شناسه حدیث :  ۳۱۵۵۱۶

  |  

نشانی :  الخصال  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۸  

عنوان باب :   الجزء الأول باب الاثنين قول النبي صلى الله عليه و آله أنا ابن الذبيحين

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

وَ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ اَلْبَشَّارِيُّ اَلْقَزْوِينِيُّ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا اَلْمُظَفَّرُ بْنُ أَحْمَدَ اَلْقَزْوِينِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ اَلْكُوفِيُّ اَلْأَسَدِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ اَلْبَرْمَكِيِّ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ دَاهِرٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ اَلْحَرَّانِيِّ عَنْ وَكِيعِ بْنِ اَلْجَرَّاحِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مِهْرَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : وَ قَوْلُ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنَا اِبْنُ اَلذَّبِيحَيْنِ يُرِيدُ بِذَلِكَ اَلْعَمَّ لِأَنَّ اَلْعَمَّ قَدْ سَمَّاهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَباً فِي قَوْلِهِ أَمْ كُنْتُمْ شُهَدٰاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ اَلْمَوْتُ إِذْ قٰالَ لِبَنِيهِ مٰا تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي قٰالُوا نَعْبُدُ إِلٰهَكَ وَ إِلٰهَ آبٰائِكَ إِبْرٰاهِيمَ وَ إِسْمٰاعِيلَ وَ إِسْحٰاقَ وَ كَانَ إِسْمَاعِيلُ عَمَّ يَعْقُوبَ فَسَمَّاهُ اَللَّهُ فِي هَذَا اَلْمَوْضِعِ أَباً وَ قَدْ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلْعَمُّ وَالِدٌ. فَعَلَى هَذَا اَلْأَصْلِ أَيْضاً يَطَّرِدُ قَوْلُ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنَا اِبْنُ اَلذَّبِيحَيْنِ أَحَدُهُمَا ذَبِيحٌ بِالْحَقِيقَةِ وَ اَلْآخَرُ ذَبِيحٌ بِالْمَجَازِ وَ اِسْتِحْقَاقُ اَلثَّوَابِ عَلَى اَلنِّيَّةِ وَ اَلتَّمَنِّي فَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ هُوَ اِبْنُ اَلذَّبِيحَيْنِ مِنْ وَجْهَيْنِ عَلَى مَا ذَكَرْنَاهُ وَ لِلذَّبْحِ اَلْعَظِيمِ وَجْهٌ آخَرُ.
زبان ترجمه:

الخصال / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۹۶

امام ششم فرمود؛گفتار پيغمبر كه من فرزند دو ذبيحم اين است كه عم را پدر نامند چون كه خداى عز و جل هم عم را پدر ناميد در قول خود شما حاضر نبوديد كه مرگ يعقوب در رسيد وقتى كه بپسران خود گفت بعد از من چه ميپرستيد؟گفتند ميپرستيم معبود تو و معبود پدرانت ابراهيم و اسماعيل و اسحق را(سورۀ بقره آيه 123)خدا اسماعيل را كه عم يعقوب است در اينجا پدر او ناميد و پيغمبر هم فرمود عم پدر است بنا بر اين فرمايش پيغمبر كه من پسر دو ذبيحم شامل اسماعيل و اسحق هم مى‌شود كه يكى از آنها ذبيح حقيقى است و ديگرى ذبيح مجازى باعتبار آرزوى ذبح و استحقاق ثواب بر آن بنا بر اين پيغمبر پسر دو ذبيح است بدو وجه چنانچه گفتيم. و براى ذبح عظيم وجه ديگر هم هست

divider

الخصال / ترجمه فهری ;  ج ۱  ص ۶۸

پيغمبر كه فرمود:من فرزند دو ذبيحم مقصودش از آن دو يكى عمويش بود زيرا خداى عز و جل عمو را پدر ناميده آنجا كه فرموده است(مگر شما حاضر بوديد هنگامى كه مرگ يعقوب فرا رسيد و بفرزندان خود گفت:پس از مرگ من كه را خواهيد پرستيد؟گفتند:خداى تو و خداى پدرانت ابراهيم و اسماعيل و اسحق هم چنان معبود ما خواهد بود)با اينكه اسماعيل عموى يعقوب بود خداوند در اين آيه پدرش خوانده است و پيغمبر نيز فرمود: عمو بجاى پدر است،بنا بر اين،معناى گفتۀ پيغمبر:كه من فرزند دو ذبيح هستم درست است كه يكى از آن دو،حقيقى بود و ديگرى مجازى يعنى چون آرزوى ذبيح شدن را كرد بواسطۀ همين نيست مستحق ثواب گرديد پس بنا بر آنچه گفته شد انا بن الذبيحين دو معنى دارد:(يكى آنكه دو ذبيح،اسماعيل و عبد اللّٰه باشد و ديگر آنكه مقصود از آن دو،اسماعيل و اسحق باشد بآن معنى كه گفته شد)و براى ذبح عظيم معناى ديگرى است كه

divider

الخصال / ترجمه مدرس گیلانی ;  ج ۱  ص ۴۷

امام صادق گفته:«اينكه پيامبر گفت من فرزند دو ذبيح هستم از آن جهت است كه خداى بزرگ عم را پدر گفت چنان كه در قرآن گفته:شما حاضر نبوديد كه مرگ يعقوب فرا رسيد هنگامى كه به فرزندان خود گفت پس از من چه مى‌پرستيد؟گفتند خداى تو و خداى پدرانت ابراهيم و اسماعيل و اسحاق را.مى‌بينيم كه خدا اسماعيل را كه عم يعقوب است پدر او ناميده است و پيامبر نيز گفت عم پدر است،بنا بر اين گفتۀ پيامبر من پسر دو ذبيح هستم شامل اسماعيل و اسحاق نيز مى‌شود كه يكى از آن دو ذبيح حقيقى‌ست و ديگرى ذبيح مجازى از جهت آرزوى ذبح كردن،مستحق ثواب بر آن شد پس پيامبر پسر دو ذبيح است به اين دو وجه.

divider