شناسه حدیث :  ۳۱۵۶۵۵

  |  

نشانی :  الخصال  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۱۲  

عنوان باب :   الجزء الأول باب الثلاثة تطول الله عز و جل على عباده بثلاث

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى اَلْعَطَّارُ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اَلْجَبَّارِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ: إِنِّي تَطَوَّلْتُ عَلَى عِبَادِي بِثَلاَثٍ أَلْقَيْتُ عَلَيْهِمُ اَلرِّيحَ بَعْدَ اَلرُّوحِ وَ لَوْ لاَ ذَلِكَ مَا دَفَنَ حَمِيمٌ حَمِيماً وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْهِمُ اَلسَّلْوَةَ بَعْدَ اَلْمُصِيبَةِ وَ لَوْ لاَ ذَلِكَ لَمْ يَتَهَنَّ أَحَدٌ مِنْهُمْ بِعَيْشِهِ وَ خَلَقْتُ هَذِهِ اَلدَّابَّةَ وَ سَلَّطْتُهَا عَلَى اَلْحِنْطَةِ وَ اَلشَّعِيرِ وَ لَوْ لاَ ذَلِكَ لَكَنَزَهُمَا مُلُوكُهُمْ كَمَا يَكْنِزُونَ اَلذَّهَبَ وَ اَلْفِضَّةَ .
زبان ترجمه:

الخصال / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۱۲۹

امام ششم فرمود:خداى عز و جل فرمايد من بر بندگان خود بسه نعمت منت نهادم،پس از گرفتن جان بوى بد بر آنان افكندم و اگر چنين نبود هيچ خويشى خويش خود را خاك نميكرد،پس از سوگوارى آرامش دل بآنها دادم و اگر چنين نبود زندگى بر كسى گوارا نميشد؛اين جانور را آفريدم و بر گندم و جو مسلط‍‌ كردم و گر نه پادشاهانشان آنها را مانند زر و سيم گنج ميكردند.

divider

الخصال / ترجمه جعفری ;  ج ۱  ص ۱۷۳

87-هشام بن سالم از امام صادق(عليه السّلام)نقل مى‌كند كه فرمود:همانا خداوند مى‌فرمايد:من بر بندگانم با سه چيز منّت نهادم:پس از بيرون شدن روح از جسد،بوى بد به او دادم كه اگر چنين نبود هيچ خويشى،خويش خود را دفن نمى‌كرد،به آنها پس از رسيدن مصيبت صبر دادم كه اگر چنين نبود،هيچ يك از آنها زندگى گوارايى نداشت و اين حيوان را(به عنوان آفت)آفريدم و آن را بر گندم و جو مسلط‍‌ كردم كه اگر چنين نبود،پادشاهان آن را مانند زر و سيم مى‌اندوختند.

divider

الخصال / ترجمه فهری ;  ج ۱  ص ۱۲۶

87-امام صادق(عليه السّلام)فرمود:خداى عز و جل ميفرمايد:براستى كه بر بندگانم بسه نعمت منت نهاده‌ام.بدن‌شان را پس از بيرون شدن روح بد بو كردم و اگر اين نبود هيچ دوستى جنازۀ دوست خود را بخاك نمى‌سپرد و پس از پيش آمد ناگوار خرسندشان كردم و اگر اين نبود زندگى در كامشان تلخ بود و اين جانور را(مقصود كرم است)آفريدم و بر گندم و جو مسلطش كردم و اگر نه چنين بود پادشاهانشان آن را نيز مانند طلا و نقره مى‌اندوختند.

divider

الخصال / ترجمه مدرس گیلانی ;  ج ۱  ص ۸۸

-امام صادق گفته:«خداى بزرگ گفته:من بر بندگان خويش به سه نعمت منت نهادم:از رفتن جان از تن بوى بد بر آن افكندم و اگر نه هيچ خويشاوندى خويش خود را به خاك نسپردى،پس از سوگوارى آرامش دل به ايشان دادم و اگر نه زندگى بر كسى گوارا نگشتى،اين جانور را بيافريدم و بر گندم و جو چيره گردانيدم و اگر نه پادشاهان آنها را چون زر و سيم در گنج خانه مى‌نهادند».

divider