَّهُ مَنْ كَسِلَ لَمْ يُؤَدِّ حَقَّ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ تَنَظَّفُوا بِالْمَاءِ مِنَ اَلنَّتْنِ اَلرِّيحِ اَلَّذِي يُتَأَذَّى بِهِ تَعَهَّدُوا أَنْفُسَكُمْ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُبْغِضُ مِنْ عِبَادِهِ اَلْقَاذُورَةَ اَلَّذِي يَتَأَنَّفُ بِهِ مَنْ جَلَسَ إِلَيْهِ لاَ يَعْبَثِ اَلرَّجُلُ فِي صَلاَتِهِ بِلِحْيَتِهِ وَ لاَ بِمَا يَشْغَلُهُ عَنْ صَلاَتِهِ بَادِرُوا بِعَمَلِ اَلْخَيْرِ قَبْلَ أَنْ تُشْغَلُوا عَنْهُ بِغَيْرِهِ اَلْمُؤْمِنُ نَفْسُهُ مِنْهُ فِي تَعَبٍ وَ اَلنَّاسُ مِنْهُ فِي رَاحَةٍ وَ لْيَكُنْ جُلُّ كَلاَمِكُمْ ذِكْرَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اِحْذَرُوا اَلذُّنُوبَ فَإِنَّ اَلْعَبْدَ لَيُذْنِبُ فَيَحْبِسُ عَنْهُ اَلرِّزْقَ دَاوُوا مَرْضَاكُمْ بِالصَّدَقَةِ حَصِّنُوا أَمْوَالَكُمْ بِالزَّكَاةِ اَلصَّلاَةُ قُرْبَانُ كُلِّ تَقِيٍّ اَلْحَجُّ جِهَادُ كُلِّ ضَعِيفٍ جِهَادُ اَلْمَرْأَةِ حُسْنُ اَلتَّبَعُّلِ اَلْفَقْرُ هُوَ اَلْمَوْتُ اَلْأَكْبَرُ قِلَّةُ اَلْعِيَالِ أَحَدُ اَلْيَسَارَيْنِ اَلتَّقْدِيرُ نِصْفُ اَلْعَيْشِ اَلْهَمُّ نِصْفُ اَلْهَرَمِ مَا عَالَ اِمْرُؤٌ اِقْتَصَدَ وَ مَا عَطِبَ اِمْرُؤٌ اِسْتَشَارَ لاَ تَصْلُحُ اَلصَّنِيعَةُ إِلاَّ عِنْدَ ذِي حَسَبٍ أَوْ دِينٍ لِكُلِّ شَيْءٍ ثَمَرَةٌ وَ ثَمَرَةُ اَلْمَعْرُوفِ تَعْجِيلُهُ مَنْ أَيْقَنَ بِالْخَلَفِ جَادَ بِالْعَطِيَّةِ مَنْ ضَرَبَ يَدَيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ عِنْدَ مُصِيبَةٍ حَبِطَ أَجْرُهُ أَفْضَلُ أَعْمَالِ اَلْمَرْءِ اِنْتِظَارُ اَلْفَرَجِ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ أَحْزَنَ وَالِدَيْهِ فَقَدْ عَقَّهُمَا اِسْتَنْزِلُوا اَلرِّزْقَ بِالصَّدَقَةِ اِدْفَعُوا أَمْوَاجَ اَلْبَلاَءِ عَنْكُمْ بِالدُّعَاءِ قَبْلَ وُرُودِ اَلْبَلاَءِ فَوَ اَلَّذِي فَلَقَ اَلْحَبَّةَ وَ بَرَأَ اَلنَّسَمَةَ لَلْبَلاَءُ أَسْرَعُ إِلَى اَلْمُؤْمِنِ مِنِ اِنْحِدَارِ اَلسَّيْلِ مِنْ أَعْلَى اَلتُّلْعَةِ إِلَى أَسْفَلِهَا وَ مِنْ رَكْضِ اَلْبَرَاذِينِ سَلُوا اَللَّهَ اَلْعَافِيَةَ مِنْ جَهْدِ اَلْبَلاَءِ فَإِنَّ جَهْدَ اَلْبَلاَءِ ذَهَابُ اَلدِّينِ اَلسَّعِيدُ مَنْ وُعِظَ بِغَيْرِهِ فَاتَّعَظَ رُوضُوا أَنْفُسَكُمْ عَلَى اَلْأَخْلاَقِ اَلْحَسَنَةِ فَإِنَّ اَلْعَبْدَ اَلْمُسْلِمَ يَبْلُغُ بِحُسْنِ خُلُقِهِ دَرَجَةَ اَلصَّائِمِ اَلْقَائِمِ مَنْ شَرِبَ اَلْخَمْرَ وَ هُوَ يَعْلَمُ أَنَّهَا حَرَامٌ سَقَاهُ اَللَّهُ مِنْ طِينَةِ خَبَالٍ وَ إِنْ كَانَ مَغْفُوراً لَهُ لاَ نَذْرَ فِي مَعْصِيَةٍ وَ لاَ يَمِينَ فِي قَطِيعَةٍ اَلدَّاعِي بِلاَ عَمَلٍ كَالرَّامِي بِلاَ وَتَرٍ لِتَطَيَّبِ اَلْمَرْأَةُ اَلْمُسْلِمَةُ لِزَوْجِهَا اَلْمَقْتُولُ دُونَ مَالِهِ شَهِيدٌ اَلْمَغْبُونُ غَيْرُ مَحْمُودٍ وَ لاَ مَأْجُورٍ لاَ يَمِينَ لِوَلَدٍ مَعَ وَالِدِهِ وَ لاَ لِلْمَرْأَةِ مَعَ زَوْجِهَا لاَ صَمْتَ يَوْماً إِلَى اَللَّيْلِ إِلاَّ بِذِكْرِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لاَ تَعَرُّبَ بَعْدَ اَلْهِجْرَةِ وَ لاَ هِجْرَةَ بَعْدَ اَلْفَتْحِ تَعَرَّضُوا لِلتِّجَارَةِ فَإِنَّ فِيهَا غِنًى لَكُمْ عَمَّا فِي أَيْدِي اَلنَّاسِ وَ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُحِبُّ اَلْعَبْدَ اَلْمُحْتَرِفَ اَلْأَمِينَ لَيْسَ عَمَلٌ أَحَبَّ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنَ اَلصَّلاَةِ فَلاَ يَشْغَلَنَّكُمْ عَنْ أَوْقَاتِهَا شَيْءٌ مِنْ أُمُورِ اَلدُّنْيَا فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ ذَمَّ أَقْوَاماً فَقَالَ اَلَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاٰتِهِمْ سٰاهُونَ يَعْنِي أَنَّهُمْ غَافِلُونَ اِسْتَهَانُوا بِأَوْقَاتِهَا اِعْلَمُوا أَنَّ صَالِحِي عَدُوِّكُمْ يُرَائِي بَعْضُهُمْ بَعْضاً وَ لَكِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لاَ يُوَفِّقُهُمْ وَ لاَ يَقْبَلُ إِلاَّ مَا كَانَ لَهُ خَالِصاً اَلْبِرُّ لاَ يَبْلَى وَ اَلذَّنْبُ لاَ يُنْسَى وَ اَللَّهُ اَلْجَلِيلُ مَعَ اَلَّذِينَ اِتَّقَوْا وَ اَلَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ اَلْمُؤْمِنُ لاَ يَغُشُّ أَخَاهُ وَ لاَ يَخُونُهُ وَ لاَ يَخْذُلُهُ وَ لاَ يَتَّهِمُهُ وَ لاَ يَقُولُ لَهُ أَنَا مِنْكَ بَرِيءٌ اُطْلُبْ لِأَخِيكَ عُذْراً فَإِنْ لَمْ تَجِدْ لَهُ عُذْراً فَالْتَمِسْ لَهُ عُذْراً مُزَاوَلَةُ قَلْعِ اَلْجِبَالِ أَيْسَرُ مِنْ مُزَاوَلَةِ مُلْكٍ مُؤَجَّلٍ وَ اِسْتَعِينُوا بِاللّٰهِ وَ اِصْبِرُوا فَ‍ إِنَّ اَلْأَرْضَ لِلّٰهِ يُورِثُهٰا مَنْ يَشٰاءُ مِنْ عِبٰادِهِ وَ اَلْعٰاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ لاَ تُعَاجِلُوا اَلْأَمْرَ قَبْلَ بُلُوغِهِ فَتَنْدَمُوا وَ لاَ يَطُولَنَّ عَلَيْكُمُ اَلْأَمَدُ فَتَقْسُوَ قُلُوبُكُمْ اِرْحَمُوا ضُعَفَاءَكُمْ وَ اُطْلُبُوا اَلرَّحْمَةَ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِالرَّحْمَةِ لَهُمْ إِيَّاكُمْ وَ غِيبَةَ اَلْمُسْلِمِ فَإِنَّ اَلْمُسْلِمَ لاَ يَغْتَابُ أَخَاهُ وَ قَدْ نَهَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ وَ لاٰ يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً لاَ يَجْمَعِ اَلْمُسْلِمُ يَدَيْهِ فِي صَلاَتِهِ وَ هُوَ قَائِمٌ بَيْنَ يَدَيِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ يَتَشَبَّهْ بِأَهْلِ اَلْكُفْرِ يَعْنِي اَلْمَجُوسَ لِيَجْلِسْ أَحَدُكُمْ عَلَى طَعَامِهِ جِلْسَةَ اَلْعَبْدِ وَ لْيَأْكُلْ عَلَى اَلْأَرْضِ وَ لاَ يَشْرَبْ قَائِماً إِذَا أَصَابَ أَحَدُكُمُ اَلدَّابَّةَ وَ هُوَ فِي صَلاَتِهِ فَلْيَدْفِنْهَا وَ يَتْفُلُ عَلَيْهَا أَوْ يُصَيِّرُهَا فِي ثَوْبِهِ حَتَّى يَنْصَرِفَ اَلاِلْتِفَاتُ اَلْفَاحِشُ يَقْطَعُ اَلصَّلاَةَ وَ يَنْبَغِي لِمَنْ يَفْعَلُ ذَلِكَ أَنْ يَبْتَدِئَ اَلصَّلاَةَ بِالْأَذَانِ وَ اَلْإِقَامَةِ وَ اَلتَّكْبِيرِ مَنْ قَرَأَ قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَطْلُعَ اَلشَّمْسُ إِحْدَى عَشْرَةَ مَرَّةً وَ مِثْلَهَا إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ وَ مِثْلَهَا آيَةَ اَلْكُرْسِيِّ مَنَعَ مَالَهُ مِمَّا يَخَافُ مَنْ قَرَأَ قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ وَ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ اَلشَّمْسُ لَمْ يُصِبْهُ فِي ذَلِكَ اَلْيَوْمِ ذَنْبٌ وَ إِنْ جَهَدَ إِبْلِيسُ اِسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ ضَلَعِ اَلدَّيْنِ وَ غَلَبَةِ اَلرِّجَالِ مَنْ تَخَلَّفَ عَنَّا هَلَكَ تَشْمِيرُ اَلثِّيَابِ طَهُورٌ لَهَا قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ ثِيٰابَكَ فَطَهِّرْ أَيْ فَشَمِّرْ لَعْقُ اَلْعَسَلِ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِهٰا شَرٰابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوٰانُهُ فِيهِ شِفٰاءٌ لِلنّٰاسِ وَ هُوَ مَعَ قِرَاءَةِ اَلْقُرْآنِ وَ مَضْغُ اَللُّبَانِ يُذِيبُ اَلْبَلْغَمَ وَ اِبْدَءُوا بِالْمِلْحِ فِي أَوَّلِ طَعَامِكُمْ فَلَوْ يَعْلَمُ اَلنَّاسُ مَا فِي اَلْمِلْحِ لاَخْتَارُوهُ عَلَى اَلتِّرْيَاقِ اَلْمُجَرَّبِ مَنِ اِبْتَدَأَ طَعَامَهُ بِالْمِلْحِ ذَهَبَ عَنْهُ سَبْعُونَ دَاءً وَ مَا لاَ يَعْلَمُهُ إِلاَّ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ صُبُّوا عَلَى اَلْمَحْمُومِ اَلْمَاءَ اَلْبَارِدَ فِي اَلصَّيْفِ فَإِنَّهُ يُسَكِّنُ حَرَّهَا صُومُوا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ فِي كُلِّ شَهْرٍ فَهِيَ تَعْدِلُ صَوْمَ اَلدَّهْرِ وَ نَحْنُ نَصُومُ خَمِيسَيْنِ بَيْنَهُمَا لِأَنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَ جَهَنَّمَ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ حَاجَةً فَلْيُبَكِّرْ فِي طَلَبِهَا فَإِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ اَللَّهُمَّ بَارِكْ لِأُمَّتِي فِي بُكُورِهَا وَ لْيَقْرَأْ إِذَا خَرَجَ مِنْ بَيْتِهِ اَلْآيَاتِ مِنْ آخِرِ آلِ عِمْرَانَ وَ آيَةَ اَلْكُرْسِيِّ وَ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ وَ أُمَّ اَلْكِتَابِ فَإِنَّ فِيهَا قَضَاءً لِحَوَائِجِ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ عَلَيْكُمْ بِالصَّفِيقِ مِنَ اَلثِّيَابِ فَإِنَّهُ مَنْ رَقَّ ثَوْبُهُ رَقَّ دِينُهُ لاَ يَقُومَنَّ أَحَدُكُمْ بَيْنَ يَدَيِ اَلرَّبِّ جَلَّ جَلاَلُهُ وَ عَلَيْهِ ثَوْبٌ يَشِفُّ تُوبُوا إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اُدْخُلُوا فِي مَحَبَّتِهِ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُحِبُّ اَلتَّوّٰابِينَ وَ يُحِبُّ اَلْمُتَطَهِّرِينَ وَ اَلْمُؤْمِنُ تَوَّابٌ إِذَا قَالَ اَلْمُؤْمِنُ لِأَخِيهِ أُفٍّ اِنْقَطَعَ مَا بَيْنَهُمَا فَإِذَا قَالَ لَهُ أَنْتَ كَافِرٌ كَفَرَ أَحَدُهُمَا وَ إِذَا اِتَّهَمَهُ اِنْمَاثَ اَلْإِسْلاَمُ فِي قَلْبِهِ كَمَا يَنْمَاثُ اَلْمِلْحُ فِي اَلْمَاءِ بَابُ اَلتَّوْبَةُ مَفْتُوحٌ لِمَنْ أَرَادَهَا فَ‍ تُوبُوا إِلَى اَللّٰهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسىٰ رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئٰاتِكُمْ وَ أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِذٰا عٰاهَدْتُمْ فَمَا زَالَتْ نِعْمَةٌ وَ لاَ نَضَارَةُ عَيْشٍ إِلاَّ بِذُنُوبٍ اِجْتَرَحُوا إِنَّ اَللَّهَ لَيْسَ بِظَلاّٰمٍ لِلْعَبِيدِ وَ لَوْ أَنَّهُمُ اِسْتَقْبَلُوا ذَلِكَ بِالدُّعَاءِ وَ اَلْإِنَابَةِ لَمْ تَزُلْ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذَا نَزَلَتْ بِهِمُ اَلنِّقَمُ وَ زَالَتْ عَنْهُمُ اَلنِّعَمُ فَزِعُوا إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِصِدْقٍ مِنْ نِيَّاتِهِمْ وَ لَمْ يَهِنُوا وَ لَمْ يُسْرِفُوا لَأَصْلَحَ اَللَّهُ لَهُمْ كُلَّ فَاسِدٍ وَ لَرَدَّ عَلَيْهِمْ كُلَّ صَالِحٍ وَ إِذَا ضَاقَ اَلْمُسْلِمُ فَلاَ يَشْكُوَنَّ رَبَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لْيَشْتَكِ إِلَى رَبِّهِ اَلَّذِي بِيَدِهِ مَقَالِيدُ اَلْأُمُورِ وَ تَدْبِيرُهَا فِي كُلِّ اِمْرِئٍ وَاحِدَةٌ مِنْ ثَلاَثٍ اَلطِّيَرَةُ وَ اَلْكِبْرُ وَ اَلتَّمَنِّي فَإِذَا تَطَيَّرَ أَحَدُكُمْ فَلْيَمْضِ عَلَى طِيَرَتِهِ وَ لْيَذْكُرِ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِذَا خَشِيَ اَلْكِبْرَ فَلْيَأْكُلْ مَعَ عَبْدِهِ وَ خَادِمِهِ وَ لْيَحْلُبِ اَلشَّاةَ وَ إِذَا تَمَنَّى فَلْيَسْأَلِ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ يَبْتَهِلْ إِلَيْهِ وَ لاَ يُنَازِعْهُ نَفْسَهُ إِلَى اَلْإِثْمِ خَالِطُوا اَلنَّاسَ بِمَا يَعْرِفُونَ وَ دَعُوهُمْ مِمَّا يُنْكِرُونَ وَ لاَ تَحْمِلُوهُمْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَ عَلَيْنَا إِنَّ أَمْرَنَا صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ لاَ يَحْتَمِلُهُ إِلاَّ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ أَوْ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ أَوْ عَبْدٌ قَدِ اِمْتَحَنَ اَللَّهُ قَلْبَهُ لِلْإِيمَانِ إِذَا وَسْوَسَ اَلشَّيْطَانُ إِلَى أَحَدِكُمْ فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ وَ لْيَقُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ مُخْلِصاً لَهُ اَلدِّينَ إِذَا كَسَا اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مُؤْمِناً ثَوْباً جَدِيداً فَلْيَتَوَضَّأْ وَ لْيُصَلِّ رَكْعَتَيْنِ يَقْرَأُ فِيهِمَا أُمَّ اَلْكِتَابِ وَ آيَةَ اَلْكُرْسِيِّ وَ قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ وَ إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ فِي لَيْلَةِ اَلْقَدْرِ ثُمَّ لْيَحْمَدِ اَللَّهَ اَلَّذِي سَتَرَ عَوْرَتَهُ وَ زَيَّنَهُ فِي اَلنَّاسِ وَ لْيُكْثِرْ مِنْ قَوْلِ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اَلْعَلِيِّ اَلْعَظِيمِ فَإِنَّهُ لاَ يَعْصِي اَللَّهَ فِيهِ وَ لَهُ بِكُلِّ سِلْكٍ فِيهِ مَلَكٌ يُقَدِّسُ لَهُ وَ يَسْتَغْفِرُ لَهُ وَ يَتَرَحَّمُ عَلَيْهِ اِطْرَحُوا سُوءَ اَلظَّنِّ بَيْنَكُمْ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ نَهَى عَنْ ذَلِكَ أَنَا مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ مَعِي عِتْرَتِي وَ سِبْطَايَ عَلَى اَلْحَوْضِ فَمَنْ أَرَادَنَا فَلْيَأْخُذْ بِقَوْلِنَا وَ لْيَعْمَلْ عَمَلَنَا فَإِنَّ لِكُلِّ أَهْلِ بَيْتٍ نجيب [نَجِيباً] وَ لَنَا شَفَاعَةً وَ لِأَهْلِ مَوَدَّتِنَا شَفَاعَةً فَتَنَافَسُوا فِي لِقَائِنَا عَلَى اَلْحَوْضِ - فَإِنَّا نَذُودُ عَنْهُ أَعْدَاءَنَا وَ نَسْقِي مِنْهُ أَحِبَّاءَنَا وَ أَوْلِيَاءَنَا وَ مَنْ شَرِبَ مِنْهُ شَرْبَةً لَمْ يَظْمَأْ بَعْدَهَا أَبَداً حَوْضُنَا مُتْرَعٌ فِيهِ مَثْعَبَانِ يَنْصَبَّانِ مِنَ اَلْجَنَّةِ أَحَدُهُمَا مِنْ تَسْنِيمٍ وَ اَلْآخَرُ مِنْ مَعِينٍ عَلَى حَافَتَيْهِ اَلزَّعْفَرَانُ وَ حَصَاهُ اَللُّؤْلُؤُ وَ اَلْيَاقُوتُ وَ هُوَ اَلْكَوْثَرُ إِنَّ اَلْأُمُورَ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لَيْسَتْ إِلَى اَلْعِبَادِ وَ لَوْ كَانَتْ إِلَى اَلْعِبَادِ مَا كَانُوا لِيَخْتَارُوا عَلَيْنَا أَحَداً وَ لَكِنَّ اَللَّهَ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشٰاءُ فَاحْمَدُوا اَللَّهَ عَلَى مَا اِخْتَصَّكُمْ بِهِ مِنْ بَادِئِ اَلنِّعَمِ عَلَى طِيبِ اَلْوِلاَدَةِ كُلُّ عَيْنٍ بَاكِيَةٌ وَ كُلُّ عَيْنٍ سَاهِرَةٌ إِلاَّ عَيْنَ مَنِ اِخْتَصَّهُ اَللَّهُ بِكَرَامَتِهِ وَ بَكَى عَلَى مَا يُنْتَهَكُ مِنَ اَلْحُسَيْنِ وَ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ شِيعَتُنَا بِمَنْزِلَةِ اَلنَّحْلِ لَوْ يَعْلَمُ اَلنَّاسُ مَا فِي أَجْوَافِهَا لَأَكَلُوهَا لاَ تُعَجِّلُوا اَلرَّجُلَ عِنْدَ طَعَامِهِ حَتَّى يَفْرُغَ وَ لاَ عِنْدَ غَائِطِهِ حَتَّى يَأْتِيَ عَلَى حَاجَتِهِ إِذَا اِنْتَبَهَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَلْيَقُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ اَلْحَلِيمُ اَلْكَرِيمُ اَلْحَيُّ اَلْقَيُّومُ وَ هُوَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ سُبْحَانَ رَبِّ اَلنَّبِيِّينَ وَ إِلَهِ اَلْمُرْسَلِينَ وَ سُبْحَانَ رَبِّ اَلسَّمَاوَاتِ اَلسَّبْعِ وَ مَا فِيهِنَّ وَ رَبِّ اَلْأَرَضِينَ اَلسَّبْعِ وَ مَا فِيهِنَّ وَ رَبِّ اَلْعَرْشِ اَلْعَظِيمِ وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ اَلْعٰالَمِينَ فَإِذَا جَلَسَ مِنْ نَوْمِهِ فَلْيَقُلْ قَبْلَ أَنْ يَقُومَ حَسْبِيَ اَللَّهُ حَسْبِيَ اَلرَّبُّ مِنَ اَلْعِبَادِ حَسْبِيَ اَلَّذِي هُوَ حَسْبِي مُنْذُ كُنْتُ حَسْبِيَ اَللّٰهُ وَ نِعْمَ اَلْوَكِيلُ وَ إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ مِنَ اَللَّيْلِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى أَكْنَافِ اَلسَّمَاءِ وَ لْيَقْرَأْ إِنَّ فِي خَلْقِ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ إِلَى قَوْلِهِ إِنَّكَ لاٰ تُخْلِفُ اَلْمِيعٰادَ اَلاِطِّلاَعُ فِي بِئْرِ زَمْزَمَ يُذْهِبُ اَلدَّاءَ فَاشْرَبُوا مِنْ مَائِهَا مِمَّا يَلِي اَلرُّكْنَ اَلَّذِي فِيهِ اَلْحَجَرُ اَلْأَسْوَدُ فَإِنَّ تَحْتَ اَلْحَجَرِ أَرْبَعَةَ أَنْهَارٍ مِنَ اَلْجَنَّةِ اَلْفُرَاتَ وَ اَلنِّيلَ وَ سَيْحَانَ وَ جَيْحَانَ هُمَا نَهَرَانِ لاَ يَخْرُجِ اَلْمُسْلِمُ فِي اَلْجِهَادِ مَعَ مَنْ لاَ يُؤْمَنُ عَلَى اَلْحُكْمِ وَ لاَ يُنْفِذُ فِي اَلْفَيْءِ أَمْرَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَإِنْ مَاتَ فِي ذَلِكَ كَانَ مُعِيناً لِعَدُوِّنَا فِي حَبْسِ حُقُوقِنَا وَ اَلْإِشَاطَةِ بِدِمَائِنَا وَ مِيتَتُهُ مِيتَةٌ ذِكْرُنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ شِفَاءٌ مِنَ اَلْعِلَلِ وَ اَلْأَسْقَامِ وَ وَسْوَاسِ اَلرَّيْبِ وَ جِهَتُنَا رِضَا اَلرَّبِّ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اَلْآخِذُ بِأَمْرِنَا مَعَنَا غَداً فِي حَظِيرَةِ اَلْقُدْسِ وَ اَلْمُنْتَظِرُ لِأَمْرِنَا كَالْمُتَشَحِّطِ بِدَمِهِ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ مَنْ شَهِدَنَا فِي حَرْبِنَا أَوْ سَمِعَ وَاعِيَتَنَا فَلَمْ يَنْصُرْنَا أَكَبَّهُ اَللَّهُ عَلَى مَنْخِرَيْهِ فِي اَلنَّارِ وَ نَحْنُ بَابُ اَلْغَوْثِ إِذَا اِتَّقَوْا وَ ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ اَلْمَذَاهِبُ وَ نَحْنُ بَابُ حِطَّةٍ وَ هُوَ بَابُ اَلسَّلاَمِ مَنْ دَخَلَهُ نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهُ هَوَى بِنَا يَفْتَحُ اَللَّهُ وَ بِنَا يَخْتِمُ اَللَّهُ وَ بِنَا يَمْحُو مَا يَشَاءُ وَ بِنَا يُثْبِتُ وَ بِنَا يَدْفَعُ اَللَّهُ اَلزَّمَانَ اَلْكَلِبَ وَ بِنَا يُنَزِّلُ اَلْغَيْثَ فَ‍ لاٰ يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ اَلْغَرُورُ مَا أَنْزَلَتِ اَلسَّمَاءُ مِنْ قَطْرَةٍ مِنْ مَاءٍ مُنْذُ حَبَسَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَوْ قَدْ قَامَ قَائِمُنَا لَأَنْزَلَتِ اَلسَّمَاءُ قَطْرَهَا وَ لَأَخْرَجَتِ اَلْأَرْضُ نَبَاتَهَا وَ لَذَهَبَتِ اَلشَّحْنَاءُ مِنْ قُلُوبِ اَلْعِبَادِ وَ اِصْطَلَحَتِ اَلسِّبَاعُ وَ اَلْبَهَائِمُ حَتَّى تَمْشِيَ اَلْمَرْأَةُ بَيْنَ اَلْعِرَاقِ إِلَى اَلشَّامِ لاَ تَضَعُ قَدَمَيْهَا إِلاَّ عَلَى اَلنَّبَاتِ وَ عَلَى رَأْسِهَا زِينَتُهَا لاَ يُهَيِّجُهَا سَبُعٌ وَ لاَ تَخَافُهُ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا لَكُمْ فِي مَقَامِكُمْ بَيْنَ عَدُوِّكُمْ وَ صَبْرِكُمْ عَلَى مَا تَسْمَعُونَ مِنَ اَلْأَذَى لَقَرَّتْ أَعْيُنُكُمْ وَ لَوْ فَقَدْتُمُونِي لَرَأَيْتُمْ مِنْ بَعْدِي أُمُوراً يَتَمَنَّى أَحَدُكُمُ اَلْمَوْتَ مِمَّا يَرَى مِنْ أَهْلِ اَلْجُحُودِ وَ اَلْعُدْوَانِ مِنْ أَهْلِ اَلْأَثَرَةِ وَ اَلاِسْتِخْفَافِ بِحَقِّ اَللَّهِ تَعَالَى ذِكْرُهُ وَ اَلْخَوْفِ عَلَى نَفْسِهِ فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ فَ‍ اِعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اَللّٰهِ جَمِيعاً وَ لاٰ تَفَرَّقُوا وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ وَ اَلصَّلاَةِ وَ اَلتَّقِيَّةِ اِعْلَمُوا أَنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يُبْغِضُ مِنْ عِبَادِهِ اَلْمُتَلَوِّنَ فَلاَ تَزُولُوا عَنِ اَلْحَقِّ وَ وَلاَيَةِ أَهْلِ اَلْحَقِّ فَإِنَّ مَنِ اِسْتَبْدَلَ بِنَا هَلَكَ وَ فَاتَتْهُ اَلدُّنْيَا وَ خَرَجَ مِنْهَا بِحَسْرَةٍ إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمْ مَنْزِلَهُ فَلْيُسَلِّمْ عَلَى أَهْلِهِ يَقُولُ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ أَهْلٌ فَلْيَقُلِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْنَا مِنْ رَبِّنَا وَ لْيَقْرَأْ قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ حِينَ يَدْخُلُ مَنْزِلَهُ فَإِنَّهُ يَنْفِي اَلْفَقْرَ عَلِّمُوا صِبْيَانَكُمُ اَلصَّلاَةَ وَ خُذُوهُمْ بِهَا إِذَا بَلَغُوا ثَمَانَ سِنِينَ تَنَزَّهُوا عَنْ قُرْبِ اَلْكِلاَبِ فَمَنْ أَصَابَ اَلْكَلْبَ وَ هُوَ رَطْبٌ فَلْيَغْسِلْهُ وَ إِنْ كَانَ جَافّاً فَلْيَنْضِحْ ثَوْبَهُ بِالْمَاءِ - إِذَا سَمِعْتُمْ مِنْ حَدِيثِنَا مَا لاَ تَعْرِفُونَ فَرُدُّوهُ إِلَيْنَا وَ قِفُوا عِنْدَهُ وَ سَلِّمُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ اَلْحَقُّ وَ لاَ تَكُونُوا مَذَايِيعَ عَجْلَى إِلَيْنَا يَرْجِعُ اَلْغَالِي وَ بِنَا يَلْحَقُ اَلْمُقَصِّرُ اَلَّذِي يُقَصِّرُ بِحَقِّنَا مَنْ تَمَسَّكَ بِنَا لَحِقَ وَ مَنْ سَلَكَ غَيْرَ طَرِيقَتِنَا غَرِقَ لِمُحِبِّينَا أَفْوَاجٌ مِنْ رَحْمَةِ اَللَّهِ وَ لِمُبْغِضِينَا أَفْوَاجٌ مِنْ غَضَبِ اَللَّهِ وَ طَرِيقُنَا اَلْقَصْدُ وَ فِي أَمْرِنَا اَلرُّشْدُ لاَ يَكُونُ اَلسَّهْوُ فِي خَمْسٍ فِي اَلْوَتْرِ وَ اَلْجُمُعَةِ وَ اَلرَّكْعَتَيْنِ اَلْأُولَيَيْنِ مِنْ كُلِّ صَلاَةٍ مَكْتُوبَةٍ وَ فِي اَلصُّبْحِ وَ فِي اَلْمَغْرِبِ وَ لاَ يَقْرَأُ اَلْعَبْدُ اَلْقُرْآنَ إِذَا كَانَ عَلَى غَيْرِ طَهُورٍ حَتَّى يَتَطَهَّرَ أَعْطُوا كُلَّ سُورَةٍ حَظَّهَا مِنَ اَلرُّكُوعِ وَ اَلسُّجُودِ إِذَا كُنْتُمْ فِي اَلصَّلاَةِ لاَ يُصَلِّي اَلرَّجُلُ فِي قَمِيصٍ مُتَوَشِّحاً بِهِ فَإِنَّهُ مِنْ أَفْعَالِ قَوْمِ لُوطٍ تُجْزِي اَلصَّلاَةُ لِلرَّجُلِ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ يَعْقِدُ طَرَفَيْهِ عَلَى عُنُقِهِ وَ فِي اَلْقَمِيصِ اَلصَّفِيقِ يَزُرُّهُ عَلَيْهِ لاَ يَسْجُدُ اَلرَّجُلُ عَلَى صُورَةٍ وَ لاَ عَلَى بِسَاطٍ فِيهِ صُورَةٌ وَ يَجُوزُ أَنْ تَكُونَ اَلصُّورَةُ تَحْتَ قَدَمَيْهِ أَوْ يَطْرَحَ عَلَيْهِ مَا يُوَارِيهَا لاَ يَعْقِدُ اَلرَّجُلُ اَلدَّرَاهِمَ اَلَّتِي فِيهَا صُورَةٌ فِي ثَوْبِهِ وَ هُوَ يُصَلِّي وَ يَجُوزُ أَنْ يَكُونَ اَلدَّرَاهِمُ فِي هِمْيَانٍ أَوْ فِي ثَوْبٍ إِذَا خَافَ وَ يَجْعَلُهَا إِلَى ظَهْرِهِ لاَ يَسْجُدُ اَلرَّجُلُ عَلَى كُدْسِ حِنْطَةٍ وَ لاَ عَلَى شَعِيرٍ وَ لاَ عَلَى لَوْنٍ مِمَّا يُؤْكَلُ وَ لاَ يَسْجُدُ عَلَى اَلْخُبْزِ وَ لاَ يَتَوَضَّأُ اَلرَّجُلُ حَتَّى يُسَمِّيَ يَقُولُ قَبْلَ أَنْ يَمَسَّ اَلْمَاءَ بِسْمِ اَللَّهِ وَ بِاللَّهِ اَللَّهُمَّ اِجْعَلْنِي مِنَ اَلتَّوَّابِينَ وَ اِجْعَلْنِي مِنَ اَلْمُتَطَهِّرِينَ فَإِذَا فَرَغَ مِنْ طَهُورِهِ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَعِنْدَهَا يَسْتَحِقُّ اَلْمَغْفِرَةَ مَنْ أَتَى اَلصَّلاَةَ عَارِفاً بِحَقِّهَا غُفِرَ لَهُ لاَ يُصَلِّي اَلرَّجُلُ نَافِلَةً فِي وَقْتِ فَرِيضَةٍ إِلاَّ مِنْ عُذْرٍ وَ لَكِنْ يَقْضِي بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا أَمْكَنَهُ اَلْقَضَاءُ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى اَلَّذِينَ هُمْ عَلىٰ صَلاٰتِهِمْ دٰائِمُونَ يَعْنِي اَلَّذِينَ يَقْضُونَ مَا فَاتَهُمْ مِنَ اَللَّيْلِ بِالنَّهَارِ وَ مَا فَاتَهُمْ مِنَ اَلنَّهَارِ بِاللَّيْلِ لاَ تُقْضَى اَلنَّافِلَةُ فِي وَقْتِ فَرِيضَةٍ اِبْدَأْ بِالْفَرِيضَةِ ثُمَّ صَلِّ مَا بَدَا لَكَ اَلصَّلاَةُ فِي اَلْحَرَمَيْنِ تَعْدِلُ أَلْفَ صَلاَةٍ وَ نَفَقَةُ دِرْهَمٍ فِي اَلْحَجِّ تَعْدِلُ أَلْفَ دِرْهَمٍ لِيَخْشَعِ اَلرَّجُلُ فِي صَلاَتِهِ فَإِنَّهُ مَنْ خَشَعَ قَلْبُهُ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ خَشَعَتْ جَوَارِحُهُ فَلاَ يَعْبَثْ بِشَيْءٍ اَلْقُنُوتُ فِي صَلاَةِ اَلْجُمُعَةِ قَبْلَ اَلرُّكُوعِ اَلثَّانِيَةِ وَ يَقْرَأُ فِي اَلْأُولَى اَلْحَمْدَ وَ اَلْجُمُعَةَ وَ فِي اَلثَّانِيَةِ اَلْحَمْدَ وَ اَلْمُنَافِقِينَ اِجْلِسُوا فِي اَلرَّكْعَتَيْنِ حَتَّى تَسْكُنَ جَوَارِحُكُمْ ثُمَّ قُومُوا فَإِنَّ ذَلِكَ مِنْ فِعْلِنَا إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ بَيْنَ يَدَيِ اَللَّهِ جَلَّ جَلاَلُهُ فَلْيَرْفَعْ يَدَهُ حِذَاءَ صَدْرِهِ وَ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ بَيْنَ يَدَيِ اَللَّهِ جَلَّ جَلاَلُهُ فَلْيَتَحَرَّ بِصَدْرِهِ وَ لْيُقِمْ صُلْبَهُ وَ لاَ يَنْحَنِي إِذَا فَرَغَ أَحَدُكُمْ مِنَ اَلصَّلاَةِ فَلْيَرْفَعْ يَدَيْهِ إِلَى اَلسَّمَاءِ وَ لْيَنْصَبْ فِي اَلدُّعَاءِ فَقَالَ عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ سَبَإٍ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ أَ لَيْسَ اَللَّهُ فِي كُلِّ مَكَانٍ قَالَ بَلَى قَالَ فَلِمَ يَرْفَعُ اَلْعَبْدُ يَدَيْهِ إِلَى اَلسَّمَاءِ قَالَ أَ مَا تَقْرَأُ وَ فِي اَلسَّمٰاءِ رِزْقُكُمْ وَ مٰا تُوعَدُونَ فَمِنْ أَيْنَ يُطْلَبُ اَلرِّزْقُ إِلاَّ مِنْ مَوْضِعِهِ وَ مَوْضِعُ اَلرِّزْقِ وَ مَا وَعَدَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ اَلسَّمَاءُ لاَ يَنْفَتِلُ اَلْعَبْدُ مِنْ صَلاَتِهِ حَتَّى يَسْأَلَ اَللَّهَ اَلْجَنَّةَ وَ يَسْتَجِيرَ بِهِ مِنَ اَلنَّارِ وَ يَسْأَلَهُ أَنْ يُزَوِّجَهُ مِنَ اَلْحُورِ اَلْعِينِ إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ إِلَى اَلصَّلاَةِ فَلْيُصَلِّ صَلاَةَ مُوَدِّعٍ لاَ يَقْطَعُ اَلصَّلاَةَ اَلتَّبَسُّمُ وَ تَقْطَعُهَا اَلْقَهْقَهَةُ إِذَا خَالَطَ اَلنَّوْمُ اَلْقَلْبَ وَجَبَ اَلْوُضُوءُ إِذَا غَلَبَتْكَ عَيْنُكَ وَ أَنْتَ فِي اَلصَّلاَةِ فَاقْطَعِ اَلصَّلاَةَ وَ نَمْ فَإِنَّكَ لاَ تَدْرِي تَدْعُو لَكَ أَوْ عَلَى نَفْسِكَ لَعَلَّكَ أَنْ تَدْعُوَ عَلَى نَفْسِكَ مَنْ أَحَبَّنَا بِقَلْبِهِ وَ أَعَانَنَا بِلِسَانِهِ وَ قَاتَلَ مَعَنَا أَعْدَاءَنَا بِيَدِهِ فَهُوَ مَعَنَا فِي اَلْجَنَّةِ فِي دَرَجَتِنَا وَ مَنْ أَحَبَّنَا بِقَلْبِهِ وَ أَعَانَنَا بِلِسَانِهِ وَ لَمْ يُقَاتِلْ مَعَنَا أَعْدَاءَنَا فَهُوَ أَسْفَلُ مِنْ ذَلِكَ بِدَرَجَتَيْنِ وَ مَنْ أَحَبَّنَا بِقَلْبِهِ وَ لَمْ يُعِنَّا بِلِسَانِهِ وَ لاَ بِيَدِهِ فَهُوَ فِي اَلْجَنَّةِ وَ مَنْ أَبْغَضَنَا بِقَلْبِهِ وَ أَعَانَ عَلَيْنَا بِلِسَانِهِ وَ يَدِهِ فَهُوَ مَعَ عَدُوِّنَا فِي اَلنَّارِ وَ مَنْ أَبْغَضَنَا بِقَلْبِهِ وَ أَعَانَ عَلَيْنَا بِلِسَانِهِ فَهُوَ فِي اَلنَّارِ وَ مَنْ أَبْغَضَنَا بِقَلْبِهِ وَ لَمْ يُعِنْ عَلَيْنَا بِلِسَانِهِ وَ لاَ بِيَدِهِ فَهُوَ فِي اَلنَّارِ إِنَّ أَهْلَ اَلْجَنَّةِ لَيَنْظُرُونَ إِلَى مَنَازِلِ شِيعَتِنَا كَمَا يَنْظُرُ اَلْإِنْسَانُ إِلَى اَلْكَوَاكِبِ فِي اَلسَّمَاءِ إِذَا قَرَأْتُمْ مِنَ اَلْمُسَبِّحَاتِ اَلْأَخِيرَةِ فَقُولُوا سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْأَعْلَى وَ إِذَا قَرَأْتُمْ إِنَّ اَللّٰهَ وَ مَلاٰئِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى اَلنَّبِيِّ فَصَلُّوا عَلَيْهِ فِي اَلصَّلاَةِ كُنْتُمْ أَوْ فِي غَيْرِهَا لَيْسَ فِي اَلْبَدَنِ شَيْءٌ أَقَلَّ شُكْراً مِنَ اَلْعَيْنِ فَلاَ تُعْطُوهَا سُؤْلَهَا فَتَشْغَلَكُمْ عَنْ ذِكْرِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا قَرَأْتُمْ وَ اَلتِّينِ فَقُولُوا فِي آخِرِهَا وَ نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ مِنَ اَلشَّاهِدِينَ إِذَا قَرَأْتُمْ قُولُوا آمَنّٰا بِاللّٰهِ فَقُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ حَتَّى تَبْلُغُوا إِلَى قَوْلِهِ مُسْلِمُونَ إِذَا قَالَ اَلْعَبْدُ فِي اَلتَّشَهُّدِ فِي اَلْأَخِيرَتَيْنِ وَ هُوَ جَالِسٌ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ أَنَّ اَلسّٰاعَةَ آتِيَةٌ لاٰ رَيْبَ فِيهٰا وَ أَنَّ اَللّٰهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي اَلْقُبُورِ ثُمَّ أَحْدَثَ حَدَثاً فَقَدْ تَمَّتْ صَلاَتُهُ مَا عُبِدَ اَللَّهُ بِشَيْءٍ أَشَدَّ مِنَ اَلْمَشْيِ إِلَى بَيْتِهِ اُطْلُبُوا اَلْخَيْرَ فِي أَخْفَافِ اَلْإِبِلِ وَ أَعْنَاقِهَا صَادِرَةً وَ وَارِدَةً إِنَّمَا سُمِّيَ اَلسِّقَايَةُ لِأَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَمَرَ بِزَبِيبٍ أُتِيَ بِهِ مِنَ اَلطَّائِفِ أَنْ يُنْبَذَ وَ يُطْرَحَ فِي حَوْضِ زَمْزَمَ لِأَنَّ مَاءَهَا مُرٌّ فَأَرَادَ أَنْ يَكْسِرَ مَرَارَتَهُ فَلاَ تَشْرَبُوا إِذَا عَتُقَ إِذَا تَعَرَّى اَلرَّجُلُ نَظَرَ إِلَيْهِ اَلشَّيْطَانُ فَطَمِعَ فِيهِ فَاسْتَتِرُوا لَيْسَ لِلرَّجُلِ أَنْ يَكْشِفَ ثِيَابَهُ عَنْ فَخِذِهِ وَ يَجْلِسَ بَيْنَ قَوْمٍ مَنْ أَكَلَ شَيْئاً مِنَ اَلْمُؤْذِيَاتِ بِرِيحِهَا فَلاَ يَقْرَبَنَّ اَلْمَسْجِدَ لِيَرْفَعِ اَلرَّجُلُ اَلسَّاجِدُ مُؤَخَّرَهُ فِي اَلْفَرِيضَةِ إِذَا سَجَدَ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمُ اَلْغُسْلَ فَلْيَبْدَأْ بِذِرَاعَيْهِ فَلْيَغْسِلْهُمَا إِذَا صَلَّيْتَ فَأَسْمِعْ نَفْسَكَ اَلْقِرَاءَةَ وَ اَلتَّكْبِيرَ وَ اَلتَّسْبِيحَ إِذَا اِنْفَتَلْتَ مِنَ اَلصَّلاَةِ فَانْفَتِلْ عَنْ يَمِينِكَ تَزَوَّدْ مِنَ اَلدُّنْيَا فَإِنَّ خَيْرَ مَا تَزَوَّدُ مِنْهَا اَلتَّقْوَى فُقِدَتْ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ أُمَّتَانِ وَاحِدَةٌ فِي اَلْبَحْرِ وَ أُخْرَى فِي اَلْبَرِّ فَلاَ تَأْكُلُوا إِلاَّ مَا عَرَفْتُمْ مَنْ كَتَمَ وَجَعاً أَصَابَهُ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ مِنَ اَلنَّاسِ وَ شَكَا إِلَى اَللَّهِ كَانَ حَقّاً عَلَى اَللَّهِ أَنْ يُعَافِيَهُ مِنْهُ أَبْعَدُ مَا كَانَ اَلْعَبْدُ مِنَ اَللَّهِ إِذَا كَانَ هَمُّهُ بَطْنَهُ وَ فَرْجَهُ لاَ يَخْرُجِ اَلرَّجُلُ فِي سَفَرٍ يَخَافُ فِيهِ عَلَى دِينِهِ وَ صَلاَتِهِ أُعْطِيَ اَلسَّمْعَ أَرْبَعَةٌ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ اَلْجَنَّةُ وَ اَلنَّارُ وَ اَلْحُورُ اَلْعِينُ فَإِذَا فَرَغَ اَلْعَبْدُ مِنْ صَلاَتِهِ فَلْيُصَلِّ عَلَى اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ يَسْأَلُ اَللَّهَ اَلْجَنَّةَ وَ يَسْتَجِيرُ بِاللَّهِ مِنَ اَلنَّارِ وَ يَسْأَلُهُ أَنْ يُزَوِّجَهُ مِنَ اَلْحُورِ اَلْعِينِ فَإِنَّهُ مَنْ صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ سَمِعَهُ اَلنَّبِيُّ وَ رُفِعَتْ دَعْوَتُهُ وَ مَنْ سَأَلَ اَللَّهَ اَلْجَنَّةَ قَالَتِ اَلْجَنَّةُ يَا رَبِّ أَعْطِ عَبْدَكَ مَا سَأَلَهُ وَ مَنِ اِسْتَجَارَ مِنَ اَلنَّارِ قَالَتِ اَلنَّارُ يَا رَبِّ أَجِرْ عَبْدَكَ مِمَّا اِسْتَجَارَكَ وَ مَنْ سَأَلَ اَلْحُورَ اَلْعِينَ قُلْنَ اَللَّهُمَّ أَعْطِ عَبْدَكَ مَا سَأَلَ اَلْغِنَاءُ نَوْحُ إِبْلِيسَ عَلَى اَلْجَنَّةِ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمُ اَلنَّوْمَ فَلْيَضَعْ يَدَهُ اَلْيُمْنَى تَحْتَ خَدِّهِ اَلْأَيْمَنِ وَ لْيَقُلْ بِسْمِ اَللَّهِ وَضَعْتُ جَنْبِي لِلَّهِ عَلَى مِلَّةِ إِبْرَاهِيمَ وَ دِينِ مُحَمَّدٍ وَ وَلاَيَةِ مَنِ اِفْتَرَضَ اَللَّهُ طَاعَتَهُ مَا شَاءَ اَللَّهُ كَانَ وَ مَا لَمْ يَشَأْ لَمْ يَكُنْ فَمَنْ قَالَ ذَلِكَ عِنْدَ مَنَامِهِ حُفِظَ مِنَ اَللِّصِّ وَ اَلْمُغِيرِ وَ اَلْهَدْمِ وَ اِسْتَغْفَرَتْ لَهُ اَلْمَلاَئِكَةُ مَنْ قَرَأَ قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ حِينَ يَأْخُذُ مَضْجَعَهُ وَكَّلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ خَمْسِينَ أَلْفَ مَلَكٍ يَحْرُسُونَهُ لَيْلَتَهُ وَ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمُ اَلنَّوْمَ فَلاَ يَضَعَنَّ جَنْبَهُ عَلَى اَلْأَرْضِ حَتَّى يَقُولَ أُعِيذُ نَفْسِي وَ دِينِي وَ أَهْلِي وَ وُلْدِي وَ مَالِي وَ خَوَاتِيمَ عَمَلِي وَ مَا رَزَقَنِي رَبِّي وَ خَوَّلَنِي بِعِزَّةِ اَللَّهِ وَ عَظَمَةِ اَللَّهِ وَ جَبَرُوتِ اَللَّهِ وَ سُلْطَانِ اَللَّهِ وَ رَحْمَةِ اَللَّهِ وَ رَأْفَةِ اَللَّهِ وَ غُفْرَانِ اَللَّهِ وَ قُوَّةِ اَللَّهِ وَ قُدْرَةِ اَللَّهِ وَ جَلاَلِ اَللَّهِ وَ بِصُنْعِ اَللَّهِ وَ أَرْكَانِ اَللَّهِ وَ بِجَمْعِ اَللَّهِ وَ بِرَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ بِقُدْرَةِ اَللَّهِ عَلَى مَا يَشَاءُ مِنْ شَرِّ اَلسَّامَّةِ وَ اَلْهَامَّةِ وَ مِنْ شَرِّ اَلْجِنِّ وَ اَلْإِنْسِ وَ مِنْ شَرِّ مَا يَدِبُّ فِي اَلْأَرْضِ وَ مٰا يَخْرُجُ مِنْهٰا وَ مِنْ شَرِّ مٰا يَنْزِلُ مِنَ اَلسَّمٰاءِ وَ مٰا يَعْرُجُ فِيهٰا وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ دَابَّةٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنٰاصِيَتِهٰا إِنَّ رَبِّي عَلىٰ صِرٰاطٍ مُسْتَقِيمٍ وَ هُوَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اَلْعَلِيِّ اَلْعَظِيمِ فَإِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ كَانَ يُعَوِّذُ بِهَا اَلْحَسَنَ وَ اَلْحُسَيْنَ وَ بِذَلِكَ أَمَرَنَا رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ نَحْنُ اَلْخُزَّانُ لِدِينِ اَللَّهِ وَ نَحْنُ مَصَابِيحُ اَلْعِلْمِ إِذَا مَضَى مِنَّا عَلَمٌ بَدَا عَلَمٌ لاَ يَضِلُّ مَنِ اِتَّبَعَنَا وَ لاَ يَهْتَدِي مَنْ أَنْكَرَنَا وَ لاَ يَنْجُو مَنْ أَعَانَ عَلَيْنَا عَدُوَّنَا وَ لاَ يُعَانُ مَنْ أَسْلَمَنَا فَلاَ تَتَخَلَّفُوا عَنَّا لِطَمَعِ دُنْيَا وَ حُطَامٍ زَائِلٍ عَنْكُمْ وَ أَنْتُمْ تَزُولُونَ عَنْهُ فَإِنَّ مَنْ آثَرَ اَلدُّنْيَا عَلَى اَلْآخِرَةِ وَ اِخْتَارَهَا عَلَيْنَا عَظُمَتْ حَسْرَتُهُ غَداً وَ ذَلِكَ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يٰا حَسْرَتىٰ عَلىٰ مٰا فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اَللّٰهِ وَ إِنْ كُنْتُ لَمِنَ اَلسّٰاخِرِينَ اِغْسِلُوا صِبْيَانَكُمْ مِنَ اَلْغَمَرِ فَإِنَّ اَلشَّيَاطِينَ تَشَمُّ اَلْغَمَرَ فَيَفْزَعُ اَلصَّبِيُّ فِي رُقَادِهِ وَ يَتَأَذَّى بِهِ اَلْكَاتِبَانِ لَكُمْ أَوَّلُ نَظْرَةٍ إِلَى اَلْمَرْأَةِ فَلاَ تُتْبِعُوهَا بِنَظْرَةٍ أُخْرَى وَ اِحْذَرُوا اَلْفِتْنَةَ مُدْمِنُ اَلْخَمْرِ يَلْقَى اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ حِينَ يَلْقَاهُ كَعَابِدِ وَثَنٍ فَقَالَ حُجْرُ بْنُ عَدِيٍّ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ مَا اَلْمُدْمِنُ قَالَ اَلَّذِي إِذَا وَجَدَهَا شَرِبَهَا مَنْ شَرِبَ اَلْمُسْكِرَ لَمْ تُقْبَلْ صَلاَتُهُ أَرْبَعِينَ يَوْماً وَ لَيْلَةً مَنْ قَالَ لِمُسْلِمٍ قَوْلاً يُرِيدُ بِهِ اِنْتِقَاصَ مُرُوءَتِهِ حَبَسَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِي طِينَةِ خَبَالٍ حَتَّى يَأْتِيَ مِمَّا قَالَ بِمَخْرَجٍ لاَ يَنَامُ اَلرَّجُلُ مَعَ اَلرَّجُلِ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ وَ لاَ اَلْمَرْأَةُ مَعَ اَلْمَرْأَةِ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ فَمَنْ فَعَلَ ذَلِكَ وَجَبَ عَلَيْهِ اَلْأَدَبُ وَ هُوَ اَلتَّعْزِيرُ كُلُوا اَلدُّبَّاءَ فَإِنَّهُ يَزِيدُ فِي اَلدِّمَاغِ وَ كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يُعْجِبُهُ اَلدُّبَّاءُ كُلُوا اَلْأُتْرُجَّ قَبْلَ اَلطَّعَامِ وَ بَعْدَهُ فَإِنَّ آلَ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ يَفْعَلُونَ ذَلِكَ اَلْكُمَّثْرَى يَجْلُو اَلْقَلْبَ وَ يُسَكِّنُ أَوْجَاعَ اَلْجَوْفِ إِذَا قَامَ اَلرَّجُلُ إِلَى اَلصَّلاَةِ أَقْبَلَ إِبْلِيسُ يَنْظُرُ إِلَيْهِ حَسَداً لِمَا يَرَى مِنْ رَحْمَةِ اَللَّهِ اَلَّتِي تَغْشَاهُ شَرُّ اَلْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَ خَيْرُ اَلْأُمُورِ مَا كَانَ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ رِضًى مَنْ عَبَدَ اَلدُّنْيَا وَ آثَرَهَا عَلَى اَلْآخِرَةِ اِسْتَوْخَمَ اَلْعَاقِبَةَ اِتَّخِذُوا اَلْمَاءَ طِيباً مَنْ رَضِيَ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِمَا قَسَمَ لَهُ اِسْتَرَاحَ بَدَنُهُ خَسِرَ مَنْ ذَهَبَتْ حَيَاتُهُ وَ عُمُرُهُ فِيمَا يُبَاعِدُهُ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لَوْ يَعْلَمُ اَلْمُصَلِّي مَا يَغْشَاهُ مِنْ جَلاَلِ اَللَّهِ مَا سَرَّهُ أَنْ يَرْفَعَ رَأْسَهُ مِنْ سُجُودِهِ إِيَّاكُمْ وَ تَسْوِيفَ اَلْعَمَلِ بَادِرُوا إِذَا أَمْكَنَكُمْ مَا كَانَ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَسَيَأْتِيكُمْ عَلَى ضَعْفِكُمْ وَ مَا كَانَ عَلَيْكُمْ فَلَنْ تَقْدِرُوا أَنْ تَدْفَعُوهُ بِحِيلَةٍ مُرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ اِنْهَوْا عَنِ اَلْمُنْكَرِ وَ اِصْبِرُوا عَلَى مَا أَصَابَكُمْ سِرَاجُ اَلْمُؤْمِنِ مَعْرِفَةُ حَقِّنَا أَشَدُّ اَلْعَمَى مَنْ عَمِيَ عَنْ فَضْلِنَا وَ نَاصَبَنَا اَلْعَدَاوَةَ بِلاَ ذَنْبٍ سَبَقَ إِلَيْهِ مِنَّا إِلاَّ أَنَّا دَعَوْنَا إِلَى اَلْحَقِّ وَ دَعَاهُ مَنْ سِوَانَا إِلَى اَلْفِتْنَةِ وَ اَلدُّنْيَا فَأَتَاهُمَا وَ نَصَبَ اَلْبَرَاءَةَ مِنَّا وَ اَلْعَدَاوَةَ لَنَا لَنَا رَايَةُ اَلْحَقِّ مَنِ اِسْتَظَلَّ بِهَا كَنَّتْهُ وَ مَنْ سَبَقَ إِلَيْهَا فَازَ وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا هَلَكَ وَ مَنْ فَارَقَهَا هَوَى وَ مَنْ تَمَسَّكَ بِهَا نَجَا أَنَا يَعْسُوبُ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْمَالُ يَعْسُوبُ اَلظَّلَمَةِ وَ اَللَّهِ لاَ يُحِبُّنِي إِلاَّ مُؤْمِنٌ وَ لاَ يُبْغِضُنِي إِلاَّ مُنَافِقٌ إِذَا لَقِيتُمْ إِخْوَانَكُمْ فَتَصَافَحُوا وَ أَظْهِرُوا لَهُمُ اَلْبَشَاشَةَ وَ اَلْبِشْرَ تَتَفَرَّقُوا وَ مَا عَلَيْكُمْ مِنَ اَلْأَوْزَارِ قَدْ ذَهَبَ إِذَا عَطَسَ أَحَدُكُمْ فَسَمِّتُوهُ قُولُوا يَرْحَمُكَ اَللَّهُ وَ هُوَ يَقُولُ لَكُمْ يَغْفِرُ اَللَّهُ لَكُمْ وَ يَرْحَمُكُمْ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ إِذٰا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْهٰا أَوْ رُدُّوهٰا صَافِحْ عَدُوَّكَ وَ إِنْ كَرِهَ فَإِنَّهُ مِمَّا أَمَرَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ عِبَادَهُ يَقُولُ اِدْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا اَلَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَدٰاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ `وَ مٰا يُلَقّٰاهٰا إِلاَّ اَلَّذِينَ صَبَرُوا وَ مٰا يُلَقّٰاهٰا إِلاّٰ ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ مَا يُكَافِي عَدُوَّكَ بِشَيْءٍ أَشَدَّ عَلَيْهِ مِنْ أَنْ تُطِيعَ اَللَّهَ فِيهِ وَ حَسْبُكَ أَنْ تَرَى عَدُوَّكَ يَعْمَلُ بِمَعَاصِي اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اَلدُّنْيَا دُوَلٌ فَاطْلُبْ حَظَّكَ مِنْهَا بِأَجْمَلِ اَلطَّلَبِ حَتَّى تَأْتِيَكَ دَوْلَتُكَ اَلْمُؤْمِنُ يَقْظَانٌ مُتَرَقِّبٌ خَائِفٌ يَنْتَظِرُ إِحْدَى اَلْحُسْنَيَيْنِ وَ يَخَافُ اَلْبَلاَءَ حَذَراً مِنْ ذُنُوبِهِ يَرْجُو رَحْمَةَ رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لاَ يَعْرَى اَلْمُؤْمِنُ مِنْ خَوْفِهِ وَ رَجَائِهِ يَخَافُ مِمَّا قَدَّمَ وَ لاَ يَسْهُو عَنْ طَلَبِ مَا وَعَدَهُ اَللَّهُ وَ لاَ يَأْمَنُ مِمَّا خَوَّفَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْتُمْ عُمَّارُ اَلْأَرْضِ اَلَّذِينَ اِسْتَخْلَفَكُمُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِيهَا لِيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ فَرَاقِبُوهُ فِيمَا يَرَى مِنْكُمْ عَلَيْكُمْ بِالْمَحَجَّةِ اَلْعُظْمَى فَاسْلُكُوهَا لاَ تَسْتَبْدِلْ بِكُمْ غَيْرَكُمْ مَنْ كَمَلَ عَقْلُهُ حَسُنَ عَمَلُهُ وَ نَظَرُهُ إِلَى دِينِهِ سٰارِعُوا إِلىٰ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا اَلسَّمٰاوٰاتُ وَ اَلْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ فَإِنَّكُمْ لَنْ تَنَالُوهَا إِلاَّ بِالتَّقْوَى مَنْ صُدِئَ بِالْإِثْمِ عَشَا عَنْ ذِكْرِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ تَرَكَ اَلْأَخْذَ عَنْ أَمْرِ اَللَّهِ بِطَاعَتِهِ قَيَّضَ اَللَّهُ لَهُ شَيْطٰاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ مَا بَالُ مَنْ خَالَفَكُمْ أَشَدُّ بَصِيرَةً فِي ضَلاَلَتِهِمْ وَ أَبْذَلُ لِمَا فِي أَيْدِيهِمْ مِنْكُمْ مَا ذَاكَ إِلاَّ أَنَّكُمْ رَكَنْتُمْ إِلَى اَلدُّنْيَا فَرَضِيتُمْ بِالضَّيْمِ وَ شَحَحْتُمْ عَلَى اَلْحُطَامِ وَ فَرَّطْتُمْ فِيمَا فِيهِ عِزُّكُمْ وَ سَعَادَتُكُمْ وَ قُوَّتُكُمْ عَلَى مَنْ بَغَى عَلَيْكُمْ لاَ مِنْ رَبِّكُمْ تَسْتَحْيُونَ فِيمَا أَمَرَكُمْ بِهِ وَ لاَ لِأَنْفُسِكُمْ تَنْظُرُونَ وَ أَنْتُمْ فِي كُلِّ يَوْمٍ تُضَامُونَ وَ لاَ تَنْتَبِهُونَ مِنْ رَقْدَتِكُمْ وَ لاَ يَنْقَضِي فُتُورُكُمْ أَ مَا تَرَوْنَ إِلَى بِلاَدِكُمْ وَ دِينِكُمْ كُلَّ يَوْمٍ يَبْلَى وَ أَنْتُمْ فِي غَفْلَةِ اَلدُّنْيَا يَقُولُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَكُمْ وَ لاٰ تَرْكَنُوا إِلَى اَلَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ اَلنّٰارُ وَ مٰا لَكُمْ مِنْ دُونِ اَللّٰهِ مِنْ أَوْلِيٰاءَ ثُمَّ لاٰ تُنْصَرُونَ سَمُّوا أَوْلاَدَكُمْ فَإِنْ لَمْ تَدْرُوا أَ ذَكَرٌ هُمْ أَمْ أُنْثَى فَسَمُّوهُمْ بِالْأَسْمَاءِ اَلَّتِي تَكُونُ لِلذَّكَرِ وَ اَلْأُنْثَى فَإِنَّ أَسْقَاطَكُمْ إِذَا لَقُوكُمْ فِي اَلْقِيَامَةِ وَ لَمْ تُسَمُّوهُمْ يَقُولُ اَلسِّقْطُ لِأَبِيهِ أَ لاَ سَمَّيْتَنِي وَ قَدْ سَمَّى رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مُحَسِّناً قَبْلَ أَنْ يُولَدَ إِيَّاكُمْ وَ شُرْبَ اَلْمَاءِ مِنْ قِيَامٍ عَلَى أَرْجُلِكُمْ فَإِنَّهُ يُورِثُ اَلدَّاءَ اَلَّذِي لاَ دَوَاءَ لَهُ أَوْ يُعَافِيَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا رَكِبْتُمُ اَلدَّوَابَّ فَاذْكُرُوا اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ قُولُوا سُبْحٰانَ اَلَّذِي سَخَّرَ لَنٰا هٰذٰا وَ مٰا كُنّٰا لَهُ مُقْرِنِينَ `وَ إِنّٰا إِلىٰ رَبِّنٰا لَمُنْقَلِبُونَ إِذَا خَرَجَ أَحَدُكُمْ فِي سَفَرٍ فَلْيَقُلْ اَللَّهُمَّ أَنْتَ اَلصَّاحِبُ فِي اَلسَّفَرِ وَ اَلْحَامِلُ عَلَى اَلظَّهْرِ وَ اَلْخَلِيفَةُ فِي اَلْأَهْلِ وَ اَلْمَالِ وَ اَلْوَلَدِ وَ إِذَا نَزَلْتُمْ مَنْزِلاً فَقُولُوا اَللَّهُمَّ أَنْزِلْنَا مُنْزَلاً مُبٰارَكاً وَ أَنْتَ خَيْرُ اَلْمُنْزِلِينَ إِذَا اِشْتَرَيْتُمْ مَا تَحْتَاجُونَ إِلَيْهِ مِنَ اَلسُّوقِ فَقُولُوا حِينَ تَدْخُلُونَ اَلْأَسْوَاقَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ صَفْقَةٍ خَاسِرَةٍ وَ يَمِينٍ فَاجِرَةٍ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ بَوَارِ اَلْأَيِّمِ اَلْمُنْتَظِرُ وَقْتَ اَلصَّلاَةِ بَعْدَ اَلصَّلاَةِ مِنْ زُوَّارِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ حَقٌّ عَلَى اَللَّهِ تَعَالَى أَنْ يُكْرِمَ زَائِرَهُ وَ أَنْ يُعْطِيَهُ مَا سَأَلَ اَلْحَاجُّ وَ اَلْمُعْتَمِرُ وَفْدُ اَللَّهِ وَ يَحْبُوهُ بِالْمَغْفِرَةِ مَنْ سَقَى صَبِيّاً مُسْكِراً وَ هُوَ لاَ يَعْقِلُ حَبَسَهُ اَللَّهُ تَعَالَى فِي طِينَةِ اَلْخَبَالِ حَتَّى يَأْتِيَ مِمَّا صَنَعَ بِمَخْرَجٍ اَلصَّدَقَةُ جُنَّةٌ عَظِيمَةٌ مِنَ اَلنَّارِ لِلْمُؤْمِنِ وَ وِقَايَةٌ لِلْكَافِرِ مِنْ أَنْ يَتْلَفَ مَالُهُ تَعَجَّلَ لَهُ اَلْخَلَفُ وَ دُفِعَ عَنْهُ اَلْبَلاَيَا وَ مٰا لَهُ فِي اَلْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ بِاللِّسَانِ كُبَّ أَهْلُ اَلنَّارِ فِي اَلنَّارِ وَ بِاللِّسَانِ أُعْطِيَ أَهْلُ اَلنُّورِ اَلنُّورَ فَاحْفَظُوا أَلْسِنَتَكُمْ وَ اِشْغَلُوهَا بِذِكْرِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَخْبَثُ اَلْأَعْمَالِ مَا وَرَّثَ اَلضَّلاَلَ وَ خَيْرُ مَا اُكْتُسِبَ أَعْمَالُ اَلْبِرِّ إِيَّاكُمْ وَ عَمَلَ اَلصُّوَرِ فَتُسْأَلُوا عَنْهَا إِذَا أُخِذَتْ مِنْكَ قَذَاةٌ فَقُلْ أَمَاطَ اَللَّهُ عَنْكَ مَا تَكْرَهُ إِذَا قَالَ لَكَ أَخُوكَ وَ قَدْ خَرَجْتَ مِنَ اَلْحَمَّامِ طَابَ حَمَّامُكَ وَ حَمِيمُكَ فَقُلْ أَنْعَمَ اَللَّهُ بَالَكَ إِذَا قَالَ لَكَ أَخُوكَ حَيَّاكَ اَللَّهُ بِالسَّلاَمِ فَقُلْ وَ أَنْتَ فَحَيَّاكَ اَللَّهُ بِالسَّلاَمِ وَ أَحَلَّكَ دَارَ اَلْمُقَامِ لاَ تَبُلْ عَلَى اَلْمَحَجَّةِ وَ لاَ تَتَغَوَّطْ عَلَيْهَا اَلسُّؤَالُ بَعْدَ اَلْمَدْحِ فَامْدَحُوا اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ ثُمَّ اِسْأَلُوا اَلْحَوَائِجَ أَثْنُوا عَلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اِمْدَحُوهُ قَبْلَ طَلَبِ اَلْحَوَائِجِ يَا صَاحِبَ اَلدُّعَاءِ لاَ تَسْأَلْ عَمَّا لاَ يَكُونُ وَ لاَ يَحِلُّ إِذَا هَنَّأْتُمُ اَلرَّجُلَ عَنْ مَوْلُودٍ ذَكَرٍ فَقُولُوا بَارَكَ اَللَّهُ لَكَ فِي هِبَتِهِ وَ بَلَّغَهُ أَشُدَّهُ وَ رَزَقَكَ بِرَّهُ إِذَا قَدِمَ أَخُوكَ مِنْ مَكَّةَ فَقَبِّلْ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَ فَاهُ اَلَّذِي قَبَّلَ بِهِ اَلْحَجَرَ اَلْأَسْوَدَ اَلَّذِي قَبَّلَهُ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ اَلْعَيْنَ اَلَّتِي نَظَرَ بِهَا إِلَى بَيْتِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ قَبِّلْ مَوْضِعَ سُجُودِهِ وَ وَجْهِهِ وَ إِذَا هَنَّأْتُمُوهُ فَقُولُوا لَهُ قَبِلَ اَللَّهُ نُسُكَكَ وَ رَحِمَ سَعْيَكَ وَ أَخْلَفَ عَلَيْكَ نَفَقَتَكَ وَ لاَ جَعَلَهُ آخِرَ عَهْدِكَ بِبَيْتِهِ اَلْحَرَامِ اِحْذَرُوا اَلسَّفِلَةَ فَإِنَّ اَلسَّفِلَةَ مَنْ لاَ يَخَافُ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فِيهِمْ قَتَلَةُ اَلْأَنْبِيَاءِ وَ فِيهِمْ أَعْدَاؤُنَا إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى اِطَّلَعَ إِلَى اَلْأَرْضِ فَاخْتَارَنَا وَ اِخْتَارَ لَنَا شِيعَةً يَنْصُرُونَنَا وَ يَفْرَحُونَ لِفَرَحِنَا وَ يَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا وَ يَبْذُلُونَ أَمْوَالَهُمْ وَ أَنْفُسَهُمْ فِينَا أُولَئِكَ مِنَّا وَ إِلَيْنَا مَا مِنَ اَلشِّيعَةِ عَبْدٌ يُقَارِفُ أَمْراً نَهَيْنَاهُ عَنْهُ فَيَمُوتَ حَتَّى يُبْتَلَى بِبَلِيَّةٍ تُمَحَّصُ بِهَا ذُنُوبُهُ إِمَّا فِي مَالٍ وَ إِمَّا فِي وَلَدٍ وَ إِمَّا فِي نَفْسِهِ حَتَّى يَلْقَى اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَا لَهُ ذَنْبٌ وَ إِنَّهُ لَيَبْقَى عَلَيْهِ اَلشَّيْءُ مِنْ ذُنُوبِهِ فَيُشَدَّدُ بِهِ عَلَيْهِ عِنْدَ مَوْتِهِ اَلْمَيِّتُ مِنْ شِيعَتِنَا صِدِّيقٌ شَهِيدٌ صَدَّقَ بِأَمْرِنَا وَ أَحَبَّ فِينَا وَ أَبْغَضَ فِينَا يُرِيدُ بِذَلِكَ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ مُؤْمِنٌ بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا بِاللّٰهِ وَ رُسُلِهِ أُولٰئِكَ هُمُ اَلصِّدِّيقُونَ وَ اَلشُّهَدٰاءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَ نُورُهُمْ اِفْتَرَقَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ عَلَى اِثْنَتَيْنِ وَ سَبْعِينَ فِرْقَةً وَ سَتَفْتَرِقُ هَذِهِ اَلْأُمَّةُ عَلَى ثَلاَثٍ وَ سَبْعِينَ فِرْقَةً وَاحِدَةٌ فِي اَلْجَنَّةِ مَنْ أَذَاعَ سِرَّنَا أَذَاقَهُ اَللَّهُ بَأْسَ اَلْحَدِيدِ اِخْتَتِنُوا أَوْلاَدَكُمْ يَوْمَ اَلسَّابِعِ لاَ يَمْنَعْكُمْ حَرٌّ وَ لاَ بَرْدٌ فَإِنَّهُ طَهُورٌ لِلْجَسَدِ وَ إِنَّ اَلْأَرْضَ لَتَضِجُّ إِلَى اَللَّهِ مِنْ بَوْلِ اَلْأَغْلَفِ اَلسُّكْرُ أَرْبَعُ سُكْرَاتٍ سُكْرُ اَلشَّرَابِ وَ سُكْرُ اَلْمَالِ وَ سُكْرُ اَلنَّوْمِ وَ سُكْرُ اَلْمُلْكِ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمُ اَلنَّوْمَ فَلْيَضَعْ يَدَهُ اَلْيُمْنَى تَحْتَ خَدِّهِ اَلْأَيْمَنِ وَ إِنَّهُ لاَ يَدْرِي أَ يَنْتَبِهُ مِنْ رَقْدَتِهِ أَمْ لاَ أُحِبُّ لِلْمُؤْمِنِ أَنْ يَطَّلِيَ فِي كُلِّ خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْماً مِنَ اَلنُّورَةِ أَقِلُّوا مِنْ أَكْلِ اَلْحِيتَانِ فَإِنَّهَا تُذِيبُ اَلْبَدَنَ وَ تُكْثِرُ اَلْبَلْغَمَ وَ تُغَلِّظُ اَلنَّفْسَ حَسْوُ اَللَّبَنِ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلاَّ اَلْمَوْتَ كُلُوا اَلرُّمَّانَ بِشَحْمِهِ فَإِنَّهُ دِبَاغٌ لِلْمَعِدَةِ وَ فِي كُلِّ حَبَّةٍ مِنَ اَلرُّمَّانِ إِذَا اِسْتَقَرَّتْ فِي اَلْمَعِدَةِ حَيَاةٌ لِلْقَلْبِ وَ إِنَارَةٌ لِلنَّفْسِ وَ تُمْرِضُ وَسْوَاسَ اَلشَّيْطَانِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً نِعْمَ اَلْإِدَامُ اَلْخَلُّ يَكْسِرُ اَلْمِرَّةَ وَ يُحْيِي اَلْقَلْبَ كُلُوا اَلْهِنْدَبَاءَ فَمَا مِنْ صَبَاحٍ إِلاَّ وَ عَلَيْهِ قَطْرَةٌ مِنْ قَطَرَاتِ اَلْجَنَّةِ اِشْرَبُوا مَاءَ اَلسَّمَاءِ فَإِنَّهُ يُطَهِّرُ اَلْبَدَنَ وَ يَدْفَعُ اَلْأَسْقَامَ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ اَلسَّمٰاءِ مٰاءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ وَ يُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ اَلشَّيْطٰانِ وَ لِيَرْبِطَ عَلىٰ قُلُوبِكُمْ وَ يُثَبِّتَ بِهِ اَلْأَقْدٰامَ مَا مِنْ دَاءٍ إِلاَّ وَ فِي اَلْحَبَّةِ اَلسَّوْدَاءِ مِنْهُ شِفَاءٌ إِلاَّ اَلسَّامَ لُحُومُ اَلْبَقَرِ دَاءٌ وَ أَلْبَانُهَا دَوَاءٌ وَ أَسْمَانُهَا شِفَاءٌ مَا تَأْكُلُ اَلْحَامِلُ مِنْ شَيْءٍ وَ لاَ تَتَدَاوَى بِهِ أَفْضَلَ مِنَ اَلرُّطَبِ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِمَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ هُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ اَلنَّخْلَةِ تُسٰاقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيًّا `فَكُلِي وَ اِشْرَبِي وَ قَرِّي عَيْناً حَنِّكُوا أَوْلاَدَكُمْ بِالتَّمْرِ فَهَكَذَا فَعَلَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بِالْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْتِيَ زَوْجَتَهُ فَلاَ يُعَجِّلْهَا فَإِنَّ لِلنِّسَاءِ حَوَائِجَ إِذَا رَأَى أَحَدُكُمُ اِمْرَأَةً تُعْجِبُهُ فَلْيَأْتِ أَهْلَهُ فَإِنَّ عِنْدَ أَهْلِهِ مِثْلَ مَا رَأَى وَ لاَ يَجْعَلَنَّ لِلشَّيْطَانِ إِلَى قَلْبِهِ سَبِيلاً وَ لْيَصْرِفْ بَصَرَهُ عَنْهَا فَإِنْ لَمْ تَكُنْ لَهُ زَوْجَةٌ فَلْيُصَلِّ رَكْعَتَيْنِ وَ يَحْمَدُ اَللَّهَ كَثِيراً وَ يُصَلِّي عَلَى اَلنَّبِيِّ وَ آلِهِ ثُمَّ لْيَسْأَلِ اَللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنَّهُ يُبِيحُ لَهُ بِرَأْفَتِهِ مَا يُغْنِيهِ إِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ زَوْجَتَهُ فَلْيُقِلَّ اَلْكَلاَمَ فَإِنَّ اَلْكَلاَمَ عِنْدَ ذَلِكَ يُورِثُ اَلْخَرَسَ لاَ يَنْظُرَنَّ أَحَدُكُمْ إِلَى بَاطِنِ فَرْجِ اِمْرَأَتِهِ فَلَعَلَّهُ يَرَى مَا يَكْرَهُ وَ يُورِثُ اَلْعَمَى إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ مُجَامَعَةَ زَوْجَتِهِ فَلْيَقُلِ اَللَّهُمَّ إِنِّي اِسْتَحْلَلْتُ فَرْجَهَا بِأَمْرِكَ وَ قَبِلْتُهَا بِأَمَانَتِكَ فَإِنْ قَضَيْتَ لِي مِنْهَا وَلَداً فَاجْعَلْهُ ذَكَراً سَوِيّاً وَ لاَ تَجْعَلْ لِلشَّيْطَانِ فِيهِ نَصِيباً وَ لاَ شَرِيكاً اَلْحُقْنَةُ مِنَ اَلْأَرْبَعِ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ أَفْضَلَ مَا تَدَاوَيْتُمْ بِهِ اَلْحُقْنَةُ وَ هِيَ تُعَظِّمُ اَلْبَطْنَ وَ تُنَقِّي دَاءَ اَلْجَوْفِ وَ تُقَوِّي اَلْبَدَنَ اِسْتَعِطُوا بِالْبَنَفْسَجِ وَ عَلَيْكُمْ بِالْحِجَامَةِ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْتِيَ أَهْلَهُ فَلْيَتَوَقَّ أَوَّلَ اَلْأَهِلَّةِ وَ أَنْصَافَ اَلشُّهُورِ فَإِنَّ اَلشَّيْطَانَ يَطْلُبُ اَلْوَلَدَ فِي هَذَيْنِ اَلْوَقْتَيْنِ وَ اَلشَّيَاطِينُ يَطْلُبُونَ اَلشِّرْكَ فِيهِمَا فَيَجِيئُونَ وَ يُحْبِلُونَ تَوَقَّوُا اَلْحِجَامَةَ وَ اَلنُّورَةَ فَإِنَّ يَوْمُ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ وَ فِيهِ خُلِقَتْ جَهَنَّمُ وَ فِي سَاعَةٌ لاَ يَحْتَجِمُ فِيهَا أَحَدٌ إِلاَّ مَاتَ .
زبان ترجمه:

الخصال / ترجمه کمره ای ;  ج ۲  ص ۴۳۴

امام پنجم(عليه السّلام)از پدرانش بازگو كرده است كه امير مؤمنان(عليه السّلام)در يك مجلس چهار صد درس از دانش باصحاب خود آموخت كه هر كدام براى دين و دنياى مسلمان صلاحيت دار ميباشند.فرمود: 1-حجامت بدن را سالم و خرد را محكم ميكند. 2-عطر زدن بشارب از اخلاق پيغمبر(صلّى الله عليه و آله)و پاك‌كننده دهان است. 3-مسواك كردن خوشنودى خدا و روش پيغمبر(صلّى الله عليه و آله)و پاك‌كننده دهان است. 4-صابون بشره را نرم و مغز را فزون و مجارى آب را در بدن آسان ميكند و خشكى را ميبرد و رنگ را باز ميكند. 5-شستن سر چرك را ميبرد و گرد و خاشاك را ميزدايد. 6-آب در دهان گرداندن و در بينى كشيدن سنت است و پاك‌كننده دهن و بينى است. 7-انفيه در بينى كردن سر را سالم ميكند و بدن را نظيف مينمايد و همه دردهاى سر را ميبرد. 8-نوره كشيدن نشاط‍‌ مى‌آورد و تن را پاك ميكند. 9-نيكو كردن كفش بدن را نگه ميدارد و بطهارت و نماز كمك ميكند. 10-چيدن ناخن از درد بزرگ دفاع ميكند و روزى را فراوان و جلب مينمايد. 11-ستردن موى زير بغل بوى بد را نابود كند و پاك‌كننده و سنت است كه پيغمبر پاك بدان دستور داده است.12-شستن دستها پيش از طعام و پس از آن زيادتى در روزى و برطرف كردن چربى است از جامه و ديده را روشن كند. 13-شب زنده دارى سلامتى تن و خشنودى پروردگار عز و جل است و طلب رحمت او و چنگ زدن باخلاق پيغمبرانست.14-خوردن سيب پيراستگى معده است. 15-جائيدن كندر دندانها را محكم ميكند و بلغم را نابود ميكند و بوى دهن را ميبرد. 16-نشستن در مسجد پس از سپيده دم تا بر آمدن خورشيد از كوشش در زمين بهتر روزى را فراهم ميكند.17-خوردن به دل ضعيف را توانا كند و معده را پاك نمايد و دل را توانائى افزون كند و ترسو را پر دل كند و فرزند را نيكو كند. 18-در هر بامداد با 21 دانه مويز رفع ناشتا كردن همه دردها را درمان كند جز درد مردن 19-خوبست مرد مسلمان در شب اول ماه رمضان بر همسر خود در آيد زيرا خدا فرمود در شب روزه بر شما حلال است كه با زنان خود جماع كنيد. 20-غير از انگشتر نقره بدست نكنيد زيرا رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)فرمود دستى كه انگشتر آهن در آنست پاك نيست.21-هر كس بر انگشترش نام خدا را نقش كرده در مبال كه ميرود بايد آن را از دستى كه با آن خود را ميشويد در آورد. 22-هر گاه يكى از شما در آينه نگاه كند بگويد حمد از آن خدائى است كه مرا آفريده و نقشبندى نموده و زيبا نگارش كرده و آنچه از ديگران نكوهيده است در پيكر من آراسته داشته و مرا با سلام گرامى فرموده. 23-چون برادر مسلمان بر يكى از شماها در آيد براى وى خود را بيارائيد چنانچه براى بيگانه آرايش ميكنيد و ميخواهيد شما را در بهترين نمايشها ببيند.24-روزه سه روز در هر ماه كه يك چهار شنبه ميان دو پنجشنبه باشد با روزه شعبان وسوسه سينه‌ها را ميبرد و پريشانى دلها را زايل ميكند. 25-شستن محل غائط‍‌ بواسير را قطع كند. 26-شستن جامه اندوه و حزن را مى‌زدايد و پاك‌كننده است براى نماز. 27-موى سپيد را نكنند كه آن نور مسلمان است. 28-هر كس موى خود را در اسلام سپيد كند روز قيامت نور او مى‌شود. 29-مسلمان جنب نخوابد 30-مسلمان بى‌وضوء نخوابد اگر آب ندارد با خاك تيمم كند، زيرا در خواب روح مؤمن بسوى خدا بالا ميرود و خدا آن را بپذيرد و بركت ميدهد اگر مرگش رسيده آن را در خزانه رحمت خود ضبط‍‌ ميكند و اگر نرسيده با فرشتگان امين خود آن را پس ميفرستد تا به تن او برش ميگردانند. 31-مؤمن بسوى قبله تف نكند و اگر از روى فراموشى اين كار را كرد از خدا آمرزش خواهد 32-مرد در جاى سجده فوت نكند. 33-در طعام و شراب خود فوت نكند. 34-در تعويذ و بازوبند خود پف نكند. 35-مرد تكيه بر عصا نخوابد 36-مرد از پشت بام در هوا نشاشد 37-در آب روان نشاشد و اگر اين كار را كرد و دردى باو رسيد سرزنش نكند جز خودش را زيرا آب اهلى دارد و هوا هم اهلى. 38-مرد برو نخوابد اگر كسى را ديديد برو خوابيده بيدارش كنيد و نگذاريدش و هيچ كس از شماها با كسالت و چرت به نماز نايستند.39-در نماز بفكر خود نباشد زيرا در حضور خداى خويش است. 40-براى بنده آن نمازش به حساب آيد كه حضور قلب داشته. 41-آنچه از سفره بيرون مى‌افتد بخوريد زيرا شفاى هر دردى است باذن خدا براى هر كس بدان شفا جويد 42-چون يكى از شما طعامى خورد و انگشتانى كه با آن طعام خورده بليسد خداى عز و جل فرمايد خدا ترا بركت دهد. 43-جامه پنبه‌اى بپوشيد كه جامه رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)بود و مو و پشم نميپوشيد مگر آنكه علتى داشت ميفرمود براستى خداى عز و جل زيبا است و زيبائى را دوست دارد و دوست دارد كه اثر نعمت خود را در بنده خود ببيند. 44-با خويشان خود گرمى كنيد اگر چه به سلام كردن باشد خداى عز و جل ميفرمايد بپرهيزيد از خدائى كه مسئول او هستيد و از خويشان كه خداوند بر شما ديده‌بانست. 45-روز خود را بگفتار چنان و چنان و گفتگوى اينكه چه كرديم و چه كرديم نگذرانيد زيرا با شما پاينده‌هائى هست كه بحساب ما و شما نگرانند. 46-در هر جا خدا را بياد آريد كه با شما است. 47-بر محمد(صلّى الله عليه و آله)و خاندانش صلوات بفرستيد زيرا خدا با ياد محمد(صلّى الله عليه و آله)و دعاى بر او دعاى شما را بپذيرد. 48-غذاى گرم را بگذاريد تا خنك شود زيرا رسول خدا فرمود چون طعام گرمى نزد شما آورند بنهيد تا خنك شود و خوراكش ممكن گردد خداوند آتش را روزى ما نكرده بركت در طعام خنك است 49-چون يكى از شما بشاشد بسمت بالا روان نكند و رو بباد نشاشيد. 50-بكودكان خود چيزى بياموزيد كه خدا آن‌ها را بدان سود دهد مبادا طائفه مرجئه عقيده خود را بدانها تحميل كنند.51-زبان خود را نگهداريد و سلام كنيد 52-انجام وظيفه را غنيمت شماريد. 53-امانت را بصاحبانش رد كنيد اگر چه كشنده اولاد پيغمبران باشند. 54-چون در بازار رفتيد ذكر خدا را بسيار بگوئيد و چون مردم بخود مشغولند شما بياد خدا باشيد كه كفاره گناهان و فزونى حسنات شماست و در زمره غافلين نوشته نشويد. 55-چون ماه رمضان رسيد بنده خدا نبايد سفر كند زيرا خدا فرمود هر كس ماه رمضان را درك كرد بايد روزه بگيرد. 56-در ميخوارى و مسح بر موزه تقيه روا نيست. 57-مبادا در باره ما غلو كنيد،بگوئيد ما بندگانى پرورده خدائيم و در فضيلت ما هر چه خواهيد بگوئيد 58-هر كه ما را دوست دارد كارهاى ما را بكند و از ورع يارى خواهد كه ورع بهترين كمك كار است در امور دنيا و آخرت. 59-با عيب‌كنندگان ما همنشينى نكنيد و پيش دشمنان ما مدح ما را نكنيد و دوستى ما را آشكار ننمائيد تا نزد پادشاهتان خود را خوار كنيد. 60-راستى را از دست ندهيد كه نجات بخش است. 61-در آنچه نزد خداست رغبت كنيد 62-طاعت خدا را بجوئيد. 63-بر طاعت حق شكيبا باشيد 64-چه اندازه زشت است كه مؤمن بى‌آبرو بهشت رود و در آنچه براى روز قيامت پيش داشتيد بخيال شفاعت ما نباشيد. 65-در روز قيامت پيش دشمنان خود را رسوا نكنيد و نزد آن‌ها بطمع دنياى پست مقام بلند خود را نزد خدا تكذيب نكنيد. 66-در موقع چشم داشت بدان چه در دست ديگران مى‌بينيد بدستور خدا صرف نظر كنيد مگر نشنيديد كه رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)خبر داده آنچه پيش خداست بهتر و پاينده‌تر است،مژده‌اى كه از جانب خدا بمؤمن ميرسد چشمش روشن مى‌شود و لقاء خدا را دوست ميدارد.67-برادران ضعيف خود را پست نشماريد كسى كه مؤمنى را پست شمارد خدا او را با وى در بهشت جمع نكند مگر آنكه توبه كند چون دانستى برادر مؤمنت بتو حاجتى دارد پيش از آنكه اظهار كند حاجتش را برآور 68-با هم دوستى و مهربانى و بخشش كنيد. 69-چون منافق نباشيد كه ميگويد و نميكند. 70-زن بگيريد زيرا زن گرفتن روش پيغمبر است كه بسيار ميفرمود:هر كس ميخواهد از روش من پيروى كند همانا يكى از رويه‌هاى من زن گرفتن است فرزند بخواهيد كه من در روز قيامت به بسيارى شما بر امتهاى ديگر افتخار ميكنم. 71-شير زناكار بفرزندان خود ندهيد و نه شير زن ديوانه را زيرا شير بيمارى مادر را بفرزند سرايت ميدهد. 72-از خوردن پرنده‌اى كه سنگدان و خار پس پا و چينه‌دان ندارد كناره كنيد. 73-از خوردن گوشت هر درنده نيشدار و پرنده چنگال دارى كناره كنيد. 74-سپرز را نخوريد زيرا خون را فاسد بار مى‌آورد. 75-سياه نپوشيد كه جامه فرعون بود 76-از غده‌هاى گوشت كناره كنيد كه رگ خوره را بجنبش مى‌آورند. 77-در احكام دين قياس نكنيد زيرا دين قياس بردار نيست جماعاتى مى‌آيند كه قياس ميكنند آن‌ها دشمن دينند نخست كسى كه قياس كرد شيطان بود. 78-كفشهاى سياه و سفيد نپوشيد كه كفش فرعونست فرعون اول كسى است كه كفش سياه و سفيد پوشيد 79-با ميخوران مخالفت كنيد 80-خرما بخوريد كه شفاى هر دردى است. 81-از گفتار رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)پيروى كنيد كه فرمود هر كس يك در سؤال بروى خود باز كند خدا درى از فقر بروى او باز ميكند. قيامت آن را دريابيد 84-از جدال كناره كنيد كه شك بار مى‌آورد.85-هر كه بپروردگارش حاجتى دارد در سه وقت آن را بخواهد يك ساعت در روز جمعه يكى در موقع ظهر كه زوال آفتاب است و در هنگام وزيدن باد كه درهاى آسمان باز مى‌شود و رحمت مى‌آيد و پرنده‌ها آواز ميكنند و در ساعت آخر شب هنگام دميدن سپيده كه دو فرشته فرياد ميكشند آيا توبه‌كننده‌اى هست كه از او پذيرفته شود آيا سئوال‌كننده‌اى هست كه باو عطا شود آيا آمرزش خواهى هست كه آمرزيده شود آيا حاجتمندى هست كه حاجتش روا شود،دعوت حق را لبيك گوئيد. 86-ميان سپيده دم تا آفتاب زدن از خدا روزى خواهيد كه از دنياگردى در طلب روزى مؤثرتر است در اين ساعت خدا روزى بندگانش را پخش ميكند. 87-اميدوار باشيد و از رحمت حق نوميد نباشيد پسندترين عبادت نزد خدا اميدوارى بگشايش است تا بنده بدان پاينده باشد. 88-چون نماز بامداد را گذارديد بخدا توكل كنيد كه در آن هنگام بهره‌ها عطا شود. 89-با شمشير وارد حرم نشويد. 90-در نماز شمشير پيش رو ننهيد كه قبله مورد امنيت است. 91-چون بحج رفتيد بر سر قبر رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)فرود شويد و زيارت كنيد زيرا ترك آن ناسپاسى است. 92-قبرهاى ديگر هم كه حق آن‌ها بگردن شما است زيارت كنيد و در سر آن‌ها از خدا طلب روزى كنيد. 93-گناه كم را كوچك نشماريد زيرا كم بشمار گرفته شود تا بزرگ گردد.94-سجده را طول دهيد كه هيچ كارى بر شيطان از آن سخت‌تر نباشد كه ببيند پسر آدم در سجده است زيرا باو فرمان سجده رسيد و گناه ورزيد و رانده شد و باين فرمان سجده رسيد و اطاعت كرده و نجات يافت. 95-بسيار ياد مرگ و بيرون شدن از قبر و ايستادن نزد خدا را كنيد تا مصائب بر شما آسان شود 96-چون چشم يكى از شما درد آيد آية الكرسى بخواند و در دل گيرد كه به شده ان شاء اللّٰه شفا يابد،از گناهان كناره كنيد كه هر بلائى و هر كمى روزى از گناهست حتى خراش بدن و برخوردن پا و مصيبت،خدا فرمايد هر مصيبتى بشما رسد از دست خود شما است و بسيارى را هم خدا ميبخشد. 97-خدا را در سر طعام نام بريد و طغيان نكنيد زيرا كه آن هم يكى از نعمتهاى خدا و روزيهاى او است واجب است براى آن خدا را حمد گوئيد و شكر گزاريد. 98-تا نعمتى داريد با آن خوشرفتارى كنيد زيرا نعمت ميرود و بدان چه صاحبش با آن كرده گواهى ميدهد. 99-هر كه از خدا به روزى اندك راضى باشد خدا از او بكردار اندك راضى است از تقصير حذر كنيد كه هنگامى حسرت خواهيد خورد كه حسرت ندارد. 100-چون در ميدان جنگ به دشمن برخورديد كم گوئيد و بسيار ذكر خدا كنيد و از آن‌ها نگريزيد تا بسخط‍‌ خدا گرفتار شويد و مستوجب خشم او گرديد و چون در حال جنگ ديديد يكى از برادران شما زخمى شده يا وامانده يا به چنگال دشمن افتاده با جان خود از او نگهدارى كنيد. 97-هر چه توانيد نيكى كنيد كه از مرگ بدتان نگه ميدارد. 98-هر كه ميخواهد بداند پيش خدا چه مقامى دارد ببيند در هنگام گناه چه اندازه خدا نزد او اعتبار دارد همانست مقام او در نزد پروردگار.99-بهترين چيزى كه مرد در خانه براى عيال خود بگيرد گوسفند است هر كه يك گوسفند در منزل دارد ملائكه روزى يك بار او را تقديس كنند و اگر دو گوسفند دارد روزى دو بار او را تقديس كنند و در سه گوسفند سه بار باو گويند مبارك باشيد. 100-چون مسلمان ناتوان شود گوشت و شير بخورد زيرا كه خدا قوت را در آن‌ها نهاده. 101-چون قصد حج كرديد پيش از وقت حوائج سفر را بخريد زيرا كه خدا ميفرمايد اگر قصد خروج داشتند ساز و برگ آن را فراهم ميكردند. 102-هر گاه يكى از شما در آفتاب نشيند پشت بدان كند زيرا كه درد درونى را آشكار ميكند 103-چون به حج رفتيد بخانۀ كعبه بسيار نگاه كنيد زيرا خداى تعالى صد و بيست رحمت در خانۀ خود دارد كه شصت از آن از ان طواف‌كنندگان و چهل از آن از آن نمازگزاران و بيست از آن از نگاه‌كنندگان بخانۀ كعبه است و در نزد ملتزم(ميان در خانه و ركن حجر الاسود)بگناهان خود كه در ياد داريد اعتراف كنيد و براى آنچه در ياد نداريد بگوئيد خدايا آن گناهانى كه پاسبانان تو بر ما ضبط‍‌ كرده و ما فراموش كرده‌ايم بيامرز زيرا هر كه در آنجا به گناهان خود اعتراف كند و آن‌ها را بشمارد و بياد آورد و آمرزش خواهد بر خداى عز و جل لازم است كه آن‌ها را بيامرزد. 104-پيش از آنكه بلا بر شما آيد دعا كنيد. 105-درهاى آسمان در پنج وقت باز ميشوند هنگام باريدن باران،هنگام يورش مجاهدان، هنگام اذان،هنگام خواندن قرآن،وقت زوال و سپيده دم. 106-هر كه مرده‌اى را غسل داد پس از آنكه كفن بر او پوشيد غسل كند. 107-بمردگان خود جز كافور عطرى نزنيد زيرا مرده بمنزلۀ محرم است.108-به كسان خود سفارش كنيد كه مردگان را به نيكى نام برند زيرا چون پدر فاطمۀ زهرا از دنيا رفت و همه زنان بنى هاشم به همدردى او آمدند بآنها فرمود ناله و شيون را كنار بگذاريد و دعا كنيد. 109-مردگان خود را زيارت كنيد براستى آن‌ها بزيارت شما خرسند ميشوند. 110-هر كسى سر قبر پدر و مادرش براى او دعا كند و حاجت خود را از خدا بخواهد. 111-مسلمان براى مسلمان آينه است. 112-هر گاه از برادر مؤمن خود لغزشى ديديد بر او حمله نكنيد و چون خودش او را رهنمائى و نصيحت كنيد و با او نرمى نمائيد. 113-از اختلاف بپرهيزيد تا پراكنده نشويد. 114-و راستى كنيد تا پيش رويد و اجر ببريد. 115-هر كدامتان با چهار پا سفر كرد چون بمنزل رسيد نخست آب و علف باو دهد. 116-به روى چهار پايان نزنيد زيرا تسبيح خدا ميگويند. 117-هر مسافرى گم شد يا ترسيد فرياد كشد يا صالح اغثنى زيرا يكى از برادران جن شما بنام صالح در گردش است براى خاطر شما چون آواز شما را بشنود جواب ميدهد و گمشده را هدايت ميكند و چهارپاى فرارى را نگه ميدارد. 118-هر كس در بيابان از شير بر خود يا گوسفندش بترسد خطى بدور آن‌ها كشد و بگويد خدايا اى پروردگار دانيال و چاه شيران و پروردگار هر شير درنده مرا و گوسفندان مرا نگهدارى كن. 119-هر كسى از عقرب بترسد اين آيات را بخواند(در سورۀ و الصافات)« سَلاٰمٌ‌ عَلىٰ‌ نُوحٍ‌ فِي اَلْعٰالَمِينَ‌ `إِنّٰا كَذٰلِكَ‌ نَجْزِي اَلْمُحْسِنِينَ‌`إِنَّهُ‌ مِنْ‌ عِبٰادِنَا اَلْمُؤْمِنِينَ‌ ».120-هر كس از غرق بترسد بخواند« بِسْمِ‌ اَللّٰهِ‌ مَجْرٰاهٰا وَ مُرْسٰاهٰا إِنَّ‌ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ‌ »بسم اللّٰه الملك القوى« وَ مٰا قَدَرُوا اَللّٰهَ‌ حَقَّ‌ قَدْرِهِ‌ وَ اَلْأَرْضُ‌ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ‌ يَوْمَ‌ اَلْقِيٰامَةِ‌ وَ اَلسَّمٰاوٰاتُ‌ مَطْوِيّٰاتٌ‌ بِيَمِينِهِ‌ سُبْحٰانَهُ‌ وَ تَعٰالىٰ‌ عَمّٰا يُشْرِكُونَ‌ ». 121-در روز هفتم از براى فرزندان خود عقيقه بكشيد و سر آن‌ها را كه تراشيدند هم وزن موى آن‌ها نقره صدقه دهيد به يك مسلمانى پيغمبر اكرم(صلّى الله عليه و آله)با حسن و حسين(عليهما السّلام)و فرزندان ديگرش چنين كرد. 122-چون چيزى بدست سائل داديد از او بخواهيد كه در حق شما دعا كند كه در بارۀ شما مستجاب مى‌شود اگر چه دعاى او در بارۀ خودش مستجاب نيست زيرا دروغ ميگويند. 123-دستى كه با آن چيزى بدست سائل داديد ببوسيد زيرا صدقه پيش از آنكه بدست سائل رسد بدست خدا ميرسد خدا ميفرمايد(در سورۀ توبه آيه 104)آيا نميدانيد كه همانا خدا توبۀ بندگانش را ميپذيرد و صدقه را ميگيرد. 114-شبانه صدقه بدهيد زيرا صدقه غضب خدا را خاموش كند. 125-سخن خود را از كردار خود شماريد. 126-جز در نيكى سخن كم گوئيد. 127-از آنچه خدا بشما داده انفاق كنيد زيرا انفاق‌كننده چون مجاهد در راه خداست هر كس يقين دارد كه خدا عوض ميدهد بخشش ميكند و هر كس يقين ندارد بخل ميورزد. 128-هر كس يقين دارد و سپس شك كند بر يقين خود بپايد زيرا شك يقين را نقض نكند. 129-بناحق گواه نشويد 130-بر سر سفره‌اى كه بر آن ميگسارى مى‌شود ننشينيد زيرا بنده نميداند كه كى جانش گرفته مى‌شود. 131-بر سر غذا چون بندگان بنشينيد پاى خود را روى پاى ديگر نيندازيد و چهار زانو ننشينيد زيرا خدا اين نشستن را بد دارد و صاحب آن را دشمن دارد.132-شام پيغمبران پس از نماز عشاء است شام خوردن را ترك نكنيد كه ترك آن ويرانى تن است. 134-تب پيش آهنگ مرگ است و زندان خداست در روى زمين كه هر كدام از بندگان خود را خواهد در آن زندانى كند تب گناهان را بريزد چنان كه كرك از كوهان شتر ميريزد. 135-هر دردى از درون است جز زخم و تب كه بر تن وارد ميشوند. 136-سوزش تب را با بنفشه و آب خنك كم كنيد زيرا سوزش آن از نفس دوزخ است. 137-و تا بيمارى غلبه نكند درمان نكنيد 138-دعا قضاى مبرم را رد ميكند آن را وسيلۀ دفاع قرار دهد. 139-وضوء بعد از طهارت ده حسنه است خود را پاكيزه كنيد. 140-تنبل نباشيد كه تنبل حق خدا را ادا نكند. 141-و از باديكه بويش آزار دهد وضوء بسازيد. 142-خود را وارسى كنيد و تطهير نمائيد زيرا كه خدا بنده چركين را دشمن دارد كه هر كس با او نشيند از او متنفر باشد. 143-مرد در نماز با ريش خود و چيزى كه او را از نماز مشغول كند بازى نكند. 144-بكار نيك سبقت جوئيد پيش از آنكه بكار ديگرى گرفتار شويد. 145-مؤمن خود را رنج دهد تا ديگران در آسايش باشند 146-همه گفتارت ذكر خدا باشد 147-از گناهان حذر كنيد كه بنده گناه ميكند و روزيش كم مى‌شود. 148-بيماران خود را با صدقه درمان كنيد و اموال خود را با دادن زكاة حفظ‍‌ كنيد 149-نماز وسيلۀ تقرب همه پرهيزكارانست 150-حج جهاد مردم ناتوان است 151-و جهاد زن؛خوب شوهردارى كردن است.152-فقر مرگ بزرگ است 153-كمى عيالات يك ثروتيست 154-اندوه يك نحو پيريست 155-كسى كه ميانه روى و قناعت كند دست تنگ نشود. 156-كسى كه مشورت كند هلاك نگردد 157-احسان در باره مرد شرافتمند يا ديندار شايسته است. 158-هر چيز ميوه‌اى دارد ميوه احسان شتاب در آنست. 159-كسى كه يقين دارد خدا عوض ميدهد بخشش ميكند 160-كسى كه در مصيبت دست بزانو زند مزدش باطل گردد، 161-بهترين كردار مرد انتظار گشايش از طرف خداست. 162-كسى كه پدر و مادر خود را غمناك نمايد عاق آن‌ها شده. 163-روزى را بصدقه دادن بدست آريد 164-با سپر دعا موج بلا را از خود بگردانيد قسم بآن كه دانه را بشكافد و آدم را بيافريند بلاء بر مؤمن شتابنده‌تر است از فرو شدن سيل از بالاى تپه و از دويدن استر، 166-از خدا عافيت از سختى بلا را بخواهيد زيرا بلاى سخت دين را ميبرد. 167-كسى كه از ديگرى پند گرفت و پذيرفت خوشبخت است. 168-خود را به اخلاق نيك پرورش دهيد زيرا بنده مسلمان بوسيله خوش‌خلقى بدرجۀ كسى ميرسد كه شب زنده‌دار و روزه عمرانه ميگذراند. 169-كسى كه شراب نوشد و بداند كه حرام است خدا بوى از گل خبال(چرك و خون دوزخيان) بنوشاند اگر چه آمرزيده شود.170-نذر در معصيت و يمين در قطع رحم صحيح نيست 171-كسى كه دعوت بكار خير كند و خود بدان عمل نكند چون كسى است كه بى‌زه خواهد تيراندازد. 172-زن مسلمان براى شوهرش خود را معطر كند. 173-كسى كه براى حفظ‍‌ اموال خود كشته شود شهيد محسوب مى‌شود، 174-شخص مغبون نه ستوده است و نه اجر دارد 175-قسم فرزند بى‌اجازۀ پدر و قسم زن بى‌اجازۀ شوهر صحيح نيست. 176-يك روز تا شب نشايد ترك صحبت كرد مگر اشتغال بذكر حق داشته باشد. 177-پس از هجرت نبايد بيابان گرد شد پس از فتح مكه وجوب هجرت ساقط‍‌ است. 178-تجارت كنيد تا محتاج مردم نشويد زيرا خدا پيشه‌ور درستكار را دوست دارد. 179-هيچ كارى پيش خدا از نماز محبوبتر نيست كار دنيا شما را از نماز در وقت باز ندارد زيرا خداى عز و جل جماعاتى را نكوهش كرده و فرمود آنان كه از نماز خود سهوكنندگانند يعنى غفلت ميورزند و اوقات آن را سبك ميگيرند. 180-بدانيد كه دشمنان شما در اعمال نيك براى يك ديگر رياكارى ميكنند و خدا بآنها توفيق عمل خالص ندهد و جز عمل خالص را نپذيرد 181-نيكى كهنه نشود و گناه فراموش نشود خدا با كسانى است كه تقوى دارند و احسان ميكنند 182-مؤمن برادر خود را فريب ندهد و باو خيانت نكند و او را وانگذارد و باو بدبين نباشد و باو نگويد من از تو بيزارم. 183-براى برادر خود دوشيزه بجو و اگر نيافتى براى او زن پارسائى بخواه، 184-كندن كوه از برانداختن سلطنتى كه عمرش بسر نيامده است آسان‌تر است از خدا كمك خواهيد و صبر كنيد زيرا زمين را بهر كدام از بندگانش كه بخواهد ميدهد و سر انجام نيك از آن متقيانست 185-پيش از وقت در كارى عجله نكنيد كه پشيمان ميشويد مدت را طولانى بنظر نياوريد تا دل شما سخت شود.186-از ناتوانهاى خود دستگيرى كنيد و بوسيلۀ ترحم بر آن‌ها ترحم خدا را براى خود جلب كنيد 187-مبادا از مسلمانى غيبت كنيد زيرا مسلمان برادر خود را غيبت نكند با اينكه خدا نهى كرده و فرموده برخى از شما برخى را بدگوئى نكنند آيا كسى از شما خواهد كه گوشت مردار برادر خود را بخورد؟!! 188-مسلمان در نماز كه در برابر خدا ايستاده دستهاى خود را روى هم بر سينه نگذارد تا مانند كفار يعنى مجوس گردد. 189-بر سر غذا چون بندگان بنشينيد و بر روى زمين غذا بخوريد و ايستاده ننوشيد. 190-چون در نماز بجانور گزنده‌اى دچار شديد آن را در زير خاك كنيد و بر آن آب دهن بيندازيد يا آن را در ميان پارچه بپيچيد تا فارغ شويد. 191-رو از قبله برگردانيدن نماز را ميبرد كسى كه چنين كند بايد نماز را از سر بگيرد. 192-كسى كه پيش از آفتاب يازده بار« قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌ أَحَدٌ » و انا انزلنا و آية الكرسى بخواند هميشه مالش محفوظ‍‌ ماند و كسى كه پيش از آفتاب اينها را بخواند در آن روز هر چه ابليس كوشد گناهى نكند. 193-از كجى در دين و غلبۀ مردان بخدا پناه بريد هر كس با ما مخالفت كرد هلاك شد. 194-بالا زدن جامه پاك كردن آنست خدا فرمايد جامه‌هاى خود را پاكيزه كن يعنى بالا بزن. 195-يك انگشت عسل شفاى هر دردى است خداى تعالى فرمايد از شكم زنبورها عسلى بيرون مى‌آيد كه در آن براى مردم شفاست،عسل و قرائت قرآن و جاويدن كندر بلغم آب ميكند. 196-در آغاز طعام نمك بخوريد اگر مردم ميدانستند كه در نمك چه خواصى است او را بر ترياق مجرب مقدم مى‌دانستند كسى كه در آغاز خوراك نمك بخورد هفتاد درد و آنچه جز خدا نميداند از او برود.197-در تابستان بر سر تب دار آب سرد بريزيد كه سوزش آن را خاموش كند. 198-در هر ماهى سه روز روزه بداريد كه برابر روزۀ عمرانه است،ما دو پنجشنبه روزه ميداريم كه ميان آن‌ها يك چهار شنبه است زيرا خداى عز و جل جهنم را روز چهار شنبه آفريده. 199-چون كسى حاجتى داشته باشد بامداد پنجشنبه دنبال آن رود زيرا رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)فرمود بار خدايا بامدادان روز پنجشنبه را بر امت من مبارك گردان و چون از خانه بيرون رود آخر سورۀ آل عمران را(از« إِنَّ‌ فِي خَلْقِ‌ اَلسَّمٰاوٰاتِ‌ وَ اَلْأَرْضِ‌ » تا« وَ اَللّٰهُ‌ عِنْدَهُ‌ حُسْنُ‌ اَلْمَآبِ‌ »)با آية الكرسى و انا انزلناه و سورۀ حمد بخواند كه حوائج دنيا و آخرت از آن بر آورده شود. 200-جامه‌هاى ضخيم بپوشيد زيرا هر كس جامۀ نازك بپوشد دينش ضعيف است،هيچ كدام شما با جامۀ بدن‌نما بنماز نايستد در برابر خدا. 201-بسوى خداى عز و جل توبه كنيد و در دائرۀ محبت او در آئيد زيرا خدا دوست دارد توبه‌كنندگان را و دوست دارد پاكيزگان را،مؤمن توبه ميكند. 202-چون مؤمنى به برادر خود اف گويد ميان آن‌ها جدائى افتد و اگر باو گويد تو كافرى يكى از آن دو كافر شوند و چون او را تهمت زند اسلام در دلش آب شود چنانچه نمك در آب حل شود. 203-در توبه براى هر كس خواهد باز است بخدا توبۀ نصوح كنيد شايد خدا گناهان شما را جبران كند. 204-چون عهدى بستيد بر آن وفا كنيد هيچ نعمت و خرمى از ميان نرود مگر بواسطۀ گناهى كه مرتكب شوند خدا به بندگان ستم نميكند اگر بدعا و بازگشت سبقت ميجستند بلا نمى‌آمد و چون بلا آمد و نعمت رفت اگر باز هم بدرگاه خدا زارى كنند با نيت درست و سبك نشمارند و اسراف نورزند خدا مفاسد آن‌ها را اصلاح ميكند و نيكى‌ها را بآنها بر ميگرداند.205-چون كار بر مسلمان سخت شد بپروردگار خود شكايت كند كه كليد امور و تدبير هر چيز بدست او است. 206-در هر مردى يكى از سه خصلت هست:تكبر،بد فالى،آرزوى بيجا-هر گاه يكى از شما گرفتار تكبر شد با بنده و خدمتكارش هم غذا شود و گوسفند بدوشد و چون فال بد زد بدان اعتماد نكند و نام خدا را ببرد و كار را بگذراند و چون آرزوى بيجائى كرد از خدا درخواست كند و خود را بدست نفس اماره ندهد كه او را بگناه كشاند، 207-با مردم بآنچه ميشناسند و قبول دارند آميزش كنيد آنچه را باور ندارند وانهيد آن‌ها را بروى خود و ما وانداريد امر ما دشوار و سخت است متحمل آن نشود مگر فرشته مقرب يا پيغمبر مرسل يا بندۀ مؤمنى كه دلش را خدا بايمان آزمايش كرده. 208-چون شيطان يكى از شما را وسوسه كرد بخدا پناه برد و بگويد بخدا و رسولش از روى اخلاص ايمان دارم. 209-چون خدا بمؤمنى جامۀ نوى داد وضوء سازد و دو ركعت نماز بگذارد كه در آن‌ها سورۀ حمد و آية الكرسى و قل« هُوَ اَللّٰهُ‌ أَحَدٌ » و انا انزلناه بخواند و خدا را حمد كند كه عورتش را پوشانيد و او را ميان مردم زينت داد و بسيار بگويد لا حول و لا قوة الا باللّٰه العلى العظيم كه خدا را در آن گناه نكند و بهر نخى از آن ملكى باشد كه براى او خدا را تقديس كند و طلب آمرزش نمايد و بر او رحمت كند 210-بهم بد بين نباشيد كه خدا از آن نهى كرد. 211-من با رسول خدايم و خاندان و دو سبطم در سر حوض با منند هر كس ما را ميخواهد بگفتار ما برود و از كردار ما پيروى كند هر خاندانى افراد نجيب دارندما و دوستان ما شفاعت ميكنيم مردم براى ديدار ما در سر حوض بر يك ديگر سبقت ميجويند،ما دشمنان خود را از آن دور ميكنيم و دوستان خود را از آن سيراب ميكنيم هر كس از آن شربتى بنوشد هرگز تشنه نشود،در حوض ما دو مجرى از بهشت روانست يكى از تسنيم(چشمه علياى بهشت)و يكى از معين بر كناره آن خاك زعفران و ريگهائى از در و ياقوت است اين همان نهر كوثر است. 212-جريان امور بخواست خداى عز و جل است بدست بندگانش نيست اگر بدست بندگان بود هرگز بجاى ما ديگران را اختيار نميكردند ولى خداوند برحمت خود مخصوص گرداند هر كس را بخواهد خدا را حمد كنيد براى آنكه شما را بنعمت بزرگى كه حلال‌زاده‌گى است اختصاص داده. 213-روز قيامت هر چشمى گريان است روز قيامت هر چشمى بى‌خوابست مگر چشم كسى كه خداوند او را بكرامت خود مخصوص كرده و بر مصيبت حسين(عليه السّلام)و خاندانش گريسته. 214-شيعيان ما چون زنبور عسلند اگر مردم بدانند چه عقيده‌اى دارند آن‌ها را ميخورند. 215-كسى كه بر طعام نشسته شتابزده نكنيد تا از خوردن فارغ شود و نه كسى را كه بر سر غائط‍‌ است تا قضاى حاجت كند. 216-چون يكى از شما از خواب بيدار شد بگويد لا اله الا اللّٰه الحليم الكريم الحى القيوم و هو على كل شيء قدير سبحان رب النبيين و اله المرسلين و سبحان رب السموات السبع و ما فيهن و رب الارضين السبع و ما فيهن و رب العرش العظيم و الحمد للّٰه رب العالمين و چون پس از خواب نشست پيش از آنكه برخيزد بگويد حسبى اللّٰه حسبى الرب من العباد حسبى اللّٰه الذى هو حسبى منذ كنت حسبى اللّٰه و نعم الوكيل.*يعنى عاقبت كار را خداوند ميداند و اگر آن علم حاصل بوده براى بندگان خدا، مى‌فهميدند در انتخاب ما خير و سعادت است.217-چون يكى از شما در شب از خواب بيدار شد باطراف آسمان نگاه كند و اين آيات آخر سورۀ آل عمران را بخواند« إِنَّ‌ فِي خَلْقِ‌ اَلسَّمٰاوٰاتِ‌ وَ اَلْأَرْضِ‌ » تا« إِنَّكَ‌ لاٰ تُخْلِفُ‌ اَلْمِيعٰادَ ». 218-سر كشيدن در چاه زمزم دردها را ميبرد از آب آن كه در سمت ركن حجر الاسود است بنوشيد زيرا زير حجر الاسود چهار نهر بهشتى است:فرات،نيل،سيحون و جيحون و آن‌ها هم دو نهرند 219-شخص در ركاب سلطان جور كه بحكمش اطمينان نيست و دستور خدا را در بارۀ غنيمت اجراء نميكند نبايد جهاد كند هر كس بر اين حال بميرد كمك كار دشمن ما است در غصب حق ما و آلوده شدن بخونهاى ما و مردنش مردن جاهليت است. 220-ياد ما خانواده درمان دردها و بيمارى‌ها و وسوسه سينه‌ها است و دوستى ما رضايت پروردگار عز و جل است. 221-كسى كه دستورات ما را دريافت كند در پيشگاه قدس با ما است و كسى كه منتظر سلطنت ما باشد چون كسى است كه در راه خدا بخون خود غلطيده. 222-كسى كه در جنگ با ما بيايد يا نالۀ دادخواهى ما را بشنود و ما را يارى نكند خدا او را به رو در آتش دوزخ افكند. 223-ما در يارى و فريادرسى هستيم در هنگامى كه ستم شوند و راه چاره بر آن‌ها بسته شود ما باب حطه و باب سلامت هستيم هر كه از آن در آيد نجات يابد و هر كه تخلف كند هلاك شود. 224-خدا بما آغاز كرده و بما انجام ميدهد بما محو كند و بما اثبات كند و بما زمانه سخت را برطرف كند و بواسطۀ ما باران فرستد،فريبنده شما را از خدا گول نزند.225-از روزى كه خدا درهاى آسمان را بسته يك قطره رحمت از آن نباريده و چون قائم ما ظهور كند آسمان رحمت خود را ببارد و زمين گياه خود را بروياند و كينه از سينۀ بندگان زدوده شود و درندگان و دامها بسر صلح آيند بطورى كه زن از عراق پياده بشام رود و همه را بر سر سبزه قدم گذارد و آرايش و زيور خود را در بر دارد هيچ درنده‌اى او را بهراس نياورد و از آن نترسد. 226-اگر بدانيد در مقاومت با دشمنان خود چه مقامى داريد و در صبر بر آزارشان چه اجرى ميبريد چشم شما روشن مى‌شود. 227-چون مرا از دست بدهيد پس از من چيزهائى خواهيد ديد كه از دست ملحدان و دشمنان آرزوى مرگ ميكنيد از دست كسان خود خواه كه حق خدا را سبك شمارند و بجان خود بترسيد چون چنين شد برشتۀ محكم حق بچسبيد و دسته دسته نشويد و صبر و نماز و تقيه را از دست ندهيد. 228-بدانيد كه خداوند بندگان متلون و بوقلمونى خود را دشمن دارد. 229-از حق و دوستى اهل حق بر كنار نشويد كسى كه ديگرى را بر ما گزيند هلاك مى‌شود و دنيا هم از دستش ميرود و خواهد مرد. 230-چون بخانۀ خود در آئيد بر اهل خود سلام دهيد بگوئيد السلام عليكم و اگر كسى در خانه نباشد بگوئيد السلام علينا من ربنا. 231-هنگام ورود در منزل سورۀ« قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌ أَحَدٌ »بخوانيد تا فقر شما برطرف شود. 232-بكودكان خود نماز ياد بدهيد و چون بهشت سال رسيدند آن‌ها را از نماز مؤاخذه كنيد 233-بسگها نزديك نشويد كسى كه با سگ تماس كرد اگر تر باشد خود را بشويد و اگر خشك باشد آب به جامه‌اش بپاشد.234-اگر حديثى از ما شنيديد كه نمى‌فهميد آن را بما برگردانيد و در آن توقف كنيد و تسليم شويد تا حقيقت آن را بدانيد. 235-سر فاش كن و شتابزده نباشيد، 236-كسانى كه پيش افتاده و غلو كرده‌اند بحد تعليمات ما برگردند و كسانى كه كوتاه آمده و مقصرند خود را بما برسانند، كسى كه بما متمسك شد بمقصود ميرسد و كسى كه راه ديگرى رود غرق مى‌شود، 238-براى دوستان ما فوجهائى است از رحمت خدا و براى دشمنانمان فوجهائى است از غضب خدا، 239-روش ما ميانه روى و مسلك ما درست است، 240-در پنج نماز احكام شك جارى نيست و شك در ركعات موجب بطلان است در نماز وتر و در نماز جمعه و دو ركعت اول از هر نماز واجب كه احكام شك دارد و در نماز صبح و در مغرب، 241-بندۀ خدا بى‌وضوء قرآن نخواند، 242-هر سوره‌اى كه خوانديد ركوع و سجود آن را ادا كنيد يعنى در نافله، 243-مرد در پيراهنى كه يك ور پوشيده نماز نخواند كه از كارهاى قوم لوط‍‌ بوده؛ 244-مرد در يك جامه ميتواند نماز بخواند كه دو گوشه‌اش را بگردنش ببندد و در يك پيراهن ضخيم كه دكمه‌هاى آن را بيندازد، 245-مرد بر صورت يا فرشى كه در آن صورت باشد نماز نخواند ولى جايز است صورت زير پاهايش باشد يا جامه‌اى بروى آن اندازد كه پوشيده شود و شخص در حال نماز پولهاى صورت دار در جامۀ خود گره نكند ولى جايز است آنها را در هميان بگذارد يا در جامۀ ديگرى و در صورت خوف بر آن بكمر بندد 246-كسى بر قبه گندم و جو و خوردنيهاى ديگر نماز نخواند و نه بر نان.247-تا نام خدا نبرد وضوء نسازد. 248-پيش از آنكه دست بآب زند بگويد بسم اللّٰه و باللّٰه اللهم اجعلنى من التوابين و اجعلنى من المتطهرين و چون از وضوء فارغ شد بگويد اشهد ان لا اله الا اللّٰه وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله صلى اللّٰه عليه و آله تا مستحق آمرزش شود. 249-هر كس با معرفت نماز بخواند آمرزيده شود. 250-كسى در وقت نماز فريضه نماز نافله نخواند مگر عذرى داشته باشد نافله را پس از نماز فريضه در صورت امكان قضا كند خدا فرموده آن كسانى كه دائم در نمازند يعنى آنچه شب از آنها فوت شود در روز قضا كنند و آنچه روز از آن‌ها فوت شود در شب قضا كنند. 251-در وقت فريضه قضاى نافله نخوانند نخست فريضه را بخوان سپس هر چه خواهى نماز بخوان 252-نماز در مكه و مدينه برابر هزار نماز است و يك درهم در حج صرف كردن برابر هزار درهم صدقه است. 253-مرد در نماز خود بايد خشوع داشته باشد زيرا هر كس دلش ترس از خدا دارد اعضايش هم ترس دارند با هيچ چيز در نماز بازى مكن. 254-قنوت نماز جمعه پيش از ركوع است،در ركعت اول نماز جمعه سورۀ حمد و جمعه خوانده شود و در دوم حمد و منافقون. 255-در هر دو ركعت بعد از سجده بايد بنشينيد تا اعضاى شما بجا افتد سپس برخيزيد روش ما چنين است: 256-چون يكى از شما از نماز برخيزد دستش را بسينه‌اش برگرداند چون برابر خداى جل جلاله بايستيد سينه را پيش داريد و راست بايستيد و خم نباشيد و چون يكى از شما از نماز فارغ شد دستها بسوى آسمان بلند كند و دعا نمايد.عبد اللّٰه بن سبا عرض كرد يا امير المؤمنين مگر خدا در هر جا نيست‌؟فرمود چرا عرض كرد پس چرا بنده دستش بسوى را آسمان بلند كند؟فرمود مگر اين آيه را نخواندى كه مى‌فرمايد روزى شما و آنچه بدان نويد داده شديد در آسمان است،خدا دستور داده كه روزى را از جان آن بخواهيد و جاى روزى و آنچه خدا وعده داده است آسمان است. 257-بنده از نماز خود منصرف نشود تا از خدا بهشت را بخواهد و از دوزخ باو پناه برد و از او بخواهد كه حور العين باو روزى كند. 258-چون بنماز بايستيد نماز كسى را بخوانيد كه با نماز وداع ميكند. 259-تبسم نماز را نميبرد ولى خندۀ قاه‌قاه نماز را ميبرد. 260-چون خواب بر دل مستولى شد وضوء لازم است. 261-چون در ميان نماز چرتت گرفت و خواب بر تو مسلط‍‌ شد نماز را ببر كه مبادا بر خود بجاى دعا نفرين كنى. 262-هر كه بدلش ما را دوست دارد و با زبانش ما را كمك كند و بدستش با ما در نبرد دشمنان همكارى كند او در بهشت با ما همدرجه است. 263-هر كه از دل دوست دارد و با زبان ما را يارى كند ولى در حال هدنه بسر برد و فيض جهاد با ما را درك نكند يك درجه پائين‌تر است.264-هر كس كه از دل ما را دوست دارد ولى با زبان و دست ما را يارى نكند دو درجه فرودتر است. 265-هر كس ما را از دل دشمن دارد و با زبان و دست زيانى بما نرساند در دوزخ است. 266-هر كس از دل ما را دشمن دارد و با زبان بما زيان رساند در دوزخ است. 267-هر كس از دل ما را دشمن دارد و با دست و زبان خود بما زيان رساند در دوزخ است و هم‌نشين دشمن ما است. 268-اهل بهشت بمنزل ما و منزل شيعيان ما نگرانند چنانچه مردم كنون بستاره‌ها مينگرند. 269-و چون از سوره‌هائى كه آغاز آن‌ها سبح يا يسبح است فارغ شديد بگوئيد سبحان اللّٰه الاعلى270-چون آيه« إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ وَ مَلاٰئِكَتَهُ‌ يُصَلُّونَ‌ عَلَى اَلنَّبِيِّ‌ » را خوانديد بر آن حضرت صلوات بفرستيد چه در نماز باشد چه در غير نماز. 271-در بدن عضوى نيست كه كمتر از چشم شكر خدا كند چشم خود را نگهداريد و بهر جا خواهد باز نكنيد تا شما را از ياد خداى عز و جل باز ندارد. 272-چون سورۀ و التين را خوانديد در آخرش بگوئيد و نحن على ذلك من الشاهدين و هر گاه در قرآن جمله قولوا آمنا قرائت كردى پس از آن بگو« آمَنّٰا بِاللّٰهِ‌ وَ اِشْهَدْ بِأَنّٰا مُسْلِمُونَ‌ »(آيۀ 52 سورۀ آل عمران) 273-بنده در تشهد آخر كه نشسته بگويد اشهد ان لا اله الا اللّٰه وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله(صلّى الله عليه و آله)و« أَنَّ‌ اَلسّٰاعَةَ‌ آتِيَةٌ‌ لاٰ رَيْبَ‌ فِيهٰا وَ أَنَّ‌ اَللّٰهَ‌ يَبْعَثُ‌ مَنْ‌ فِي اَلْقُبُورِ » سپس اگر حدثى از او پديدار شود نمازش درست است. 274-خدا بچيزى پرستش نشده كه از پياده رفتن بخانۀ او سخت‌تر باشد. 275-خير را از سم و اعناق شتران بجوئيد كه ميروند و مى‌آيند. 276-خدا زمزم را سقايت ناميده زيرا رسول خدا دستور داد كشمشى را كه از طائف براى او آوردند خيس كنند و در حوض زمزم ريزند چون آبش تلخ بود ميخواست تلخى آن كم شود چون نبيذ خيس شده كهنه شد او را نياشاميد(زيرا مسكر مى‌شود) 277-چون مرد برهنه شود شيطان باو نگاه كند و در او طمع نمايد؛خود را بپوشيد مرد نبايد جامۀ خود را از رانش دور كند و ميان جمعى بنشيند. 278-كسى كه چيزى خورد كه بويش آزار دهد بمسجد نرود. 279-مرد در سجده نماز واجب پائين تنه خود را بلند كند. 280-چون كسى از شما خواهد غسل كند نخست دو ذراعش را بشويد.281-چون نماز ميخوانى چنان بخوان كه خود قرائت حمد و سوره و تكبير و تسبيح خود را بشنوى 282-چون از نماز منصرف شوى بسمت راست توجه كن. 283-از دنيا توشه‌اى برگير و بهترين توشه‌اى كه از آن برگيرى تقوى است. 284-از بنى اسرائيل كه مسخ شدند دو دسته گم شدند يكى در دريا و يكى در بيابان پس حيوانى را كه بحلالى نشناسيد نخوريد، 285-هر كه دردى گرفت و تا سه روز آن را بكسى اظهار نكرد و بخدا ناليد بر خدا شايسته است كه ويرا عافيت بخشد. 286-دورترين حالات بنده خدا وقتى است كه شكم خوارگى و زن‌بارگى را وجهۀ همت خود كند 287-مرد نبايد سفرى كند كه ميترسد در آن نماز يا دينش از دست برود. 288-چهارند كه گوش بهمه كسى دارند پيغمبر(صلّى الله عليه و آله)و بهشت و دوزخ و حور العين چون بنده از نماز خود فارغ شد بر پيغمبر(صلّى الله عليه و آله)و خاندانش صلوات فرستد و بهشت را از خدا درخواست كند و از دوزخ بحضرت او پناه برد و از او بخواهد كه حور العين را بوى تزويج كند زيرا هر كه بر محمد(صلّى الله عليه و آله)پيغمبر اسلام صلوات فرستد پيغمبر(صلّى الله عليه و آله)آن را بشنود و دعاى او بدرگاه خدا بالا رود و هر كه از خدا بهشت را خواهد بهشت بگويد پروردگارا آنچه را بنده‌ات خواسته باو بده و هر كه از دوزخ بخدا پناه برد دوزخ گويد پروردگارا بنده‌ات را از آنچه پناه جسته پناه بده و هر كس حور العين درخواست كند گويند بار خدايا آنچه را بنده‌ات خواسته بده. 289-سرود زارى شيطان است از براى بهشت.290-هر كدام شما خواهد كه بخوابد دست راستش را زير گونه راستش نهد و بگويد بسم اللّٰه وضعت جنبى للّٰه على ملة ابراهيم و دين محمد(صلّى الله عليه و آله)و ولاية من افترض اللّٰه طاعته ما شاء اللّٰه كان و ما لم يشاء لم يكن هر كه هنگام خواب اين ذكر را بگويد از دزد غارتگر و زير آوار رفتن محفوظ‍‌ ماند و فرشتگان برايش استغفار كنند، 291-هر كه هنگام خواب چون در بستر خوابيد سورۀ« قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌ » را بخواند خداوند پنجاه هزار فرشته بدو بگمارد تا در آن شب او را پاسدارى كنند، 292-چون يكى از شما خواست بخوابد پيش از آنكه پهلو بر بستر نهد بگويد اعيذ نفسى و دينى و اهلى و مالى و ولدى و خواتيم عملى و ما رزقنى ربى و خولنى بعزة اللّٰه و عظمة اللّٰه و جبروت اللّٰه و سلطان اللّٰه و رحمة اللّٰه و رأفة اللّٰه و غفران اللّٰه و قوة اللّٰه و قدرة اللّٰه و جلال اللّٰه و بصنع اللّٰه و اركان اللّٰه و بجمع اللّٰه و برسول اللّٰه و بقدرة اللّٰه على ما يشاء من شر السامة و الهامة و من شر الجن و الانس و من شر ما يدب في الارض و ما يخرج منها و من شر كل دابة انت آخذ ناصيتها ان ربى على صراط‍‌ مستقيم و هو على كل شىء قدير و لا حول و لا قوة الا باللّٰه العلى العظيم زيرا رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)حسن و حسين(عليهما السّلام)را با اين ذكر در پناه خدا مى‌سپرد و رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)ما را بدان دستور داده است. 293-ما گنجوران دين خدائيم،ما كليدهاى دانشيم چون يك پيشوا و جلودارى از ما برود پيشوا و امام ديگرى پديدار گردد،هر كس پيروى از ما كند گمراه نباشد و هر كس منكر ما شود براه راست نميرود هر كس با دشمن ما بزيان ما همدستى كند نجات نيابد هر كه ما را واگذارد يارى براى او نيست،براى طمع در دنيا و كالاى آن كه از ميان ميرود و آنها را واميگذاريد و از دست مى‌دهيد با ما مخالفت نكنيد زيرا كسى كه دنيا را بر آخرت برگزيد و آن را بر ما مقدم داشت فرداى قيامت حسرتش بزرگ باشد اينست مقصود از گفتار خداى عز و جل(در سورۀ زمر آيه 55)هر كسى ميگويد وا حسرتا كه در باره خداى خود كوتاه آمدم و براستى از مردمان خوار ميباشيم،294-كودكان خود را نظيف و پاكيزه كنيد و چرك غذا را از آنها بشوئيد زيرا شيطان آن را ميبويد و بچه را به دهشت مياندازد و بد خواب ميكند و دو فرشته نويسندۀ اعمال شما از آن در آزارند 295-نخست نگاه در زن از آن شما است ولى نگاه خود را تكرار نكنيد و از گرفتارى بدان بترسيد، 296-دائم الخمر خدا را چون بت پرست برخورد ميكند حجر بن عدى عرض كرد اى امير المؤمنين دائم الخمر كى است‌؟فرمود آنكه هر وقت مى بيابد بنوشد. 297-هر كس نوشابۀ مست‌كننده نوشد و مست شود تا چهل شبانه روز نمازش قبول نشود. 298-هر كس در بارۀ مسلمانى سخنى گويد كه مقصودش ريختن آبروى او باشد خداوند او را در لجن زار دوزخ زندانى كند تا دليلى آورد كه خود را معذور كند. 299-دو مرد برهنه زير يك جامه نخوابند اگر خوابيدند بايد تأديب و تعزير شوند. 300-كدو بخوريد كه مغز را بيفزايد پيغمبر(صلّى الله عليه و آله)از كدو خوشش مى‌آمد. 301-پيش از طعام و پس از آن ترنج بخوريد زيرا خاندان محمد(صلّى الله عليه و آله)چنين كنند. 302-امرود دل را روشن كند و دردهاى درون را تسكين دهد. 303-چون انسانى بنماز ايستد شيطان بدو رو كند و او را از روى حسرت تماشا كند زيرا ببيند كه در رحمت خدا فرو رفته. 304-بدترين امور ديندارى كارهاى تازه در آمد و بدعتهاست و بهترين امور آن‌ها است كه خدا پسنديده.305-هر كس دنيا را پرستيد و آن را بر آخرت برگزيد سرانجامش خطرناكست. 306-آب را بوى خوش قرار دهيد 307-هر كس بدان چه خدا برايش قسمت كرده خشنود باشد تن خود را آسوده كرده، 308-هر كس زندگى و عمر خود را در آنچه ويرا از خدا دور كند گذرانيد زيانكار است، 309-اگر نماز گذار بداند در حال نماز چگونه جلال خدا او را فرا گرفته خوش ندارد كه هرگز سر از سجده بردارد، 310-مبادا كار خود را تأخير اندازيد تا ميتوانيد بدان پيشدستى كنيد، 311-هر چه روزى شماست هر اندازه ناتوان هم باشيد بشما خواهد رسيد و هر بلائى كه براى شما مقدر شده نميتوانيد با هيچ حيله جلوى آن را بگيريد، 312-امر بمعروف كنيد،و از منكرات جلوگيرى نمائيد در برابر مصيبات شكيبا باشيد، 313-شناختن حق ما چراغ مؤمن است، 314-بدترين كوريها براى كسى است كه از فضائل ما كور باشد و با ما دشمنى ورزد با اينكه ما در بارۀ او گناهى نداريم جز آنكه او را بحق دعوت ميكنيم و ديگران او را به فتنه و دنيا ميخوانند آشوبگرى و دنيا را بر ما گزيند و از ما بيزارى جويد و با ما دشمن گردد. 315-پرچم حق بدست ماست هر كس در سايۀ آن در آيد او را فرا گيرد و هر كس بدان پيشدستى جويد كامياب است و هر كس با آن مخالفت كند هلاك شود و هر كه از آن جدا گردد پست شود و هر كس بدان چنگ زند نجات يابد. 316-من پيشواى مؤمنانم و مال پيشواى ستمكارانست، 317-بخدا دوست ندارد مرا جز مؤمن و دشمن ندارد مرا جز منافق. 318-چون بهمكيشان خود رسيديد دست بدهيد و خوشروئى و شادمانى از خود نشان دهيد تا از هم جدا شويد در صورتى كه گناهانتان ريخته باشد. 319-چون يكى از شما عطسه كرد باو بگوئيد يرحمكم اللّٰه و او در جواب بگويد« يَغْفِرُ اَللّٰهُ‌ لَكُمْ‌ » و يرحمكم خدا فرمايد(در سورۀ نساء آيه 86)هر گاه شما را تحيت گفتند بهتر از آن پاسخ دهيد يا همان را رد كنيد.320-با دشمن خود دست بده و خوشرفتارى كن و اگر چه بد دارد زيرا خدا بدان دستور داده و فرمود(در سورۀ حم سجده آيه 34)بدان چه نيكتر است بدى را پاسخ ده تا دشمن تو چون دوست صميمى شود بر خورد نكنند بدين روش نيك مگر كسانى كه بردبارند و برخورد نكند بدان مگر صاحبان بخت پيروز، 321- سخت‌تر مجازاتى كه از دشمن خود كنى اينست كه در باره او خدا را اطاعت كنى و بدستور حق با او رفتار كنى و براى تو كافى است كه ببينى دشمنت خداى عز و جل را گناه ميكند. 322-دنيا ميچرخد بهرۀ خود را بآرامى از آن بطلب تا نوبت آن بتو برسد. 323-مؤمن بيدار و در انتظار و ترسان است در انتظار فرج دنيوى يا مرگ با سعادت است از بلائى كه مجازات گناه او است ميترسد و برحمت پروردگار خود اميدوار است. 324-مؤمن بدون بيم و اميد نيست از گذشته خود ترسان است و از جستجوى آنچه خدا وعده داده غفلت نورزد و از آنچه خدا بدان بيم داده ايمن نيست. 325-شما آبادكنندگان زمين هستيد خداى عز و جل شما را در آن جاى داده تا ببيند چه ميكنيد؟خدا را در آنچه از شما مى‌بيند واپائيد. 326-جاده وسيع را برويد مبادا ديگران جاى شما را بگيرند 327-هر كس عقل كامل دارد نيك رفتار و دين نگهدار است. 328-بدريافت آمرزش پروردگار خود پيشدستى كنيد و بدان بهشتى كه پهناى آن برابر آسمان و زمين است و براى اهل تقوى آماده شده،شما بدان بهشت نميرسيد جز به تقوى. 329-هر كس آلوده گناه شد از ياد خدا بيرون رود.330-هر كس از پيشواى برحق دريافت وظيفه نكند خدا شيطانى بر او بگمارد و او همچنين با او باشد. 331-چرا مخالفين شما در گمراهى خود بصيرتر و در كينه‌توزى سخت‌تر و در صرف مال براى ترويج مرام خود بخشنده‌ترند از شما همانا براى آنست كه شما بدنيا دل داريد و بدان تكيه كرديد و بستم كشيدن خو كرديد و به كالاى دنيا بخل ورزيديد و در آنچه وسيله عز و سعادت و نيروى شما است براى اينكه بشما ستم كنند كوتاهى كرديد نه در باره آنچه خدا بشما فرموده از او آزرم داريد و نه براى خود مصلحت‌انديشى ميكنيد. 332-در هر روز ستمى تازه ميكشيد و از خواب غفلت بيدار نميشويد و سستى شما بسر نميرسد. 333-پوسيدگى و تباهى خود را نمى‌بينيد هر روز دين شما كهنه‌تر و بى‌رونق بى‌رونق‌تر مى‌شود و شما سرگرم دنياى خود هستيد خداى عز و جل ميفرمايد ستمكاران را پشتيبان خود نكنيد تا در آتش افتيد و جز خدا دستگيرى نداشته باشيد و يارى نشويد. 334-فرزندان خود را نامگذارى كنيد اگر ندانيد پسرند يا دختر نامى بر آنها بگذاريد كه بمرد و زن هر دو اطلاق شود(چون حشمت و نصرت و عزت)زيرا همان فرزندى كه سقط‍‌ هم شده در قيامت با شما برخورد كند و اگر نام آن را نگذاشته از پدر مؤاخذه كند،رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)بفرزند فاطمه زهرا(عليها السّلام)پيش از آنكه زائيده شود محسن نام گذاشت. 335-مبادا ايستاده آب نوشيد كه باعث درد بيدرمان است يا خداوند عافيت بدهد. 336-چون بچهار پا سوار شويد نام خدا را ببريد و بگوئيد« سُبْحٰانَ‌ اَلَّذِي سَخَّرَ لَنٰا هٰذٰا وَ مٰا كُنّٰا لَهُ‌ مُقْرِنِينَ‌`وَ إِنّٰا إِلىٰ‌ رَبِّنٰا لَمُنْقَلِبُونَ‌ »(آيه 14 سوره زخرف)337-چون يكى از شما بسفر رود بگويد«اللهم انت الصاحب في السفر و الحامل على الظهر» و الخليفة في الاهل و المال و الولد. 338-چون در منزلى فرود آمديد«بگوئيد اللهم« أَنْزِلْنِي مُنْزَلاً مُبٰارَكاً وَ أَنْتَ‌ خَيْرُ اَلْمُنْزِلِينَ‌ » 339-چون چيزى از حوائج خود را از بازار بخريد هنگام ورود ببازار بگوئيد«اشهد ان لا اله الا اللّٰه وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله اللهم انى اعوذ بك من صفقة خاسرة و يمين فاجرة و اعوذ بك من بوار الايم(مرگ زن بيوه) 340-كسى كه پس از نماز در مسجد منتظر وقت نماز ديگرى بماند زائر خدا باشد و بر خدا حق است كه زائر خود را گرامى دارد و هر چه خواهد باو بدهد. 341-كسى كه بحج و عمره رود مهمان خداست و بر خدا حق است كه مهمان خود را گرامى دارد و بخشش آمرزش را بوى دهد. 342-هر كس بكودك بى‌شعورى نوشابه دهد خدا او را در لجن زار دوزخ زندانى كند تا عذر خود را محرز نمايد. 343-صدقه براى مؤمن سپر بزرگى است از آتش و براى كافر وسيله حفظ‍‌ مال اوست بزودى بوى عوض داده شود و بلاها را از او بگرداند ولى در آخرت بهرۀ ندارد. 344-از زبان،دوزخيان برو در آتش افتند. 345-از زبان بنوريان نور بخشند زبان خود را نگهداريد و آن را بذكر خداوند مشغول كنيد 346-پليدترين كسبها آنست كه گمراهى آورد و بهترين كسبها كارهاى نيك است. 347-مبادا صورت بسازيد كه روز قيامت از آن بازپرسى شويد. 348-چون پليدى از تو بيرون شد بگو خدا آنچه را بد است از من دور كرد.349-چون از حمام بيرون شدى و برادر دينى تو بتو بگويد خوش باد حمام و گرمابه‌ات بگو «انعم اللّٰه بالك»(آسوده خاطر باشيد) 350-چون برادرت بتو گويد«حياك اللّٰه بالسلام»در جوابش بگو انت«حياك اللّٰه بالسلام و احلك دار المقام. 351-در راه نشاش و تغوط‍‌ مكن. 352-درخواست پس از مدح است اول خدا را مدح كنيد سپس حاجات خود را بخواهيد. 353-اى كسى كه دعا ميكنى مطلب نامشروع و غير ممكن را مخواه. 354-چون خواستيد كسى را براى پسرى تهنيت بگوئيد بگوئيد خداوند اين بخشش را بر تو مبارك كند و او را بجوانى برساند و برو احسانش را بتو روزى كند. 355-چون برادر دينى تو از مكه برگشت ميان دو چشم او را به بوس و دهانش را ببوس كه با آن حجر الاسودى را بوسيده كه رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)آن را بوسيده است چشمش را ببوس كه با آن خانه خدا را ديده،پيشانى و رويش را ببوس و در مباركبادش بگوئيد خدا حجت را قبول كند و آن را منظور دارد و آنچه خرج كردى بتو عوض بدهد و اين را آخرين حجت قرار ندهد. 356-از مردمان پست و بى‌آبرو بپرهيزيد كه از خدا نميترسند و كشندگان پيغمبران در ميان آنهاست و دشمنان ما از آنهايند. 357-خدا توجهى بزمين كرد و ما را برگزيد و براى ما شيعيانى برگزيد كه ما را يارى كنند و در شادى ما شاد باشند و در غم ما غمناك و مال و جان خود را در راه ما بدهند آنها از ما باشند و بما ملحق شوند.358-هر كس از شيعيان ما مرتكب گناهى شود نميرد تا ببلائى دچار شود كه كفاره گناهش گردد اين بلا در مالش باشد يا در فرزند يا در جانش تا بيگناه خدا را ملاقات كند اگر گناهى بر او باقى ماند جانش را بسختى گيرند. 359-شيعه ما صديق و شهيد از دنيا رود زيرا امامت ما را تصديق كرده و براى خدا در راه ما دوستى و دشمنى كرده و بخدا و رسولش ايمان آورده خداى عز و جل(در سوره حديد آيه 19)فرمايد آنان كه بخدا و رسولانش و ايمان آورند هم آنان صديقان و شهيدان باشند نزد پروردگار خود مزد و نور خود را دريابند. 360-بنى اسرائيل هفتاد و دو فرقه شدند و بزودى اين امت هفتاد و سه دسته شوند يكى از آنها در بهشت باشد. 361-هر كس سر ما را فاش كند خدا سختى آهن را باو بچشاند. 362-فرزندان خود را روز هفتم ولادت آنها ختنه كنيد از سرما و گرما انديشه نكنيد. 363-ختنه تن را پاكيزه كند 364-زمين از شاش نبريده زارى كند. 365-مستى چهار نوع است مستى شراب مستى مال مستى خواب مستى پادشاهى. 366-چون كسى از شما بخوابد دستش را زير گونه راست نهد زيرا نمى‌داند كه بيدار مى‌شود يا نه. 367-دوست دارم كه مؤمن در هر پانزده روز يك بار نوره بكشد. 368-ماهى كمتر بخوريد زيرا گوشت بدن را آب ميكند و بلغم را ميافزايد و دل را سخت ميكند 369-سر كشيدن شير شفاى هر دردى است جز مرگ 370-انار را با پيه آن بخوريد كه معده را شستشو مى‌دهد.371-هر دانه‌اى از انار كه در معده جا كند تا چهل روز دل را زنده ميكند و جان را روشنى بخش است و امانى است از مرض و وسوسه شيطان را سست ميكند. 372-سركه خوب نان خورشى است صفرا را كم ميكند. 373-كاسنى بخوريد كه در هر بامداد قطره‌اى از قطرات بهشت بر آنست. 374-از آب باران بنوشيد كه تن را پاكيزه ميكند و بيمارى‌ها را ميبرد خدا(در سوره انفال آيه 11)فرمايد و فرو ميفرستد از آسمان آبى كه شما را پاكيزه كند و پليدى شيطان را از شما ببرد و دلهاى شما را بهم پيوند كند و قدمها را استوار فرمايد. 375-سياه دانه براى درمان هر دردى است مگر زهرناك باشد 376-گوشت گاو مرض آور است 377-شير گاو دواء است. 378-روغن گاو شفا است. 379-براى زن آبستن دوا و غذائى بهتر از خرماى تازه نيست خداى تعالى بمريم فرمود تنه نخل خرما را بجنبان تا براى تو خرماى تازه بيفتد پس بخور و بنوش و چشم خود را بفرزند عزيز خود روشن دار 380-كام فرزندان خود را با خرما برداريد. 381-رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)كام حسن و حسين(عليهما السّلام)را با خرما برداشت. 382-چون كسى خواهد با زن خود بياميزد او را بشتاب نياورد و مهلتش دهد تا خود را آماده كند.383-زنان حوائج و مقدماتى دارند تا با شوهر خود بخوابند. 384-چون كسى زن بيگانه‌اى ديد و از او خوشش آمد با زن خود بخوابد او هم همانى را كه از او ميخواهد دارد. 385-شيطان را بدل خود راه ندهيد ديده را از زنان بيگانه بگردانيد. 386-اگر دلش خواست زنى و زن ندارد برود دو ركعت نماز بخواند و بسيار خدا را حمد كند و صلوات بر پيغمبر(صلّى الله عليه و آله)بفرستد و از فضل خدا بخواهد كه از مرحمت خود او را مستغنى كند.387-چون كسى با زن خود در آميخت در آن حال سخن كم گويد. 388-گفتار در جماع باعث لالى است. 389-كسى بدرون فرج زن خود نگاه نكند شايد چيزى ببيند كه بدش آيد نگاه بدان موضع باعث كورى است. 390-چون كسى با زن خود مجامعت كند بگويد خدايا من بدستور تو فرج او را حلال كردم و آن را برسم امانت از تو پذيرفتم اگر فرزندى از او بهره من كردى پسرى تمام باشد و شيطان را در او بهره و شركتى نباشد 391-حقنه يكى از چهار درمان است. 392-رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)فرمود بهترين درمان حقنه است. 393-حقنه شكم را فربه كند و درد درون را رفع كند. 394-حقنه تن را نيرومند كند. 395-سعوط‍‌ بينى را از بنفشه بسازيد. 396-بر حجامت مواظبت كنيد. 397-چون كسى خواهد با عيال خود مجامعت كند شب اول ماه و نيمۀ ماه نباشد كه شيطان در اين دو وقت فرزند ميجويد و شياطين ديگر هم پيرو او دنبال فرزند مى‌آيند و در فرزند شما شركت ميكنند. 398-در روز چهار شنبه نوره نكشيد. 399-روز چهار شنبه روز نحس هميشه‌گى است در آن روز دوزخ آفريده شده 400-در روز جمعه ساعتى است كه هيچ كس در آن حجامت نكند مگر آنكه بميرد.

divider

الخصال / ترجمه جعفری ;  ج ۲  ص ۴۸۷

10-محمد بن مسلم از امام صادق(عليه السّلام)از پدر بزرگوارش از جدّش نقل مى‌كند كه امير مؤمنان على(عليه السّلام)در يك مجلس چهار صد درس از مواردى كه كار دين و دنياى يك مسلمان را اصلاح مى‌كند به يارانش آموخت: فرمود:حجامت بدن را تندرست و عقل را نيرومند مى‌كند،عطر زدن به شارب از اخلاق پيامبر(صلّى الله عليه و آله)و گرامى داشت دو فرشتۀ نويسندۀ اعمال است.مسواك كردن از كارهايى است كه موجب خشنودى خدا و سنّت پيامبر است و دهان را پاكيزه مى‌كند، و روغن ماليدن پوست بدن را نرم مى‌كند و قدرت مغز را مى‌افزايد و مجارى آب را در بدن آسان مى‌سازد و خشكى پوست را از بين مى‌برد و رنگ پوست را روشن مى‌سازد،و شستن سر چرك و گرد و خاشاك را از بين مى‌برد،مضمضه يعنى آب در دهان گرداندن و استنشاق يعنى آب به بينى كشيدن،سنّت و پاك‌كنندۀ دهان و بينى است.انفيه در بينى كردن مايۀ سلامتى سر و تنقيه بدن و از بين برندۀ دردهاى سر است.استعمال نوره موجب نشاط‍‌ و پاكيزگى تن است. كفش نيكو به پا كردن مايۀ نگهدارى بدن و يارى به پاكيزگى و نماز است.چيدن ناخن جلوگيرى از درد بزرگ است و روزى را زياد نموده و آن را جلب مى‌كند. ستردن موى زير بغل بوى بد را نابود مى‌نمايد و آن پاكيزگى و سنّت و از جمله مواردى است كه پيامبر پاكيزه(صلّى الله عليه و آله)بدان دستور داده است.شستن دست‌ها پيش از غذا و پس از آن موجب افزايش روزى و زدودن چربى از لباس است و ديده را روشن مى‌گرداند. شب‌زنده‌دارى موجب سلامتى تن و خشنودى پروردگار متعال و خود را در معرض رحمت الهى قرار دادن و چنگ زدن به اخلاق پيامبران است.خوردن سيب موجب پيراستگى معده است.جويدن كندر دندان‌ها را نيرومند مى‌كند و بلغم را نابود و بوى دهان را از بين مى‌برد.نشستن در مسجد پس از طلوع فجر تا طلوع خورشيد سريع‌ترين وسيله در طلب روزى از كوشش در زمين است.خوردن به،موجب تقويت قلب ناتوان است و همو معده را پاكيزه و نيروى دل را مى‌افزايد و ترسو را شجاع كرده و فرزند را نيكو مى‌كند.خوردن هر روز ناشتا بيست و يك عدد مويز جز درد مرگ،همۀ بيمارى‌ها را درمان مى‌كند. آميزش هر مرد مسلمان با همسرش در شب اول ماه رمضان مستحب است؛زيرا خداوند مى‌فرمايد:«در شب روزه آميزش با همسرانتان بر شما حلال شده است.» به جز انگشتر نقره،انگشتر ديگر به دست نكنيد كه پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)فرمود: «دستى كه در آن انگشتر آهن است پاك نمى‌شود و هر كه بر انگشترش اسم خدا نقش كرده به هنگام دستشويى رفتن بايستى آن را از دستى كه با آن خود را مى‌شويد درآورد. هر گاه يكى از شما در آينه مى‌نگرد بگويد:«سپاس خدايى را كه مرا آفريد و نيكو آفريد و به من صورت بخشيد و زيبا نگارش كرد و آنچه از ديگران نكوهيده بود در من آراسته داشت و مرا به اسلام گرامى داشت.»وقتى يكى از شما با برادر مسلمانش رو به رو مى‌شود براى او خود را بيارايد آن گونه كه براى بيگانه خود را آرايش مى‌كنيد و دوست داريد او شما را در بهترين قيافه ببيند.روزۀ سه روز از هر ماه كه يك چهار شنبه ميان دو پنجشنبه باشد و روزۀ ماه شعبان، وسوسۀ سينه و پريشانى قلب را از بين مى‌برد.شستن و تميز كردن محل مدفوع با آب سرد بواسير را قطع مى‌كند.شستن لباس اندوه و حزن را از بين برده و همان پاك‌كننده براى نماز است.هرگز موى سفيد را نكنيد كه آن نور مسلمان است و هر كه در اسلام از جوانى به پيرى رسيده(و مويش سفيد شود)روز رستاخيز براى او نور مى‌گردد. مسلمان در حال جنابت نخوابد،و جز با وضو نخوابد،اگر آبى نيافت با خاك تيمّم كند،زيرا كه روح مؤمن به سوى خداى متعال بالا مى‌رود و خداوند او را پذيرفته و مبارك قرار مى‌دهد و اگر هنگام مرگش فرا رسيده باشد او را در گنجينۀ رحمتش قرار مى‌دهد و اگر هنگام مرگش فرا نرسيده باشد او را با فرشتگان امينش مى‌فرستد تا او را به تنش بازگردانند.مؤمن به سمت قبله تف نكند كه اگر از روى فراموشى چنين كرد از خداوند متعال آمرزش بخواهد.مرد در محل سجده فوت نكند،و غذايش را فوت نكند و آشاميدنى خود را فوت نكند و نيز در تعويذ(دعاى بازوبند)خود فوت نكند.مرد در وسط‍‌ راه نخوابد و از پشت بام در هوا ادرار نكند و در آب گرم ادرار نكند اگر چنين كرد و مشكلى براى او پيش آمد جز خودش را سرزنش نكند؛زيرا كه آب و هوا اهلى دارند.مرد به رو نخوابد و اگر كسى را ديديد كه به رو خوابيده بيدارش كنيد و نگذاريد.و هيچ يك از شما با حالت كسالت و چرت به نماز نايستد،و در نماز به خود نينديشد كه در پيشگاه خداى بزرگ خود است و تنها براى بنده آن نمازش پذيرفته است كه با حضور قلبش اقامه كند.آنچه را كه از سفره بيرون مى‌افتد بخوريد كه شفاى هر دردى به اذن خداست براى هر كسى كه بدان شفا جويد.هر گاه يكى از شما غذايى بخورد و انگشتانى كه بدان غذا خورده بليسد خداوند بزرگ مى‌فرمايد: خدا تو را بركت دهد.لباس پنبه‌اى بپوشيد كه همان لباس پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)بود كه لباس ما نيز هست و ما لباس مو و پشم نمى‌پوشيم مگر آن كه علّتى داشته باشد.و فرمود:خداوند زيباست و زيبايى را دوست مى‌دارد و دوست دارد كه اثر نعمت خود را در بنده‌اش ببيند. با خويشان خود پيوند داشته باشيد گر چه به سلام كردن باشد،خداوند متعال مى‌فرمايد:«از خدايى كه مورد بازخواست از او و خويشان هستيد،بيم داشته باشيد كه به راستى خداوند بر شما رقيب و ديده‌بان است.»روز خود را با گفتار چنين و چنان و چنين و چنان كرديم نگذرانيد،چرا كه به همراه شما نگهبانانى است كه شما و ما را نگهبانند. خدا را در همه جا به ياد آوريد كه او با شماست.بر محمد و خاندان او صلوات بفرستيد؛چرا كه خداوند متعال به هنگام ياد محمّد و دعاى بر او و رعايت او،دعاى شما را مى‌پذيرد.غذاى گرم را بگذاريد تا خنك شود؛چرا كه چون غذاى گرمى به پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله) تعارف كردند فرمود:«بگذاريد تا خنك شود و بشود آن را خورد،خداوند آتش را غذاى ما قرار نداده و بركت در غذاى خنك است.» به هنگام دفع ادرار،به سمت هوا و رو به باد ادرار نكنيد.به كودكانتان چيزى بياموزيد كه خدا به وسيلۀ آن به آنها سود دهد،نكند كه مرجئه عقايد خود را بدان‌ها تحميل كنند.زبان خود را نگهداريد و سلام كنيد تا سود ببريد.كسانى كه شما را امين دانسته و امانت سپردند،امانتشان را برگردانيد گرچه كشندگان فرزندان پيامبر باشند. آنگاه كه وارد بازار شديد و به هنگام اشتغال مردم خدا را بسيار ياد كنيد،زيرا كه كفّاره گناهان شماست و موجب زيادتى حسنات مى‌شود و در زمرۀ غافلان نوشته نشويد. آنگاه كه ماه رمضان فرا رسيد سزاوار نيست كه بنده سفر كند؛چرا كه خداوند مى‌فرمايد:«پس هر كس از شما ماه رمضان را درك كرد بايستى روزه بگيرد.»در شرابخوارى و مسح بر كفش تقيّه نيست. بپرهيزيد از اين كه در مورد ما غلوّ كنيد،بگوييد ما بندگان پرورده‌ايم و در فضل ما هر چه مى‌خواهيد بگوييد.هر كه ما را دوست مى‌دارد بايستى طبق رفتار ما رفتار كرده و از ورع و پاكدامنى يارى گيرد.زيرا كه ورع بهترين كمك در امور دنيايى و آخرتى است.با خرده‌گيران ما همنشينى ننماييد و در نزد دشمنان ما،با آشكار كردن دوستى ما از ما مدح نكنيد تا در نزد پادشاهانتان خود را خوار نسازيد.خود را به راستگويى ملزم كنيد كه رهايى بخش است و بدان چه در پيشگاه خداست رغبت نشان دهيد و طاعت خدا را بجوييد،و بر آن شكيبا باشيد.چقدر زشت است كه مؤمن با بى‌آبرويى وارد بهشت شود،در آنچه از پيش فرستاديد در روز رستاخيز به اميد شفاعت ما نباشيد، خودتان را در روز رستاخيز در ميان دشمنانتان رسوا نسازيد و در نزد آنان به خاطر متاع پست دنيا،منزلت والاى خود را در پيشگاه خدا تكذيب ننماييد.به آنچه خدا دستور داده چنگ زنيد كه ميان يكى از شما و آن چه آرزو مى‌كند دوست مى‌دارد،فاصله‌اى جز اين كه قاصد خدا(مرگ)نزد او بيايد نيست و آنچه در نزد خداست بهتر و ماندگارتر است و مژده‌اى از جانب خدا به مؤمن مى‌رسد و چشمش روشن گشته و ديدار خدا را دوست مى‌دارد. برادران ناتوان خود را تحقير نكنيد،زيرا كه هر كس مؤمنى را تحقير كند خداوند او را با وى در بهشت گردهم نمى‌آورد مگر اين كه توبه كند،آنگاه كه دانستى برادر مؤمنت به تو حاجتى دارد،پيش از اظهارش،حاجتش را روا كن و با يك ديگر همكارى،مهربانى و بخشش كنيد و همچون منافقى كه توصيف مى‌كند ولى انجام نمى‌دهد،مباشيد.ازدواج كنيد،زيرا پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)مواقع بسيارى مى‌فرمود كه:«هر كس مى‌خواهد از روش من پيروى كند،بايستى ازدواج كند كه همانا از رويه‌هاى من ازدواج كردن است،و فرزند بخواهيد كه من در روز رستاخيز به فزونى شما بر ديگر امّت‌ها افتخار مى‌كنم،از شير دادن زنان زناكار و ديوانه به فرزندانتان خوددارى كنيد كه شير آثارش را سرايت مى‌دهد.از خوردن گوشت پرنده‌اى كه سنگدان،خارپس پا و چينه‌دان ندارد دورى كنيد و از خوردن گوشت هر درندۀ نيش‌دار و پرندۀ چنگال دار بپرهيزيد و سپرز نخوريد كه محل تجمّع خون كثيف است.لباس سياه نپوشيد كه لباس فرعون است.از غدّه‌هاى گوشت اجتناب كنيد كه رگ بيمارى جذام را تحريك مى‌كند. در دين قياس نكنيد كه برخى از احكام دين قياس‌پذير نيست و به زودى گروهى خواهند آمد كه قياس مى‌كنند و آنان دشمنان دين هستند و نخستين كسى كه قياس كرد ابليس بود،و كفش‌هاى ويژه‌اى كه دو طرفش يكسان است نپوشيد كه كفش فرعون است و او نخستين كسى است كه چنين كفشى پوشيد.با شراب‌خواران مخالفت كنيد و خرما بخوريد كه در آن شفاى هر بيمارى است.از گفتار پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)پيروى كنيد كه فرمود:«هر كس يك در،جهت درخواست از ديگران به روى خود باز كند،خداوند درى از نادارى و فقر به روى او مى‌گشايد.» بيشتر آمرزش بخواهيد كه روزى را براى شما جلب مى‌كند.هر چه از كارها در توان داريد پيش فرستيد كه فرداى رستاخيز آن را خواهيد يافت.از جدال و بگو مگو بپرهيزيد كه ترديد به بار مى‌آورد.هر كسى به پروردگار بزرگش نياز و حاجتى دارد بايستى در سه وقت آن را بخواهد:ساعتى در روز جمعه و به هنگام زوال آفتاب،و آنگاه كه باد مى‌وزد كه درهاى آسمان گشوده مى‌شود و رحمت فرود مى‌آيد و پرندگان آواز مى‌كنند و ساعتى در پايان شب به هنگام دميدن سپيده كه دو فرشته فرياد مى‌زنند:آيا توبه‌كننده‌اى هست كه از او توبه پذيرفته شود؟آيا درخواست‌كننده‌اى هست كه به او عطا شود؟آيا حاجتمندى هست كه حاجتش برآورده شود؟پس دعوت خدا را پاسخ دهيد و روزى را ميان سپيده دم تا برآمدن آفتاب بخواهيد كه در خواستن روزى از كوشش در زمين سريع‌تر اثر مى‌كند و اين همان ساعتى است كه خداوند روزى را ميان بندگانش تقسيم مى‌كند. منتظر فرج و گشايش باشيد!و از رحمت خدا نوميد مگرديد،زيرا كه محبوب‌ترين اعمال به سوى خدا انتظار فرج و گشايش است،مادامى كه بندۀ مؤمن بدان پاينده است.آنگاه كه دو ركعت نماز بامداد را گزاريد به خدا توكل كنيد كه در آن هنگام بهره‌ها عطا مى‌گردد.با شمشير وارد حرم نشويد،كسى از شما به هنگام نماز شمشير پيش روى خود نگذارد كه قبله امن است. آنگاه كه به سوى خانۀ خدا بيرون شديد حجّتان را با زيارت پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)و همچنين با زيارت قبرهاى ديگرى كه خداوند حقّ‌ آنها و زيارتشان را براى شما لازم نموده به پايان ببريد كه ترك آن جفا و ناسپاسى است و بدين عمل مأموريد و در كنار آن قبور روزى بخواهيد.و گناهان اندك را كوچك نشماريد؛زيرا كه اندك شمرده مى‌شود آيد تا بزرگ گردد.و سجده را طول دهيد كه هيچ عملى بر شيطان سخت‌تر از آن نيست كه ببيند فرزند آدم در سجده است؛چرا كه او مأمور به سجده شد و عصيان كرد؛ولى آدم بدان مأمور شد و اطاعت كرد و نجات يافت. بسيار به ياد مرگ و روزى كه از قبرهاى خود بيرون مى‌شويد و در پيشگاه خداى متعالى مى‌ايستيد باشيد كه ياد مرگ مصيبت‌ها را بر شما آسان مى‌سازد.هر گاه چشم يكى از شما درد گرفت آية الكرسى را به نيّت اين كه بهبود مى‌يابد بخواند،ان شاء اللّٰه بهبودى خواهد يافت.از گناهان دورى كنيد كه هيچ بلا و كمبود روزى نيست؛مگر اين كه از ناحيۀ گناه است.حتى خراش در بدن،به رو بر زمين خوردن و مصيبت. خداوند متعال مى‌فرمايد:«آنچه مصيبت به شما مى‌رسد نتيجۀ عملكرد شماست و خدا از بسيارى مى‌گذرد».آنگاه كه بر كنار سفرۀ غذا نشستيد،زياد خدا را ياد كنيد و سركشى ننماييد،زيرا كه آن نعمتى از نعمت‌هاى خدا و روزى‌اى از روزهاى او است كه سپاسگزارى و ستايش از آن بر شما واجب است.پيش از آنكه نعمتى از دست شما برود با آن نيكويى كنيد كه نعمت از دست مى‌رود و در مورد رفتارى كه صاحبش با او كرده،عليه او گواهى مى‌دهد.كسى كه از خداوند متعال به روزى اندك راضى و خشنود باشد،خداوند نيز از او به عمل اندك راضى مى‌گردد.بپرهيزيد از اين كه(در اعمالتان)كوتاهى نماييد كه حسرت خواهيد برد.آنگاه كه حسرت سودى نداشته باشد. آنگاه كه در ميدان كارزار با دشمن رو به رو شديد،كمتر سخن گفته و بسيار به ياد خدا باشيد و پشت به دشمن ننماييد كه پروردگارتان را به خشم آورده و سزاوار غضب او خواهيد بود.و آنگاه كه ديديد كسى از برادران شما در جنگ زخمى شده يا وامانده گشته يا كسى را ديديد كه دشمن شما به او طمع كرده با جانفشانى به او نيرو ببخشيد. هر چه مى‌توانيد كار نيك انجام دهيد كه از مرگ‌هاى بد حفظ‍‌ مى‌كند.هر كس از شما بخواهد كه بداند مقام و منزلت او در پيشگاه خداوند چگونه است،بايستى ببيند كه مقام خداوند در نزد او به هنگام گناه چقدر است كه مقام او نيز در پيشگاه خدا چنين خواهد بود.بهترين چيزى كه مرد در خانۀ خود براى خانواده‌اش مى‌گيرد گوسفند است.پس هر كس يك گوسفند در خانه‌اش باشد،فرشتگان هر روز يك مرتبه او را تقديس مى‌كنند.و هر كه در خانه‌اش دو گوسفند داشته باشد فرشتگان هر روز دو مرتبه او را تقديس مى‌كنند و همين گونه در سه گوسفند،مى‌گويند:به شما بركت داده شود.هر گاه مسلمانى ناتوان گرديد گوشت با شير بخورد كه خداوند متعال در آن دو نيرو قرار داده است.آنگاه كه قصد حج كرديد خريد برخى از نيازمندى‌هايى كه در سفر به شما نيرو مى‌بخشند پيش بيندازيد كه خداوند متعال مى‌فرمايد:«اگر قصد خروج داشتند ساز و برگ آن را آماده مى‌كردند.»و هر گاه يكى از شما در آفتاب بنشيند،پشت به آن نمايد كه آفتاب بيمارى درونى را آشكار مى‌سازد.و چون رحل سفر به سوى بيت اللّٰه الحرام بستيد بيشتر،به خانۀ خدا نگاه كنيد كه خداوند يك صد و بيست رحمت در كنار خانۀ محترم خويش دارد كه شصت رحمت از آنها،ويژۀ طواف‌كنندگان،چهل رحمت از آن نمازگزاران و بيست رحمت ديگر از آن نگاه‌كنندگان است.در كنار ملتزم محلى ميان در كعبه و حجر الأسود آنچه از گناهانتان را به ياد داريد اعتراف كنيد و در عوض آنچه فراموش كرده‌ايد بگوييد:«و آنچه نگهبانان تو براى ما نگاه داشته و ما فراموش كرده‌ايم بر ما بيامرز»؛زيرا هر كس كه در اين محل به گناهش اعتراف كند و آنها را بشمارد و به ياد آورد و از خدا آمرزش بخواهد بر خداوند متعال لازم است كه او را بيامرزد.پيش از فرود آمدن بلا دعا كنيد كه درهاى آسمان در پنج وقت براى شما باز مى‌گردد.هنگام بارش باران،به هنگام جهاد،هنگام اذان و هنگام قرائت قرآن،هنگام ظهر و هنگام سپيده‌دم.هر كس از شما مرده‌اى را غسل مى‌دهد پس از پوشانيدن كفن‌هاى او خود غسل كند، كفن‌ها را با بخور عطر آگين نكنيد و جز با كافور مرده‌هايتان را خوشبو نسازيد كه مرده به منزلۀ كسى كه احرام بسته است.به كسان خود دستور دهيد كه بر سر جنازه سخن نيكو بگويند،زيرا آنگاه كه پدر بزرگوار حضرت فاطمه دخت محمّد(صلّى الله عليه و آله)از دنيا رفت،همۀ دختران بنى هاشم با او هم ناله شدند.آن حضرت فرمود:شمارش(اوصاف ميّت)را كنار بگذاريد و دعا كنيد. مرده‌هايتان را زيارت كنيد كه آنان به زيارت شما شادمان مى‌گردند و هر كسى حاجت خود را در كنار قبر پدر و مادرش پس از آن كه به آنان دعا كرد از خدا بخواهد. مسلمان آيينۀ برادر دينى خود است،پس هر گاه لغزشى از برادر خود،ديديد بر عليه او نباشيد؛بلكه براى او همچون خودش باشيدو او را راهنمايى كرده اندرزش داده و با او مهربانى كنيد.مبادا اختلاف كنيد كه رشتۀ الفت شما از هم گسيخته مى‌گردد.ميانه‌روى را مراعات كنيد تا پيشرفت كرده و اميدوار شويد.هر كس از شما با حيوان چهارپايى به مسافرت رفت،آنگاه كه به منزلى رسيد،نخست به آن حيوان آب و علف بدهد.به صورت چهارپايان نزنيد كه آن تسبيح پروردگار خود را مى‌گويد.و هر كس از شما در سفر گم شد يا بر جان خود بيم داشت،پس فرياد زند:«اى صالح!به فريادم برس.»كه در ميان برادران جنّى شما جنّى به نام صالح است كه به جهت شما شهرها را مى‌گردد و خود را وقف خدمت‌گزارى براى شما نموده است.پس آنگاه كه صدا را بشنود پاسخ مى‌دهد و گم‌شدۀ شما را راهنمايى نموده و مركب او را كه فرار نموده نگاه مى‌دارد.هر كس از شما به جان خود يا گوسفندانش از حملۀ شير بيم داشته باشد،خطى به دور آنان كشيده،بگويد:«خداوندا!اى پروردگار دانيال و چاه و پروردگار هر شير ژيانى،مرا و گوسفندان مرا نگهدارى فرما».و هر كس از شما از عقرب بترسد،اين آيات را بخواند:«سلام بر نوح در جهانيان،به راستى كه ما اين گونه به نيكوكاران پاداش مى‌دهيم،بى‌ترديد او از بندگان مؤمن ماست».هر كس از شما از غرق شدن بيم داشته باشد،بخواند:«به نام خدا به جريان‌گاه و لنگرگاه آن،به راستى كه پروردگار من آمرزنده و مهربان است،به نام خدايى كه پادشاه بر حق است،حق معرفت خدا را نشناختند و زمين تماما در روز رستاخيز در قبضۀ قدرت اوست و آسمان‌ها پيچيده شده در دست قدرت اوست،پاك و منزّه و بزرگ است از آنچه شرك‌ورزان نسبت مى‌دهند.» در هفتمين روز از تولّد فرزندانتان براى آنان عقيقه(گوسفند قربان)كنيد و آنگاه كه موى سرشان را تراشيديد،هم وزن آن نقره به مسلمانى صدقه بدهيد،كه پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)در بارۀ امام حسن و امام حسين(عليه السّلام)و ديگر فرزندانش چنين رفتارى كرد.هر گاه به دست سائلى چيزى داديد،از او بخواهيد كه براى شما دعا كند.كه دعاى او در بارۀ شما پذيرفته؛ولى در مورد خودش پذيرفته نيست،چرا كه آنان دروغ مى‌گويند.و هر كه دستش به دست سائل مى‌رسد دست خود را به طرف دهانش آورده و ببوسد كه صدقه پيش از آن كه در دست سائل قرار گيرد،در دست خداوند متعال مى‌گيرد،آن‌سان كه خداوند مى‌فرمايد:«آيا نمى‌دانند كه خداست همو كه توبه را از بندگانش پذيرفته و صدقه‌ها را مى‌گيرد.» شامگاهان صدقه دهيد كه صدقه در شب آتش خشم پروردگار بزرگ را خاموش مى‌سازد. سخن گفتن را از اعمالتان به حساب آوريد،سخن شما جز در خير و نيكى كمتر گردد.آنچه خداوند به شما روزى داده،انفاق كنيد كه انفاق‌كننده به منزلۀ جهادكنندۀ در راه خداست.پس هر كس يقين كند كه هر چه انفاق مى‌نمايد عوض دارد،كوشش كرده و جان خود را به سخاوت وادار مى‌سازد.هر كس يقين داشته باشد؛سپس ترديد نمايد به دنبال يقينش برود كه شكّ‌ يقين را نمى‌شكند. گواهى دروغ ندهيد و بر سر سفره‌اى كه در آن مى خوارى مى‌شود ننشينيد،كه بنده نمى‌داند كه جانش كى گرفته مى‌شود.هر گاه يكى از شما بر سفرۀ غذا نشست، همچون بندگان نشيند و به طور حتم نبايستى يك پاى خود را روى پاى ديگرش بيندازد و چهار زانو بنشيند كه خداوند چنين نشستن را دشمن مى‌دارد و صاحبش را دشمن مى‌دارد.شام پيامبران پس از نماز عشا است و شام خوردن را ترك نكنيد كه ترك آن موجب ويرانى تن است.تب،پيش آهنگ مرگ و زندان خدا در روى زمين است كه از بندگانش هر كس را كه بخواهد در آن زندانى مى‌كند و همان تب گناهان را مى‌ريزد همان گونه كه كرك از كوهان شتر مى‌ريزد.همۀ دردها از درون تن است مگر زخم و تب كه اين دو از بيرون وارد بدن مى‌شوند.حرارت تب را با بنفشه و آب سرد بشكنيد كه حرارت آن از گرماى دوزخ است.مسلمان تا زمانى كه بيمارى بر تندرستى او چيره نشده به درمان نمى‌پردازد.دعا قضاى حتمى خدا را برمى‌گرداند،پس آن را به عنوان ساز و برگ دفاعى خود قرار دهيد.براى وضو پس از طهارت ده حسنه است،پس خود را پاكيزه نگهداريد.از كسالت و تنبلى بپرهيزيد كه هر كس تنبلى ورزد،حق خداوند متعال را نمى‌پردازد. بوى بد گنديده‌اى را كه آزار مى‌دهد با آب پاكيزه نماييد.خودتان را بازرسى نماييد كه خداوند متعال از ميان بندگانش كسى را كه كثيف است،به گونه‌اى كه هر كس در كنار او مى‌نشيند از كثافت او روى گردان مى‌شود،دشمن مى‌دارد. مرد نبايستى در نمازش باريش خود و يا چيزى كه او را از نماز مشغول مى‌سازد، بازى كند.به كار خير پيش از آن كه به كار ديگرى سرگرم شويد،پيشى گيريد.مؤمن خود در ناراحتى است ولى مردم از او در آسايش‌اند،بيشتر سخنان شما بايستى ياد خدا باشد.از گناهان حذر كنيد كه بنده چون گناه كند روزى‌اش از او حبس مى‌گردد.بيماران خود را با صدقه درمان كنيد.دارايى خودتان را با پرداخت زكات بيمه كنيد،نماز مايۀ نزديك و تقرّب هر فرد پرهيزكارى است.حج جهاد هر فرد ناتوان است.جهاد زن،خوب شوهر دارى كردن است،فقر و نادارى همان مرگ بزرگ است،كمى خانواده يكى از دو آسايش است. اندازه نگهداشتن در زندگى نيمى از زندگى است.اندوه نيمى از پيرى است.هر كه ميانه روى كرد،تهيدست نشده و هر كه مشورت كرد،به زحمت نيفتاد.كار نيك جز در نزد شرافتمند و دين‌دار شايسته نيست.هر چيزى ميوه‌اى دارد و ميوۀ كار نيك، شتاب در انجام آن است.كسى كه به عوض يقين دارد،در عطيّه بخشنده مى‌گردد.هر كس به هنگام معصيت دست غم بر ران‌هايش بزند پاداشش از بين مى‌رود.برترين اعمال انسان انتظار فرج و گشايش از جانب خداست.كسى كه پدر و مادرش را محزون كند،در واقع عاقّ‌ آنان شده است،روزى را با صدقه دادن فرود آوريد،پيش از ورود بلا،امواج بلا را با دعا از خود دور سازيد،كه سوگند به آن كه دانه را شكافته و مردم را آفريده!بلا به مؤمن سريع‌تر از ريزش سيل از بالاى تپه به پايين آن و از دويدن استرها مى‌رسد.از خداوند از سختى بلا،عافيت بخواهيد كه بلاى سخت دين را از بين مى‌برد.خوش‌بخت كسى است كه از ديگرى پند پذير شود،خودتان را با اخلاق نيكو تربيت كنيد،زيرا كه بندۀ مسلمان به وسيلۀ حسن خلقش به درجۀ كسى مى‌رسد كه روزها روزه و شب‌ها به عبادت مى‌ايستد.كسى كه شراب‌خوارى كند و بداند كه آن حرام است، خداوند او را از خبال كه چرك و خونى است كه از گناهكاران و زنان زناكار مى‌ريزد سيراب مى‌كند،گرچه آمرزيده شود.در معصيت نذر درست نيست و در قطع پيوند خويشاوندى سوگند صحيح نيست، دعوت‌كننده به كار نيك بدون انجام آن همچون تيراندازى است كه بدون زه كمان كشد.زن مسلمان بايستى خود را براى همسرش خوشبو سازد،كسى كه در راه دفاع از دارايى خود كشته شود،شهيد است.فرد مغبون نه مورد ستايش قرار مى‌گيرد و نه پاداشى دارد.سوگند فرزندان بدون اجازۀ پدر و سوگند زن بدون اجازۀ همسرش صحيح نيست.يك روز تا هنگام شب نبايستى زبان از سخن فرو بست،به جز ياد خدا. پس از هجرت از بيابان‌نشينى نبايستى دوباره بيابان‌نشين شد،و پس از فتح و پيروزى هجرتش صحيح نيست.تجارت پيشه كنيد كه بى‌نيازى شما از آنچه به دست مردم است در آن است.و خداوند بندۀ با حرفۀ امين را دوست مى‌دارد.هيچ عملى در پيشگاه خدا از نماز محبوب‌تر نيست،پس هيچ كارى از كارهاى دنيا شما را از اوقات نماز مشغول نسازد؛زيرا كه خداوند گروهى را نكوهش كرده و فرموده:«كسانى كه از نمازشان بى‌خبرند»يعنى آنان از نمازشان غافل بوده و اوقات آن را سبك مى‌انگارند. بدانيد كه نيكوكاران از دشمنانتان براى يك ديگر ريا مى‌كنند؛ولى خداوند متعال به آنان توفيق نمى‌دهد و جز عمل خالص نمى‌پذيرد.عمل نيك كهنه نمى‌شود،و گناه فراموش نمى‌گردد و خداوند بزرگوار با كسانى است كه پرهيزكار بوده و كسانى كه نيكوكار هستند. مؤمن برادر خويش را فريب نمى‌دهد و به او خيانت نمى‌ورزد و او را تنها رهايش نمى‌كند و متّهمش نمى‌سازد و به او نمى‌گويد:من از تو بيزارم،(در مورد اشتباهى كه)از برادر(دينى)تو(سرزده) در جستجوى يافتن عذرى باش و اگر عذر واقعى بر آن نيافتى،عذرى ديگر بر آن بتراش.از جاى كندن كوه‌ها آسان‌تر از كندن حكومتى است كه هنوز وقتش باقى است.و از خدا يارى بجوييد و شكيبا باشيد؛زيرا كه زمين از آن خدا است،به هر كه بخواهد از بندگانش مى‌دهد و سرانجام از آن پرهيزكاران است. پيش از فرا رسيدن كار شتاب نكنيد كه پشيمان مى‌شويد.و پايان كار را طولانى نبينيد كه دل‌هايتان سخت مى‌گردد.به ناتوانانتان رحم نماييد و با مهرورزى به آنان در پى رحمت از خدا باشيد.از غيبت مسلمان بپرهيزيد كه مسلمان غيبت برادر مسلمانش را نمى‌كند كه خداوند متعال از اين كار باز داشته و فرموده:«برخى از شما غيبت برخى ديگر را ننمايد،آيا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر خود را كه مردار است بخورد؟»مسلمان در حال نماز كه در پيشگاه خداوند متعال ايستاده،دست‌هايش را روى هم نمى‌گذارد كه خود را به اهل كفر يعنى مجوس شبيه سازد،هر كدام از شما كه بر سر سفرۀ غذا مى‌نشيند،بايستى همچون بنده بنشيند و بر روى زمين غذا بخورد و ايستاده نياشامد.هر گاه يكى از شما در حال نماز به جاندارى(آزار رساننده)برخورد،بايستى آن را زير خاك كرده و آب دهان به آن بيندازد،يا در گوشۀ لباس خود بپيچد تا نمازش پايان يابد.برگرداندن صورت به طور كامل از قبله نماز را باطل مى‌سازد و كسى كه چنين كرد،شايسته است كه نماز را با اذان و اقامه و تكبير از نو آغاز كند.هر كس يازده مرتبه پيش از دميدن آفتاب سورۀ«قل هو اللّٰه احد»و به همان تعداد سورۀ«انا انزلناه»را پيش از طلوع آفتاب بخواند،آن روز گناهى از او سر نمى‌زند؛گرچه شيطان در مورد او بكوشد.از كج روى در دين و از پيروزى مردان(بى‌دين)بر شما به خدا پناه ببريد.هر كس از ما تخلّف كند نابود مى‌شود.كوتاه بودن لباس مايۀ پاكيزگى آن است كه خداوند متعال مى‌فرمايد: «لباست را پاكيزه كن»يعنى دامنت را كوتاه كن.خوردن انگشتى از عسل موجب شفاى از هر دردى است،خداوند متعال مى‌فرمايد:«از شكم زنبوران شيره‌اى بيرون مى‌آيد كه رنگ‌هاى گوناگون دارد و در آن براى مردم شفاست.»و اين شفا به همراه خواندن قرآن است. و جويدن كندر بلغم را ذوب مى‌كند،در آغاز غذا خوردن،نخست با نمك شروع كنيد كه اگر مردم مى‌دانستند كه نمك چه خاصيّتى دارد،آن را بر داروى ترياق تجربه شده ترجيح مى‌دادند و برمى‌گزيدند،كسى كه غذايش را با خوردن نمك آغاز كند هفتاد درد او از آنچه جز خدا نمى‌داند از بين مى‌رود.در فصل تابستان بر شخص تب‌دار آب خنك بريزيد كه حرارت آن را آرام مى‌كند.در هر ماه سه روز روزه بگيريد كه برابر با روزۀ يك عمر است.و ما دو پنجشنبه را كه يك چهار شنبه در ميان آن دو است روزه مى‌گيريم،زيرا كه خداوند دوزخ را در روز چهارشنبه آفريده است.هر گاه يكى از شما در پى حاجتى است،بامداد روز پنج‌شنبه اقدام كند كه پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله) فرمود:«خدايا!روز پنجشنبه را براى امّت من مبارك گردان.»و آنگاه كه مى‌خواهد از خانه بيرون آيد،آيه‌هاى آخر سورۀ آل عمران و آية الكرسى و سورۀ«انّا انزلناه»و سورۀ حمد را بخواند كه حوائج و نيازهاى دنيايى و آخرتى او روا خواهد شد.بر شما باد كه لباس‌هاى ضخيم بپوشيد كه هر كس لباس نازك بپوشد،دينش هم نازك و ناتوان خواهد شد.هيچ كدام از شما با لباس بدن نما در برابر خداوند متعال نايستد.به سوى خداوند متعال توبه نماييد و خود را در محبّت او وارد سازيد؛چرا كه خداوند متعال توبه‌كنندگان و پاكيزگان را دوست مى‌دارد و مؤمن همواره توبه‌كننده است.هر گاه مؤمنى به برادرش بگويد:اف،رشتۀ برادرى بين آن دو بريده مى‌شود و اگر به او بگويد:تو كافرى،يكى از آن دو كافر مى‌گردد.و هر گاه برادرش را متّهم سازد،اسلام در دل او همچون آب شدن نمك در آب،حل مى‌شود.در توبه براى كسى كه توبه كند،باز است.پس به سوى خدا توبۀ خالص نماييد،باشد كه پروردگارتان گناهان شما را بپوشاند.و آنگاه كه پيمان بستيد،به پيمانتان وفا كنيد كه هيچ نعمت و نشاط‍‌ زندگى از بين نرفته مگر به وسيلۀ گناهانى كه مرتكب شده‌اند،و بى‌ترديد خداوند نسبت به بندگانش ستم روا نمى‌دارد.و اگر آنان در آن هنگام با دعا و زارى به استقبال آن مى‌رفتند نعمتشان زايل نمى‌شد و اگر آنان به هنگام فرود نعمت و زوال نعمت با نيّتهاى راستين به سوى خدا پناه برده و سستى نكرده و زياده روى نمى‌كردند،البته خداوند هر فسادى را براى آنان اصلاح مى‌كرد و هر شايسته‌اى را براى آنان باز مى‌گرداند.و هر گاه عرصه بر مسلمانى تنگ شد،از پروردگارش شكوه نكند؛بلكه به سوى پروردگارش كه كليدهاى كارها و تدبير آن به دست اوست شكايت برد.در هر كس يكى از سه چيز است:فال بد زدن،تكبر و آرزو؛پس هر گاه يكى از شما فال بد زد به آن اعتنا نكرده و كارش را ادامه داده و خدا را به ياد آورد.و هنگامى كه از تكبر ترسيد،با بنده و نوكر خود هم غذا شده و گوسفند را خود بدوشد.و چون آرزو كرد از خداوند متعال بخواهد و به سوى او زارى كرده و نفسش او را به گناه وادار نسازد.با مردم آن اندازه كه شناخت دارند،معاشرت كنيد و از آنچه كه نمى‌شناسند واگذاريد و آنها را بر خود و ما مشورانيد كه امر ما دشوار و سخت است و به جز فرشتۀ مقرّب يا پيامبر مرسل يا بنده‌اى كه خداوند دلش را براى ايمان آزموده،كسى نمى‌تواند آن را تحمّل كند.آنگاه كه شيطان دل يكى از شما را وسوسه كرد،بايستى به خدا پناه برده و بگويد به خدا و پيامبرش ايمان آورده و دينم را به او خالص گردانيدم.و هر گاه خداوند متعال به مؤمنى لباس نو پوشاند،وضو گرفته و دو ركعت نماز بخواند،كه در آن دو سورۀ حمد و آية الكرسى و سورۀ«قل هو اللّٰه احد»و سورۀ «انا انزلناه»بخواند آنگاه خدايى را كه عورت او را پوشانده و او را ميان مردم زينت داده سپاس گويد.و بسيار بگويد:«هيچ نيرو و توانايى جز از جانب خداى والا و بزرگ نيست.»كه اگر چنين كند خدا را در آن لباس معصيت نكرده و به هر نخى كه در آن لباس است فرشته‌اى گماشته شود كه براى او خدا را تقديس نموده و براى او آمرزش بخواهد و ترحم نمايد.بدگمانى را از ميان خود بدور اندازيد كه خداوند متعال از اين كار باز داشته است.من به همراه پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)و خاندانم و دو فرزندانم با هم در كنار حوض(كوثر)هستيم،هر كس ما را بخواهد،بايستى سخن ما را گرفته و به كردار ما عمل نمايد،زيرا كه هر خاندانى افراد نجيبى دارند و شفاعت از براى ماست،و دوستان ما نيز شفاعت خواهند نمود.پس براى ملاقات با ما در كنار حوض از همديگر پيشى گيرند،زيرا كه ما دشمنان را از خود مى‌رانيم و دوستان و پيروانمان را از آن سيراب مى‌نماييم و هر كس شربتى از آن بنوشد،پس از آن هرگز تشنه نگردد، حوض ما سرشار است كه در آن دو چشمه آب است كه از بهشت در آن مى‌ريزد:يكى از چشمۀ تسنيم و ديگر از معين(چشمۀ گوارا)كه پيرامون آن زعفران است و ريگ‌هايش از لؤلؤ و ياقوت است كه همان(حوض)كوثر است.كارها به دست خداست،نه در دست بندگان؛و اگر به دست بندگان بود،هرگز ديگرى را بر ما برنمى‌گزيدند و ليكن خداوند رحمتش را به هر كس كه بخواهد مخصوص مى‌گرداند.پس خداى را در برابر نعمت‌هاى اوليه در جهت حلال‌زاده بودن سپاس گوييد. هر چشمى در روز رستاخيز گريان است و هر ديده‌اى در روز رستاخيز بيدار،مگر چشمى كه خداوند آن را ويژۀ كرامتش قرار داده باشد و بر هتك حرمتى كه از امام حسين(عليه السّلام)و خاندان پيامبر(صلّى الله عليه و آله)شد گريه كرده باشد.شيعۀ ما به منزلۀ زنبور است كه اگر مردم مى‌دانستند در باطن آنها چيست آنها را مى‌خوردند.آنگاه كه مردى مشغول خوردن غذاست،او را شتاب‌زده نكنيد تا از غذا خوردن فارغ شود و نيز كسى كه بر قضاى حاجت گشته تا كارش تمام شود،شتابزده نكنيد.هر گاه يكى از شما از خواب بيدار شد،بگويد:«معبودى جز خداى بردبار و كريم،زنده و پاينده نيست كه او بر هر چيزى توانا است،منزّه است پروردگار پيامبران و خداى فرستادگان و پروردگار آسمان‌هاى هفت‌گانه و آنچه در آنهاست و پروردگار زمين‌هاى هفت‌گانه و آنچه در آنهاست و پروردگار عرش بزرگ و سپاس از آن پروردگار جهانيان است.»و آنگاه كه از خوابش بيدار شد،پيش از ايستادن بگويد:«خداوند مرا بس است،پروردگارم براى من از مردم بس است،بس است كسى كه او از آن روزى كه بودم براى من بس است.خداوند براى من بس است كه خوب كار سازى است.» و هر گاه يكى از شما شب هنگام از خواب برخاست،به اطراف آسمان نگريسته و بخواند:«به راستى كه در آفرينش آسمان و زمين-تا-به راستى كه تو در وعده‌گاه خلاف نمى‌كنى».سر كشيدن به چاه زمزم درد را از بين مى‌برد،پس از آب آن كه در سمت ركن حجر الاسود است بياشاميد كه در زير حجر الاسود چهار چشمۀ بهشتى است:فرات،نيل و دو چشمۀ سيحان و جيحان كه دو رودخانه‌اند.مسلمان نبايستى در ركاب كسى كه به فرمان خدا ايمان ندارد و در مورد غنيمت دستور خدا را اجرا نمى‌كند،به جهاد برود كه اگر در چنين جنگى كشته شود،دشمن ما را در منع حقوق ما و ريختن خون ما يارى كرده است و مرگ او مرگ دوران جاهليت است.ياد ما اهل بيت از دردها،بيمارى‌ها و وسوسه‌هاى ترديدآميز شفاست و آمدن به سوى ما مايۀ خشنودى پروردگار بزرگ است و آن كه دستورات ما را گرفته و عمل كند،فرداى قيامت در جايگاه قدس با ما خواهد بود.و آن كه منتظر امر ما باشد، همچون كسى است كه در راه خدا به خون غلتيده است.هر كه جنگ ما با دشمنان را ببيند و يا نالۀ دادخواهى ما را بشنود و ما را يارى ننمايد،خداوند او را به صورت در آتش مى‌افكند.آنگاه كه مردم بيم داشته باشند و راه‌ها بر آنان تنگ گردد. ما دروازۀ فريادرسى آنان هستيم و ما باب حطّه(ريزش گناه)هستيم و آن در سلامتى است كه هر كس از آن داخل گردد رهايى يافته و هر كس باز ماند نابود مى‌گردد.خداوند به وسيلۀ ما آغاز مى‌نمايد و به وسيلۀ ما پايان مى‌دهد و به خاطر ما آنچه بخواهد محو مى‌كند و به جهت ما استوار مى‌سازد و به واسطۀ ما شرّ دوران سخت را برمى‌گرداند و به خاطر ما باران فرو مى‌فرستد،پس فريب‌كار(شيطان)شما را از خدا فريب ندهد.از روزى كه خداى متعال درهاى آسمان را بسته،يك قطره آب از آن فرود نيامده و اگر قائم ما(عليه السّلام)قيام نمايد آسمان بارانش را ببارد و زمين گياهش را بروياند و كينه از دل بندگان زدوده شود و درندگان و چهارپايان با يك ديگر در صلح و آشتى بوده،تا آنجا كه زنى از عراق تا شام راه بيفتد و جز بر سبزه‌زاران گام ننهد و زيور و زينت خود را بر سر داشته شد،هيچ درنده‌اى او را به هيجان نياورده و او از هيچ چيزى نترسد. اگر بدانيد كه جايگاه شما در ميان دشمنتان و بردبارى شما بر آزارى كه مى‌شنويد چقدر والاست،قطعا چشم‌هايتان روشن مى‌گردد.و اگر مرا از دست بدهيد پس از من كارهايى را خواهيد ديد كه هر كدام از شما آرزوى مرگ كند از آنچه از منكران و تجاوزكاران حق خدا و بيم بر جان خود ببيند.پس در چنين روزى همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد و بر شما باد بردبارى و نماز و تقيّه.بدانيد كه خداوند متعال از بندگانش كسانى را كه رنگارنگ‌اند دشمن مى‌دارد.پس،از حق و ولايت اهل حق بركنار نشويد،زيرا كه اگر كسى به جاى ما ديگرى را برگزيند نابود مى‌گردد و دنيا از دستش فوت شده و با حسرت از دنيا مى‌رود. هنگامى كه يكى از شما به خانه‌اش وارد شد به اهل خانه سلام دهد و بگويد:سلام عليكم و اگر كسى در خانه نباشد بگويد:سلام بر ما از جانب پروردگارمان،و بايستى هنگام ورود به خانه‌اش سورۀ«قل هو اللّٰه احد»را بخواند كه فقر را از بين مى‌برد.به كودكان خود نماز ياد دهيد و آنگاه كه هشت ساله شدند جهت نماز خواندن مورد بازخواست قرار دهيد.از نزديك شدن به سگان بپرهيزيد،كسى كه سگ در حال رطوبت به او برخورد،خود را بشويد و اگر خشك باشد بر لباس خود آب بپاشد.هر گاه از حديث ما چيزى كه معنايش را نمى‌فهميد شنيديد آن را به خود ما بازگردانيد و در مورد آن توقف كنيد و تسليم شويد تا حق بر شما آشكار گردد و از فاش‌كنندگان راز و عجول مباشيد.تندروان و غاليان به ما بازگشته و كوته‌ورزان بازمانده كه در حق ما كوتاهى كرده‌اند،بايستى به ما بپيوندند.هر كس به ما چنگ زند به ما ملحق مى‌شود و هر كس به جز راه ما گام بردارد غرق مى‌شود.براى دوستان ما فوج‌هايى از رحمت خدا و براى دشمنان ما فوج‌هايى از خشم خداست،و راه ما ميانه‌روى و در دستورات ما رشد و راهيابى است. در پنج مورد شك نمى‌شود:نماز وتر،نماز جمعه،و دو ركعت نخست از نمازهاى واجب و نماز صبح و نماز مغرب و هر گاه بنده‌اى وضو نداشته باشد،قرآن نخواند تا وضو بگيرد.آنگاه كه در نمازيد.هر سوره‌اى كه مى‌خوانيد ركوع و سجود آن را به طور كامل به جاى آوريد.مرد در پيراهنى كه حمايل‌وار به تن كرده،نماز نخواند كه از كارهاى قوم لوط‍‌ بوده است. نماز خواندن براى مرد در لباسى كه دو طرف آن را به گردنش گره زده و پيراهنى ضخيم كه دگمه‌هايش را بسته،كفايت مى‌كند.مرد نبايستى بر صورت يا فرشى كه در آن تصوير باشد سجده كند و اگر تصوير در زير پايش بوده يا چيزى بر آن بيندازد كه آن را بپوشاند،جايز است.مرد نبايد درهم‌هايى را كه تصوير دارد در حال نماز در لباسش گره زند.و جايز است كه آن درهم‌ها را اگر مى‌ترسد در كيسه‌اى يا در لباس ديگر قرار دهد و به كمرش ببندد.مرد نبايستى بر خرمن گندم و خرمن جو و به هيچ نوع خوردنى سجده كند،و نيز نبايد بر نان سجده نمايد و مرد تا نام خدا را بر زبان نياورده وضو نگيرد تا اين كه بسم اللّٰه گفته،پيش از دست زدن بر آب بگويد:«به نام خدا و با خدا،خداوندا!مرا از توبه‌كنندگان و پاكيزگان قرار ده.»آنگاه كه از وضويش فارغ شد بگويد:«گواهى مى‌دهم كه معبودى جز خدا نيست كه يكتاست و شريكى ندارد و گواهى مى‌دهم كه محمّد بنده و فرستادۀ اوست.»كه در اين هنگام سزاوار آمرزش خواهد بود. كسى كه با شناختن حق نماز،نماز خواند آمرزيده مى‌شود.مرد نبايستى در هنگام نماز واجب نماز نافله بخواند؛مگر عذرى داشته باشد كه پس از آن در صورت امكان قضا نمايد،خداوند مى‌فرمايد:«كسانى كه همواره در نمازند»يعنى كسانى كه همواره آنچه شب از آنان فوت مى‌شود در روز،و آنچه در روز از آنان فوت شده در شب قضا مى‌كنند،در وقت نماز واجب قضاى نماز نافله نمى‌شود.نخست نماز واجب را بخوان،آنگاه هر چه خواستى نماز ديگر بخوان.نماز در مكه و مدينه برابر هزار نماز است و انفاق يك درهم در راه حج برابر با هزار درهم است.مرد بايستى در نمازش خشوع داشته باشد كه هر كس دلش براى خدا خاشع شد اعضاى بدنش خاشع شده و با چيزى بازى نمى‌كند.قنوت در نماز جمعه پيش از ركوع ركعت دوم است و در ركعت نخست سورۀ حمد و سورۀ جمعه خوانده مى‌شود و در ركعت دوّم سورۀ حمد و منافقين.در هر دو ركعت پس از دو سجده بنشيند تا اعضاى بدن شما آرام گيرد،سپس برخيزيد كه ما چنين مى‌كنيم. هنگامى كه يكى از شما در پيشگاه خداوند متعال ايستاد،دست خود برابر سينه‌اش بلند كند و آنگاه كه يكى از شما در برابر خداوند بوده،بايستى سينه‌اش را جلو برده و كمرش را راست نگه داشته و خم نشود و هر گاه يكى از شما از نمازش فارغ شد،بايد دو دست خود را به آسمان بلند كرده و در دعا زياده‌روى كند. عبد اللّٰه بن سبا گفت:اى امير مؤمنان!مگر خدا در همه جا نيست‌؟فرمود:چرا. گفت:پس چرا بنده دست‌هايش را به سوى آسمان بلند كند؟فرمود:مگر در قرآن نمى‌خوانى كه:«روزى شما و آنچه بدان وعده داده شده‌ايد در آسمان است»پس روزى را جز از جايى كه براى آن شخص مى‌توان خواست مى‌شود كه جاى معيّن روزى و هر چه خدا وعده داده آسمان است.بنده از نمازش برنمى‌گردد تا آن كه از خدا بهشت را بخواهد و به او از آتش دوزخ پناه برده و از او بخواهد كه از حور العين به او همسر دهد.هر گاه يكى از شما براى نماز ايستاد،بايستى نماز وداع‌كننده بخواند،و لبخند نماز را قطع نمى‌كند؛ولى قهقهه باعث قطع نمازش مى‌شود،هنگامى كه خواب به دل راه يافت وضو واجب مى‌شود و هر گاه در حال نماز خواب بر چشمت غلبه كرد نماز را قطع كن و بخواب؛زيرا كه تو نمى‌دانى به خود دعا مى‌كنى يا نفرين مى‌نمايى يا شايد به خودت نفرين مى‌كنى. هر كس ما را به دلش دوست داشته و با زبانش يارى‌مان كند و در ركاب ما با دستانش با دشمنانمان بجنگد،او در بهشت با ما و در درجۀ ما خواهد بود و كسى كه ما را به دلش دوست داشته و با زبانش ما را يارى كند و در ركاب ما با دشمنانمان جنگ نكند،او از آن كه گفتيم دو درجه پائين‌تر خواهد بود و هر كه ما را به دلش دوست داشته و با زبان و دستش يارى نكند،او در بهشت خواهد بود.و هر كه ما را به دلش دشمن داشته و با زبانش و دستش بر عليه ما ضرر رساند،او با دشمن ما در آتش خواهد بود و هر كه ما را به دلش دشمن داشته و با زبانش بر ما ضرر بزند او در دوزخ خواهد بود و هر كه ما را به دلش دشمن داشته و به ما با زبان و دستش ضرر نزند او در آتش خواهد بود،به راستى كه بهشتيان به خانه‌هاى شيعيان ما مى‌نگرند؛همان گونه كه آدمى به ستارگان آسمان مى‌نگرد.هر گاه از سوره‌هاى تسبيح‌دار كه در اواخر قرآن است خوانديد،بگوييد:«پاك و منزّه است خداى والا»،و هر گاه آيۀ«به راستى كه خدا و فرشتگانش بر پيامبر صلوات مى‌فرستند»را خوانديد،پس بر او صلوات بفرستيد؛چه در نماز باشيد يا در غير آن. در بدن چيزى كه از چشم كمتر شكر خدا كند نيست،پس هر چه او مى‌خواهد به او ندهيد؛مبادا شما را از ياد خدا غافل سازد.آنگاه كه سورۀ«تين»را خوانديد در آخرش بگوييد:«و ما بر اين امر از گواهان هستيم.» وقتى خوانديد:«بگوييد به خدا ايمان آورديم»بگوييد:«به خدا ايمان آورديم تا برسيد به مسلمون.»هنگامى كه بنده‌اى در تشهد در دو ركعت آخرى در حال نشسته بگويد:«گواهى مى‌دهم كه معبودى جز خدايى كه شريكى ندارد نيست و گواهى مى‌دهم كه محمّد بنده و فرستادۀ خداست و به راستى كه قيامت فرا رسنده است و ترديدى در آن نيست و خداوند آنچه را كه در گورهاست بر مى‌انگيزاند»،آنگاه اگر حدثى از او سر زد نمازش به پايان رسيده است.خداوند به چيزى كه سخت‌تر از پياده رفتن به خانه‌اش باشد،پرستش نشده است.خير را در سم و گردن شتران به هنگام آمد و رفتشان بخواهيد.اين كه نبيذ سقايه ناميده شده،به اين جهت است كه پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)دستور داد كشمش را كه از طائف براى حضرتش آورده بودند،بخيسانند و در حوض زمزم بريزند كه آبش تلخ بود و حضرت مى‌خواست تلخى آن بشكند،پس اگر آب كشمش كهنه شد از آن نياشاميد.هنگامى كه مرد برهنه شود شيطان به او نگريسته و طمع مى‌كند،پس خود را بپوشانيد، مرد نبايد لباس خود را از رانش دور كرده و در ميان گروهى بنشيند.كسى كه چيزى را كه بوى آزار دهنده دارد بخورد(مثل سير يا پياز)نبايستى به مسجد نزديك شود.مرد بايستى در سجدۀ نماز واجب قسمت اخير بدن خود را بلند كند.هر گاه يكى از شما بخواهد غسل كند،بايستى از دو بازوى خود آغاز كرده و آنها را بشويد،هنگامى كه نماز خواندى بايستى خودت قرائت و تكبير و تسبيح را بشنوى،و آنگاه كه از نماز فارغ شدى به سمت راست خود برگردان. از دنيا توشه بگير كه بهترين توشه‌اى كه از آن برمى‌گيرى پارسايى است.از بنى اسرائيل دو امّت گم شدند:يكى در دريا و ديگرى در خشكى،پس به چيزى كه حلال بودنش را مى‌شناسيد نخوريد.هر كس دردى را كه به او رسيده سه روز از مردم پنهان دارد و به خدا شكوه كند بر خدا لازم است كه او را از آن درد شفا بخشد.دورترين حال بنده از خدا هنگامى است كه همّتش شكم و شهوت جنسى‌اش باشد.مرد نبايد به سفرى كه در آن به دين و نمازش بيمناك است برود.به چهار چيز شنوايى داده شده:پيامبر،بهشت،دوزخ و حور العين،پس هنگامى كه بنده نمازش به پايان رسيد بايد به همراه پيامبر(صلّى الله عليه و آله)صلوات بفرستد و از خدا بهشت درخواست كند و به خدا از آتش پناه ببرد و از او بخواهد كه حور العين را به همسرى او درآورد؛زيرا كسى كه به پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)صلوات بفرستد پيامبر(صلّى الله عليه و آله)صلواتش را مى‌شنود و دعاى او به بالا برده مى‌شود و كسى كه از خدا بهشت در خواست كند،بهشت مى‌گويد:پروردگار من!آنچه بنده‌ات خواست،به او عطا كن و كسى كه از آتش پناه ببرد،آتش گويد:اى پروردگار من!بنده‌ات را از آنچه كه به تو پناه آورد پناهش ده و كسى كه حور العين بخواهد،آنها مى‌گويند:خداوندا!آنچه بنده‌ات خواست به او عطا كن.غنا(ساز و آواز)نوحه‌سرايى شيطان به خاطر بهشت است. هر گاه يكى از شما بخواهد بخوابد دست راستش را زير گونۀ راستش بگذارد و بگويد:«به نام خدا پهلويم را به خاطر خدا و بر ملّت ابراهيم و دين محمّد(صلّى الله عليه و آله)و ولايت كسى كه خداوند اطاعت او را واجب فرموده،بر زمين نهادم.آنچه خدا بخواهد مى‌شود و آنچه نخواهد نمى‌شود.»هر كس اين دعا را به هنگام خواب بخواند،از دزد و پيش آمد مهلك و ويرانى خانه در امان مى‌ماند و فرشتگان بر او آمرزش مى‌خواهند.كسى كه به هنگام رفتن به بستر خود سورۀ«قل هو اللّٰه احد»را بخواند خداوند متعال براى او پنجاه هزار فرشته مى‌گمارد كه آن شب او را پاسدارى نمايند. و هر گاه يكى از شما بخواهد بخوابد،پهلو بر زمين نگذارد تا اين كه بگويد:«جان، دين،خانواده و فرزند و دارايى و سرانجام عمل خود و هر چه را كه پروردگارم روزيم كرده و در دسترس من قرار داده به پناه عزّت و شكوه خدا و عظمت خدا و جبروت خدا و سلطنت خدا و رحمت خدا و مهربانى خدا و آمرزش خدا و نيروى خدا و توانايى خدا و جلال خدا و رفتار خدا و اركان خدا و گردآوردن خدا و پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)و به توانايى خدا بر آنچه بخواهد سپردم از شرّ جانوران سمّى و خزندۀ گزنده و از شرّ پرى و آدمى و از شرّ هر چيزى كه بر روى زمين مى‌جنبد و از شر آنچه كه از زمين بيرون مى‌آيد و از شرّ آنچه كه از آسمان فرود مى‌آيد و آنچه بر آسمان بالا مى‌رود و از شر هر جنبنده‌اى كه تو گيرندۀ زمام او هستى،به راستى كه پروردگارم بر راه راست است و او بر هر چيزى تواناست و هيچ نيرو و توانايى نيست مگر از جانب خداى والا و عظيم»،كه پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)با اين دعا حسن و حسين(عليه السّلام)را تعويذ نمود و به ما نيز چنين دستور مى‌داد.و ما گنجينه داران دين خدا هستيم،و ما چراغ‌هاى درخشان دانش هستيم،آنگاه كه پرچمدار و مهترى از ما از دنيا رود مهتر و پرچمدار ديگرى پديدار گردد.كسى كه از ما پيروى كند گمراه نمى‌گردد و هر كه ما را انكار كند راه نمى‌يابد.و هر كس دشمن ما را به ضرر ما يارى كند نجات نمى‌يابد و آن كه ما را به دشمن بسپارد هرگز يارى نگردد.پس به جهت طمع دنيا و دارايى اندكى كه از دست شما رفتنى است و شما نيز از آن جدا خواهيد شد،از حد ما باز نايستيد؛زيرا كسى كه دنيا را بر آخرت ترجيح دهد و به جاى ما آن را برگزيند،فردا(رستاخيز) حسرت بزرگى به او دست خواهد داد و اين است معناى گفتار خداوند كه:«مبادا كسى گويد:اى حسرت و اندوه بر آنچه در بارۀ خدا كوتاهى نمودم؛گر چه از خوارشدگان مى‌باشم.» كودكان خود را از چربى(كه از خوردن غذاى چربى آلوده شده‌اند)بشوييد؛زيرا كه شيطان چربى مانده از غذا را مى‌بويد و كودك در حال خواب مى‌ترسد و دو فرشتۀ نويسنده از آن اذيّت مى‌بينند.نخستين نگاهتان به زن از آن شماست؛ولى نگاه ديگرى در پى آن ننماييد و از فتنه حذر كنيد.شراب خوار دائم آنگاه كه به ملاقات خدا مى‌رود همچون بت‌پرست خدا را ملاقات مى‌كند.حجر بن عدى گفت اى امير مؤمنان! شراب خوار دائم چه كسى است‌؟فرمود:كسى كه هر وقت شراب پيدا كرد بنوشد. كسى كه مست‌كننده‌اى بنوشد تا چهل شبانه روز نمازش پذيرفته نمى‌شود.هر كس به مسلمانى سخنى گويد كه هدفش كاستن از شخصيّت او باشد،خداوند متعال او را در ميان خبال (چرك و خون دوزخيان و زنان زناكار)زندانى مى‌كند تا دليلى براى گفته خود بياورد.مرد نبايد با مرد ديگر در زير يك روانداز بخوابد،و همچنين زنى نبايستى با زن ديگر در زير يك روانداز بخوابد و كسى كه چنين كند واجب است كه تأديب شود كه همان تعزير است. دبّا را كه نوعى كدوست بخوريد كه مغز را زياد و تقويت مى‌كند و پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله) از آن خوشش مى‌آمد.پيش از غذا و پس از آن ترنج بخوريد كه خاندان محمّد(عليهم السّلام) چنين مى‌كردند.گلابى دل را جلا داده و دردهاى درونى را آرامش مى‌بخشد. آنگاه كه شخصى به نماز ايستد،ابليس از روى رشك به او نگاه مى‌كند،به جهت اين كه مى‌بيند كه رحمت خدا او را فرا گرفته است.بدترين كارها،كارهاى نو ظهور (بدعت‌ها)است،بهترين كارها آن است كه مايۀ خشنودى خداى متعال باشد،هر كه دنيا را پرستيده و آن را بر آخرت ترجيح دهد،سرانجام ناگوارى خواهد داشت. آب را مايۀ خوش بويى سازيد.هر كس از خدا به آنچه كه به او قسمت كرده خشنود و راضى گردد،بدنش آسوده مى‌گردد كسى كه زندگى و عمرش در كارى كه او را از خداى متعال دور مى‌كند صرف كند،زيان كرده است،اگر نمازگزار بداند كه چقدر از جلال خدا او را فرا گرفته است دوست نمى‌دارد كه سر از سجده‌اش بردارد.بپرهيزيد از اين كه كارهايتان را به تأخير اندازيد،آنچه در توانتان است مبادرت كنيد،آنچه روزى شماست به زودى با ناتوانى شما هم به شما خواهد رسيد و آنچه به زيان شماست هرگز نمى‌توانيد با هيچ راهى آن را از خود دور سازيد.امر به معروف كنيد و از كارهاى بد بازداريد و به آنچه به شما مى‌رسد صبر كنيد،نور مؤمن شناخت حق ماست.بدترين كورى‌ها براى كسى است كه از ديدن برترى ما كور باشد و با ما دشمنى ورزد بدون اين كه گناهى از ما نسبت به او سر زده باشد؛جز اين كه ما او را به حق فرا خوانده‌ايم و ديگران او را به سوى فتنه و آشوب و دنيا فرا خوانده‌اند،او آنها را گرفته و آشكارا از ما بيزارى جسته و دشمنى مى‌كند. پرچم حق به دست ماست،هر كه در سايۀ آن درآيد بر او سايه مى‌افكند و هر كس بدان پيشى كند،كامياب گردد و هر كس از آن باز ماند نابود گردد و هر كه از آن جدا شود سرنگون گردد و هر كس بدان چنگ زند نجات يابد.من رئيس و پيشواى مؤمنان هستم و مال و ثروت رئيس و پيشواى ستمگران است،به خدا سوگند!مرا جز مؤمن دوست و به جز منافق دشمن نمى‌دارد. آنگاه كه برادرانتان را ملاقات كرديد با هم دست دهيد و اظهار خوشرويى و شادمانى نماييد تا از يك ديگر جدا شويد،آنچه بار گناه بر گردنتان است برداشته مى‌شود.هر گاه يكى از شما عطسه كرد به او دعا كرده و بگوييد:«خدا تو را رحمت كند»و او در پاسخ بگويد:«خداوند شما را آمرزيده و رحمت كند.»خداوند متعال مى‌فرمايد:«و آنگاه كه تحيّتى به شما گفته شد،بهتر از آن گوييد يا همان را بازگردانيد.»با دشمن خود دست بده گرچه دوست ندارد؛زيرا كه اين از دستورات خدا بر بندگانش است كه مى‌فرمايد:«با بهترين وجه دفاع نما تا كسى كه ميان تو و او دشمنى است گويى دوستى صميمى است و اين روش را فرا نمى‌گيرد مگر كسانى كه صبر كرده و فرا نمى‌گيرد مگر كسى كه داراى بهرۀ بزرگى است.»سخت‌ترين مجازاتى كه در مورد دشمنت مى‌كنى،اين باشد كه در بارۀ او خدا را اطاعت كنى و براى تو كافى است كه ببينى دشمنت معصيت خداى متعال را انجام مى‌دهد.دنيا در گردش است،پس بهرۀ خود را از آن به نيكوترين وجه برگير تا نوبت تو فرا رسد. مؤمن بيدار،مراقب و بيمناك است،و در انتظار يكى از دو پيشامد خوب است: (فرج دنيايى و سعادت آخرتى)و از بلا به اين جهت مى‌ترسد كه مجازات گناه او باشد،به رحمت پروردگارش اميدوار است،مؤمن از بيم و اميد خالى نيست،از آنچه پيش فرستاده بيمناك است،و از جستجوى آنچه خدا به او وعده داده غفلت نمى‌كند و از آنچه خداوند او را بيم داده ايمن نيست.شما آبادكنندگان زمين هستيد،همان كسانى كه خداوند شما را در آن جاى داده تا ببيند چگونه رفتار مى‌كنيد.پس در آنچه از شما مى‌بيند مراقب باشيد!از شاهراه حركت كنيد تا اين كه ديگران جاى شما را نگيرند.هر كس عقلش كامل است،رفتارش نيكوست.و در دينش نيكو بنگرد:«به سوى آمرزشى از پروردگارتان و بهشتى كه به پهناى آن آسمان‌ها و زمين است و براى پرهيزكاران مهيّا شده است،بشتابيد.»زيرا كه شما بدان هرگز دست نخواهيد يافت مگر با پارسايى،كسى كه زنگار گناه گيرد از ياد خدا كور شود. هر كس دستور پيشواى الهى را ترك كند،خداوند شيطانى به او بگمارد كه همنشين او گردد،چرا مخالفان شما در گمراهى خودشان از شما بيناتر و در صرف مالى كه در دست دارند،از شما بخشنده‌ترند؟اين نيست مگر اين كه شما به دنيا اعتماد كرديد و به ستم كشيدن راضى شديد و به مال اندك دنيا حرص ورزيديد و در مورد آنچه وسيلۀ عزّت و شكوه و نيك‌بختى شما و نيروى شما بر ستمگران شما بود، كوتاهى كرديد،نه در بارۀ آنچه خدا به شما دستور داده از او حيا مى‌كنيد و نه براى خود انديشه مى‌كنيد و شما هر روز در ستمى تازه هستيد و شما از خوابتان بيدار نمى‌شويد و سستى شما به پايان نمى‌رسد.آيا نمى‌بينيد كه شهرها و دين شما هر روز ضايع‌تر مى‌گردد و شما در غفلت دنيا به سر مى‌بريد،خداوند متعال به شما مى‌فرمايد:«به كسانى كه ستمگرند اعتماد نكنيد كه آتش شما را فرا گيرد و جز خدا براى شما دوستانى نيست و آنگاه يارى نمى‌شويد.» فرزندانتان را نامگذارى كنيد و اگر نمى‌دانيد كه پسر است يا دختر،نامى بر آنان انتخاب كنيد كه بر مرد و زن اطلاق مى‌شود،زيرا فرزندان سقط‍‌ شده در روز رستاخيز به هنگام ملاقات با شما كه نامگذارى نكرده باشيد،فرزند سقط‍‌ شده به پدرش گويد: چرا مرا نامگذارى نكردى‌؟كه پيامبر خدا محسن(عليه السّلام)همه را پيش از تولدش نامگذارى كرد. بپرهيزيد از اين كه سر پا ايستاده آب بياشاميد كه موجب درد بى‌درمانى است،مگر آن كه خداوند او را عافيت بخشد.آنگاه كه به چهارپايان سوار شديد خداى متعال را به ياد آوريد و بگوييد:«پاك و منزّه است كسى كه اين حيوان را مسخّر ما ساخته و ما توانايى آن را نداشتيم و به سوى پروردگارمان بازگشت خواهيم نمود.»هر گاه يكى از شما به سفر رود بگويد:«خداوندا! تو همراه من در سفر و بارى كه در پشت كشيده مى‌شود و جانشين من در خانواده و مال و فرزندانم مى‌باشى»،و چون در منزل فرود آمديد بگوييد:«خداوندا!ما را در منزل با بركتى فرود آور كه تو بهترين فرود آورندگانى».آنگاه كه چيزى از نيازمندى‌هاى خود را از بازار خريديد به هنگام ورود به بازار بگوييد:«گواهى مى‌دهم كه خدايى جز خداى يكتا نيست كه شريكى ندارد و گواهى مى‌دهم كه محمد بنده و فرستادۀ اوست،خداوندا!من از كالاهاى زيان آور و سوگند دروغ به تو پناه مى‌برم و به تو از كسادى پناه مى‌برم».كسى كه پس از نماز خواندن منتظر فرا رسيدن نماز ديگر باشد از زيارت‌كنندگان خداى متعال به شمار مى‌آيد و بر خداوند متعال لازم است كه زائرش را بزرگ داشته و آنچه مى‌خواهد عطايش فرمايد.آن كه حج و عمره به جاى آورد مهمان خداست و خداوند آمرزش را به او بى‌دريغ عطا مى‌كند. كسى كه به كودكى كه هنوز شعور ندارد نوشابۀ مست‌كننده بدهد،خداوند متعال او را در ميان خبال كه چرك و خون دوزخيان و زنان زناكار است زندانى مى‌كند تا به كارى كه كرده دليلى بياورد،صدقه براى مؤمن سپر بزرگ از آتش است و براى كافر وسيلۀ حفظ‍‌ مال اوست كه به زودى عوض صدقه‌اش به او داده مى‌شود و بلاها از او گردانده مى‌شود ولى در جهان آخرت بهره‌اى ندارد. دوزخيان به وسيلۀ زبان به آتش افكنده مى‌شوند و نوريان به وسيلۀ زبان نور بخشيده شده‌اند،پس زبان خود را نگهداريد و آن را به ياد خدا مشغول سازيد پليدترين كارها آن است كه گمراهى بار آورد و بهترين دست‌آوردها كارهاى خير است.بپرهيزيد از اين كه صورت كشيده(بسازيد)كه در روز رستاخيز از آن بازپرسى خواهيد شد.و چون خاشاكى از تو به وسيلۀ فردى گرفته شد،بگو:خداوند آنچه را كه خوش ندارى از تو دور سازد.آنگاه كه از حمام بيرون آمدى و برادرت به تو گفت:«حمام و آب گرمت خوش باد»،بگو:«خداوند خاطرت را آسوده سازد.»و آنگاه كه برادرت به تو گفت:«خداوند بر تو سلام فرستد.»بگو:«و تو را نيز خداوند سلام فرستاده و در بهشت جاى دهد.»در جاده و شاهراه ادرار نكرده و دفع مدفوع نكن. درخواست كردن پس از مدح و ثناگويى است،پس نخست خداى را ثنا گوييد، آنگاه نيازمندى‌هاى خود را درخواست كنيد.خدا را ثنا گوييد و او را مدح كنيد پيش از آن كه نيازمندى‌ها را بخواهيد.اى كسى كه دعا مى‌كنى!چيز نشدنى و غير حلال را درخواست مكن.آنگاه كه بخواهيد كه به نوزاد پسرى مبارك باد گوييد،بگوييد:«خداوند اين بخشش را براى تو مبارك گرداند و او را به رشد رسانده و نيكى او را به تو روزى كند.»و هر گاه برادرت از مكّه باز آمد،ميان دو چشمش و دهانش را كه با آن حجر الاسود را بوسيده كه پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)آن را بوسيده ببوس و چشمش را ببوس كه با آن به خانۀ خداى متعال نگريسته و پيشانى و صورتش را ببوس و به هنگام مباركبادش بگويد:«خداوند حجّ‌ تو را بپذيرد و كوششت را سپاس فرمايد و آنچه هزينه كردى عوض دهد و اين سفر را آخرين سفر حجّت قرار ندهد. از افراد پست دورى نماييد كه پست كسى است كه از خداوند نمى‌ترسند و كه كشندگان پيامبران در ميان آنهاست و دشمنان ما از آنها هستند.به راستى كه خداوند متعال توجّهى بر زمين كرد و ما را برگزيد و براى ما شيعه‌اى برگزيد كه ما را يارى كرده،در شادى ما شاد و در غم و اندوه ما اندوهگين گردند و مال و جان خود را در راه ما ببخشند،آنان از ما بوده و به سوى ما خواهند آمد،از شيعيان ما نيست بنده‌اى كه گناهى را مرتكب شود كه ما او را از آن بازداشته‌ايم،آنگاه بميرد تا اين كه به بلايى گرفتار شود كه گناهانش را پاك نمايد،اين بلايا در ثروت يا در فرزندان يا در جانش مى‌باشد تا آن كه خدا را ملاقات كند كه گناهى نداشته باشد و اگر گناهى بر او بماند،به هنگام مرگش(جان كندن)به او سخت گيرند.شيعۀ ما به هنگام مردن،صدّيق و شهيد از دنيا مى‌رود؛چرا كه امر ولايت ما را تصديق كرده و به خاطر خداوند متعال در راه ما دوستى و دشمنى كرده و به خدا و پيامبرش ايمان آورده است،خداوند متعال مى‌فرمايد:«و آنان كه به خدا و پيامبرانش ايمان آورده‌اند همينان در پيشگاه پروردگارشان صدّيقان و شهيدان هستند،آنان پاداش و نورشان را دريافت خواهند كرد.» بنى اسرائيل به هفتاد و دو گروه پراكنده شدند و به زودى اين امّت به هفتاد و سه گروه پراكنده خواهند شد كه يك گروه در بهشت است.كسى كه راز ما را فاش نمايد، خداوند سختى آهن را به او بچشاند.در هفتمين روز تولّد،فرزندانتان را ختنه كنيد و گرما و سرما شما را از اين كار باز ندارد،زيرا كه ختنه موجب پاكيزگى بدن نوزاد است و به راستى كه زمين از ادرار كسى كه ختنه نشده زارى مى‌كند.مستى چهار نوع است: مستى شراب،مستى ثروت،مستى خواب،مستى پادشاهى.هنگامى كه يكى از شما خواست بخوابد،بايستى دست راستش را زير گونۀ راستش بگذارد؛زيرا نمى‌داند كه از خوابش بيدار مى‌شود يا نه.دوست دارم كه مؤمن در هر پانزده روز يك مرتبه نوره بكشد. ماهى كمتر بخوريد كه گوشت بدن را ذوب كرده و بلغم را مى‌افزايد و تنفس را دشوار مى‌سازد،نوشيدن تدريجى شير هر دردى را درمان است،به جز مرگ.انار را با پيۀ آن بخوريد كه معده را دبّاغى مى‌كند و دانه‌اى از انار كه در معده جاى مى‌گيرد تا چهل شب مايۀ زندگى دل و روشنى‌بخش جان و امانى از بيمارى وسوسۀ شيطان است.سركه،خوب نان خورشتى است كه صفرا را مى‌شكند و دل را زنده مى‌كند.كاسنى بخوريد كه هر بامداد قطره‌اى از قطره‌هاى بهشتى بر آن است.آب باران بنوشيد كه بدن را پاكيزه مى‌سازد و بيمارى‌ها را دفع مى‌كند،خداوند متعال مى‌فرمايد:«و آبى از آسمان فرود مى‌آورد تا شما را پاكيزه نموده و پليدى شيطان را از شما زدوده و دل‌هاى شما را استوار ساخته و گام‌هاى شما را ثابت و استوار نمايد.»هيچ دردى نيست مگر آن كه در سياه‌دانه درمان و شفاى آن است؛مگر مرگ.گوشت گاو بيمارى آور است و شيرش درمان و روغنش شفاست.بهترين غذا و درمان براى زن باردار خرما است.خداوند متعال به مريم(عليها السّلام)مى‌فرمايد:«درخت خرما را بجنبان تا خرماى تازه‌اى براى تو بيفتد،پس بخور و بياشام و ديدۀ خود را روشن ساز.»كام فرزندانتان را با خرما برداريد كه پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)با حسن و حسين(عليه السّلام)چنين كرد.هر گاه يكى از شما خواست با همسرش آميزش نمايد،شتاب نكند كه زنان را نيازهايى است.هر گاه يكى از شما زن بيگانه‌اى ديده و از او خوشش آمد،با زن خود همبستر شود كه در همسرش همان است كه ديده است؛و البته نگذارد كه شيطان به دلش راه يابد،و چشمش را از آن زن بيگانه بگرداند و اگر همسرى ندارد،دو ركعت نماز بگذارد و خدا را فراوان ستايش كند و بر پيامبر و خاندانش صلوات بفرستد،آنگاه از فضل خداوند درخواست كند كه خداوند با مهربانى خود به او چيزى مى‌دهد كه او را بى‌نياز مى‌سازد.چون يكى از شما با همسرش همبستر شود بايد كمتر حرف بزند،چرا كه حرف زدن در چنين حالى موجب لال شدن فرزند مى‌شود،هيچ يك از شما در آن حال به درون آلت تناسلى همسرش ننگرد كه شايد چيزى ببيند كه خوشش نيايد و نيز موجب كورى(فرزند)مى‌شود.هنگامى كه يكى از شما خواست با همسرش آميزش كند،بايد بگويد:«خداوندا!من به دستور تو اندام جنسى او را بر خود حلال نمودم و به امانت تو آن را پذيرفتم،پس اگر فرزندى از او براى من مقدّر كرده‌اى،آن را فرزند پسر كامل گردان و براى شيطان در او بهره و شريكى قرار نده.» حقنه يكى از چهار روش درمانى است.پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)فرمود:بهترين چيزى كه با آن درمان مى‌كنيد حقنه است كه شكم را فربه كند و درد درون را پاك كرده و بدن را نيرومند مى‌سازد،از بنفشه به عنوان انفيه استفاده كنيد،و بر شما باد حجامت.هر گاه يكى از شما بخواهد با همسر خود همبستر گردد،از آميزش در اول ماه‌ها و نيمه‌هاى آن خوددارى كند،زيرا كه شيطان در اين دو موقع فرزند مى‌جويد و شيطان‌ها در اين دو وقت مى‌خواهند در فرزند شريك شوند،پس مى‌آيند و به هنگام بسته شدن نطفه شركت مى‌جويند.از حجامت و نوره كشيدن در روز چهارشنبه خوددارى كنيد كه چهارشنبه روز نحس هميشگى است و در آن روز دوزخ آفريده شده است،و در روز جمعه ساعتى است كه هر كس در آن حجامت كند مى‌ميرد.

divider

الخصال / ترجمه فهری ;  ج ۲  ص ۷۷۸

10-امام صادق از پدرانش نقل ميفرمايد كه امير المؤمنين عليه السّلام بياران خود در يك مجلس چهار صد باب از چيزهائى كه دين و دنياى مسلمان را اصلاح ميكند بياموخت و فرمود: حجامت كردن بدن را سلامت و پاى عقل را محكم ميكند. بشارب عطر زدن از اخلاق پيغمبر ما و باعث احترام در نزد فرشتگان نويسندۀ اعمال است. مسواك كردن از كارهائى است كه باعث رضاى خداى عز و جل و سنت پيغمبر است و دهن را پاكيزه ميكند. روغن ماليدن پوست بدن را نرم و مغز آدمى را زياد نموده و مجارى آب را در بدن آسان ميكند و خشكى پوست را از بين ميبرد و رنگ را روشن ميسازد. شستن سر چرك را ميبرد و شوره سر را ميزدايد. آب در دهان گرداندن و در بينى كشيدن سنت است و پاك‌كننده دهان و بينى است.انفيه در بينى كردن سر را سلامت نموده و بدن را پاكيزه ميكند و هر گونه درد را از سر بيرون مينمايد. نوره كشيدن نشاط‍‌ آور و پاك‌كنندۀ تن است. كفش نيكو پوشيدن بدن را نگه ميدارد و بر پاكيزگى و نماز كمك است. ناخنها را چيدن از درد بزرگ جلوگيرى نموده و راه روزى را گشوده و آن را جلب ميكند. ستردن موى زير بغل بوى بد آن را نابود ميكند و پاك‌كننده است و از سنتهائى است كه پيغمبر پاك بآن دستور فرموده. شستن هر دو دست پيش از غذا خوردن و پس از آن روزى را زياد نموده و از چرب شدن لباس جلوگيرى ميكند و ديده را روشن ميسازد. شب زنده دارى بدن را سالم و پروردگار عز و جل را خشنود ساخته و آدمى را در رهگذر نسيم رحمت حق قرار ميدهد و پيروى از اخلاق پيغمبران است. خوردن سيب ملين معده است. جويدن كندر دندانها را محكم و بلغم را نابود و بوى بد دهان را از بين ميبرد. نشستن در مسجد پس از سپيده دم تا بر آمدن آفتاب زودتر از كار و كوشش در زمين روزى را جلب ميكند. خوردن به قلب ضعيف را تقويت نموده و معده را پاكيزه ميسازد و نيروى دل را زياد ميكند و آدم ترسو را پر دل ميسازد و فرزند را زيبا ميكند.هر روز ناشتا بيست و يك دانه مويز سرخ خوردن همۀ بيماريها را بجز بيمارى مرگ از ميان ميبرد. مستحب است كه مرد مسلمان در شب اول ماه مبارك رمضان با همسر خود هم بستر شود زيرا كه خداوند فرموده است:هم بستر شدن با همسرهاى خود در شب ماه روزه حلال است. انگشتر غير نقره در دست نكنيد زيرا رسول خدا فرموده است.دستى كه در آن انگشتر آهن است پاكيزه نميشود. كسى كه بر انگشترش نام خدا نقش شده است بايد هنگام طهارت گرفتن آن را از دستى كه خود را بدان مى‌شويد در آورد. هر كس از شما چون در آئينه نگاه كند بايد بگويد: الحمد للّٰه الذى خلقنى فاحسن خلقى و صوّرني فأحسن صورتى و زان منى ما شان من غيرى و اكرمنى بالاسلام. (يعنى)سپاس خداوندى را كه مرا آفريد و نيكو آفريد و صورت مرا نقش كرد و نيكو نقش كرد و آنچه كه از ديگرى نكوهيده بود از من بياراست و مرا بدين اسلام گرامى داشت. هر يك از شما چون برادر مسلمانش بديدن او مى‌آيد خود را بيارايد همچنان كه از براى بيگانه خود را مى‌آرايد و دوست دارد كه بيگانه‌اش در بهترين قيافه به بيند. روزۀ سه روز از هر ماه.(يك چهارشنبه در ميان دو پنجشنبه)و روزۀ ماه شعبان وسوسۀ دل را ميزدايد و پريشانى خاطر را ميبرد. طهارت گرفتن بآب سرد بواسير را قطع ميكند. شستن جامه غم و اندوه را برطرف ميكند،و موجب پاكيزه‌گى براى نماز است. موهاى سفيد را نكنيد كه آن نور مسلمان است. هر كس در اسلام موى خود را سپيد كند بروز قيامت براى او نورى مى‌شود. مسلمان نبايد جنب بخوابد. مسلمان نبايد بخوابد مگر با وضو و اگر آب نيابد با خاك پاك تيمم نمايد زيرا روح مؤمن بسوى خداى تبارك و تعالى بالا ميرود و خدا آن را پذيرفته و مبارك‌اش ميفرمايد و اگر اجلش رسيده باشد آن را در خزانۀ رحمت خود قرار ميدهد و اگر اجلش نرسيده باشد توسط‍‌ فرشتگان امين خود آن را بسوى جسدش باز ميگرداند. مؤمن بسوى قبله آب دهان نينداز و اگر از روى فراموشى اين كار را كرده باشد بايد از خداى عز و جل استغفار نمايد مرد در جاى سجدۀ خود فوت نكند.خوردنى و آشاميدنى خود را فوت نكند در تعويذ و دعائى كه دارد ندمد. مرد در وسط‍‌ جاى سجدۀ خود فوت نكند.خوردنى و آشاميدنى خود را فوت نكند در تعويذ و دعائى كه دارد ندمد. مرد در وسط‍‌ جاده نخوابد.مرد از پشت بام در هوا بول نكند. و در آب گرم بول نكند كه اگر اين كار كرد و آسيبى باو رسيد بجز خود را ملامت نكند زيرا كه براى آب اهليست و براى هوا اهلى،مرد برو نخوابد و هر كس را ديديد برو خوابيده بيدارش كنيد و بآن حالش نگذاريد و هيچ كس از شما با حال كسالت و خواب آلود بنماز نايستد،و در نماز بفكر خود نباشد زيرا كه در مقابل پروردگارش عز و جل ميباشد،و براى بنده از نمازش همان مقدارى كه بدل متوجه خدا بوده است سهم ميباشد. و آنچه را از سفره ميريزد بخوريد كه از هر دردى باذن خداى عز و جل شفا است براى كسى كه از آن شفا بخواهد،هر كسى كه از شما غذا بخورد و انگشتانى را كه با آن غذا خورده بليسد خداى عز و جلش ميفرمايد خدا ترا بركت دهد،جامۀ پنبه بپوشيد كه جامۀ رسول خدا و جامۀ ما است و جامۀ پشمى و موئى را نميپوشيم مگر آنكه علتى داشته باشيم و فرمود كه خداى عز و جل زيبا است و زيبائى را دوست دارد و دوست دارد كه اثر نعمت خود را در بندگان خود ببيند،و با خويشاوندان پيوند كنيد گر چه با سلام كردن باشد. خداى عز و جل ميفرمايد:از خدائى بپرهيزيد كه در بارۀ آن و خويشاوندان مسئوليت داريد براستى كه خدا مراقب شما است«سورۀ نساء آيه 2». و روز خود را باينكه چنين و چنان گفتيم و چنين و چنان كرديم نگذرانيد كه نگهبانانى با شماست كه ما و شما را نگهبانى ميكنند و خدا را در همه جا بياد آوريد كه او بهمراه شماست.و بر محمد(صلّى الله عليه و آله)و خاندانش درود بفرستيد زيرا هنگامى كه شما محمد را ياد كنيد و براى او دعا كنيد و احترام او را نگهداريد خداى عز و جل دعاى شما را مى‌پذيرد.طعام گرم را بگذاريد تا سرد شود كه طعامى بنزد رسول خدا آوردند فرمود بگذاريدش تا خنك شود تا توان آن را خورد خداوند عز و جل آتش را كه خوراك ما نفرموده و بركت در غذاى سرد ميباشد هر گاه كسى از شما خواست بول كند رو ببالا و روبروى بادى كه ميوزد ادرار نكند بكودكانتان آنچه را كه خداوند بواسطه آن سودشان ميدهد بياموزيد و طائفه مرجئه عقيدۀ خودشان را بر كودكان تحميل نكنند زبان‌هاتان را نگه داريد و سلامى بكنيد كه براى شما غنيمتى را در بر داشته باشد.امانت را بكسى كه شما را امين شمرده بازگردانيد هر چند كشندگان فرزندان پيغمبران باشند چون ببازار رفتيد آنجا كه مردم سرگرم كارند شما بسيار بياد خدا باشيد كه كفارۀ گناهان است و باعث افزونى حسنات و نامتان در دفتر غافلان نوشته نميشود. چون ماه رمضان فرا رسد هيچ بندۀ خدائى حق مسافرت ندارد زيرا خداى عز و جل ميفرمايد هر كس از شما در ماه رمضان حاضر باشد(نه مسافر)بايد روزه بگيرد در مورد آشاميدن مسكرات و مسح كشيدن بر موزه تقيه‌اى نيست مبادا در بارۀ ما بيش از حد عقيده‌مند باشيد با توجه و عقيده باينكه ما بنده‌هائى هستيم پروريدۀ خدا آنچه در فضل ما ميخواهيد بگوئيد هر كس دوستدار ما باشد بايد رفتار ما را داشته و از پرهيزكارى يارى بجويد كه ورع و پرهيزكارى بهترين چيزى است كه بوسيلۀ آن در كار دنيا و آخرت استعانت مى‌شود با هر كس كه از ما عيب‌جوئى ميكند همنشين نباشيد و در نزد دشمن ما خود را با انتساب بما پسنديده قلمداد نكنيد و دوستى با ما را آشكار ننمائيد كه خود را در نزد حكومت وقت ذليل خواهيد نمود. راستى را رها نكنيد كه باعث رستگارى است و بآنچه در نزد خداى عز و جل است رغبت داشته باشيد و بدنبال فرمانبرى او باشيد و در فرمانبرى پايدار باشيد كه چه زشت است از براى مؤمن اينكه با آبروى ريخته شده ببهشت برود. براى شفاعت خودتان براى كارهائى كه از پيش فرستاده‌ايد ما را بزحمت نيندازيد بروز قيامت خود را نزد دشمنان رسوا نكنيد و بخاطر دنياى بى‌ارزش خود را در نزد آنها دروغگو قرار ندهيد نسبت بمقامى كه در پيشگاه الهى براى خود پنداشته بوديد و بآنچه خدا دستور فرموده چنگ بزنيد كه ميان شما و آنچه مورد غبطه واقع خواهد شد و آنچه دوست ميدارد خواهد ديد فاصله‌اى نيست جز اينكه قاصد خدا(مرگ) بنزد او بيايد و آنچه در نزد خدا است بهتر است و باقى‌ترو مژده‌اى از جانب خدا باو خواهد رسيد كه باعث روشنى چشمش گرديده و دوستدار ملاقات خدا گردد. ناتوانها از برادران خود را كوچك مشماريد كه هر كس مؤمنى را كوچك شمارد خداوند ميان آن دو جمع نميكند مگر آنكه توبه نمايد مؤمن كه نيازمندى برادر خود را دانست نبايد فرصت بدهد كه او مورد نياز خود را مطالبه كند همدست يك ديگر باشيد و نسبت به هم مهربان باشيد و در مورد هم بخشش كنيد و همچون منافق نباشيد كه آنچه را كه نكرده توصيف مينمايد. همسر اختيار كنيد كه رسول خدا بسيار ميفرمود كسى كه دوست دارد از سنت من پيروى كند بايد همسر بگيرد كه همسر گرفتن از سنت من است. خواستار فرزند باشيد كه من فرداى قيامت بزيادى شما بر امتهاى ديگر افتخار خواهم نمود فرزندان خود را از خوردن شير زنان زناكار و زن ديوانه نگهدارى كنيد زيرا شير خصوصيات روانى مادر را بفرزند سرايت ميدهد. از خوردن گوشت پرنده‌اى كه سنگدان و ناخن پشت پا و چينه‌دان ندارد خوددارى كنيد و از خوردن گوشت هر درندۀ نيش دار و پرندۀ چنگال دار بپرهيزيد و سپرز را نخوريد كه جايگاه خون فاسد شده است. سياه نپوشيد كه جامۀ فرعون است از غده‌هاى گوشت بپرهيزيد كه رگ بيمارى خوره را تحريك ميكند در احكام دين بقياس عمل نكنيد كه جمله‌اى باز احكام دين قياس بردار نيست و جمعيت‌هائى خواهند آمد كه قياس بكنند آنان دشمنان دينند و نخستين كسى كه قياس كرد شيطان بود. كفش بدون پاشنه نپوشيد كه فرعون نخستين كسى بود كه كفش بدون پاشنه پوشيد. با ميخواران مخالفت كنيد و خرما بخوريد كه در آن شفاى همۀ دردها است گفتار رسول خدا را پيروى كنيدكه فرمود هر كس در سؤالى بروى خود باز كند خداوند درى از فقر بروى او باز ميكند زياد استغفار كنيد تا روزى را جلب كنيد هر چند كه بتوانيد از كار خير پيش فرستيد كه فرداى قيامت آن را خواهيد يافت مبادا جدال كنيد كه باعث شك و ترديد مى‌شود هر كس كه بپروردگارش عز و جل حاجتى دارد در سه ساعت آن را بخواهد ساعتى در روز جمعه است و ساعتى هنگامى كه ظهر مى‌شود كه بادها ميوزد و درهاى آسمان باز مى‌شود و رحمت نازل مى‌شود و پرندگان بصدا در مى‌آيند و ساعتى در آخر شب هنگام سپيده‌دم كه دو فرشته ندا ميكنند. آيا توبه‌كننده‌اى هست تا توبه‌اش پذيرفته شود؟ آيا سئوال‌كننده‌اى هست تا مورد سؤالش باو داده شود؟ آيا استغفاركننده‌اى هست تا آمرزيده شود؟ آيا حاجتمندى خواستار حاجتى هست تا حاجتش برآورده شود؟ پس شما اين دعوت‌كنندۀ خدا را اجابت كنيد در فاصلۀ سپيده‌دم تا سرزدن آفتاب روزى را از خدا بخواهيد كه آن در طلب روزى از سفر كردن در روى زمين مؤثرتر است و آن همان ساعتى است كه خداوند در همان ساعت روزى را ميان بندگانش تقسيم ميكند منتظر فرج باشيد و از رحمت خدا نوميد نباشيد كه دوستترين اعمال نزد خداى عز و جل انتظار فرج است مادامى كه بندۀ مؤمن بانتظار آن چشم دوخته است صبح چون دو ركعت نماز صبح را خوانديد بخداى عز و جل توكل كنيد كه جايزه‌ها به هنگام خواندن نماز صبح داده مى‌شود با شمشير وارد حرم نشويد. هيچ كس از شما در حالى كه شمشير در پيشرويش گذاشته شده باشد نماز نخواند كه قبله امان استچون بزيارت خانه خدا رفتيد حج خود را با زيارت رسول خدا كامل كنيد كه ترك آن ستم است و دستور همين است و با زيارت قبرهاى ديگر كه خداى عز و جل حق آنها را و زيارتشان را براى شما لازم نموده حج خود را كامل كنيد و در نزد آن قبرها از خداوند روزى بخواهيد. گناه كم را كوچك نشماريد كه همان گناه كوچك بشمار مى‌آيد و در نتيجه بزرگ ميگردد سجده‌ها را طولانى كنيد كه هيچ كارى بر شيطان دشوارتر از اين نيست كه فرزند آدم را در حال سجده ببيند زيرا او مأمور شد كه سجده كند و نافرمانى كرد و اين آدميزاد مأمور بسجده شد و فرمان برد و نجات يافت. بسيار بياد مرگ باشيد و بياد روزى كه از قبرهاى خود بيرون ميشويد و در پيشگاه خداى عز و جل مى‌ايستيد كه ياد مرگ و قيامت مصيبت‌ها را بر شما آسان ميسازد هر گاه چشم يكى از شما درد گرفت آية الكرسى را به نيت بهبود چشم‌اش بخواند كه ان شاء اللّٰه بهبودى مييابد. از گناهان دورى جوئيد كه هر چه بلا و كمبود روزى هست از جهت گناه است حتى خراش جايى از بدن و بر زمين خوردن و مصيبت كه خداى عز و جل ميفرمايد هر چه مصيبت بر شما ميرسد نتيجۀ عمل كرد خودتان است و خداوند از بسيارى عفو ميفرمايد بر غذا خوردن كه نشستيد بسيار بياد خدا باشيد و سركشى نكنيد كه يكى از نعمتهاى خدا روزيهاى او است كه سپاسگزارى‌اش و ستايش‌اش بر شما واجب است پيش از اينكه نعمتى از دست شما برود با آن خوش رفتارى كنيد كه نعمت از دست رفته و در مورد عملى كه صاحبش با او نموده عليه او گواهى ميدهد هر كس كه از خداى عز و جل بروزى اندك راضى گرديد خداوند نيز از او بعمل كم راضى مى‌شود مبادا كوتاهى در كار كنيد كه حسرت خواهيد برد بهنگامى كه حسرت سودى نداشته باشد.در ميدان جنگ كه با دشمن روبرو شويد كمتر سخن گوئيد و ياد خداى عز و جل بسيار كنيد و پشت بدشمن ننمائيد كه پروردگار خود را بخشم مى‌آوريد و سزاوار غضب او خواهيد بود چون ديديد از برادران شما كسى در جنگ زخمى شده و يا وامانده است و يا كسى را ديديد كه دشمن شما طمع در او بسته است با از خود گذشتگى باو نيرو ببخشيد.هر چه توانيد كار نيك انجام دهيد كه از مرگ‌هاى بد نگهدارى مينمايد هر كس از شما اگر بخواهد بداند كه مقامش در نزد خداوند تا چه پايه است به بيند مقام خداوند نزد او بهنگام گناه چه قدر است كه مقام او نيز نزد خداوند چنين خواهد بود. بهترين چيزى كه شخص در خانۀ خود براى عائلۀ خود ميگيرد گوسفند است كه هر كس يك گوسفند در خانه‌اش باشد فرشتگان هر روز يك بار او را تقديس ميكنند و كسى كه دو گوسفند داشته باشد فرشتگان هر روزى دو بار او را تقديس ميكنند و همچنين در سه گوسفند و فرشته ميگويد بركت بشما داده شود چون مسلمان ناتوان گرديد گوشت با شير بخورد كه خداى عز و جل نيرو را در آن دو قرار داده است. چون قصد حج كرديد در خريد حوائج پاره‌اى از چيزهائى را كه در سفر شما را نيرومند خواهد ساخت پيش بيندازيد كه خداى عز و جل ميفرمايد اگر قصد خروج داشتند ساز و برگ آن را فراهم ميكردند. هر گاه يكى از شما در آفتاب بنشيند پشت بدان نمايد كه آفتاب بيمارى درونى را آشكار ميكند و چون بحج رفتيد بخانۀ خداى عز و جل زياد نگاه كنيد كه خداى عز و جل را يك صد و بيست رحمت در نزد خانۀ محترم خويش هست كه شصت رحمت از آنها مخصوص طواف‌كنندگان و چهل رحمت براى نمازگزاران و بيست رحمت از آن نگاه‌كنندگان است. در نزد ملتزم(فاصلۀ ميان در خانه و ركن حجر الاسود)بآنچه از گناهانتان بياد داريد اعتراف كنيد و آنچه را كه فراموش كرديد بگوئيد(آنچه نگهبانان تو بر ما حفظ‍‌ كرده‌اند و ما آن را فراموش كرده‌ايم بر ما بيامرز)كه هر كس در اين محل بگناهش اعتراف كند و آنها را بشمارد و بياد آورد و از خدا آمرزش بطلبد بر خداى عز و جل لازم است او را بيامرزد پيش از آنكه بلا برسد دعا كنيد درهاى آسمان در پنج وقت براى شما باز مى‌شود هنگام نزول باران و هنگام جهاد و هنگام اذان و در وقت خواندن قرآن و بهنگام ظهر و سپيده دم هر كس از شما مرده‌اى را غسل داد پس از آنكه كفنهاى او را پوشانيد خود غسل كند كفنها را با بخور معطر نكنيد و خوشبو نسازيد و به مرده‌هاى خود جز كافور عطر ديگرى نزنيد كه مرده بمنزلۀ كسى است كه احرام بسته است. كسان خود را وادار كنيد كه بر سر جنازه سخن نيكو بگويند كه چون پدر فاطمه دختر محمد از دنيا رفت همه دختران بنى هاشم با او هم ناله شدند آن حضرت فرمود شمردن را كنار بگذاريد و دعا كنيد هر كس از شما در سفرى گمشد يا بر جان خود ترسيد پس بآواز بلند بگويد يا صالح اغثنى. كه در ميان برادران جن شما جنى هست بنام صالح كه بخاطر شما شهرها را ميگردد و خود را آماده خدمت براى شما ساخته است چون صدا را بشنود جواب ميدهد و گمشدۀ شما را راهنمايى نموده و چهار پائى را كه فرار نموده است نگه ميدارد. و هر كس از شما بجان خود و گوسفندانش از حملۀ شير بترسد خطى بدور آنها بكشد و بگويد اللهم رب دانيال و الجب و رب كل اسد مستأسد احفظنى و احفظ‍‌ غنمى. بار الها اى پروردگار دانيال و چاه و پروردگار هر شير نيرومند مرا نگهدارى فرما و گوسفندان مرا نگهدارى فرما. آيا نميدانند كه همانا خود خداوند است كه توبه را از بندگانش مى‌پذيرد و صدقه‌ها را ميگيرد (التوبه:105)شب هنگام صدقه بدهيد كه صدقه در شب آتش خشم پروردگار را خاموش ميسازد.سخن گفتن خود را از جملۀ اعمال خود محسوب داريد تا سخن كمتر بگوئيد مگر در كار خير از آنچه خداى عز و جل بشما روزى فرموده است بذل و بخشش كنيد كه انفاق‌كننده بمنزلۀ كسى است كه در راه خدا جهاد نمايد. پس هر آن كس كه يقين داشته باشد كه هر چه انفاق كند عوض دارد بخشش ميكند و در انفاق نمودن سخاوت ميورزد. هر كس كه يقين داشته باشد و سپس شك كند بدنبال يقين‌اش برود كه شك يقين را نمى‌شكند گواهى دروغ ندهيد و بر سر سفره‌اى كه مى بر آن نهاده باشند ننشينيد كه بنده خبر ندارد كى جانش گرفته مى‌شود چون يكى از شما بر غذا خوردن نشست هم چون غلامان نشيند و حتما نبايد يك پاى خود را روى پاى ديگر بيندازد و چهار زانو بنشيند كه اين چنين نشستن را خداوند دوست ندارد و صاحب آن را دشمن ميدارد شام پيغمبران پس از نماز عشاء است و شام خوردن را ترك نكنيد كه ترك كردن آن باعث ويرانى تن است. تب پيش آهنگ مرگ است و زندان خدا است در روى زمين از بندگانش هر كس را بخواهد در آن زندانى ميكند و تب گناهان را ميريزد همچنان كه كرك از كوهان شتر فرو ميريزد هر دردى از اندرون است مگر زخم و تب كه اين دو بتن از خارج وارد ميشوند سوزش تب را با بنفشه و آب سرد بشكنيد كه سوزش آن از گرماى دوزخ است.مسلمان تا آنگاه كه بيمارى بر سلامتى‌اش چيره نشود نبايد بدرمان بپردازد. براى هر چيز ميوه‌اى است و ميوۀ كار نيك شتاب در انجام آن است كسى كه يقين دارد كه آنچه بخشش نمايد عوض دارد در عطاى خويش بخشنده ميگردد كسى كه بهنگام مصيبت دست به ران‌هاى خود زند پاداش او ناچيز گردد بهترين كارها براى مرد اين است كه در انتظار فرج از جانب خداى عز و جل باشد كسى كه باعث غم و اندوه پدر و مادرش گردد عاق آنان شده است روزى را با صدقه دادن جلب كنيد پيش از آنكه بلا بيايد موج‌هاى بلا را با دعا از خود دور سازيد كه سوگند بآن خدائى كه دانه را شكافته و مردم را آفريده است بلا بمؤمن زودرس‌تر است از ريزش سيل از بالاى تپه بپائين و از دويدن استرها از خداوند عافيت از سختى بلا را بخواهيد كه بلاء سخت دين را ميبرد نيك بخت آن كس كه از ديگرى پند پذير گردد خود را باخلاق خوب پرورش دهيد كه بندۀ مسلمان بواسطۀ اخلاق نيك بدرجۀ كسى ميرسد كه روزها را روزه بدارد و شبها به عبادت بايستد كسى كه ميگسارى كند و بداند كه خوردن مى حرام است خداوند باو از خبال فاسد:(چرك و خونى كه از زنان زناكار مى‌ريزد)بنوشاند اگر چه آمرزيده شود در مورد گناه نذر صحيح نيست.و در قطع رحم سوگند صحيح نيست آنكه بدون عمل ديگرى را بكار خير دعوت ميكند بكسى ماند كه بى‌زه تير از گمان رها كند. زن مسلمان بايد براى شوهرش خود را خوشبو سازد كسى كه در راه دفاع از مال خود كشته شود شهيد است شخص مغبون نه قابل ستايش است و نه پاداشى دارد قسم فرزندان بدون اجازۀ پدرانشان صحيح نيست و نه قسم زن بدون اجازه شوهرش يك روز تا شب را نبايد زبان از سخن فرو بست مگر آنكه بياد خداى عز و جل مشغول باشد:پس از هجرت بشهر اسلامى نبايد دوباره بيابان‌نشين شد و پس از فتح و پيروزى(اسلام)نبايد مهاجرت نمود بازرگانى را پيشه كنيد كه بى‌نيازى شما از آنچه بدست مردم است در بازرگانى است و خداوند بندۀ پيشه‌ور و درستكار را دوست ميدارد هيچ كارى نزد خداى عز و جل از نماز محبوب‌تر نيست.پس هيچ كارى از كارهاى دنيا شما را از نماز گزاردن در وقت‌اش باز ندارد كه خداى عز و جل جمعى را نكوهش كرده و فرموده است آنانى كه از نماز خود سهوكنندگانند يعنى غفلت‌كنندگانند كه اوقات نماز را سبك ميشمارند. بدانيد كه نيكوكار از دشمنان شما براى يك ديگر رياكارى ميكنند.ولى خداى عز و جل آنان را توفيق عمل خالص نميدهد و جز عمل خالص را نمى‌پذيرد عمل نيك كهنه نگردد و گناه فراموش نشود و خداى بزرگوار با كسانى است كه تقوا دارند و كسانى كه احسان ميكنند. مؤمن برادر خود را فريب نميدهد و باو خيانت نميكند و يارى او را از دست ندهد و او را متهم نسازد و باو نمى‌گويد:من از تو بيزارم(نسبت بخطائى كه از برادر دينى سرزده است)در پى يافتن عذر واقعى او باش و اگر عذر واقعى او را نيافتى عذرى براى او بتراش. كوه‌ها را از جاى كندن آسان‌تر است از كندن قدرتى كه هنوز وقتش باقى است از خدا يارى بجوئيد و شكيبائى كنيد زيرا زمين از آن خدا است بهر كس از بندگان خود كه بخواهد ميدهد و سرانجام نيك مخصوص افراد پرهيزكار است. پيش از سر رسيد كار شتاب‌زدگى نكنيد كه پشيمان ميشويد.و پايان كار و زندگى بنظرتان طولانى نبايد كه دلهاى شما سخت ميگردد بناتوانان خود رحم كنيد و بواسطۀ دلسوزى بآنان رحمت را از خدا جويا باشيد مبادا بدگوئى مسلمانى بكنيد كه مسلمان از برادر خود بدگوئى نميكند با اينكه خداى عز و جل اين كار را نهى كرده و فرموده استبرخى از شما برخى را بدگويى نكند آيا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر خود را در حالى كه مردار است بخورد؟(حجرات 14). مسلمان كه در نماز است و در پيشگاه خداى عز و جل ايستاده است دستهاى خود را روى هم نگذارد كه باهل كفر خود را شبيه ميسازد:يعنى مجوس هر يك از شما كه بر سر غذا نشيند بايد همچون بندۀ زر خريد بنشيند و بر روى زمين غذا بخورد و ايستاده آب ننوشد چون يكى از شما در نماز بجانور گزنده برخورد نمود آن را زير خاك كند و آب دهن بر او بيندازد و يا در گوشه‌اى از جامۀ خود بپيچد تا از نماز فارغ شود. روى را بطور كامل از قبله برگرداندن نماز را باطل ميكند و آن كس را كه چنين ميكند شايسته است نماز را با اذان و اقامه و تكبير از سر بگيرد كسى كه يازده مرتبه پيش از سرزدن آفتاب سورۀ« قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌ » و به همين شماره سورۀ« إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ‌ » و بهمين قدر آيت الكرسى بخواند ثروتش از آنچه ميترسد محفوظ‍‌ ميماند. و كسى كه« قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌ أَحَدٌ » و« إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ‌ » را پيش از سرزدن آفتاب بخواند آن روز گناهى از او سر نزند هر چند شيطان در بارۀ او كوشش نمايد. بخدا پناه ببريد از كجروى در دين و از اين كه مردان بى‌دين بر شما پيروز شوند هر كه از ما بازماند هلاك مى‌شود جامۀ كوتاه دامن باعث پاكيزگى آن است كه خداى تبارك و تعالى ميفرمايد جامه‌ات را پاكيزه كن(مدثر 40)يعنى دامنت را كوتاه كن. انگشتى از عسل خوردن شفاى هر دردى است كه خداى تبارك و تعالى ميفرمايد از شكم زنبورها شرابى بيرون مى‌آيد كه براى مردم در آن شفا است(نحل آيه 71) و اين شفا در وقتى است كه بهمراه خواندن قرآن باشد و جاويدن كندر بلغم را آب ميكند،در آغاز غذا خوردن اول نمك بخوريد كه اگر مردم ميدانستند چه خواصى در نمك است آن را بر داروئى كه آزمايش شده است مقدم ميداشتند كسى كه غذايش را با خوردن نمك شروع كند هفتاد درد از او ميرود و آنچه جز خداى عز و جل نميداند.در تابستان بر تبدار آب خنك بريزيد كه سوزش تب را آرام ميكند در هر ماه سه روز روزه بداريد كه با روزۀ يك عمر برابر است. و ما دو پنج‌شنبه را با يك چهارشنبه در ميان آن دو روزه ميداريم زيرا خداى عز و جل دوزخ را در روز چهارشنبه آفريد هر يك از شما كه از پى حاجتى ميرود بامداد روز پنج‌شنبه در پى آن باشد كه رسول خدا فرمود بامداد روز پنج‌شنبه براى امت من مبارك است و چون از خانۀ خود بيرون مى‌آيد آيه‌هائى را كه در آخر سورۀ آل عمران است و آيت الكرسى و انا انزلناه و سوره حمد را بخواند كه حاجت‌هاى دنيا و آخرتش روا خواهد شد. جامه‌هاى ضخيم بپوشيد زيرا هر كس جامۀ نازك بپوشد دينش هم نازك و ضعيف مى‌شود هيچ يك از شما با جامۀ بدن نما در پيشگاه خدا جل جلاله نايستد بسوى خداى عز و جل توبه كنيد و خود را در محبت او داخل سازيد كه خداى عز و جل توبه‌كنندگان را دوست ميدارد و پاكيزگان را دوست ميدارد و مؤمن همواره توبه ميكند چون مؤمن ببرادر خود بگويد:اف،رشتۀ برادرى ميان آن دو بريده مى‌شود و چون باو بگويد تو كافر هستى يكى از آن دو كافر مى‌شود. پس توبه خالص بسوى خدا بكنيد شايد پروردگار اثر گناهان را از شما ببرد و چون عهد نموديد پيمان خود را بپايان برسانيد كه هيچ نعمتى و نشاط‍‌ زندگانى زايل نشده مگر بواسطۀ گناهانى كه مرتكب شده‌اند و براستى كه خداوند به بندگان ستم نميكند و اگر آنان پيش وقت دعا و توبه ميكردند نعمت و زندگى از دست آنها نميرفت و اگر آنان هنگامى كه خشم خداوند بر آنها فرود آمد و نعمتها از دستشان رفت با نيت پاك بسوى خداى عز و جل پناه ميبردند و سستى نميكردند و زياده روى نمى‌نمودند هر آينه خداوند هر فسادى را براى آنان اصلاح ميكرد و هر شايسته را بر آنان باز ميگرداند و چون مسلمانى تنگى گرفت از پروردگار عز و جل شكايت نكند بلكه شكايت بنزد پروردگارش برد كه كليدهاى گشايش كارها و تدبير آنها بدست اوست در هر كس يكى از سه چيز هست: فال بد زدن تكبر و آرزو چون يكى از شما فال بد زد بفال بد اعتناء نكند و دنبال كار خود را بگيرد و خداى عز و جل را بياد آورد.و هر گاه از تكبر ترسيد با غلام و نوكر خود هم غذا شود و گوسفند را خود بدوشد و چون آرزوى بيجا نمود از خداى عز و جل بخواهد و بدرگاه او زارى كند و نفسش او را بگناه نكشاند با مردم بآن مقدار كه معرفت دارند معاشرت كنيد و از آنچه انكارش ميكنند وانهيد و آنان را بروى خود و ما وانداريد كه امر ما دشوار و مشقت بار است و بجز فرشتۀ مقرب يا پيغمبر مرسل يا بنده‌اى كه خداوند دل او را براى ايمان خالص نموده باشد كسى آن بار نتواند كشيد چون شيطان در دل يكى از شماها وسوسه كرد بخدا پناه ببرد و بگويد آمنت باللّٰه و برسوله مخلصا له الدين.يعنى بخدا و رسولش از روى اخلاص ايمان آوردم چون خداى عز و جل بمؤمنى جامۀ نوى پوشاند وضوء بسازد و دو ركعت نماز بخواند كه در آن دو ركعت سورۀ حمد و آيت الكرسى و« قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌ أَحَدٌ » و « إِنّٰا-أَنْزَلْنٰاهُ‌ فِي لَيْلَةِ‌ اَلْقَدْرِ »بخواند. سپس ستايش كند خدائى را كه عورت او را پوشاند و او را ميان مردم زينت داد و بسيار بگويد لا حول و لا قوة الا باللّٰه العلى العظيم. كه اگر چنين كند خدا را در آن جامه گناه نكند و به هر نخى كه در آن جامه است فرشته‌اى بر او گماشته مى‌شود كه از براى او خدا را تقديس ميكند و طلب آمرزش و رحمت براى او ميكند. بدگمانى را از ميان خود بدور اندازيد كه خداى عز و جل از اين كار نهى فرموده من در خدمت رسول خدا و خاندانم با من و دو فرزندم در كنار حوض هستيم هر كس ما را بخواهد بايد گفتار ما را بگيرد و كردارش همچون كردار ما باشد كه هر خاندانى افراد نجيب دارند و ما شفاعت خواهيم كرد و دوستان ما نيز شفاعت خواهند نمود در ملاقات با ما در كنار حوض بر يك ديگر سبقت جوئيد كه ما دشمنان خود را از خود مى‌رانيم و دوستان و پيروان خود را از آن سيراب مى‌كنيم و هر كس شربتى از آن بنوشد پس از آن هرگز تشنه نگردد حوض ما سرشار است و در آن دو نهر آب است كه از بهشت در آن ميريزد يكى از تسنيم و ديگرى از معين و در دو طرف آن زعفران است و سنگريزه‌اش از لؤلؤ و ياقوت است و اين همان حوض كوثر است كارها بدست خدا است نه در دست بندگان و اگر بدست بندگان بود هرگز ديگرى را بر ما اختيار نمى‌كردند ولى خداوند رحمت خود را به هر كس كه بخواهد مخصوص ميگرداند.پس خدا را حمد كنيد بر نعمتهاى نخستين كه شما را مخصوص كرده و حلال زاده شديد هر ديده‌اى روز قيامت گريان است و هر چشم بروز قيامت بيدار است مگر چشمى كه خداوند او را مخصوص كرامت خود فرموده باشد و بر هتك احترامى كه از حسين و خاندان پيغمبر شد گريه كرده باشد شيعۀ ما بمنزلۀ زنبور است كه اگر مردم ميدانستند چه در باطن آنهاست آنان را ميخوردند. چون مردى مشغول غذا خوردن است او را شتابزده نكنيد تا از غذا خوردن فارغ شود و نه آن كس را كه بر قضاى حاجت نشسته تا كار خود را تمام كند. هر گاه يكى از شما از خواب بيدار شد بگويد لا اله الا اللّٰه الحليم الكريم الحى القيوم و هو على كل شىء قدير سبحان رب النبيين و اله المرسلين و سبحان رب السموات السبع و ما فيهن و رب الارضين السبع و ما فيهن و رب العرش العظيم و الحمد للّٰه رب العالمين. و هر گاه يكى از شما شب از خواب برخاست به اطراف آسمان نگاه كند و بخواند « إِنَّ‌ فِي خَلْقِ‌ اَلسَّمٰاوٰاتِ‌ وَ اَلْأَرْضِ‌ » تا آيۀ شريفۀ« إِنَّكَ‌ لاٰ تُخْلِفُ‌ اَلْمِيعٰادَ ». بچاه زمزم سركشيدن درد را ميبرد پس از آب آن كه در سمت ركن حجر الاسود است بياشاميد كه در زير حجر الاسود چهار نهر بهشتى است:فرات و نيل و دو نهر سيحان و جيحان مسلمان نبايد در ركاب كسى كه حكم خدا را باور نكرده و دستور خداى عز و جل را در مورد غنيمت جنگى اجراء نميكند بجهاد برود كه اگر در چنين جنگى كشته شد دشمن ما را در حبس حقوق ما و ريختن خون‌هاى ما يارى نموده است و مرگش مرگ دوران جاهليت است ياد ما اهل بيت از دردها و بيماريها و وسوسه‌هاى شك آلود شفا استو بسوى ما آمدن سبب خوشنودى پروردگار عز و جل است و كسى كه بدستورات ما رفتار نمايد در جايگاه قدس فرداى قيامت با ما خواهد بود و كسى كه به انتظار دولت ما باشد همچون كسى است كه در راه خدا بخون خود غلتيده است كسى كه جنگ ما را با دشمنان ببيند و يا نالۀ داد خواهى ما را بشنود و ما را يارى نكند خداوند برو در آتشش بيفكند ما پناهگاه افراد پرهيزكار هستيم هنگامى كه از هر سو راه‌ها بر آنان بسته شود و ما باب حطة(ريزش گناه)و باب سلامت هستيم هر كس از آن در داخل شود نجات بيابد و هر كس تخلف نمايد هلاك شود خداوند بما آغاز رحمت ميكند و بما بانجام ميرساند و بما هر آنچه بخواهد محو ميكند و بما اثبات مينمايد و بواسطه ما شر دوران سخت را بر ميگرداند و بخاطر ما باران ميفرستد پس فريبنده شما را از خدا فريب ندهد از روزى كه خداى عز و جل در رحمت آسمان را بروى اين مردم بسته است يك قطره از آن فرود نيامده و روزى كه قائم ما قيام بكند آسمان باران رحمت ببارد و زمين گياه خود را بروياند و كينه‌ها از دلهاى بندگان زدوده شود و درندگان و چهار پايان با يك ديگر همزيستى مسالمت آميز نمايند تا آنجا كه زنى از عراق تا شام راه بيفتد و جز بر سبزه‌زار قدم نگذارد و زينت و آرايش خود را بر سر داشته باشد و هيچ درنده‌ئى او را نترساند و او نيز از هيچ نترسد اگر بدانيد كه زندگى شما در ميان دشمن خود و بردبارى بر آزارى كه ميشنويد چه پاداشى براى شما دارد هر آينه چشمهايتان روشن مى‌شود و چون مرا از دست بدهيد پس از من كارهائى خواهيد ديد كه هر يك از شما از آنچه از كفار و دشمنان خود مى‌بيند و آنان حق خدا را سبك ميشمارند و از ترسى كه هر يك از شما بر جان خود دارد آرزوى مرگ مى‌كند پس چون چنين روزى پيش آمد همگى ريسمان خدا را دستاويز خود كنيد و پراكنده نشويد و بردبارى و نماز و تقيه را داشته باشيد و بدانيد خداى تبارك و تعالى از بنده‌هايش آن را كه هر لحظه برنگى است دشمن ميدارد.پس از راه حق و دوستى اهل حق بركنار نشويد كه اگر كسى بجاى ما ديگرى را گزيند هلاك مى‌شود و دنيا از دست او بدر شود و با حسرت از دنيا ميرود چون يكى از شما بخانه‌اش داخل شد باهل خانه سلام دهد و بگويد السلام عليكم. و اگر كسى در خانه نباشد بگويد السلام علينا من ربنا. و هنگام داخل شدن بمنزلش سورۀ« قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌ أَحَدٌ »بخواند كه تهى دستى را بر طرف سازد بكودكان خود نماز ياد دهيد و چون هشت ساله شدند آنها را بنماز نخواندن مؤاخذه كنيد از نزديك شدن به سگها خود دارى كنيد كسى كه بسگ برخورد كند و تر باشد خود را بشويد و اگر خشك باشد بر جامه‌اش آب بپاشد هر گاه از حديث ما چيزى شنيديد كه معنايش را درك نكرديد آن را بخود ما بازگردانيد و بخيال خود معنايش نكنيد و تسليم شويد تا حق بر شما روشن شود و سر فاش كن و كم حوصله نباشيد تندروها در عقايد بايستى بتعليمات ما بازگردند و باز مانده‌ها كه در حق ما كوتاهى ميكنند ميبايست خود را بما برسانند هر كس دامن ما را بدست گيرد بمقصود ميرسد و هر كس بجز در راه ما قدم بردارد غرق خواهد شد. براى دوستان ما فوجهائى از رحمت خدا است و براى دشمنان ما فوجهائى از غضب خدا است و راه ما ميانه روى است و بكار بستن دستورات ما راهيابى است در پنج مورد شك موجب بطلان است:نماز وتر و نماز جمعه و دو ركعت اول از نمازهاى پنجگانۀ روزانه و در صبح و مغرب و بندۀ خدا اگر وضو نداشته باشد قرآن نخواند تا وضو بسازد هر سوره را كه در نماز ميخوانيد ركوع و سجود آن را بجاى آوريد.مرد در پيراهنى كه حمايل وار پوشيده باشد نماز نخواند كه اين نحو لباس پوشيدن از كارهاى قوم لوط‍‌ بوده است. براى مرد نماز خواندن در يك جامه كفايت ميكند كه دو طرف او را بگردنش گره بزند و در يك پيراهن ضخيم كه دكمه‌هايش را بيندازد نيز كفايت ميكند مرد نبايد بر صورت و يا فرشى كه در آن صورت باشد سجده نمايد ولى اگر صورت در زير پاى او باشد و يا چيزى بر آن بيندازد كه آن صورت را بپوشاند نماز خواندن جايز است. مرد نبايد درهم‌هائى را كه بر آن نقش صورت است در حال نماز در جامه خود گره زند و جايز است كه درهمها در كيسه‌اى و يا جامۀ ديگرى باشد كه اگر ميترسد بكمرش ببندد مرد نبايد بر خرمن گندم و نه بر خرمن جو و نه بر هيچ نوع از خوردنيها سجده كند و بر نان نيز سجده نكند مرد تا نام خدا را بر زبان نياورده وضو نسازد پيش از آنكه دست بر آب زند بگويد: بسم اللّٰه و باللّٰه اللهم اجعلنى من التوابين و اجعلنى من المتطهرين. (بنام خدا و بيارى خدايا بار الها مرا از توبه‌كنندگان و از تطهيركنندگان قرار بده)و چون از وضو فارغ شد بگويد اشهد ان لا اله الا اللّٰه وحده لا شريك له و اشهد ان محمد عبده و رسوله. (گواهى ميدهم كه خدائى بجز خداى يكتاى بى‌انباز نيست و اينكه محمد بنده و فرستادۀ او است)كه اگر چنين كند استحقاق آمرزش خواهد داشت.كسى كه نماز بخواند و معرفت آن را داشته باشد آمرزيده شود مرد نبايد در وقت نماز واجب نماز نافله بخواند مگر عذرى داشته باشد لكن اگر بتواند پس از خواندن نماز واجب نماز نافله را قضا نمايد خداى تبارك و تعالى ميفرمايد آنان كه دائم در نمازند يعنى آنان كه در روز قضا ميكنند هر آنچه را كه شب از آنان فوت شده است و در شب قضا ميكنند هر چه را كه در روز از آنان فوت شده است و در وقت نماز واجب قضاى نماز نافله را نخوان بلكه نخست نماز واجب را بخوان و سپس هر چه خواستى نماز ديگر بخوان نماز در مكه و مدينة برابر هزار نماز است و يك درهم در راه حج با هزار درهم برابر است. مرد بايد در نمازش خشوع داشته باشد كه هر كس دلش براى خداى عز و جل خاشع شد اعضاء تنش نيز خاشع مى‌شود و با چيزى بازى نميكند قنوت در نماز جمعه پيش از ركوع ركعت دوم است و در ركعت اول سورۀ حمد و جمعه خوانده مى‌شود و در ركعت دوم حمد و منافقين در هر دو ركعت نماز(پس از سجده) بنشينيد تا اعضاى تن شما آرام گيرد سپس برخيزيد كه ما چنين ميكنيم هنگامى كه يكى از شما در پيشگاه خداى جل جلاله ايستاد دست خود تا بمقابل سينه بلند كند(ظاهرا مقصود قنوت است)و هنگامى كه يكى از شما در پيشگاه خداى جل جلاله بود سينه‌اش را پيش و كمرش را راست نگهدارد و خم نشود و چون يكى از شماها از نماز فارغ شد هر دو دست خود بآسمان بلند كند و آنقدر دعا كند كه خسته شود. عبد اللّٰه بن سبا عرض كرد:يا امير المؤمنين مگر خدا در همه جا نيست‌؟فرمود:چرا عرض كرد پس بندۀ خدا چرا دستهاى خود را بسوى آسمان بلند كند؟ فرمود مگر در قرآن نميخوانى:كه روزى شما و آنچه بدان وعده داده شده‌ايد در آسمان است. الذاريات:22).پس مگر روزى بجز از جايى كه براى آن تعيين شده است خواسته مى‌شود؟و جاى تعيين‌شدۀ روزى و هر چه كه خدا وعده داده است آسمان است. همانا اهل بهشت بخانه‌هاى شيعيان ما چشم ميدوزند همچنان كه آدمى بستاره‌هاى آسمان چشم ميدوزد هنگامى كه از مسبحات(سوره‌هائى كه اول آن با تسبيح شروع مى‌شود)آخرين سوره را خوانديد (سورۀ اعلى)بگوئيد سبحان اللّٰه الاعلى. و چون آيۀ« إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ وَ مَلاٰئِكَتَهُ‌ يُصَلُّونَ‌ عَلَى اَلنَّبِيِّ‌ » را خوانديد بر پيغمبر درود بفرستيد چه در نماز باشيد و چه در غير نماز در بدن چيزى كه از چشم كمتر شكر خدا كند نيست. پس هر چه او ميخواهد ندهيدش كه شما را از ياد خداى عز و جل غافل ميسازد چون سورۀ و التين را خوانديد در پايانش بگوئيد و نحن على ذلك من الشاهدين(ما نيز بر اين از گواهانيم)چون آيه« قُولُوا آمَنّٰا بِاللّٰهِ‌ » خوانديد پس از آن بگوئيد آمنا باللّٰه. .تا: مسلمون. (سورۀ بقره آيه 31 مراجعه شود). چون بنده در تشهد در دو ركعت آخر كه نشسته است بگويد اشهد ان لا اله الا اللّٰه وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله و« أَنَّ‌ اَلسّٰاعَةَ‌ آتِيَةٌ‌ لاٰ رَيْبَ‌ فِيهٰا وَ أَنَّ‌ اَللّٰهَ‌ يَبْعَثُ‌ مَنْ‌ فِي اَلْقُبُورِ ». سپس اگر حدثى از او سرزد نمازش درست است خدا بچيزى كه سخت‌تر از پياده رفتن بخانه او باشد پرسش نشده است خير را از سم و گردن شتران بخواهيد در حال رفتن و آمدنشان مرد نبايد جامه خود را از رانش دور كرده و در ميان جمعيتى بنشيند كسى كه چيزى را كه بويش آزار ميدهد بخورد(مانند سير و پياز)نبايد بمسجد نزديك شود مرد در سجدۀ نماز واجب بايد قسمت اخير بدن خود را بلند كند چون يكى از شماها بخواهد غسل كند از دو بازوى خود شروع نموده و آنها را بشويد هنگامى كه نماز خواندى بايد خودت صداى خواندن و تكبير و تسبيح را بشنوى و چون پس از نماز رويت را برگرداندى بسمت راستت برگردان از دنيا توشه‌اى برگير كه بهترين توشه‌اى كه از آن بردارى تقوى است از بنى اسرائيل دو طايفه گم شدند يكى در دريا و ديگرى در بيابان پس بجز چيزى را كه حلال بودنش را ميشناسيد نخوريد. و كسى كه از آتش پناه ببرد آتش ميگويد پروردگارا بنده‌ات را از آنچه بتو پناه آورد پناه‌اش ده و كسى كه حور العين بخواهد آنان ميگويند بار الها آنچه بنده‌ات خواست باو عطا كن ساز و آواز نوحه‌سرائى شيطان است از براى بهشت چون يكى از شماها بخواهد بخوابد دست راست را بزير گونۀ راست بنهد و بگويد: بسم اللّٰه وضعت جنبى لله على ملة ابراهيم و دين محمد و ولايت من افترض اللّٰه طاعته ما شاء اللّٰه كان و لم يشاء لم يكن. (بنام خدا و براى خدا و بر ملة ابراهيم و دين محمد و ولايت هر كس كه خداوند فرمانبرى او را واجب فرموده پهلوى خود را بر زمين نهادم آنچه خدا بخواهد همان مى‌شود و آنچه نخواهد نميشود)كه هر كس اين دعا را بهنگام خواب بخواند از دزد و حادثۀ هلاك‌كننده و خرابى منزل محفوظ‍‌ ميماند و فرشتگان براى او آمرزش مى‌طلبند. كسى كه بهنگام رفتن بميان بستر خود سورۀ« قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌ أَحَدٌ » را بخواند خداى عز و جل پنجاه هزار فرشته بر او بگمارد كه آن شب او را پاسدارى كنند و چون يكى از شما خواست بخوابد پهلو بر زمين ننهد تا آنكه بگويد اعيذ نفسى و دينى و اهلى و ولدى و مالى و خواتيم عملى و ما رزقنى ربى و خولنى بعزة اللّٰه و عظمة اللّٰه و جبروت اللّٰه و سلطان اللّٰه و رحمة اللّٰه و رأفة اللّٰه و غفران اللّٰه و قوة اللّٰه و قدرة اللّٰه و جلال اللّٰه و بصنع اللّٰه و اركان اللّٰه و بجمع اللّٰه و برسول اللّٰه و بقدرة اللّٰه على ما يشاء من شر السامة و الهامة و من شر الجن و الانس و من شر ما يدب في الارض و ما يخرج منها و من شر ما ينزل من السماء و ما يعرج فيها و من شر كل دابة انت أخذ بناصيتها ان ربى على صراط‍‌ مستقيم و هو على كل شىء قدير و لا حول و لا قوة الا باللّٰه العلى العظيم. . (جان خود و دين خود و زن و فرزند و ثروت و پايانهاى عمل خود و هر چه را كه پروردگار من بمن روزى فرموده و در دسترس من قرار داده است به پناه عزة خدا و توانائى خدا و جبروت خدا و سلطنت خدا و رحمت خدا و مهربانى خدا و بخشايش خدا و نيروى خدا و توانائى خدا و جلال خدا و رفتار خدا و ركن‌هاى خدا و گردآورى خدا و رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)و بتوانائى خدا بر هر چيز كه بخواهد سپردم از شر جانور زهردار و خزندۀ گزنده و از شر جن و آدمى و از شر هر چيزى كه بر روى زمين مى‌جنبد و شر آن چه كه از زمين بيرون مى‌آيد و از شر آنچه كه از آسمان فرو مى‌آيد و آنچه بر آسمان بالا ميرود و از شر هر جنبنده‌اى كه تو زمام او را بدست دارى براستى كه پروردگار من بر صراط‍‌ مستقيم است و او بر هر چيز توانا است و نيرو و توانائى نيست مگر بواسطه خداى بلند پايه و بزرگوار)كه رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)با اين دعا حسن و حسين را به پناه خدا مى‌سپرد و بشما نيز همين دستور را داده است. ما خزينه‌داران دين خدائيم و ما چراغهاى فروزان دانشيم چون مهترى از ما درگذرد مهتر ديگرى پديدار گردد هر كه از ما پيروى كند گمراه نگردد و هر آن كس كه ما را انكار كند راه رستگارى نيابد و هر كس بيارى دشمن ما بر ما زيان رساند روى نجات نبيند و كسى كه ما را بدست دشمن بسپارد يارى نشود پس بخاطر طمع دنيا و مال اندك آن كه از دست شما خواهد رفت و شما از آن جدا خواهيد شد از خدمت ما باز نايستيد زيرا كسى كه دنيا را بر آخرت مقدم داشت و بجاى ما دنيا را برگزيد فردا حسرت بزرگى باو دست خواهد داد و اين است معناى آيۀ شريفه:(زمر 56). (تا كسى بگويد آه از اين حسرت كه چرا در بارۀ خداوند كوتاهى نمودم گرچه از مردمان خوار ميباشم)كودكان خود را از چربى غذائى كه خورده‌اند بشوئيد و پاكيزه كنيد كه شيطان‌ها چربى مانده از غذا را مى‌بويند و كودك در حال خواب ميترسد و دو فرشتۀ نويسندگان اعمال از آن در آزارند نخستين نگاهى كه بزن مى‌افتد از آن شما است ولى نگاه ديگرى بدنبال نگاه اول نكنيد و از گرفتارى كناره گيريد ميگسار دائم خداى عز و جل را همچون بت پرست ملاقات ميكند حجر بن عدى عرض كرد يا امير المؤمنين ميگسار دائم چه كسى است‌؟فرمود:آنكه هر وقت مى در دسترس داشته باشد بنوشد كسى كه مست‌كننده‌اى بنوشد تا چهل شبانه روز نماز او پذيرفته نيست. كسى كه بمؤمنى حرفى بگويد كه مقصودش كاهش قدر او باشد خداى عز و جل او را در ميان چرك و خون دوزخيان زندانى ميكند تا دليلى براى خلاصى از گفتار خود بياورد مرد نبايد با مرد ديگر زير يك رو انداز بخوابد و نه زن با زن ديگر در زير يك رو انداز و كسى كه چنين كند بايستى تاديب بشود تاديبش تعزير است. كسى كه دنيا پرست باشد و آن را بر آخرت مقدم بدارد سرانجام ناگوارى دارد آب را وسيله خوشبوئى خود سازيد كسى كه از خداى عز و جل بهمان كه برايش قسمت فرموده است راضى باشد بدنش آسوده گردد آنكه زندگى و عمرش در انجام كارى كه از خداى عز و جل دورش نمايد بسر رفته باشد زيان كرده است. اگر نماز گذار بداند كه چه اندازه از جلال خداوندى سراپاى او را فرا گرفته است خوش نميدارد كه سرش را از سجدۀ خود بردارد مبادا در كار آخرت امروز و فردا كنيد و هر چه ممكن است پيشدستى كنيد هر چه روزى شما است هر اندازه ناتوان هم باشيد بشما خواهد رسيد و هر چه بزيان شما در انتظار شما است بهيچ راهى نتوانيد آن را از خويشتن دور سازيد بكارهاى خوب ديگران را وابداريد و از كارهاى بد باز بداريد و بآنچه بر شما ميرسد شكيبائى كنيد نور مؤمن اين است كه حق ما را بشناسد بدترين كورى‌ها براى كسى است كه از ديدن برترى ما بر ديگران كور باشد و با ما دشمنى كند بدون اينكه گناهى از ما نسبت باو سر زده باشد جز اينكه ما او را بحق دعوت كرده‌ايم و ديگرانش بآشوب و دنيا و آشوب را برگيرد و آشكارا از ما بيزارى جويد و دشمنى ورزد پرچم حق بدست ما است هر كس بسايۀ آن درآيد سايه بر او بيفكند و هر كس هر چه زودتر خود را بزير آن برساند كامياب گردد و هر كس از آن بازماند هلاك شود و هر كس از آن جدا شود سرنگون گردد و هر كس بدان چنگ زند رستگار شود. من رئيس مؤمنانم و مال رئيس ستمكاران است بخدا قسم كه مرا بجز مؤمن دوست ندارد بجز منافق دشمنم ندارد.چون برادران خود را ملاقات نموديد با هم دست بدهيد و اظهار خوشروئى و خنده‌روئى كنيد تا چون از يك ديگر جدا شويد آنچه بار گناه بر دوش شما است برداشته شده باشد چون يكى از شما عطسه كرد براى او دعا كنيد و بگوئيد يرحمك اللّٰه:خدا تو را رحمت كند و او بشما بگويد:يغفر اللّٰه لكم و يرحمكم خداوند شما را بيامرزد و شما را رحمت كند كه خداى تبارك و تعالى ميفرمايد چون تحيتى بشما گفته شد شما بهتر از آن بگوئيد و يا همان تحيت را باز گردانيد(نساء:86). با دشمن خود دست بده هر چند او را ناخوش آيد كه اين از دستورات خداى عز و جل بر بندگان خود ميباشد كه ميفرمايد با بهترين وجه دفاع كن تا كسى كه ميان تو و او عداوتى ميباشد گوئى دوستى صميمى است و اين دستور را فرا نميگيرد مگر كسانى كه شكيبائى ميورزند و فرا نميگيرد مگر كسى كه نصيبش از خوشبختى بيشتر باشد. دشمن تو مجازاتى سخت‌تر از اين ندارد كه تو در بارۀ او خدا را اطاعت كنى و براى تو كافى است كه دشمنت را ببينى كه معصيت خداى عز و جل را ميكند،دنيا در گردش است بهرۀ خود را از آن از راه نيكوترى برگير تا نوبۀ تو برسد،مؤمن بيدار است و مراقب و ترسان،و يكى از دو پيش آمد خوب را منتظر است«راحتى در دنيا يا سعادت در آخرت»و ترسش از بلاء از اين جهت است كه مبادا مجازات گناهان او باشد برحمت پروردگارش عز و جل اميدوار است مؤمن از بيم و اميد خالى نميشود از آنچه پيش فرستاده مى‌ترسد و از جستجوى آنچه كه خدا او را وعده فرموده غفلت نمى‌ورزد و از آنچه خداى عز و جل او را ترسانده آسوده خاطر ننشيند آبادكنندگان زمين شمائيد كه خداوند شما را در آن جاى داده تا ببيند چگونه رفتار ميكند خدا را در آنچه از شما مى‌بيند بپائيد از شاهراه برويد تا ديگران بجاى شما از آن راه نروندآن كس كه عقلش كامل است نيكو رفتار كند و در دين خود نيكو بنگرد بشتابيد بسوى آمرزش پروردگار خود و بهشتى كه به پهناى آسمان‌ها و زمين است و براى اهل تقوى آماده شده است كه شما بآن دست نيابيد مگر با تقوى. كسى كه زنگ گناه بگيرد از ياد خداى عز و جل نابينا گردد هر كس كه دستور پيشواى الهى را ترك كند خداوند شيطانى بر او بگمارد كه همنشين او گردد چرا كسانى كه مخالف شما هستند در گمراهى خودشان از شما بيناتر و در صرف مالى كه بدست آورده‌اند از شما بخشنده‌ترند؟اين نيست مگر از آن جهت كه شما بدنيا اعتماد كرديد و ستم كشيدن را راضى شديد و بمال اندك دنيا حرص ورزيديد و در بارۀ آنچه وسيلۀ عزت و خوشبختى شما بود و نيرو بخش شما بود بر كسانى كه بشما ستم ميكردند كوتاهى كرديد نه در بارۀ دستورى كه پروردگار شما به شما داده است از او حيا ميكنيد و نه صلاح كار خويش را در نظر ميگيريد و هر روز ستمى تازه بر شما ميرود و شما از خوابتان بيدار نمى‌شويد و سستى شما بپايان نميرسد مگر نمى‌بينيد كه شهرهاى شما و دين شما هر روز پوسيده‌تر مى‌شود و شما در غفلت دنيا بسر ميبريد. خداى عز و جل بشما ميفرمايد كه بستمكاران اعتماد نورزيد كه آتش بجان شما مى‌افتد و جز خداى براى شما دوستانى نباشد و يارى نشويد. فرزندان خود را نامگذارى كنيد و اگر ندانيد كه پسر است يا دختر نامهائى بر آنان بگذاريد كه بر مرد و زن هر دو گفته مى‌شود زيرا فرزندانى كه سقط‍‌ شده‌اند چون روز قيامت شما را ملاقات كنند و نام گذارى‌شان نكرده باشيد فرزند سقط‍‌ شده بپدرش ميگويد چرا مرا نامگذارى نكردى‌؟با اينكه رسول خدا(صلّى الله عليه و آله) محسن را پيش از آنكه زائيده شود نام گذاشت. مبادا در حالى كه سر پا ايستاده‌ايد آب بنوشيد كه بدرد بى‌درمانى دچار ميسازد يا آنكه خداوند عافيت بدهد چون بچهار پايان سوار شديد خداى عز و جل را بياد آوريد و بگوئيد« سُبْحٰانَ‌ اَلَّذِي سَخَّرَ لَنٰا هٰذٰا وَ مٰا كُنّٰا لَهُ‌ مُقْرِنِينَ‌`وَ إِنّٰا إِلىٰ‌ رَبِّنٰا لَمُنْقَلِبُونَ‌ »(زخرف آيه 13)منزه است خدائى كه اين حيوان را مسخر ما فرمود و ما توانائى آن نداشتيم و ما بسوى پروردگار خود بازگشت خواهيم نمود)چون يكى از شما بسفر رود بگويد: اللهم انت انصاحب في السفر و الحامل على الظهر و الخليفة في الاهل و المال و الولد. بار الها همراه در سفر و در بارى كه بر پشت كشيده مى‌شود و جانشين در ميان خانواده‌ها و مال‌ها و فرزندان تو ميباشى)و چون در منزلى فرود آمديد بگوئيد: اللهم انزلنا منزلا مباركا و انت خير المنزلين. بار الها ما را بمنزل با بركتى فرود آر كه بهترين فرود آرندگان تو هستى). چون چيزى از نيازمنديهاى خود را از بازار خريديد هنگام وارد شدن ببازار بگوئيد اشهد ان لا اله الا اللّٰه وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله اللهم انى اعوذ بك من صفقة خاسرة و يمين فاجرة و اعوذ بك من بوار الايم. (گواهى ميدهم كه خدايى بجز خداى يكتاى بى‌انباز نيست و گواهى ميدهم كه محمد بندۀ او و فرستادۀ او است بار الها من پناه بتو مى‌برم از سودائى كه زيان آورد و از سوگند دروغ و پناه مى‌برم بتو از كسادى و بى‌مشترى ماندن). كسى كه پس از نماز خواندن بانتظار فرا رسيدن نماز ديگر باشد از زيارت‌كنندگان خداى عز و جل محسوب ميگردد و بر خداى تعالى لازم است كه زائر خويش را بزرگ داشته و آنچه ميخواهد عطايش فرمايد. كسى كه حج و عمرة بجا مى‌آورد مهمان خدا است و خداوند آمرزش خود را بيدريغ باو ارزانى ميدارد.كسى كه بكودك بى‌خرد نوشابۀ مست‌كننده‌اى بدهد خداى تعالى او را در ميان چرك و خون زنان دوزخى زندانى ميكند تا از كارى كه كرده است عذر موجهى بياورد. صدقه دادن از براى مؤمن سپر بزرگى است از دوزخ و از براى كافر وسيله‌اى است كه مالش را از تلف شدن نگهدارد عوض صدقه‌اش هر چه زودتر باو داده مى‌شود و بلاها از او برگردانده شود ولى در عالم آخرت بهره‌اى ندارد. دوزخيان بوسيله زبانشان دوزخى شدند و نورانيان بوسيله زبان نورانى گشتند پس زبانهاى خود را نگهداريد و بياد خدايش عز و جل مشغول سازيد. پليدترين كارها آن است كه گمراهى بار آورد و بهترين كسب‌ها كارهاى خير است مبادا صورت بسازيد كه روز قيامت از آن بازپرسى خواهيد شد و چون خاشاكى از تو بوسيله كسى گرفته شد بگو خداوند آنچه را كه خوش ندارى از تو دور سازد هنگامى كه از حمام بيرون آمدى و برادرت بتو گفت طاب حمامك و حميمك. (خوش باد حمامت و آب گرمت)بگو! انعم اللّٰه بالك. (خداوند خاطرت را خنك سازد) چون برادرت بتو بگويد! حياك اللّٰه بالسلام. (خداوند سلام بر تو فرستد)بگو: و انت و حياك اللّٰه و اهلك دار المقام. (تو را نيز خداوند سلام بفرستد و در بهشت جاويد جايگزينت فرمايد)در جادۀ عمومى بول ممكن و بقضاى حاجت منشين. در خواست كردن پس از ثناگوئى است پس نخست خداى را ثنا گوئيد و سپس نيازمنديها را درخواست كنيد پيش از آنكه نيازمنديها را درخواست كنيد خداى عز و جل را ثنا گوئيد و مدح نمائيد. اى كسى كه دعا ميكنى چيز نشدنى و غير حلال را درخواست مكن چون خواستيد در بارۀ نوزاد پسر بكسى مبارك باد بگوئيد پس بگوئيد خداوند اين بخشش بى‌عوض را براى تو مبارك كند و او را بسر حد رشد و تكامل برساند و احسان خود را روزى او فرمايدو چون برادرت از مكه باز آمد ميان دو چشمش را ببوس و دهنش را ببوس كه با آن حجر الاسودى را بوسيده كه پيغمبر آن را بوسيده است و چشمش را ببوس كه با آن چشم بخانۀ خداى عز و جل نگريسته و پيشانى و صورتش را ببوس و در مبارك بادش بگوئيد خداوند اعمال حج تو را بپذيرد و كوششت را مورد مرحمت فرمايد و خرجى را كه كرده‌اى عوض دهد و اين سفر را آخرين سفر مكه‌ات قرار ندهد. از افراد پست دورى كنيد كه پست آن كسى است كه از خداى عز و جل نميترسد كشندگان پيمبران در ميان آنان است و دشمنان ما در ميان آنان براستى كه خداى تبارك و تعالى بر زمين نظرى افكند و ما را برگزيد و براى ما شيعه‌اى برگزيد كه ما را يارى كنند و بشادى ما شاد باشند و بخاطر اندوه ما اندوهگين گردند و مال و جانشان را در راه ما از دست بدهند آنان از ما هستند و بسوى ما آيند از شيعيان بنده‌اى نيست كه گناهى را مرتكب شود پس از آن بميرد تا آنكه ببلائى دچار آيد كه گناهان او را پاك كند اين بلا يا در مال و يا در اولاد و يا در جانش باشد تا آنكه خدا را در حالى ملاقات كند كه گناهى نداشته باشد و چنانچه باقيمانده‌اى از گناهان داشته باشد بهنگام مرگش بر او سخت گيرند(و بدشوارى بميرد). شيعۀ ما كه بميرد صديق و شهيد است زيرا امر ولايت ما را تصديق نموده و براى خداى عز و جل در راه ما دوستى نموده و در راه ما دشمنى كرده است و مقصودش از اين كار فقط‍‌ رضاى خداى عز و جل بوده است و بخدا و رسولش ايمان آورده است. خداى عز و جل ميفرمايد كسانى كه بخدا و رسولش ايمان آورده‌اند هم آنان در نزد پروردگارشان صديقان و شهيدانند بمزدشان و نورشان خواهند رسيد(الحديد:19) بنى اسرائيل هفتاد و دو فرقه شدند و بزودى اين امت هفتاد و سه فرقه خواهند شد كه يك فرقه در بهشت است.كسى كه راز ما را فاش كند خداوند،سختى آهن را باو بچشاند فرزندان خود را روز هفتم ختنه كنيد و گرما و سرما شما را از اين كار باز ندارد كه باعث پاكيزگى بدن نوزاد است و همانا زمين از بول كسى كه ختنه نشده باشد بخداوند مينالد. مستى چهار نوع است مستى مى و مستى مال و مستى خواب و مستى پادشاهى چون يكى از شما خواست كه بخوابد دست راست خود را بزير گونۀ راست خود بنهد زيرا نميداند از خواب خود بيدار مى‌شود يا نه دوست دارم كه مؤمن هر پانزده روز يك بار نوره بكشد. ماهى كمتر بخوريد كه گوشت بدن را آب ميكند و بلغم ميافزايد و نفس كشيدن را دشوار ميسازد كم‌كم آشاميدن شير از هر دردى شفاست بجز،مرگ انار را با پيۀ آن بخوريد كه معده را دباغى ميكند و هر دانه‌اى از انار كه در معده جايگير مى‌شود تا چهل شب دل را زنده ميكند و جان را روشن ميسازد و وسوسۀ شيطان را ناتوان ميگرداند سركه نان خورش خوبى است كه صفرا شكن است و دل را زنده ميكند كاسنى بخوريد كه هر صبح يك قطره از قطره‌هاى بهشتى بر آن است آب باران بنوشيد كه بدن را پاكيزه ميسازد و از بيماريها جلوگيرى ميكند كه خداوند تبارك و تعالى ميفرمايد و آبى از آسمان فرود مى‌آورد تا شما را پاكيزه نموده و پليدى شيطان را از شما بزدايد و دلهاى شما را محكم سازد و پاهاى شما را استوار نمايد براى هر دردى در سياه‌دانه درمانى است گوشت گاو درد است و شيرش درمان و روغنش شفا است براى زن باردار بهترين غذا و دوا خرما است.خداى عز و جل بمريم فرمود تنۀ درخت خرما را بجنبان تا خرماى تازه براى تو بيفتد پس بخور و بياشام و ديده خود را روشن ساز كام فرزندان خود را با خرما برداريد كه رسول خدا با حسن و حسين اين چنين كرد. چون يكى از شما خواست با همسر خود آميزش جنسى نمايد او را بشتاب بيندازد كه زنها را نيازمنديهائى است چون يكى از شما زنى را ديد كه از آن زن خوشش آمد با همسر خود هم بستر شود كه مانند همان كه ديده در نزد همسر خودش نيز هست و حتما نگذارد شيطان بدلش راه يابد و چشم خود را از آن زن بيگانه بگرداند و اگر همسر ندارد دو ركعت نماز بگذارد و خدا را ستايش فراوان كند و بر پيغمبر و خاندانش درود بفرستد و سپس از فضل خداوندى درخواست كند كه خداوند با مهربانى خود چيزى در دسترس او قرار ميدهد كه او را بى‌نياز سازد.و چون يكى از شما با همسر خود درآميخت كمتر حرف بزند كه حرف زدن در چنين هنگام باعث لال شدن فرزند مى‌شود هيچ كس از شما باندرون عضو جنسى همسر خود نگاه نكند كه شايد چيزى بيند كه خوشش نيايد و باعث كورى فرزند نيز گردد. چون يكى از شما بخواهد با همسرش آميزش جنسى نمايد بگويد اللهم انى استحللت فرجها بامرك و قبلتها بامانتك فان قضيت لى منها ولدا فاجعله ذكرا سويا و لا تجعل للشيطان فيه نصيبا و لا شريكا. (بار الها من بدستور تو عضو جنسى از اين زن را بر خود حلال نمودم و بامانت از تو آن را پذيرفتم پس اگر فرزندى از او براى من مقدر فرموده‌اى آن فرزند را پسرى كامل گردان و شيطان را در او بهره‌اى نباشد و شريك او نگردد حقنه يكى از چهار درمان است(يا در هر يك از چهار مورد بايد حقنه نمود). رسول خدا فرمود بهترين داروئى كه بآن درمان كرده‌ايد حقنه است و آن شكم را فربه كند و درد را از درون پاك كند و بدن را نيرومند سازد و داروى بينى را از بنفشه تهيه كنيد و بر حجامت مواظب باشيد چون يكى از شما بخواهد با همسر خود هم بستر شود از آميزش در اول ماه‌ها و نيمه‌هاى آن خوددارى كند كه شيطان در اين دو هنگام فرزند ميجويد و شياطين در اين دو وقت ميخواهند كه با فرزند شريك شوند پس مى- آيند و در بسته شدن نطفه شركت ميجويند. بروز چهارشنبه از حجامت گرفتن و نوره كشيدن خوددارى كنيد كه روز چهارشنبه روز نحس پايدارى است و دوزخ در آن روز آفريده شد و در روز جمعه ساعتى است كه هر كس در آن ساعت حجامت كند مى‌ميرد.

divider

الخصال / ترجمه مدرس گیلانی ;  ج ۲  ص ۲۶۷

امير المؤمنين(عليه السّلام)در مجلسى چهار صد سخن سودمند براى دين و دنياى مردم گفت موى سفيد را مكند كه آن نور مسلمانى است.هر كه موى خود را در اسلام سفيد كند، در قيامت نور او گردد.مسلمان جنب مخوابد،مسلمان بى‌دست نماز مخوابد،هر گاه آب نداشت با خاك تيمم كند،چون كه در خواب روان مؤمن به سوى خدا بالا رود،خدا آن را پذيرد،و نيكى دهد هر گاه مرگ وى رسيده باشد،خدا آن را در خزانۀ آمرزش خويش نگاهدارد.و هر گاه نرسيده باشد با فرشتگان امين خود آن را باز پس فرستد تا به تن وى بازگردد.مؤمن به سوى قبله خيو ميفكند و هر گاه از فراموشى چنين كند، از خدا آمرزش خواهد.مكلف در جاى سجده مدمد.در خوراك و آشاميدنى خود مدمد.در بازو بند خود مدمد،آدمى تكيه بر دست افزار مخوابد از پشت بام در هوا مشاشد در آب روان مشاشد،و هر گاه اين كار كند،دردى بدو رسد جز خويشتن كس را نكوهش مكند،چون كه در آب و هوا نيز موجوداتى هستند،مرد بر روى مخوابد هر گاه كسى را ديديد بر روى خفته او را بيدار كنيد و مگذاريد چنين بخسبد،با حال كسل و چرت به نماز مايستيد. در نماز به انديشۀ ديگرى فرو مرويد چون برابر خدا ايستاده‌ايد،براى بنده آن نماز به شمار آيد كه با حضور قلب باشد.آنچه از خوان بيرون افتد آن را بخوريد چون درمان هر در دست به فرمان خدا براى هر كه به آن تندرستى بخواهد.پس از خوردن انگشتانى كه با آن خوراك خورده‌ايد بليسيد تا خدا به شما بركت دهاد.پوشاك پنبه‌يى بپوشيد كه پيامبر(صلّى الله عليه و آله)مى‌پوشيد و مو و پشم مپوشيد مگر براى سببى، پيامبر مى‌گفت:خدا زيباست و زيبايى را دوست دارد كه نشانۀ نعمت خويش را در بنده بنگرد.با خويشاوندان گرمى كنيد و اگر چه به درودى باشد،در قرآن گفته:بپرهيزيد از خدايى كه مورد پرستش وى قرار گيريد و از خويشاوندان كه خدا به شما ارزانى داشته:روز خود را به چنان و چنين و سخنان چه كرديم و چه خواهيم كرد تباه مسازيد زيرا بر شما گماشتگانى گذاشته‌اند و به شمار شما رسيدگى مى‌كنند. در هر جا خداى را بياد آوريد كه پيوسته با شماست بر محمد و دودمان وى درود فرستيد تا خدا به واسطۀ وى خواهش شما را برآورده كند خوراك گرم را بگذاريد تا سرد گردد پيامبر(صلّى الله عليه و آله)مى‌گفت:بگذاريد تا سرد گردد كه بركت در خوراك سرد است به سوى بالا مشاشيد و روى به باد نيز مشاشيد به كودكان خود كارهاى سودمند بياموزيد تا مرجئه اعتقادات خود را به ايشان بار مكنند. زبان خويش را نگاهداريد و درود فرستيد به جاى آوردن كار را سودمند دانيد سپرده را به خداوندان آن باز پس دهيد اگر چه كشندگان فرزندان پيامبران باشند.در بازار به ياد خدا باشيد،چون مردمان را آنجا سرگرم به خود يابيد،تا سبب فزونى حسنات شما گردد.چون ماه رمضان رسد سفر مكنيد چون هر كه ماه رمضان را ديدار كرد بايد روزه بدارد در باده‌گسارى و مسح به موزه تقيه روا نباشد. در ستايش ما زياده روى مكنيد،بگوييد ما بندگانى پروردۀ خدا هستيم،و در فزونى ما آنچه خواهيد بگوييد،هر كه ما را دوست دارد بايد كارهاى ما را نيز دوست داشته باشد،از پرهيزكارى يارى خواهد كه پرهيزكارى برترين ياور كار است در كارهاى جهان و جاويدان.آنان كه از ما نكوهش مى‌كنند با ايشان همدمى مكنيد،و نزد دشمنان شما ستايش ما را مگوييد و به دوستى ما آشكارا منماييد،تا نزد فرمانروايان خود خوار مگرديد،راستى رهايى بخش است،به آنچه از خداست گرايش نشان دهيد،بندگى خداى را بجوييد، بر بندگى حق شكيبا باشيد،چه ناشايست است كه مؤمن بى‌آبرويى به بهشت رود،در قيامت به اميد شفاعت ما مباشيد بلكه خود نيز نيكى كنيد،در قيامت نزد دشمنان خود را رسوا مسازيد و نزد ايشان به طمع جهان حقير پايۀ خود را پيش خدا تكذيب مكنيد،آنچه در دست ديگران مى‌بينيد براى خدا از آن صرف نظر كنيد. پيامبر(صلّى الله عليه و آله)گفته:آنچه نزد خداست برتر و پاينده‌تر است،بشارت خدا ديدۀ مؤمن را روشن مى‌كند و او خداى را دوست دارد. برادران ناتوان خويش را خوار مداريد،آنكه مؤمنى را خوار انگارد خدا وى را با او در بهشت فراهم نكند مگر آن زمان كه توبه كرده باشد،هر گاه دريافتى كه برادر مؤمن تو نيازى دارد پيش از آنكه او گويد اگر ندانسته نيازش را برآور،با يك ديگر يارى و مهربانى و دهش كنيد،منافق گويد ليك نكند،زن ستانيد چون زن گرفتن روش پيامبران است و مكرر مى‌گفت:هر كه روش پيامبر را خواهد زن ستاند و فرزند خواهد تا در قيامت به سبب بسيارى شما بر پيروان ديگرى ببالد،شير زنا كار به كودكان خود مدهيد،و شير زن ديوانه،چون شير بيمارى مادر را به كودك منتقل مى‌سازد.پرنده‌يى كه سنگدان و خار پس پا و چينه‌دان ندارد مخوريد،و همچنين از گوشت درندۀ نيشدار و پرندۀ چنگال‌دار،سپرز خوردن خون را تباه مى‌سازد، پوشاك سياه مپوشيد چون جامۀ فرعون بوده،غده‌هاى گوشت را مخوريد چون رگ جذام را به حركت آورد. در دين قياس مكنيد،دين قياس بردار نيست، قياس‌گران دشمن دين‌اند،نخستين قياس گر ديو بود، پاى افزار سر و ته برابر مپوشيد كه از پوشاك فرعون بود،با باده‌گساران سازش مكنيد،خرما داورى هر درديست، پيامبر(صلّى الله عليه و آله)گفته:هر كه درى از سؤال بر خود گشايد درى از درويشى بر او باز گردد،استغفار بسيار كنيد تا روزى جلب كند،از كردارهاى نيك پيش افكنيد تا فرداى قيامت آن را بهره‌مند گرديد،از جدال دورى كنيد تا در شك شبهه ميفتيد هر كه نيازى دارد سه وقت را برگزيند،ساعتى از روز آدينه و هنگام نيم روز و هنگام ورزش باد كه درهاى آسمان در آن وقت باز گردد و آمرزش آيد و هنگامى كه پرندگان آواز برداشته‌اند و در آخر شب هنگام دميدن سپيده كه گفته شد:دو فرشته بانگ در اندازند كه توبه‌كننده‌يى هست تا از وى پذيرند ميان سپيده دم تا برآمدن آفتاب از خداى روزى خواهيد كه از جهان گردى براى جستجوى روزى برتر است اين هنگام خدا روزى بندگان خود را پخش كند. از آمرزش خدا نااميد مباشيد،بهترين بندگى پيش خدا اميدوارى به گشايش است تا بنده به آن پاينده باشد.هر گاه نماز بام گزاريد به خدا توكل كنيد زيرا در آن وقت دهش‌ها دهند.با شمشير وارد حرم مشويد.هنگام نماز گزاردن شمشير برابر خود مگذاريد چون قبله محل آسايش است.هر گاه حج گزاريد بر گور پيامبر(صلّى الله عليه و آله)نيز برويد و ديدار كنيد كه ترك آن از جفا كاريست.گورهاى ديگرى نيز كه حق آنان به شماست ديدار كنيد،نزد آنها از خداى روزى جوييد.گناه اندك را خرد مشماريد تا بزرگ نگردد. سجده را دراز كنيد كه هيچ كارى بر ديو از آن دشوارتر نباشد كه بنگرد فرزند آدم در سجده است و او از اين سركش.بسيار به ياد مرگ باشيد و در انديشۀ روز رستاخيز تا بر شما آسان گردد.هر گاه كسى از شما را درد ديده عارض شود آية الكرسى بخواند اميد است به گردد.از گناه‌ها دورى كنيد زيرا هر گرفتارى و اندك روزى بودن از گناه است حتى خراش تن و بر خوردن پا و گرفتارى.خدا گفته:هر گرفتارى كه به شما مى‌رسد از شماست،هر چند بسيارى را نيز خدا در مى‌گذرد.خداى را هنگام خوردن ياد كنيد و سركشى را كنار گزاريد چون آن نيز يكى از نعمتهاى اوست وى را بر آن سپاس گزاريد.هنگام نعمت سپاسگزار باشيد تا از شما روى گردان نگردد زيرا نعمت هر چه از خداوند خود بيند بر آن گواهى دهد.هر كه از خدا به روزى اندك خشنود باشد،خدا از وى به كردار اندك خوشنود خواهد بود.از كوتاهى كردن دورى كنيد زيرا كوتاهى كردن پايانش دريغ خوردن است.در نبرد بازو گشاييد و اندك گوييد و به ياد خدا باشيد و به دشمن پشت مكنيد،تا به خشم خدا گرفتار مگرديد،ياران خود را در نبرد دريابيد و از چنگال دشمن رهايى دهيد و از وى نگاهدارى كنيد.نيكى كنيد تا از مرگ بد شما را نگاهدارد. هر كه خواسته بداند نزد خدا چه مقامى دارد بنگرد هنگام بزهكارى چه اندازه خداى در ديده‌اش مقام داشته.بهترين چيزى كه مرد در سراى خود براى همسر فراهم كند گوسفند است،آنكه گوسفندى در سراى داشته باشد فرشتگان روزى يك بار او را به پاكى ياد كنند و اگر دو گوسفند داشته باشد دو بار و اگر سه گوسفند داشته باشد سه بار.هر گاه ناتوان شديد گوشت و شير بخوريد چون خدا نيروى را در آنها نهاده است.چون آهنگ كنيد پيش از رفتن نيازهاى سفر را فراهم سازيد زيرا خداى گفته:هر گاه قصد بيرون شدن داشته باشيد ساز و برگ آن را آماده داريد. هر گاه كسى از شما در آفتاب نشيند،پشت خويشتن بدان كند.تا درد درونى را آشكار نكند.هر گاه حج گزارديد به كعبه بسيار بنگريد تا خدا صد و بيست آمرزش كه در آن دارد كه شصت از آن طواف‌كنندگان است و چهل از آن نمازگزاران و بيست از آن نظركنندگان به كعبه است و در ملتزم كه(ميان در كعبه و ركن حجر الاسود است)به گناه‌هاى خويش اعتراف كنيد به آنچه دانيد از آن و آنچه فعلا ندانيد از آن تا همه را بيامرزاد.هميشه پيش رسيدن گرفتارى دعا كنيد درهاى آسمان در پنج وقت باز مى‌شود: هنگام باريدن باران،هنگام هجوم مجاهدان،هنگام بانگ نماز،هنگام خواندن قرآن،هنگام نيم روز و سپيده دم. آنكه مرده‌يى را غسل دهد پس از آنكه در كفن نهاد،خود غسل كند،به مردگان جز كافور بوى خوشى مزنيد چون كه مرده در حكم محرم است،به بستگان خويش دستور دهيد كه مردگان را به نيكى ياد كنند و نام برند،فاطمه چون پدر وى از جهان درگذشت زنان بنى هاشم بر او ناله و زارى مى‌كردند ايشان را گفت:زارى و مويه را كنار گذاريد و بر وى دعا كنيد،مردگان را ديدار كنيد كه به زيارت شما خشنود گردند،دعاى فرزند بر گور پدر و مادر روا گردد،مسلمان براى مسلمان چون آينه است هر گاه از برادر مؤمن خويش ناشايستى ديديد بر او تك مياوريد بلكه او را رهنمايى كنيد از اختلاف دورى كنيد تا پريشان مگرديد راستكار باشيد تا بهره‌مند گرديد.چون با چهار پا سفر كنيد در هر منزل اول آب و علف به وى دهيد هيچ گاه به روى چهار پايان مزنيد چون آنها ياد خدا مى‌كنند.هر مسافرى گمراه شد يا بيمناك گرديد بانگ كند: يا صالح اغثنى. .چون يكى از برادران پريان شما صالح نام است و در گردش براى شما هر گاه آواز شما را شنود پاسخ دهد و گمراه را رهنمون باشد و چهارپاى گريزان را نگاهدارد. هر كه در بيابان از درندۀ بر خويش يا گوسفند خود بيمناك باشد خطى به گرد آنها فرا كشد و بگويد: خدايا اى پروردگار دانيال و چاه و خداى هر درنده مرا و گوسفندان مرا نگاهدارى كن،هر كه از كژدم ترسد اين آيات را فرو خواند:« سَلاٰمٌ‌ عَلىٰ‌ نُوحٍ‌ فِي اَلْعٰالَمِينَ‌`إِنّٰا كَذٰلِكَ‌ نَجْزِي اَلْمُحْسِنِينَ‌`إِنَّهُ‌ مِنْ‌ عِبٰادِنَا اَلْمُؤْمِنِينَ‌ ». آنكه از غرق ترسد بگويد: « بِسْمِ‌ اَللّٰهِ‌ مَجْرٰاهٰا وَ مُرْسٰاهٰا إِنَّ‌ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ‌ ».باسم اللّٰه الملك القوى« وَ مٰا قَدَرُوا اَللّٰهَ‌ حَقَّ‌ قَدْرِهِ‌ وَ اَلْأَرْضُ‌ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ‌ يَوْمَ‌ اَلْقِيٰامَةِ‌ وَ اَلسَّمٰاوٰاتُ‌ مَطْوِيّٰاتٌ‌ بِيَمِينِهِ‌ سُبْحٰانَهُ‌ وَ تَعٰالىٰ‌ عَمّٰا يُشْرِكُونَ‌ ». ،روز هفتم براى فرزندان خود عقيقه كنيد و سر ايشان را كه تراشيديد هم وزن موى آنان سيم به مسلمانى صدقه دهيد. پيامبر(صلّى الله عليه و آله)نيز با حسن و حسين(عليهما السّلام)و ديگر فرزندان خويش چنين كرد،هر گاه چيزى به دست گدايى داديد از او بخواهيد كه براى شما دعا كند كه مستجاب گردد و گر چه دعاى وى براى او برآورده نگردد زيرا دروغ مى‌گويند.با دستى كه به وى چيزى داديد آن را ببوسيد زيرا صدقه چون پيش از آنكه به دست او رسد به خدا مى‌رسد در قرآن گفته: بدانيد كه خدا توبۀ بندگان خويش را مى‌پذيرد و صدقۀ ايشان را مى‌ستاند.شبانه صدقه دادن خشم خداى را دور كند سخن خويش را از كردار خود دانيد جز در نيكى در چيزى سخن اندك گوييد از دادۀ خدا بخشش كنيد چون بخشش‌كننده مانند مجاهد در راه خدايست،هر كه يقين دارد كه خدا پاداش دهد بخشش كند و آنكه يقين ندارد تنگ چشمى ورزد.آنكه يقين دارد سپس شك كند بر يقين خويش استوار باشد، شك نتواند يقين را تباه سازد. به ناروا گواه مشويد،بر سر خوانى كه بر آن باده‌گسارى مى‌شود منشينيد،چون بنده نمى‌داند كه كدام هنگام جانش گرفته مى‌شود.بر سر خوان مانند بندگان نشينيد،پاى خود را روى پاى ديگرى ميندازيد،و چهار زانو منشينيد،چون خداى اين نشستن را ناخوش دارد و دارندۀ آن را دشمن دارد،شام خوردن پيامبران پس از نماز خفتن است،خوراك شام را مگذاريد كه ترك آن ويرانى تن است، تب پيش آهنگ مرگ است،و زندان خدايست در روى زمين،هر كه از بندگان خود را خواهد در آن زندانى كند،تب گناه‌ها را بريزد چنان كه كرك از كوهان اشتر مى‌ريزد. هر بيمارى از درون است مگر زخم و تب كه بر تن وارد مى‌گردد،سوزش تب را با بنفشه و آب خنك كم سازيد،چون كه سوزش آن از دم دوزخ است،تا بيمارى چيره نگردد درمان مكنيد.خواهش قضاى مبرم را دور مى‌سازد آن را وسيلۀ دفاع قرار دهد،دست نماز پس از طهارت ده حسنه دارد،خود را پاك سازيد،گران جان مباشيد كه گران جان حق خداى را ادا نكند،و از باد گناه كه از شما سر زند دست نماز را تازه كنيد،خود را بررسى كنيد،و طهارت سازيد زيرا خدا بندۀ شوخگين را دوست ندارد و همه از وى بى‌زارند،مرد در نمازگزارى با ريش يا چيز ديگر مشغول مشود،به كار نيك پيشگيريد قبل از آنكه به كار ديگرى گرفتار گرديد،مؤمن خود را رنج دهد تا ديگران آسايش يابند،هميشه گفتار خود را ياد خدا ساز از گناه‌ها دور كنيد زيرا گناه روزى را اندك كند بيماران خويش را با صدقه درمان كنيد و خواسته‌هاى خويشتن را با دادن زكات نگاهدارى كنيد نماز انگيزۀ نزديكى همه پرهيزكاران است حج‌گزارى جهاد مردمان ناتوان است جهاد زن شوهر دارى ويست تهى دستى مرگ كلانى‌ست اندكى نانخور يكى از دو گشايش است اندوه خوردن نوعى از پيريست ميانه رو در زندگى تهى دست نگردد كنكاش گر نابود نگردد نيكى رسانيدن به بزرگوار يا دين دار شايسته است هر چيزى را ميوه‌ايست،ميوۀ احسان شتاب در آن است. آنكه يقين دارد خدا باز پس دهد بخشش پيش گيرد آنكه در گرفتارى دست بر زانو زند پاداش وى تباه گردد برترين كردار مرد چشم داشت گشايش از سوى خداست آنكه پدر و مادر خويشتن را اندوهناك سازد عاق ايشان باشد روزى را به صدقه دادن به دست آوريد،با سپر خواهش خيزاب گرفتارى را از خويشتن بگردانيد سوگند با آنكه دانه را شكافت و آدم را ساخت گرفتارى بر گراينده شتابنده‌تر است از فرو شدن سيل از بالاى گريوه و از تكاپوى استر هميشه از خدا تندرستى از سختى گرفتارى را خواستار باشيد زيرا گرفتارى سخت دين را نابود كند. آنكه از حال ديگرى پند گيرد نيك بخت است.خود را به خوى نيك پرورش دهيد مسلمان به خوش خويى و به شب زنده دارى و روزه زندگى را مى‌گذارند.باده‌گسار هر گاه بداند حرام است و بنوشد، خدا بدو از گل خبال كه نوعى چرك و خون دوزخيان است بنوشاند اگر چه آمرزيده گردد.هيچ گاه نذر در كار بدو سوگند در بريدن رحم درست نيست.آنكه مردم را به نيكى بخواند و خود نكند مانند كسى‌ست كه بى‌زه كمان خواهد تير افكند.زن مسلمان براى شوى خود خويشتن را خوشبوى سازد.آنكه در راه حفظ‍‌ خواستۀ خود كشته گردد در حكم شهيد است.انسان مغبون نه ستوده است و نه پاداشى دارد.سوگند فرزند بى‌دستور پدر و سوگند زن بى‌فرمان شوى درست نيست.روزى تا شباهنگام نشايد ترك گفتگو كرد مگر به ياد خدا مشغول بودن.پس از هجرت نبايد بيابان گرد شد و پس از گشايش مكه وجوب هجرت بيفتاد.سوداگرى كنيد تا نيازمند مگرديد چون خدا سوداگر درستكار را دوست مى‌دارد. هيچ كارى نزد خدا از نمازگزارى دوست داشته‌تر نيست.كار جهان شما را از نمازگزارى در هنگام آن باز ندارد،چون خدا گروه‌هايى را نكوهش كرده و گفته آنان كه از نماز خود سهوكنندگانند و اوقات آن را سبك مى‌دارند.دشمنان شما در كارهاى نيك براى يك ديگر ريا كارى مى‌كنند و خدا به ايشان كاميابى كردار پاك نمى‌دهد و او جز كردار پاك چيزى را نپذيرد.نيكى فرسوده نگردد و بزه فراموش نشود،خدا يار پرهيزكاران و نيك‌كنندگان است.گراينده برادر خود را نفريبد و با وى خيانت نكند و وى را وانگذارد و بد بين نباشد و بدو اظهار نفرت نكند.براى برادر خويش دوشيزه جوى هر گاه نيافتى زن پارسايى بخواه. كندن كوه از جاى آسان‌تر است از بر انداختن دولتى كه هنوز زندگى آن به سر نرسيده.از خدا يارى خواهيد و شكيبا باشيد زمين را بهر كه از بندگان خويش هر گاه خواسته باشد مى‌دهد و فرجام نيك از پرهيزكاران. است پيش از وقت در كارها شتاب مكنيد تا پشيمان نگرديد زمان را دراز مگيريد تا در دل شما دشوار نگردد. از ناتوانان دستگيرى كنيد تا خدا به شما ترحم كند از مسلمان دشياد مكنيد مسلمان برادر خويش را دشياد نكند.خدا از آن بازداشته و گفته:كسى از شما خواهد كه گوشت مردار برادر خود را بخورد؟مسلمان هنگام نمازگزارى دستهاى خود را به هم مگذارد تا مانند گبران نگردد.بر خوان مانند بندگان نشينيد و بر روى زمين خوريد و ايستاده مى‌آشاميد.در حال نمازگزارى هر گاه به جانور گزنده‌يى دچار شديد آن را در زير خاك نهان كنيد و بر آن آب دهان افكنيد يا در پارچه‌يى فرو پيچيد تا نماز پايان رسد.روى از قبله بازگردانيدن نماز را تباه مى‌سازد نماز را بازگزاريد.آنكه پيش از دميدن آفتاب يازده بار« قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌ » و« إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ‌ » و آية الكرسى بخواند خواسته‌اش سالم ماند و از فريب ديو در امان باشد.از كژى در دين و چيرگى به خدا پناه بريد هر كه با دودمان پيامبر سركشى كند نابود گردد.بالا زدن جامه پاك كردن است و خدا كوتاه كردن جامه را دستور داده.انگشتى انگبين درمان هر درديست خدا گفته:آن درمان درد است. انگبين و خواندن قرآن و خاييدن كندر بلغم را آب مى‌كند.پيش از خوراك اندك نمك بچشيد،هر گاه مردمان مى‌دانستند كه در آن چه خواصى‌ست آن را بر ترياق آزموده برتر مى‌داشتند. هر كه در آغاز غذا اندكى نمك بچشد هفتاد درد و آنچه خدا داند از او دور گرداند.در تابستان به سر تب دار آب سرد بريزيد تا تاب آن را خاموش سازد.هر ماهى سه روز روزه بداريد كه برابر همۀ زندگى‌ست.ما دو پنجشنبه را روزه مى‌داريم كه ميان آن دو چهارشنبه است،خدا دوزخ را در چهارشنبه بيافريد.آنكه را نيازى هست بام پنجشنبه پى آن رود چون پيامبر گفته:خدايا بامداد پنجشنبه را بر پيروان من خجسته گردان و چون از سراى بيرون رود،پايان سورۀ آل عمران را بخواند كه گفته:« إِنَّ‌ فِي خَلْقِ‌ اَلسَّمٰاوٰاتِ‌ وَ اَلْأَرْضِ‌ » تا« وَ اَللّٰهُ‌ عِنْدَهُ‌ حُسْنُ‌ اَلثَّوٰابِ‌ »با آية الكرسى و« إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ‌ » و سورۀ حمد كه اميد است نيازهاى جهان و جاويدان وى برآورده گردد. جامه‌هاى سطبر پوشيد،آنكه جامۀ نازك پوشد دين وى سست است،كسى از شما با پوشاك تن نما نماز مگذارد.براى خدا توبه كنيد و در چنبرۀ مهر وى در آييد چون خدا توبه‌كاران را دوست دارد،و نيز پاكيزگان را،ناگزير گراينده توبه كار است.هر گاه مؤمنى به برادر خود كلمه‌يى رنجش آميز گويد ميان ايشان جدايى افتد،هر گاه به وى گويد تو كافرى ناچار يكى از اين دو كافر باشد و هر گاه وى را تهمت زند اسلام در دل وى آب گردد چنان كه نمك در آب پاشيده گردد.در توبه براى هر كه باز است،براى خدا توبۀ نصوح كنيد،اميد است شما را بيامرزاد.هر گاه پيمان بستيد بر آن وفادار باشيد،هيچ نعمتى و خرمى از ميان نرود مگر به واسطۀ گناهى كه به جاى آوريد،خدا به بندگان ستم روا ندارد،هر گاه به خواهش و بازگشت پيشى مى‌گرفتند گرفتارى ايشان را نمى‌گرفت هر زمان كه گرفتارى رسد نعمت بگريزد و اگر باز به درگاه خدا زارى كنيد با قصد پاك خدا تباهى را اصلاح گرداند،و نيكى‌ها را باز گرداند. هر گاه بر مسلمانى كار دشوار گردد.گشايش آن را از خداى خواهد كه كليد همه كار از اوست،در هر كس يكى از سه منش موجود است:خود پسندى يا تكبر،بد فالى،آرزوى بى‌حاصل-هر گاه كسى از شما دچار خود پسندى باشد،با پرستاران خود زانو زند و خوراك خورد و گوسفند بدو شد.و هر گاه فال بد زد بدان اعتنايى مكند خداى را به ياد آورد و كار را بگذارند.و هر گاه آرزوى بى‌حاصل كند.از خدا خواهد وى را در دست نفس سركش مدهد تا وى را به گناه افكند.با مردمان به آنچه مى‌توانند دريابند و مى‌پذيرند سخن گوييد و آميزش كنيد،از آنچه را كه نمى‌توانند دريابند واگذاريد كار ما را هر كه در نيابد مگر فرشته نزديك به خدا يا پيامبر مرسل يا بنده‌يى كه دل وى را خدا به ايمان آزموده باشد.هر گاه ديو شما را وسوسه كند به خدا پناه بريد به خدا و پيامبر وى و بگوييد به ايشان ايمان دارم.هر گاه خدا به مؤمنى جامۀ تازه دهد دست نماز گيرد و دوگانه‌يى بگزارد و در آن سورۀ حمد و آية الكرسى و« قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌ أَحَدٌ » و« إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ‌ »بخواند و خداى را ستايش كند كه تن وى را پوشانيد و بگويد: لا حول و لا قوة الا باللّٰه العلى العظيم. ،كه خداى را در آن گناهى مكند و بهر تارى از آن فرشته‌يى براى وى آمرزش خواهد. به يك ديگر بد بين مباشيد زيرا خدا از آن منع كرده است.من با پيامبر و خاندان و دو سبط‍‌ من بر سر حوض با من‌اند،هر كه ما را مى‌خواهد به گفتار ما عمل كند و از كردار ما پيروى،هر دودمانى افراد پاك نهاد دارند ما و دوستان ما شفاعت كنيم مردمان را براى ديدار ما بر سر حوض به يك ديگر پيشى گيريم،ما دشمنان خود را از آن باز داريم اما دوستان خود را از آن سيراب سازيم،هر كه از آن جرعه‌يى نوشد هرگز تشنه نگردد،در حوض ما دو مجرى از بهشت روان است يكى بنام تسنيم و ديگرى بنام معين، بر كناره آن خاك زعفران است و ريگهاى آن مرواريد و ياقوت.اين همان جوى كوثر است.روانى كارها به خواست خدايست به دست بندگان وى نيست،هر گاه به دست بندگان بود هرگز به جاى ما ديگران را برنمى‌گزيدند ليك خدا به رحمت خويش ويژه گرداند هر كه را كه خواسته باشد،ستايش كنيد خداى را كه شما را به نعمت بزرگى كه حلال‌زادگى‌ست ويژه ساخته.در روز رستاخيز هر ديده‌يى گريان است و هر چشمى بى‌خواب مگر ديدۀ كسى كه خدا او را به بزرگى خود ويژه ساخته باشد و بر گرفتارى حسين(عليه السّلام)و خاندان وى گريسته باشد. پيروان ما مانند زنبور انگبين‌اند هر گاه مردمان بدانستندى چه اعتقادى دارند ايشان را مى‌خوردند. آنكه بر خوراك نشسته شتابزدگى مكند تا از خوردن آسايش يابد و همچنين آنكه مشغول قضاى حاجت است تا از ريستن فارغ گردد.هر گاه يكى از خواب برخاست بگويد: لا اله الا اللّٰه الحليم الكريم الحى القيوم و هو على كل شىء قدير سبحان رب النبيين و اله المرسلين و سبحان رب السماوات السبع و ما فيهن و رب الأرضين السبع و ما فيهن و رب العرش العظيم و الحمد للّٰه رب العالمين. .چون بعد از خواب نشيند قبل از آنكه برخيزد بگويد: حسبى اللّٰه حسبى الرب من العباد حسبى اللّٰه الذى هو حسبى منذ كنت حسبى اللّٰه و نعم الوكيل. هر گاه كسى از شما در شب از خواب بيدار گردد به سوى آسمان بنگرد و اين آيات آخر سورۀ آل عمران را بخواند:« إِنَّ‌ فِي خَلْقِ‌ اَلسَّمٰاوٰاتِ‌ وَ اَلْأَرْضِ‌ » تا« إِنَّكَ‌ لاٰ تُخْلِفُ‌ اَلْمِيعٰادَ ».سر كشيدن در چاه زمزم دردها را دور مى‌كند از آب آن كه در سوى ركن حجر الاسود است بياشاميد،چون زير حجر الاسود چهار نهر بهشتى‌ست: فرات،نيل،سيحون،جيحون و آنها نيز دو نهراند.آنكه در ملازمت فرمان روان ستم باشد به داورى وى آرامش نيست و دستور خداى را در بارۀ غنيمت روان نسازد،نبايد جهاد كند،هر كه بر اين حال درگذرد يا مورد دشمن ماست در غصب حق ما و آلوده شدن به خونهاى ماست و مرگ وى مرگ زمان جاهليت است.ياد ما دودمان پيامبر،درمان دردهاست و دوستى ما خشنودى خداست،آنكه فرمان ما را به جاى آورد در آخرت با ما خواهد بود،آنكه اميدوار فرمانروايى باشد مانند كسى‌ست كه در راه خدا به خون خود فرو رفته باشد آنكه با ما نبرد كند يا از ما يارى نكند خدا وى را به دوزخ افكند. ما فرياد رسان هستيم،هر گاه ستم شوند و راه گريز بر ايشان بسته گردد،مادر حطه و در سلامت هستيم،هر كه از آن درآيد رهايى يابد و هر كه سرپيچى كند نابود گردد.خداى به ما آغاز كرده و به ما نيز انجام دهد،به ما محو كند و به ما اثبات كند و به ما زمانه سخت را دور كند و به ميانجى ما باران فرستد،فريبكار شما را از راه خدا نفريبد.از روزى كه خداى درهاى آسمان را بسته قطره‌يى رحمت از آن نباريده هر گاه قيام‌كنندۀ ما پيدا شود،آسمان رحمت خويش را ببارد و زمين گياه خويشتن بروياند و كينه از بندگان بزدايد و ددان و دامان با هم كنار آيند چنان كه زنى از عراق به شام رود و همۀ گامهاى خود را به سر سبزه‌زارها نهد و زيور خويشتن را در بردارد و درنده‌يى او را گزند نرساند. هر گاه بدانيد كه در مبارزه با دشمنان چه رتبتى داريد ديدگان شما روشن مى‌گردد هر گاه در گذشته از دشمنان گزنده‌هايى مى‌بينيد كه آرزوى مرگ خواهيد كرد،از خودپسندانى كه حق خداى را سبك‌شماراند به جان خويش بيمناك باشيد،هر گاه چنين گردد همدست شويد و شكيبا و نماز و تقيه را كنار مگذاريد،خدا بندگان متلون را دشمن دارد.از حق و اهل حق دور مگرديد،آنكه ديگرى را بر ما گزيند نابود گردد،از جهان ناكام خواهد رفت.هر گاه به سراى خويش در آييد بر اهل خود درود فرستيد و اگر كسى نباشد بر خويشتن درود فرستيد،بگوييد: السلام علينا من ربنا. .هنگام در آمدن به سراى خود« قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌ »بخوانيد تا تهى دستى از شما دور گردد.به كودكان خويش نماز آموزيد و چون به هشت برسند ايشان را براى نماز بازخواست كنيد با سگان نزديك مگرديد هر گاه نزديك شديد،تر باشد و برخورد كرديد خود را بشوييد و اگر خشك باشد به جامۀ خود آب بپاشيد. هر گاه از ما حديثى شنيديد معنى آن را ندانستيد آن را به ما واگذاريد و در آن بمانيد تا حقيقت آن را دريابيد.راز آشكار گر و شتاب زده مباشيد،در ما غلو مكنيد و در ما كوتاهى مكنيد.آنكه به ما نزديك شود نجات يابد و آنكه روى گرداند هلاك گردد.براى ياران ما دسته‌هايى‌ست از آمرزش خدا و بر دشمنان ما دسته‌هايى ست از خشم او.ما در كارها ميانه رو و درست راه هستيم.در پنج نماز شك روان نگردد،شك در ركعات سبب باطل بودن است در نماز:وتر،نماز آدينه.و دوگانه نخستين از هر نماز واجب و نماز بام و نماز شام.بندۀ خدايى دست نماز قرآن مخواند،هر سوره‌يى كه از قرآن خوانديد ركوع و سجود آن را ياد داريد يعنى در نماز نافله.مرد در پوشاكى كه حمايلى به خود پيچيده نماز مگذارد زيرا از شيوۀ قوم لوط‍‌ است. ترجمۀ مرد در پوشاكى مى‌تواند نماز بگذارد كه دو گوشۀ آن را به گردن خود افكند و در جامه‌يى سطبر كه دكمه‌هاى آن را ببندد.مرد به فرشى كه در آن صورت دارد چه بر آن صورت يا آن فرش نماز مگذارد ليك روا باشد كه صورت زير پاهاى وى افتاده باشد يا جامه‌يى بر آن افكند و در حال نماز نقدهاى صورت‌دار در پوشاك خود گره مكند اما جائز است آنها را در هميانى بنهد يا در جامۀ ديگرى و در صورت بيم از ميان رفتن بر كمر بندد.بر تل خرمن گندم و جو و خوردنيهاى ديگر نماز مگذارند و همچنين بر نان،تا نام خدا نبرد دست نماز مسازد.قبل از آنكه دست به آب زند بگويد: باسم اللّٰه و باللّٰه،اللهم اجعلنى من التوابين و اجعلنى من المتطهرين. ،هر گاه از دست نماز كنار شد بگويد: اشهد ان لا اله الا اللّٰه وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله صلى اللّٰه عليه و آله. .تا در خور رحمت خدا گردد. آنكه با معرفت نماز گزارد آمرزيده گردد،هنگام نماز فريضه،نافله مگذاريد مگر عذرى داشته باشيد، نافله را پس از نماز واجب بگزارد در صورت امكان قضا كند،خدا گفته:كسانى كه هميشه در نماز هستند،يعنى آنچه شب از ايشان ترك شد در روز قضا مى‌كنند و آنچه روز از ايشان ترك شد در شب قضا مى‌كنند،هنگام فريضه،قضاى نافله مگذاريد بلكه اول فريضه را بگزاريد آنگاه نافله.نماز گزاردن در مكه و مدينه مقابل هزار نماز خواهد شد و درمى در حج هزينه كردن مقابل هزار درم صدقه دادن است.در نماز بايد خشوع داشت،هر كه دل وى بيم از خدا دارد اندامهاى وى نيز بيمناك است،با چيزى در نماز بازى مكن،قنوت نماز آدينه قبل از ركوع است،در ركعت اول نماز آدينه سورۀ حمد و آدينه خوانده و در دوم حمد و سورۀ منافقين. در هر دو ركعت پس از سجده بايد،نشست تا اندامهاى شما به جاى افتد،آنگاه برخيزيد،راه و رسم ما چنين بود.هر گاه يكى از شما از نماز برخاست دست خود را بر سينه‌اش برگرداند چون مقابل خدا بايستيد سينه را پيش داريد و راست باشيد و خم مگرديد،چون از نماز فارغ شديد دستها به سوى آسمان بلند گردانيد و خواهش كنيد.(عبد اللّٰه بن سبا)گفت:يا امير المؤمنين مگر خدا در همه جا نيست‌؟.گفت:چرا،پرسيد پس چرا بنده دست خود را به آسمان فرازد؟.گفت:مگر اين آيه را از قرآن نخوانده‌يى:روزى شما و آنچه بدان نويد داده شديد در آسمان است،خدا فرمان داده كه روزى را از جاى آن بجوييد و جاى آن روزى و آنچه خدا گفته است آسمانها است. مرد در پوشاكى مى‌تواند نماز بگذارد كه دو گوشۀ آن را به گردن خود افكند و در جامه‌يى سطبر كه دكمه‌هاى آن را ببندد.مرد به فرشى كه در آن صورت دارد چه بر آن صورت يا آن فرش نماز مگذارد ليك روا باشد كه صورت زير پاهاى وى افتاده باشد يا جامه‌يى بر آن افكند و در حال نماز نقدهاى صورت‌دار در پوشاك خود گره مكند اما جائز است آنها را در هميانى بنهد يا در جامۀ ديگرى و در صورت بيم از ميان رفتن بر كمر بندد.بر تل خرمن گندم و جو و خوردنيهاى ديگر نماز مگذارند و همچنين بر نان،تا نام خدا نبرد دست نماز مسازد.قبل از آنكه دست به آب زند بگويد: باسم اللّٰه و باللّٰه،اللهم اجعلنى من التوابين و اجعلنى من المتطهرين. ،هر گاه از دست نماز كنار شد بگويد: اشهد ان لا اله الا اللّٰه وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله صلى اللّٰه عليه و آله. .تا در خور رحمت خدا گردد. آنكه با معرفت نماز گزارد آمرزيده گردد،هنگام نماز فريضه،نافله مگذاريد مگر عذرى داشته باشيد، نافله را پس از نماز واجب بگزارد در صورت امكان قضا كند،خدا گفته:كسانى كه هميشه در نماز هستند،يعنى آنچه شب از ايشان ترك شد در روز قضا مى‌كنند و آنچه روز از ايشان ترك شد در شب قضا مى‌كنند،هنگام فريضه،قضاى نافله مگذاريد بلكه اول فريضه را بگزاريد آنگاه نافله.نماز گزاردن در مكه و مدينه مقابل هزار نماز خواهد شد و درمى در حج هزينه كردن مقابل هزار درم صدقه دادن است.در نماز بايد خشوع داشت،هر كه دل وى بيم از خدا دارد اندامهاى وى نيز بيمناك است،با چيزى در نماز بازى مكن،قنوت نماز آدينه قبل از ركوع است،در ركعت اول نماز آدينه سورۀ حمد و آدينه خوانده و در دوم حمد و سورۀ منافقين. در هر دو ركعت پس از سجده بايد،نشست تا اندامهاى شما به جاى افتد،آنگاه برخيزيد،راه و رسم ما چنين بود.هر گاه يكى از شما از نماز برخاست دست خود را بر سينه‌اش برگرداند چون مقابل خدا بايستيد سينه را پيش داريد و راست باشيد و خم مگرديد،چون از نماز فارغ شديد دستها به سوى آسمان بلند گردانيد و خواهش كنيد.(عبد اللّٰه بن سبا)گفت:يا امير المؤمنين مگر خدا در همه جا نيست‌؟.گفت:چرا،پرسيد پس چرا بنده دست خود را به آسمان فرازد؟.گفت:مگر اين آيه را از قرآن نخوانده‌يى:روزى شما و آنچه بدان نويد داده شديد در آسمان است،خدا فرمان داده كه روزى را از جاى آن بجوييد و جاى آن روزى و آنچه خدا گفته است آسمانها است. بهشتيان به سراى ما و سراى پيروان ما نگرانند چنان كه مردمان به اختران نگران‌اند. هر گاه از سوره‌هايى كه در قرآن آغاز آنها:سبح يا يسبح است به انجام رسيديد،بگوييد: سبحان اللّٰه الاعلى. هر گاه آيۀ:« إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ وَ مَلاٰئِكَتَهُ‌ يُصَلُّونَ‌ عَلَى اَلنَّبِيِّ‌ » را خوانديد بر آن حضرت درود فرستيد چه در نماز باشد چه در غير نماز.در تن اندامى نباشد كه كمتر از ديده سپاس خدا كند،ديدۀ خود را نگاهداريد.بهر جا خواهد مگشاييد تا شما را از ياد خدا باز ندارد.هر گاه سورۀ و التين را خوانديد در پايان آن بگوييد: و نحن على ذلك من الشاهدين. و هر گاه در قرآن جملۀ« قُولُوا آمَنّٰا * » قرائت كردى پس از آن بگوى: « آمَنّٰا بِاللّٰهِ‌ وَ اِشْهَدْ بِأَنّٰا مُسْلِمُونَ‌ ». .نمازگزار چون در تشهد آخر كه نشيند بگويد: اشهد ان لا اله الا اللّٰه وحده لا شريك له و اشهد أن محمدا عبده و رسوله(صلّى الله عليه و آله)و« أَنَّ‌ اَلسّٰاعَةَ‌ آتِيَةٌ‌ لاٰ رَيْبَ‌ فِيهٰا وَ أَنَّ‌ اَللّٰهَ‌ يَبْعَثُ‌ مَنْ‌ فِي اَلْقُبُورِ ». .سپس هر گاه حدثى از وى آشكار شد نمازش صحيح است.عبادتى به دشوارى پياده رفتن به خانۀ خدا نيست.نيكى را از سم و گردنهاى اشتران بجوييد كه مى‌روند و مى‌آيند.خدا زمزم را سقايت ناميده زيرا پيامبر فرمان داد كشمشى را كه از طائف براى وى آوردند خيس كنند و در حوض زمزم ريزند زيرا آب آن تلخ بود مى‌خواست تلخى آن كم گردد مانند نبيذ خيس شده كهنه شد آن را نياشاميد چون مانند باده گرديد.هر گاه مرد برهنه گردد ديو بدو بنگرد و در او آز بندد خود را از اين روى پوشيده داريد.چيزى كه بوى ناخوش دارد هر گاه خورديد به مسجد مرويد.مرد هنگام سجدۀ نماز واجب پايين تنۀ خود را بلند دارد.هر گاه كسى خواهد غسل كند نخست دو بازوى خود را بشويد.هر گاه نماز گزارى چنان گزار كه قرائت حمد و سوره و تكبير و تسبيح خويش را بشنوى.هر گاه نماز به پايان رسيد به راست خويش بنگر.از جهان توشه‌يى برگير و برترين توشه پرهيزكاريست از بنى اسرائيل كه مسخ شدند دو دسته‌اند دسته‌يى گم شدند دسته‌يى در دريا و دسته‌يى در بيابان.هر جانورى را به حلال بودن نشناسيد مخوريد.هر كه بيمارى گرفت تا سه روز به كسى نگفت و به خدا ناليد اميد تن درستى هست.هنگامى بنده از خدا دور مى‌شود كه اشكم خوارگى و زن بارگى پيش گيرد.سفرى مكن كه در آن بيم نماز يا دين باشد.چهاراند كه گوش به همه كس فرا دارند:پيامبر(صلّى الله عليه و آله)،بهشت،دوزخ،حور العين. نمازگزار هر گاه از نماز فارغ شد بر پيامبر و دودمان وى درود فرستد و بهشت را از خدا بخواهد و از دوزخ بدو پناه برد.و همسرى حور العين خواهد.آنكه بر محمد(صلّى الله عليه و آله)درود فرستد پيامبر آن را بشنود و دعاى وى به درگاه خدا بالا رود و هر كه از خدا بهشت را خواهد بهشت گويد خدايا آنچه را بندۀ تو خواهد كرامت فرما و آنكه از دوزخ به او پناه برد دوزخ گويد:خدايا بندۀ ترا پناه ده و آنكه حور خواهد،حور نيز از خدا خواهد براى وى گردد. سرود زارى ديو است كه از براى بهشت سر دهد.هر كه خواهد كه بخسبد دست راست خويش زير گونۀ راست نهد و بگويد: باسم اللّٰه وضعت جنبى اللّٰه على ملة ابراهيم و دين محمد(صلّى الله عليه و آله)و ولاية من افترض اللّٰه طاعته ما شاء اللّٰه كان و ما لم يشأ لم يكن. آنكه هنگام خفتن چنين گويد از دزد و يغماگر و زير رفتن سالم ماند و فرشتگان براى وى آمرزش خواهند.هر كه هنگام خفتن در بستر خود سورۀ« قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌ » را بخواند خدا پنجاه هزار فرشته به وى گمارد تا او را پاسدارى كنند. هر گاه كسى از شما خواست بخسبد پيش از آنكه پهلو به بستر گذارد بگويد: اعيذ نفسى و دينى و اهلى و مالى و ولدى و خواتيم عملى و ما رزقنى ربى و خولنى بعزة اللّٰه و عظمة اللّٰه و جبروت اللّٰه و سلطان اللّٰه و رحمة اللّٰه و أرفة اللّٰه و غفران اللّٰه و قوة قدرة اللّٰه و جلال اللّٰه و بصنع اللّٰه و اركان اللّٰه و بجمع اللّٰه و برسول اللّٰه و بقدرة اللّٰه على ما يشاء عن شر السامة و الهامة و من شر الجن و الانس و من شر ما يدب في الارض و ما يخرج منها و من شر ما ينزل من السماء و ما يعرج فيها و من شر كل دابه أنت« آخِذٌ بِنٰاصِيَتِهٰا إِنَّ‌ رَبِّي عَلىٰ‌ صِرٰاطٍ‍‌ مُسْتَقِيمٍ‌ »« وَ هُوَ عَلىٰ‌ كُلِّ‌ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ * » و لا حول و لا قوة الا باللّٰه العلى العظيم». .زيرا پيامبر(صلّى الله عليه و آله)حسن و حسين(عليهما السّلام)را با اين دعا در امان خدا سپرد و پيامبر ما را بدان فرمان داده است. ما گنجوران دين خدا هستيم،ما كليدهاى دانش هستيم،هر گاه پيشوايى از ما درگذرد:ديگرى به جاى وى در آيد،هر كه از ما پيروى كند گمراه نگردد و آنكه منكر ما گردد گمراه است،آنكه با ما دشمنى ورزد رهايى نيابد،آنكه ما را واگذارد و از يارى ما كوتاهى كند بى‌ياور گردد،براى آز به جهان و كالاى آن كه فانى‌ست ما را تنها مگذاريد،آنكه با ما مخالفت كند و جهان را به جاويدان برگزيند و آن را بر ما مقدم دارد در روز رستاخيز بسى دريغ خورد چنان كه قرآن گفته:هر كه اى دريغ گويد كه چرا در بارۀ خويشتن كوتاهى كرديم و خود را خوار ساختيم.كودكان خود را پاكيزه داريد و مسوخ را از ايشان دور كنيد،زيرا ديو آن را مى‌بويد و كودك را به بيم مى‌افكند و به خواب مى‌كند و نگارندگان كردارهاى شما از آن در آزار گردند. اولين نگاه به زن بى‌اشكال است و دومين حرام‌ست،دائم الخمر خداى را مانند بت پرست بر خورد مى‌كند، حجر بن عدى پرسيد اى امير المؤمنين چه كسى دائم الخمر است‌؟.گفت:آنكه هر گاه يافت در كشد، هر كه باده گسارد تا چهل شبانه روز نماز وى پذيرفته نيست،آنكه در بارۀ مسلمان سخن گويد كه مقصود وى ريختن آب روى ويست،خدا وى را در لجن‌زار دوزخ بند گرداند تا دليلى بر گفتۀ خويش آورد دو مرد برهنه زير جامه خوابى مخسبد هر گاه خفتند ايشان را تعزير بايد كرد كدو خوريد كه مغز را بيفزايد.پيامبر از كدو در شگفت شدى قبل از خوراك و بعد از آن ترنج بخوريد،چون دودمان پيامبر مى‌خوردند،امروز دل را روشن كند و دردهاى درون را آرامش بخشد هر گاه نمازگزار در نماز ايستد ديو بدو از روى حسرت بنگرد چون بيند كه در آمرزش خدا در شده بدترين كارهاى ديندارى تازه‌هاى آن است و برترين آنها آن است كه خدا آن را پسندد آنكه جهان را بر جاويدان برگزيد سرانجام وى بيمناك است آب را نيكو دانيد هر كه به دادۀ خدا خوشنود باشد تن خود را آسوده ساخته هر كه زندگانى خويشتن را در غير خدا هزينه كند زيانكار است هر گاه نمازگزار بدانستى كه چسان بزرگى خداى وى را فرا گرفته هرگز سر از سجده بر نداشتى كار خود را به تأخير ميندازيد آنچه روزى شماست به شما خواهد رسيد و هر گرفتارى كه براى شما مقدر است آن را با هيچ تدبير متوانيد دفع كرد امر به نيكى و منع از بدى كنيد و در برابر گرفتاريها شكيبا باشيد شناختن حق ما چراغى فرا راه گراينده است بدترين كورى،كورى از بهره‌منديهاى ماست و آنكه با ما دشمنى ورزد در صورتى كه ما با وى بزهى مرتكب نشده‌ايم جز آنكه وى را به حق خوانديم و ديگران وى را آشوب و جهان مى‌خوانند. درفش حق به دست ماست هر كه در سايۀ آن درآيد وى را فرا گيرد و هر كه بدان پيشدستى كند كامياب باشد و آنكه با آن مخالفت نمايد نابود گردد و هر كه از آن جدا شود زبون گردد و هر كه بدان درآويزد رهايى يابد.من پيشواى گروندگانم و خواسته پيشواى ستمكاران است.گراينده مرا دوست دارد و منافق دشمن هر گاه مسلمانان بهم رسيديد دست دهيد و خوشرويى نماييد چون چنين كنيد.گناه‌ها از شما ريخته باشد،هر گاه كسى از شما عطسه كند به وى بگوييد: يرحمكم اللّٰه. ،و او در پاسخ بگويد: يغفر اللّٰه لكم و يرحمكم. ،در قرآن گفته:هر گاه شما را درود گفتند برتر از آن را پاسخ دهيد يا همان را:با دشمن خويش دست ده و خوشرويى نما و اگر چه بد دارد زيرا قرآن گفته:به آنچه نيكتر است بدى را جواب ده تا دشمن تو چون دوست يگانه گردد،برخورد نكنند بدين روش نيك مگر آنان كه بردباراند و برخورد نكنند بدان مگر نيك بختان. دشوارترين شكنجه‌هايى كه به دشمن خويش كنى آن است كه در حق وى خداى را بندگى فرمايى و به فرمان حق با وى رفتار سازى و براى تو بسنده است كه بنگرى دشمن تو خداى را گناه ورزد جهان همى چرخد تو بهرۀ خويش از آن به آسانى درياب يعنى هر گاه نوبت تو رسيد. هميشه مؤمن بيدار و هشيار و ترسان است و در انتظار گشايش جهانى يا مرگ با سعادت جاويدانى‌ست و به رحمت خدا اميدوار است،مؤمن بى‌بيم و اميد نيست و از گذشتۀ خود بيمناك است و در انتظار وعدۀ خداست شما آباد سازندگان زمين هستيد:خدا شما را در آن اسكان داده تا بر آن چه مى‌كنيد؟ اين راه را بپيماييد تا ديگرى را به جاى شما نياورند نشان خردمندى نيك رفتارى و دين‌داريست در آمرزش خواستن از خدا پيشدستى كنيد بهشتى كه مانند آسمان و زمين است در فراخى براى پرهيزكاران است و جز به پرهيزكارى بدان راه نيابيد.گناه آلود از ياد خدا منصرف شود آنكه پيروى از پيشواى حق نكند خدا ديوى بر او گمارد تا پيوسته با وى باشد مخالفان شما در گمراهى و كينه‌توزى بيناتر و سخت‌تراند و در هزينه براى خواهشهاى خود كوشاتر از شمااند زيرا شما به ستم كشيدن و بدبختى خوى گرفته‌ايد نه از خدا شرم داريد و نه براى خويش مصلحتى مى‌انديشيد با آنكه هر روز ستمى مى‌بينيد باز از غفلت بيدار نمى‌شويد و در نيكى كوشا نيستيد با سرگرمى هر روز دين شما فرسوده‌تر مى‌گردد در صورتى كه خدا گفته:از ستمكاران حمايت مكنيد تا به دوزخ ميفتيد و دستگيرى جز خدا نداريد. فرزندان خود را نامگذارى كنيد هر گاه ندانيد پسر است يا دختر نامى گذاريد شايسته هر دو باشد مانند پروين،عزت زيرا همان كودك سقط‍‌ شده در قيامت بازخواست مى‌كند،پيامبر به فرزند فاطمه پيش از به دنيا آمدن محسن نام نهاد ايستاده آب مى‌آشاميد كه سبب درد بى‌درمان مى‌شود تا خدا درمان كند هر گاه بر چهار پا سوار شديد نام خداى را ببريد و بخوانيد: « سُبْحٰانَ‌ اَلَّذِي سَخَّرَ لَنٰا هٰذٰا وَ مٰا كُنّٰا لَهُ‌ مُقْرِنِينَ‌`وَ إِنّٰا إِلىٰ‌ رَبِّنٰا لَمُنْقَلِبُونَ‌ ». هنگام مسافرت بگوييد: «اللهم انت الصاحب في السفر و الحامل على الظهر و الخليفة في الاهل و المال و الولد». .هر گاه در منزل فرود آمديد بگوييد «اللهم انزلنا« مُنْزَلاً مُبٰارَكاً وَ أَنْتَ‌ خَيْرُ اَلْمُنْزِلِينَ‌ ». هنگام خريد از بازار و در آمدن در آن بگوييد: «اشهد ان لا اله الا اللّٰه وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله اللهم انى أعوذ بك من صفقة خاسرة و يمين فاجرة و أعوذ بك من بوار الايم». آنكه در مسجد انتظار نماز ديگر داشته باشد مهمان خداست،اميد خدا وى را گرامى دارد،آنكه به حج و عمره رود نيز مهمان خداست،اميد است وى را بيامرزد،هر كه به كودكى باده دهد خدا وى را در لجن زار دوزخ بند نهد تا عذر خود را بخواهد صدقه سپر بزرگى براى مؤمن است از آتش دوزخ و براى كافر حافظ‍‌ مال ويست و گرفتاريها از دهندۀ آن دور گردد و اما در آخرت كافر بهره‌يى از آن ندارد،دوزخيان از زبان بر روى در آتش افتند از زبان به نوريان نور بخشند،زبان خود را نگاهداريد و آن را به ياد خدا داريد، بلندترين كارها گمراهى ست و مهمترين كار نيك پيكر مسازيد تا در قيامت از آن به رنج ميفتيد. هر گاه پليدى از تو جدا گردد بگو خدا آنچه را بد است از من دور سازد هر گاه از گرمابه بيرون شدى و برادر دينى تو به تو گويد:گرمابه بر تو خرم باد،در جواب بگوى:دل آسوده باشيد.هر گاه برادر تو گويد«درود خدا بر تو باد»در پاسخ وى گوى«براى تو درود خدا باد و به جاودانت فرود آرد».درگذر مشاش و مرين،درخواست پس از ستايش است،اول خداى را ستايش كن آنگاه نياز خود را خواه خواهان نبايد خواهش نامشروع و غير ممكن را خواسته باشد.هر گاه كسى را به پسرى شاد باش گويى، بگوى:خدا اين بخشش را به تو خجسته كناد و او را به برنايى رساناد و نيكى وى را به تو روزى گرداناد هر گاه برادر دينى تو از مكه بازگشت ميان دو ديده او را ببوس و دهان وى را كه با آن حجر الاسود را بوسيده چون كه پيامبر آن را بوسيده و ديده را ببوس كه كعبه را با آن ديده و بگوى خدا حج ترا قبول كناد و اين آخرين حج تو مباد.از فرومايگان بپرهيزيد كه از خدا نترسند و كشندگان پيامبران در ايشان‌اند و دشمنان ما اينان‌اند.از توجه خدا بود كه ما را برگزيد و براى ما پيروانى گردانيد تا ما را يارى كنند و در شادى و اندوه با ما انباز باشند. پيروان ما كه آلوده به گناهى گردند از جهان در نگذرند تا به گرفتارى دچار گردند كه كفاره آن بزه باشد ممكن آن گرفتارى در خواستۀ وى باشد يا در فرزند يا در جان وى تا خداى را پاك ديدار كند.هر گاه از آن اندكى مانده باشد جان وى را به سختى گيرند.پيرو ما دوست و شهيد از جهان درگذرد چون پيشوايى ما را پذيرفته و در يارى ما دوستى كرده و دشمنان ما دشمن چنان كه قرآن گفته:آنان كه به خدا و پيامبر وى ايمان آورند ايشان از صديقان و شهيدان‌اند و از خدا پاداش خويش بيابند.بنى اسرائيل هفتاد و دو تيره شدند دور نيست كه اين ملت نيز هفتاد و سه دسته گردد تنها فرقه‌يى از ايشان بهشتى‌ست.هر كه راز ما را فاش سازد خدا وى را شكنجه سازد.فرزندان خود را هفتم روز ولادت ختنه كنيد و از سرما و گرما انديشه‌مند مگرديد عمل ختنه تن را پاك سازد زمين از شاش غير مختون زارى كند مستى چهار گونه است:مستى شراب مستى خواسته مستى خواب مستى فرمانروايى هنگام خواب دست را زير گونۀ راست نه زيرا نداند كه بيدار شود يا نه دوست دارم گراينده در هر پانزده روز يك بار نوره كشد. كمتر ماهى بخوريد:زيرا گوشت بدن را مى‌گدازد و بلغم را مى‌افزايد و دل را سخت مى‌كند سر كشيدن شير درمان هر درديست جز مرگ.انار را با پيه آن بخوريد تا معده را شستشوى دهد هر دانه‌يى از انار كه در شكم رود تا چهل روز دل را زنده مى‌كند و جان را روشنى بخش است و نگاهدارى از بيماريست و وسوسۀ ديو را سست سازد سركه نيكو نان خورشى‌ست چون صفرا را كم مى‌كند.كاسنى بخوريد كه در هر بامدادى قطره‌يى از قطرات آب بهشت بر آن است از آب باران بياشاميد كه تن را پاك مى‌كند و بيماريها را دور مى‌سازد.در قرآن گفته:خدا از آسمان آبى مى‌فرستد كه شما را پاك مى‌كند و پليدى ديو را از شما دور سازد و دلهاى شما را بهم پيوند دهد و گامها را استوار گرداند.سياه دانه براى هر دردى درمان است مگر زهرناك باشد.گوشت گاو بيمارى آورد شير آن داروست روغن گاو درمان است براى زيستن دارويى و خوراكى برتر از خرماى تازه يعنى رطب نيست در قرآن گفته:اى مريم خرما بن را بجنبان تا براى تو رطب ريزد،بخور و بياشام و ديدۀ خويش را به فرزند گرامى خود روشن دار.كام فرزندان خويش را با خرما برداريد پيامبر(صلّى الله عليه و آله)كام حسن و حسين(عليهما السّلام)را با خرما برداشت هر گاه زن خود را درآميزى وى را به شتاب مياور تا خويشتن را آماده سازد زنان را خواستهايى‌ست تا با شوى خود همبستر شوند هر گاه زن بيگانه‌يى ديدى و وى را پسنديدى هر گاه با زن خويش درآميزى او نيز چنان خواهد بود ديو را از خود دور داريد و از زنان بيگانه بپرهيزيد هر گاه كسى زنى را خواست و بى‌زن بود برود دوگانه‌يى بگزارد و خداى را ستايش كند و بر پيامبر رحمت خواهد تا خدا وى را كام روا گرداند در حال مباشرت سخن كم گويد،سخن گفتن در حال مباشرت سبب گنگى كودك گردد به درون زن منگر شايد چيزى بينى كه از وى بى‌رغبت گردى و كودك كور شود هر گاه با زن خود درآويختى بگوى:خدايا من به فرمان تو وى را بر خود حلال كردم و آن را به رسم امانت از تو پذيرفتم هر گاه فرزندى از او يابم نرينه تمام خلقت باشد و ديو را در او بهره‌يى نباشد.حقنه يكى از چهار درمان است پيامبر(صلّى الله عليه و آله)حقنه را برترين درمان گفته حقنه اشكم را فربه سازد و درد درون را دور گرداند تن را نيرو بخشد.سعوط‍‌ بينى را از بنفشه بسازيد بر خون گرفتن مداومت كنيد در شب اول ماه عربى و نيمۀ آن مباشرت مكنيد كه ديو در اين دو وقت تباهى كند و ديوان ديگر نيز با وى همداستان‌اند و در كودك شما انباز مى‌كردند در روز چهارشنبه نوره مكشيد.چهارشنبه روز ناخجسته‌يى ست خدا در آن دوزخ را بيافريد و در روز آدينه ساعتى ناخجسته است كه هر گاه كسى در آن خون گيرد در دم بميرد.

divider