شناسه حدیث :  ۳۱۶۳۶۸

  |  

نشانی :  الخصال  ,  جلد۲  ,  صفحه۴۵۲  

عنوان باب :   الجزء الثاني باب العشرة ما فرض على كل مسلم أن يقوله كل يوم قبل طلوع الشمس عشر مرات و قبل غروبها عشر مرات

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ اَلْحَسَنِ اَلْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا اَلْقَطَّانُ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ حَبِيبٍ قَالَ حَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ بُهْلُولٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ اَلْفَضْلِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ اَلشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِهٰا فَقَالَ فَرِيضَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ أَنْ يَقُولَ قَبْلَ طُلُوعِ اَلشَّمْسِ عَشْرَ مَرَّاتٍ وَ قَبْلَ غُرُوبِهَا عَشْرَ مَرَّاتٍ لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَحْدَهُ لاٰ شَرِيكَ لَهُ لَهُ اَلْمُلْكُ وَ لَهُ اَلْحَمْدُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ هُوَ حَيٌّ لاَ يَمُوتُ بِيَدِهِ اَلْخَيْرُ وَ هُوَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ قَالَ فَقُلْتُ لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَحْدَهُ لاٰ شَرِيكَ لَهُ لَهُ اَلْمُلْكُ وَ لَهُ اَلْحَمْدُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ يُمِيتُ وَ يُحْيِي فَقَالَ يَا هَذَا لاَ شَكَّ فِي أَنَّ اَللَّهَ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ يُمِيتُ وَ يُحْيِي وَ لَكِنْ قُلْ كَمَا أَقُولُ .
زبان ترجمه:

الخصال / ترجمه کمره ای ;  ج ۲  ص ۲۱۹

اسماعيل بن فضل گويد از امام ششم تفسير قول خداى عز و جل(در سوره طه آيه 120)تسبيح كن بحمد پروردگارت پيش از برآمدن آفتاب و پيش از غروبش را پرسيدم فرمود بر هر مرد و زن مسلمان فرض است كه پيش از آفتاب زدن و پيش از آفتاب غروب ده بار بگويد: « لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ » وحده لا شريك له« لَهُ‌ اَلْمُلْكُ‌ وَ لَهُ‌ اَلْحَمْدُ »« يُحْيِي وَ يُمِيتُ‌ وَ هُوَ » حى(دائم خ ب) لا يموت بيده الخير و« هُوَ عَلىٰ‌ كُلِّ‌ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ » گويد من گفتم كه« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ » وحده لا شريك له« لَهُ‌ اَلْمُلْكُ‌ وَ لَهُ‌ اَلْحَمْدُ » يحيى و يميت و يميت و يحيى فرمود اى مرد شكى نيست كه خداى تعالى يحيى و يميت و يميت و يحيى است ولى چنانچه من ميگويم بگو.

divider

الخصال / ترجمه جعفری ;  ج ۲  ص ۱۸۱

58-اسماعيل بن فضل مى‌گويد:از امام صادق(عليه السّلام)سخن خداوند را كه مى‌فرمايد: «تسبيح بگو با حمد پروردگارت پيش از طلوع آفتاب و پيش از غروب آن.» پرسيدم،فرمود:بر هر مسلمانى فرض است كه پيش از طلوع آفتاب ده مرتبه و پيش از غروب آن ده مرتبه بگويد:«نيست معبودى جز خداى يگانه،شريكى براى او وجود ندارد،پادشاهى و سپاس او راست،زنده مى‌كند و مى‌ميراند و او زنده است و نمى‌ميرد،خير در دست اوست و او بر هر چيزى قدرت دارد.»مى‌گويد:من گفتم: «نيست معبودى جز خداى يگانه،شريكى براى او وجود ندارد،پادشاهى و سپاس او راست،زنده مى‌كند و مى‌ميراند و زنده مى‌كند.»امام فرمود:اى شخص،شك نيست كه خداوند زنده مى‌كند و مى‌ميراند و زنده مى‌كند ولى تو همان را بگو كه من گفتم: (يعنى فقط‍‌ بگو زنده مى‌كند و«مى‌ميراند و زنده مى‌كند»را اضافه مكن.)

divider

الخصال / ترجمه فهری ;  ج ۲  ص ۵۲۸

58-اسماعيل بن فضل گويد:از امام صادق عليه السّلام پرسيدم از معناى آيۀ مباركة كه خداى عز و جل ميفرمايد:«بستايش پروردگارت تسبيح گو باش پيش از سرزدن آفتاب و پيش از غروب كردنش» فرمود: لازم است بر هر فرد مسلمان كه پيش از سرزدن آفتاب ده بار و پيش از غروبش ده بار بگويد لا اله الا اللّٰه وحده لا شريك له له الملك و له الحمد يحيى و يميت و هو حى لا يموت بيده الخير و هو على كل شيء قدير. گويد:من گفتم لا اله الا اللّٰه وحده لا شريك له له الملك و له الحمد يحيى و يميت و يميت و يحيى فرمود:اى فلانى در اينكه خداى تعالى زنده ميكند و ميميراند و ميميراند و زنده ميكند شكى نيست ولى چنانچه من ميگويم بگو. مقصود حضرت تعبد بدستوراتى است كه از شرع مقدس ميرسد و مى‌بايست بدون دخل و تصرف در آنها عمل كرد.

divider

الخصال / ترجمه مدرس گیلانی ;  ج ۲  ص ۴۹

- اسماعيل پور فضل گفته:از امام صادق تفسير اين آيۀ قرآن را پرسيدم كه گفته:«ستايش كن پروردگار خود را پيش از بر آمدن آفتاب و فرو شدن آن».گفت:بر هر مسلمانى مستحب است كه پيش از بر آمدن آفتاب و فرو شدن آن ده بار بگويد: «لا اله الا اللّٰه وحده لا شريك له،له الملك و له الحمد يحيى و يميت و هو حى لا يموت بيده الخير و هو على كل شىء قدير». .گفتم:اين چگونه است:لا اله الا اللّٰه وحده لا شريك له،له الملك و له الحمد يحيى و يميت و يميت و يحيى.گفت:خدا بر هر چيزى تواناست.ليك آنچه را گفتم بگوى.

divider