شناسه حدیث :  ۳۱۶۱۱۴

  |  

نشانی :  الخصال  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۲۴  

عنوان باب :   الجزء الأول باب الستة يقسم الخمس ستة أسهم

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ مَاجِيلَوَيْهِ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى اَلْعَطَّارُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي اَلْعَبَّاسِ عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ مَالِكٍ اَلْجُعْفِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : أَنَّهُ سَأَلَهُ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اِعْلَمُوا أَنَّمٰا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي اَلْقُرْبىٰ وَ اَلْيَتٰامىٰ وَ اَلْمَسٰاكِينِ وَ اِبْنِ اَلسَّبِيلِ قَالَ أَمَّا خُمُسُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَلِلرَّسُولِ يَضَعُهُ حَيْثُ يَشَاءُ وَ أَمَّا خُمُسُ اَلرَّسُولِ فَلِأَقَارِبِهِ وَ خُمُسُ ذَوِي اَلْقُرْبَى فَهُمْ أَقْرِبَاؤُهُ وَ اَلْيَتَامَى يَتَامَى أَهْلِ بَيْتِهِ فَجَعَلَ هَذِهِ اَلْأَرْبَعَةَ اَلْأَسْهُمِ فِيهِمْ وَ أَمَّا اَلْمَسَاكِينُ وَ أَبْنَاءُ اَلسَّبِيلِ فَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّا لاَ نَأْكُلُ اَلصَّدَقَةَ وَ لاَ تَحِلُّ لَنَا فَهِيَ لِلْمَسَاكِينِ وَ أَبْنَاءِ اَلسَّبِيلِ .
زبان ترجمه:

الخصال / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۲۸۸

زكريا بن مالك جعفى گويد از امام ششم«عليه السّلام»از تفسير گفته خدا(در سوره انفال آيه 31)بدانيد كه هر چه غنيمت برديد خمسش از خدا و رسول و ذى القربى و يتيمان و فقيران و درماندگان از راهست پرسيدم فرمود سهم خدا از رسولست كه هر جا خواهد مصرف كند و سهم خمس رسول از خويشان اوست با سهم خود خويشان و مقصود از خويشان،خويشان پيغمبر است و اما يتيمان يتيمان خاندان پيغمبر است اين چهار سهم بالخصوص در خاندان پيغمبر است ولى سهم مساكين و ابن سبيل را تو مى‌دانى كه ما صدقه نميخوريم و صدقه بر ما حلال نيست صدقه حق مساكين و ابن سبيل است.

divider

الخصال / ترجمه جعفری ;  ج ۱  ص ۴۷۳

12-زكريا بن مالك جعفى از امام صادق(عليه السّلام)نقل مى‌كند كه از آن حضرت راجع به اين سخن خداوند پرسيدم كه مى‌فرمايد:«و بدانيد كه آنچه به غنيمت به دست آورديد خمس آن براى خدا و پيامبر و خويشان پيامبر و يتيمان و مساكين و درماندگان در راه است »فرمود:امّا خمسى كه مخصوص خدا است به پيامبر مى‌رسد كه هر كجا خواست مصرف كند و اما خمسى كه مخصوص پيامبر است به خويشان او مى‌رسد و خمس ذوى القربى هم مخصوص خويشان پيامبر است و منظور از يتيمان،يتيمان اهل بيت اوست،اين چهار سهم مال آنهاست،و اما مساكين و درماندگان در راه،چون مى‌دانى كه ما صدقه نمى‌خوريم و بر ما حلال نيست آن براى مساكين و درماندگان در راه است.

divider

الخصال / ترجمه فهری ;  ج ۱  ص ۳۶۱

12-زكريا بن مالك گويد:از امام صادق(عليه السّلام)پرسيدم معناى اين آيه را(سورۀ انفال آيه 31)بدانيد كه چون غنيمت بدست شما برسد پنج يك آن از آن خدا است و از آن رسول و از آن خويشان پيغمبر و يتيمان و تهى دستان و آواره‌گان فرمود:اما سهم خداوند از خمس در اختيار پيغمبر است كه هر جا خواهد مصرف ميكند و اما سهم رسول از خمس از آن خويشان او است و سهم ذوى القربى كه خويشان پيغمبرند با سهم يتيمان كه مقصود يتيمان از خاندان پيغمبرند اين چهار سهم مخصوص خاندان پيغمبر است و اما سهم تهى دستان و آواره‌گان ميدانى كه ما صدقة(زكاة)نميخوريم و بر ما حلال نيست(و در عين حال رعايت حال مساكين و تهى دستان نيز لازم است)لذا دو سهم از خمس مخصوص تهى دستان و آواره‌گان از سادات است.

divider

الخصال / ترجمه مدرس گیلانی ;  ج ۱  ص ۲۶۴

-زكريا پور مالك جعفى گفته:از امام صادق(عليه السّلام)از معنى اين آيه پرسيدم:بدانيد هر چه غنيمت برديد يك پنجم آن براى خدا و پيامبر و ذى القربى و يتيمان و تهى دستان و درماندگان از راه است».گفت:«سهم خدا از پيامبر است كه هر جا صلاح ديد هزينه كند و سهم خمس پيامبر براى خويشان اوست.با سهم خويشاوندان يعنى خويشان پيامبر.و يتيمان. خاندان پيامبر است.اين چهار سهم مخصوص خاندان پيامبر است.ليك سهم بيچارگان و در راه ماندگان را تو ميدانى كه ما صدقه نمى‌خوريم و صدقه بر ما روا نيست.صدقه براى بيچارگان و در راه ماندگان است».

divider