شناسه حدیث :  ۳۱۵۶۹۸

  |  

نشانی :  الخصال  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۲۸  

عنوان باب :   الجزء الأول باب الثلاثة ما ابتلي المؤمن بشيء أشد عليه من ثلاث خصال يحرمها

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ زَيْدٍ اَلشَّحَّامِ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ مَا اُبْتُلِيَ اَلْمُؤْمِنُ بِشَيْءٍ أَشَدَّ عَلَيْهِ مِنْ خِصَالٍ ثَلاَثٍ يُحْرَمُهَا قِيلَ وَ مَا هُنَّ قَالَ اَلْمُوَاسَاةُ فِي ذَاتِ يَدِهِ بِاللَّهِ وَ اَلْإِنْصَافُ مِنْ نَفْسِهِ وَ ذِكْرُ اَللَّهِ كَثِيراً أَمَا إِنِّي لاَ أَقُولُ لَكُمْ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ وَ لَكِنَّ ذِكْرَ اَللَّهِ عِنْدَ مَا أَحَلَّ لَهُ وَ ذِكْرَ اَللَّهِ عِنْدَ مَا حَرَّمَ عَلَيْهِ .
زبان ترجمه:

الخصال / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۱۴۳

امام ششم فرمود گرفتار نكرده است خداوند مؤمن را بچيزى كه سخت‌تر باشد بر او از سه خصلت كه از آن محروم شود سؤال شد چيست آن خصلتها؟فرمود همراهى و همدردى در آنچه دارد براى خدا،حق دادن در باره خويش و بسيار ذكر خدا كردن،نميگويم بشما كه بسيار بگوئيد سبحان اللّٰه و الحمد للّٰه و لا اله الا اللّٰه و اللّٰه اكبر ولى ياد خدا در آنچه بر او حلال كرده و ياد خدا در آنچه بر او حرام كرده.

divider

الخصال / ترجمه جعفری ;  ج ۱  ص ۱۹۷

130-زيد شحّام از امام صادق(عليه السّلام)نقل مى‌كند كه فرمود:هيچ مصيبتى براى مؤمن شديدتر از اين نيست كه از سه خصلت محروم باشد.گفته شد:آنها كدامند؟فرمود: همراهى كردن با ديگران در آنچه دارد براى خدا،و انصاف دادن از خود به ديگران،و بسيار ياد خدا كردن،ولى من نمى‌گويم(كه منظور از ذكر خدا)گفتن«سبحان اللّٰه و و الحمد لله و لا اله الا اللّٰه و اللّٰه اكبر»است بلكه ياد خدا نزد چيزى است كه براى او حلال و يا حرام شده است.

divider

الخصال / ترجمه فهری ;  ج ۱  ص ۱۴۵

130-امام صادق(عليه السّلام)فرمود:محروميت از سه چيز سختترين ابتلاى مؤمن است عرض شد:آن سه چيز چيست‌؟فرمود:در راه خدا با آنچه در دست دارد با ديگران همدردى كردن و در بارۀ خويشتن انصاف دادن و زياد بياد خداى بودن مقصود از اين گفتار نه اين است كه شما ذكر سبحان اللّٰه و الحمد للّٰه و لا اله الا اللّٰه و اللّٰه اكبر. را زياد تكرار كنيد بلكه مقصودم بياد خدا بودن است در آنچه براى او حلال بوده است و در آنچه بر او حرام فرموده.

divider

الخصال / ترجمه مدرس گیلانی ;  ج ۱  ص ۱۰۳

-امام صادق گفته:«خدا مؤمن را به چيزى كه سخت‌تر بر او از سه منش باشد دچار نكرده.پرسيدند آنها چيست‌؟ گفت:همدردى در آنچه دارد براى خدا.حق دادن در بارۀ خود و بسيارى ياد آورى خدا،مقصد از ياد آورى آن نيست كه بگوييد: سبحان اللّٰه و الحمد للّٰه و لا اله الا اللّٰه و اللّٰه اكبر. بلكه مقصود آن است او را در همه حال با برخورد به حلال و حرام در نظر داشته باشى».

divider