شناسه حدیث :  ۳۱۶۵۴۹

  |  

نشانی :  الخصال  ,  جلد۲  ,  صفحه۵۹۳  

عنوان باب :   الجزء الثاني أبواب الثمانين و ما فوقه لله تبارك و تعالى تسعة و تسعون اسما

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ اَلْحَسَنِ اَلْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا اَلْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ حَبِيبٍ قَالَ حَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ بُهْلُولٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي اَلْحَسَنِ اَلْعَبْدِيِّ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مِهْرَانَ عَنِ اَلصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَنْ أَبِيهِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ تِسْعَةً وَ تِسْعِينَ اِسْماً مِائَةً إِلاَّ وَاحِدَةً مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ اَلْجَنَّةَ وَ هِيَ اَللَّهُ اَلْإِلَهُ اَلْوَاحِدُ اَلْأَحَدُ اَلصَّمَدُ اَلْأَوَّلُ اَلْآخِرُ اَلسَّمِيعُ اَلْبَصِيرُ اَلْقَدِيرُ اَلْقَاهِرُ اَلْعَلِيُّ اَلْأَعْلَى اَلْبَاقِي اَلْبَدِيعُ اَلْبَارِئُ اَلْأَكْرَمُ اَلظَّاهِرُ اَلْبَاطِنُ اَلْحَيُّ اَلْحَكِيمُ اَلْعَلِيمُ اَلْحَلِيمُ اَلْحَفِيظُ اَلْحَقُّ اَلْحَسِيبُ اَلْحَمِيدُ اَلْحَفِيُّ اَلرَّبُّ اَلرَّحْمَنُ اَلرَّحِيمُ اَلذَّارِئُ اَلرَّزَّاقُ اَلرَّقِيبُ اَلرَّءُوفُ اَلسَّلاٰمُ اَلْمُؤْمِنُ اَلْمُهَيْمِنُ اَلْعَزِيزُ اَلْجَبّٰارُ اَلْمُتَكَبِّرُ اَلسَّيِّدُ اَلسُّبُّوحُ اَلشَّهِيدُ اَلصَّادِقُ اَلصَّانِعُ اَلطَّاهِرُ اَلْعَدْلُ اَلْعَفُوُّ اَلْغَفُورُ اَلْغَنِيُّ اَلْغِيَاثُ اَلْفَاطِرُ اَلْفَرْدُ اَلْفَتَّاحُ اَلْفَالِقُ اَلْقَدِيمُ اَلْمَلِكُ اَلْقُدُّوسُ اَلْقَوِيُّ اَلْقَرِيبُ اَلْقَيُّومُ اَلْقَابِضُ اَلْبَاسِطُ قَاضِي اَلْحَاجَاتِ اَلْمَجِيدُ اَلْمَوْلَى اَلْمَنَّانُ اَلْمُحِيطُ اَلْمُبِينُ اَلْمُقِيتُ اَلْمُصَوِّرُ اَلْكَرِيمُ اَلْكَبِيرُ اَلْكَافِي كَاشِفُ اَلضُّرِّ اَلْوَتْرُ اَلنُّورُ اَلْوَهَّابُ اَلنَّاصِرُ اَلْوَاسِعُ اَلْوَدُودُ اَلْهَادِي اَلْوَفِيُّ اَلْوَكِيلُ اَلْوَارِثُ اَلْبَرُّ اَلْبَاعِثُ اَلتَّوَّابُ اَلْجَلِيلُ اَلْجَوَادُ اَلْخَبِيرُ اَلْخَالِقُ خَيْرُ اَلنّٰاصِرِينَ اَلدَّيَّانُ اَلشَّكُورُ اَلْعَظِيمُ اَللَّطِيفُ اَلشَّافِي.
زبان ترجمه:

الخصال / ترجمه مدرس گیلانی ;  ج ۲  ص ۲۱۶

-پيامبر(صلّى الله عليه و آله)گفته:خداى را نود و نه نام است،از صد يكى كم است،هر كه آنها را شمارد بهشت رود و آنها از اين قرار است:اللّٰه،واحد،احد،صمد،اول،آخر، سميع،بصير،قدير،قاهر،على،اعلى،باقى،بديع،بارى،اكرم،ظاهر،باطن،حى،حكيم،عليم، حفيظ‍‌،حسيب،حميد،حفى،رب،رحمان،رحيم،ذارى،رزاق،رقيب،رؤوف،سلام،مؤمن، مهيمن،عزيز،جبار،متكبر،سيد،سبوح،شهيد،صادق،صانع،طاهر،عدل،عفو،غفور،غنى،غياث، فاطر،فرد،فتاح،فالق،قديم،ملك،قدوس،قوى،قريب،قيوم،قابض،باسط‍‌،قاضى الحاجات،حافظ‍‌، مجيد،مولى،منان،محيط‍‌،مبين،مقيت،مصور،الكريم،كبير،كافى،كاشف،ضر،وتر،نور،وهاب، ناصر،واسع،ودود،هادى،وفى،وكيل،وارث،بر،باعث،تواب،جليل،جواد،خبير،خالق، خير الناصرين،ديان،شكور،عظيم،لطيف،شافى.

divider

الخصال / ترجمه کمره ای ;  ج ۲  ص ۳۷۹

رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)فرمود براى خداى عز و جل نود و نه نام است از صد يكى كم است هر كس آنها را بشمارد بهشت ميرود آن نامها اينست. اللّٰه نام ذات واحد،احد،صمد،اول،آخر،سميع،بصير،قدير،قاهر،على،اعلى،باقى، بديع،بارى،اكرم،ظاهر،باطن،حى،حكيم،عليم،حليم،حفيظ‍‌،حق،حسيب،حميد،حفى، رب،رحمان،رحيم؛رازق،رقيب،رؤف،خالق،سلام،مؤمن،مهيمن؛عزيز،جبار،متكبر، سيد،سبوح،شهيد،صادق،صانع؛طاهر،عدل،عفو،غفور،غنى،غياث،فاطر،فرد،فتاح، فالق،قديم،ملك،قدوس،قوى،قريب،قيوم،قابض،باسط‍‌،قاضى الحاجات،حافظ‍‌،مجيد، مولى،منان،محيط‍‌،مبين،مقيت،مصور،كريم،كبير،كافى،كاشف الضر،وتر،نور،وهاب ناصر،واسع،ودود،هادى،وفى،وكيل،وارث،بر،باعث،تواب،جليل،جواد،خبير،خالق خير الناصرين،ديان،شكور،عظيم،لطيف،شافى.

divider

الخصال / ترجمه جعفری ;  ج ۲  ص ۴۱۱

4-سليمان بن مهران از امام صادق(عليه السّلام)از امام باقر(عليه السّلام)از امام سجاد(عليه السّلام)از امام حسين(عليه السّلام)از على(عليه السّلام)نقل مى‌كند كه فرمود:پيامبر خدا مى‌فرمود:به راستى كه براى خداوند نود و نه-صد يكى كم-اسم است كه هر كس آنها را بشمارد وارد بهشت مى‌شود و آن اسامى عبارتند از: اللّٰه:خدا،الاّ له:معبود،الواحد:يكتا،الاحد:يگانه،الصمد:بى‌نياز،الاوّل: نخستين،الآخر:پايان،السّميع:شنوا،البصير:بينا،القدير:توانا،القاهر:چيره،العلى: بلند مرتبه،الاعلى:والاتر،الباقى:پاينده،البديع:نوآور،البارى:آفريدگار،الاكرم: بزرگوارتر،الظّاهر:آشكار،الباطن:پنهان،الحى:زنده،الحكيم:با حكمت،العليم: دانا،الحليم:بردبار،الحفيظ‍‌:نگهدار،الحقّ‌:حق،الحسيب:حسابگر،الحميد: پسنديده،الحفى:مهربان،الرّب:پروردگار،الرّحمان:بخشاينده،الرّحيم:مهرورز، الذّارئ:پديد آورنده،الرّزّاق:روزى‌گر،الرّقيب: مراقبت‌كننده،الرّؤوف:مهربان، السلام:آرامش دهنده،المؤمن:ايمنى دهنده،المهيمن:فراگيرنده،العزيز:توانمند، الجبّار: جبران‌كننده،المتكبّر:بزرگ‌منش،السيّد:سرور،السبّوح:منزّه،الشّهيد:گواه، الصّادق:راستگو،الصّانع:سازنده،الطّاهر:پاكيزه،العدل:دادگر،العفو:درگذرنده، الغفور:آمرزنده،الغنى:با مكنت،الغياث: فريادرس،الفاطر:پديد آورنده،الفرد:تنها، الفتّاح:گشاينده،الفالق:شكافنده،القديم:كهن،الملك:پادشاه،القدّوس:پاك مقدّس، القوى:نيرومند،القريب:نزديك،الغيّوم:پا برجا،القابض:گيرنده،الباسط‍‌:گستراننده، قاضى الحاجات،برآورندۀ نيازها،المجيد:بزرگوار،المولى:ارباب،المنّان:منّت نهنده،المحيط‍‌:احاطه‌گر،المبين:آشكارگر،المقيت: مراقبت‌كننده،المصوّر: تصويرگر،الكريم:بخشش‌گر،الكبير:بزرگ،الكافى: كفايت‌كننده،كاشف الضرّ: برطرف كنندۀ زيان،الوتر:تنها،النّور:روشنى،الوهّاب:بخشنده،الناصر:ياور، الواسع:وسعت دهنده،الودود:بسيار مهرورزنده،الهادى:هدايت‌گر،الوفى:وفادار، الوكيل:كارساز،الوارث:ارث برنده،البرّ:نيكوكار،الباعث:فرستنده،التوّاب:بسيار توبه‌پذير،الجليل:بزرگوار،الجواد:بخشنده،الخبير:آگاه،الخالق:آفريدگار،خير النّاصرين:بهترين يارى‌كننده‌گان،الدّيّان:پاداش دهنده،الشّكور:بسيار شكرگزار، العظيم:با شكوه،اللّطيف: مداراكننده،الشّافى:شفابخش.

divider

الخصال / ترجمه فهری ;  ج ۲  ص ۷۱۷

4-رسول خدا فرمود بدرستى كه براى خداى عز و جل نود و نه نام است(از صد يكى كم)هر كس آنها را بشمارد به بهشت داخل مى‌شود و آن نام‌ها عبارت‌اند از اللّٰه:ذاتى كه صفات كمال در او جمع است الواحد:يكتا،الاحد:يگانه،الصمد:مهتر و آنكه آهنگ وى كنند در مهمات الاول نخستين الآخر:پايان السميع:شنوا،البصير:بينا،القدير:توانا،القاهر:چيره،العلى:والا،الاعلى:والاتر،الباقى: پاينده،البديع:نوساز،البارى:آفريدگار،الاكرم:بزرگوارتر،الظاهر:آشكار،الباطن:پنهان، الحى:زنده،الحكيم:خداوند حكمت،العليم:دانشمند،الحليم:بردبار،الحفيظ‍‌:نگهدار، الحق،خداوند حقيقت،الحسيب:حسابگر،الحميد:پسنديده،الحفى:مهربان،الرب:پروردگار الرحمن:بخشاينده،الرحيم:مهربان،الذارى:آفريدگار،الرزاق:روزى دهنده،الرقيب:پاسدار ،الرؤف:مهربان،السلام: آشتى‌كننده:المؤمن:ايمنى بخش،المهيمن:فراگيرنده،العزيز: ارجمند،الجبار:شكسته بند،المتكبر:بزرگ منش:السيد:آقا،السبوح:پاك و منزه الشهيد: حاضر و گواه،الصادق:راستگو،الصانع:سازنده،الطاهر:پاكيزه،العدل:دادگر،العفو: بخشنده،الغفور:آمرزنده:الغنى:بى‌نياز،الغياث: فريادرس،الفاطر:شكافندۀ نيستى،الفرد: طاق،الفتاح:گشاينده،الفالق:شكافندۀ تاريكى،القديم:ديرينه،الملك:پادشاه،القدوس:پاك و مبارك،القوى:نيرومند،القريب:نزديك،القيوم:بر پا دارنده،القابض:گيرنده،الباسط‍‌:گستراننده ،قاضى الحاجات:بر آورنده نيازمنديها،المجيد:بزرگوار،المولى:خداوند،المنان:منت گذارنده،المحيط‍‌: احاطه‌كننده المبين:آشكارا،المقيت:نگهبان،المصور:صورتگر،الكريم: خداوند بخشش،الكبير:بزرگ،الكافى:بسنده،كاشف الضر:بر طرف‌كنندۀ آزردگى،الوتر: تنها،النور:روشن و روشنى بخش،الوهاب:بسيار بخشش‌كننده،الناصر:يارى دهنده،الواسع:وسعت بخش،الودود:بسيار دوست دارنده،الهادى:راهنما،الوفى:وفادار،الوكيل:آنكه كارها باو واگذار شده،الوارث:ارث‌بر،البر:نيكوكار،الباعث:فرستنده،التواب:توبه پذير،الجليل: بزرگ و آزمودۀ كار،الجواد:صاحب جود و بخشش،الخبير:آگاه،الخالق:آفريننده،خير- الناصرين:بهترين يارى دهندگان،الديان:جزا دهنده،الشكور:سپاسگزار،العظيم:با عظمت، اللطيف:خداوند لطف و مدارا،الشافى:شفابخش،و من تفسير اين نامها را در كتاب توحيد نوشته‌ام و اين روايت از راويان مختلف بمن رسيده است.

divider