شناسه حدیث :  ۳۱۶۴۸۰

  |  

نشانی :  الخصال  ,  جلد۲  ,  صفحه۵۲۰  

عنوان باب :   الجزء الثاني أبواب العشرين و ما فوقه النهي عن أربع و عشرين خصلة

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ اَلْحَسَنِ اَلْقُرَشِيِّ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ حَفْصٍ اَلْبَصْرِيِّ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ كَرِهَ لَكُمْ أَيَّتُهَا اَلْأُمَّةُ أَرْبَعاً وَ عِشْرِينَ خَصْلَةً وَ نَهَاكُمْ عَنْهَا كَرِهَ لَكُمُ اَلْعَبَثَ فِي اَلصَّلاَةِ وَ كَرِهَ اَلْمَنَّ فِي اَلصَّدَقَةِ وَ كَرِهَ اَلضَّحِكَ بَيْنَ اَلْقُبُورِ وَ كَرِهَ اَلتَّطَلُّعَ فِي اَلدُّورِ وَ كَرِهَ اَلنَّظَرَ إِلَى فُرُوجِ اَلنِّسَاءِ وَ قَالَ يُورِثُ اَلْعَمَى وَ كَرِهَ اَلْكَلاَمَ عِنْدَ اَلْجِمَاعِ وَ قَالَ يُورِثُ اَلْخَرَسَ يَعْنِي فِي اَلْوَلَدِ وَ كَرِهَ اَلنَّوْمَ قَبْلَ وَ كَرِهَ اَلْحَدِيثَ بَعْدَ وَ كَرِهَ اَلْغُسْلَ تَحْتَ اَلسَّمَاءِ بِغَيْرِ مِئْزَرٍ وَ كَرِهَ اَلْمُجَامَعَةَ تَحْتَ اَلسَّمَاءِ وَ كَرِهَ دُخُولَ اَلْأَنْهَارِ إِلاَّ بِمِئْزَرٍ وَ قَالَ فِي اَلْأَنْهَارِ عُمَّارٌ وَ سُكَّانٌ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ كَرِهَ دُخُولَ اَلْحَمَّامَاتِ إِلاَّ بِمِئْزَرٍ وَ كَرِهَ اَلْكَلاَمَ بَيْنَ اَلْأَذَانِ وَ اَلْإِقَامَةِ فِي صَلاَةِ اَلْغَدَاةِ حَتَّى تُقْضَى اَلصَّلاَةُ وَ كَرِهَ رُكُوبَ اَلْبَحْرِ فِي هَيَجَانِهِ وَ كَرِهَ اَلنَّوْمَ فِي سَطْحٍ لَيْسَ بِمُحَجَّرٍ وَ قَالَ مَنْ نَامَ عَلَى سَطْحٍ غَيْرِ ذِي مُحَجَّرٍ فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُ اَلذِّمَّةُ وَ كَرِهَ أَنْ يَنَامَ اَلرَّجُلُ فِي بَيْتٍ وَحْدَهُ وَ كَرِهَ لِلرَّجُلِ أَنْ يَغْشَى اِمْرَأَتَهُ وَ هِيَ حَائِضٌ فَإِنْ غَشِيَهَا فَخَرَجَ اَلْوَلَدُ مَجْذُوماً أَوْ أَبْرَصَ فَلاَ يَلُومَنَّ إِلاَّ نَفْسَهُ وَ كَرِهَ أَنْ يَغْشَى اَلرَّجُلُ اِمْرَأَتَهُ وَ قَدِ اِحْتَلَمَ حَتَّى يَغْتَسِلَ مِنِ اِحْتِلاَمِهِ اَلَّذِي رَأَى فَإِنْ فَعَلَ فَخَرَجَ اَلْوَلَدُ مَجْنُوناً فَلاَ يَلُومَنَّ إِلاَّ نَفْسَهُ وَ كَرِهَ أَنْ يُكَلِّمَ اَلرَّجُلُ مَجْذُوماً إِلاَّ أَنْ يَكُونَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اَلْمَجْذُومِ قَدْرُ ذِرَاعٍ وَ قَالَ فِرَّ مِنَ اَلْمَجْذُومِ فِرَارَكَ مِنَ اَلْأَسَدِ وَ كَرِهَ اَلْبَوْلَ عَلَى شَطِّ نَهْرٍ جاري [جَارٍ] وَ كَرِهَ أَنْ يُحْدِثَ اَلرَّجُلُ تَحْتَ شَجَرَةٍ قَدْ أَيْنَعَتْ يَعْنِي أَثْمَرَتْ وَ كَرِهَ أَنْ يَتَنَعَّلَ اَلرَّجُلُ وَ هُوَ قَائِمٌ وَ كَرِهَ أَنْ يَدْخُلَ اَلرَّجُلُ اَلْبَيْتَ اَلْمُظْلِمَ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ وَ كَرِهَ اَلنَّفْخَ فِي مَوْضِعِ اَلصَّلاَةِ .
زبان ترجمه:

الخصال / ترجمه کمره ای ;  ج ۲  ص ۲۹۷

رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)فرمود بدرستى كه خداى عز و جل اى امت بيست و چهار چيز را براى شما بد داشته و شما را از آن بازداشته،بازى در نماز را براى شما بد داشته،منت نهادن در صدقه را بد داشته،خنديدن در گورستان را بد داشته،سركشى در خانه‌هاى مردم را بد داشته،نگاه بعورت همسران را بد داشته،فرمود سبب كورى مى‌شود،سخن گفتن در حال جماع را بد داشته،فرمود سبب گنگى فرزند مى‌شود،خواب پيش از نماز عشاء را بد داشته،سرگذشت گفتن پس از نماز عشاء را بد داشته،غسل كردن زير آسمان را بى‌لنگ بد داشته، جماع زير آسمان را بى‌ساتر بد داشته،در آمدن در آب رودخانه‌ها را بى‌لنگ بد داشته،فرمود در رودخانه‌ها آبادكنندگان و ساكنينى از فرشتگان هستند،در آمدن در گرمابه‌ها را بى‌لنگ بد داشته سخن گفتن ميان اذان و اقامه در نماز صبح را تا پس از اداى نماز بد داشته،سوار شدن دريا را در موقع كولاك بد داشته،خوابيدن در پشت بامى را كه محجر ندارد بد داشته،فرمود كسى كه در پشت بام بى‌محجر بخوابد براى حفظ‍‌ او مسئوليتى نيست،بد داشته كه يك مرد در يك خانه تنها بخوابد،بد داشته كه مرد بر زن حائض خود در آيد،اگر در آمد و فرزند مبتلاى خوره يا پيسى شد جز خود را سرزنش نكند و بد داشته كه مردى محتلم شده تا غسل نكند با زن خود جماع كند،اگر چنين كرد و فرزند ديوانه در آمد جز خود كسيرا سرزنش نكند و بد داشته كه كسى كه با مبتلاى بخوره سخن گويد مگر آن كه ميان آنها يك ذراع فاصله باشد،فرمود از كس خوره دارد بگريز چنانچه از شير ميگريزى، بد داشت شاشيدن بر كنار آب روان را،بد داشت كه كسى زير درختى كه ميوه دارد تغوط‍‌ كند، بد داشت كه كسى ايستاده نعلين بپوشد؛بد داشت بى‌روشنائى در خانه تاريك درآيد،بد داشت كسى در جاى نماز خود بدمد و فوت كند.

divider

الخصال / ترجمه جعفری ;  ج ۲  ص ۲۹۱

9-عبد اللّٰه بن حسين بن زيد بن على بن الحسين(عليه السّلام)از پدرش و او از امام صادق(عليه السّلام)و او از پدرانش از على(عليه السّلام)نقل مى‌كند كه پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)فرمود:اى امّت! خداوند بيست و چهار چيز را بر شما نمى‌پسندد و شما را از آنها نهى مى‌كند:بر شما نمى‌پسندد بازى كردن در نماز،و منّت گذاشتن در صدقه و خنديدن ميان قبرها و سر كشيدن به خانه‌ها و نگاه كردن به فرجهاى همسران-و گفت كه آن كورى مى‌آورد -و سخن گفتن در حال جماع-و گفت كه آن باعث لال شدن فرزند مى‌شود-و خوابيدن پيش از نماز عشاء و سخن گفتن بعد از نماز عشاء و غسل كردن زير آسمان بدون لنگ،و جماع كردن در زير آسمان و وارد شدن در رودخانه‌ها مگر با لنگ-و فرمود:در رودخانه‌ها آبادكنندگان و ساكنانى از فرشتگان وجود دارند-و وارد شدن به حمام بدون لنگ. و سخن گفتن ميان اذان و اقامه در نماز صبح تا نماز را بخواند و به دريا رفتن در طول طوفان و خوابيدن در پشت بامى كه نرده ندارد-و فرمود:هر كس بر پشت بام بدون نرده بخوابد(در حفظ‍‌ او)تعهّدى نيست-و اينكه كسى به تنهايى در خانه بخوابد و اينكه مرد با زنش همبستر شود در حالى كه او در حيض است-و اگر همبستر شد و فرزندى مبتلا به جذام و يا پيسى به وجود آمد كسى را جز خودش سرزنش نكند-و اينكه مرد با زنش همبستر شود در حالى كه محتلم شده تا هنگامى كه از احتلامى كه ديده غسل كند-و اگر چنين كند و فرزندش ديوانه متولّد گردد كسى را جز خودش سرزنش نكند-و اينكه مرد با جذامى سخن بگويد مگر اينكه ميان او و جذامى به مقدار يك ذراع فاصله باشد-و فرمود:از جذامى فرار كن همان گونه كه از شير فرار مى‌كنى-و بول كردن بر كنار جوى روان و اينكه شخص زير درختى كه ميوه دارد قضاى حاجت كند و اينكه ايستاده نعلين بپوشد و اينكه شخصى وارد خانه‌اى تاريك گردد مگر اينكه مقابل او آتشى باشد و اينكه به محلّ‌ نماز بدمد.

divider

الخصال / ترجمه فهری ;  ج ۲  ص ۶۱۹

9-رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)فرمود:اى امت براستى كه خداى عز و جل بيست و چهار خصلت را براى شما خوش نداشته و شما را از آنها نهى فرموده است بازى در نماز را براى شما ناخوش داشته و منت نهادن در صدقه را ناخوش داشته و خنديدن در گورستان را ناخوش داشته و سركشيدن و نگاه كردن بخانه‌هاى مردم را ناخوش داشته و نگاه كردن بعورت زنان:(همسران)را ناخوش داشته و فرمود كه(براى فرزند)كورى آورد و سخن گفتن بهنگام آميزش جنسى را ناخوش داشته و فرمود كه گنگى آورد يعنى در فرزند و خواب پيش از نماز عشا را ناخوش داشته و سخن گفتن پس از نماز عشا را ناخوش داشته و بى‌لنگ در زير آسمان غسل كردن را ناخوش داشته و آميزش جنسى در زير آسمان(جاى بى‌سقف)را ناخوش داشته و رفتن بميان رودخانه را بى‌لنگ ناخوش داشته و فرمود در رودخانه‌ها آبادكنندگان و ساكنين از فرشتگان هستند و بى‌لنگ بحمام‌ها رفتن را ناخوش داشته و سخن گفتن ميان اذان و اقامه را در نماز صبح تا پايان يافتن نماز ناخوش داشته و سوار شدن دريا را هنگام طوفان ناخوش داشته و خواب در پشت بامى را كه گرداگردش ديوار نباشد ناخوش داشته و فرمود:كسى كه در پشت بام بى‌ديوار بخوابد هيچ كس مسئول محافظت او نيست و ناخوش داشته كه مردى در خانه‌اى بتنهائى بخوابد و ناخوش داشته كه مردى با همسر خود در حال حيض آميزش جنسى كند كه اگر كرد و نوزادش با بيمارى خوره و يا پيسى بدنيا آمد بجز خود را سرزنش نكند و ناخوش داشته كه مرد پس از احتلام غسل نكرده با همسر خود آميزش جنسى كند كه اگر كرد و فرزندش ديوانه بدنيا آمد بجز خويشتن كسى را سرزنش نكند و ناخوش داشته كه مرد با بيمار خوره‌دار سخن گويد مگر اينكه بقدر يك ذراع از هم دور باشند و فرمود از خوره‌دار بگريز چنانچه از شير ميگريزى و ناخوش داشته ادرار كردن بر كنار آب روان را و ناخوش داشته كه شخص در زير درخت ميوه‌دار بقضاى حاجت نشيند و ناخوش داشته كه مرد ايستاده كفش بپا كند و ناخوش داشته كه شخص بى‌آنكه جلو پايش روشن باشد بخانۀ تاريك درآيد و دميدن و فوت كردن جايگاه نماز را ناخوش داشته است.

divider

الخصال / ترجمه مدرس گیلانی ;  ج ۲  ص ۱۳۰

-پيامبر(صلّى الله عليه و آله)گفته:خدا براى شما اى پيروان من بيست و چهار چيز را ناروا دانسته و شما را از آن منع كرده:بازى در نماز،منت نهادن در صدقه دادن، خنديدن،در گورستان،سركشى در سراهاى مردمان،نگاه كردن به فرج همسران چون سبب كورى فرزند مى‌شود،سخن گفتن در حال سپوختن چون سبب گنگى فرزند مى‌شود،خواب پيش از نماز عشاء،سرگذشت گفتن پس از نماز عشاء،غسل كردن زير آسمان بى‌لنگ،جماع زير آسمان بى‌لنگ،در آب رودخانه بى‌لنگ رفتن،رودخانه را آباد سازيد چون پيرامون آن فرشتگان هستند،در آمدن در گرمابه بى‌لنگ،سخن گفتن ميان اذان و اقامه در نماز بام،سوار شدن دريا هنگام طوفانى بودن،خوابيدن بر پشت بامى كه اطراف آن ديوار ندارد هر گاه بيفتد به كسى جز او گناهى نيست،خوابيدن مرد تنها در خانه‌يى،جماع مرد با زن حائض هر گاه درآيد فرزند وى خوره يا پيسى گيرد،مرد محتلم تا غسل نكند با زن خود جماع مكند هر گاه فرزندى از او زاده شود ديوانه باشد،با جذامى به فاصلۀ ذراعى گفتگو كند،از خوره دار بگريز چنان كه از شير مى‌گريزى، شاشيدن بر كنار آب روان،ريستن زير درخت ميوه‌دار،ايستاده پاى افزار پوشيدن،بى‌روشنايى در جاى تاريك رفتن،دميدن در جاى نماز خود.

divider