شناسه حدیث :  ۳۱۵۴۹۱

  |  

نشانی :  الخصال  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۸  

عنوان باب :   الجزء الأول باب الاثنين السنة سنتان

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام) ، امام صادق (علیه السلام)

حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ اَلنَّوْفَلِيِّ عَنِ اَلسَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: اَلسُّنَّةُ سُنَّتَانِ سُنَّةٌ فِي فَرِيضَةٍ اَلْأَخْذُ بِهَا هُدًى وَ تَرْكُهَا ضَلاَلَةٌ وَ سُنَّةٌ فِي غَيْرِ فَرِيضَةٍ اَلْأَخْذُ بِهَا فَضِيلَةٌ وَ تَرْكُهَا غَيْرُ خَطِيئَةٍ .
زبان ترجمه:

الخصال / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۸۸

امام اول فرمود سنت دوتاست،سنت در واجب كه پيروى آن هدايت و ترك آن گمراهى است و سنت در غير واجب كه پيروى آن فضيلت و ترك آن گناهى ندارد. شرح مقصود از سنت گفتار و كردار پيغمبر و معصوم است كه گاهى بيان و توضيح امورات واجب است و گاهى بيان امر مستحبى است كه ترك آن رواست.

divider

الخصال / ترجمه جعفری ;  ج ۱  ص ۸۱

54-امير المؤمنين(عليه السّلام)فرمود:سنّت دو سنّت است:سنّتى در واجب،كه پيروى از آن باعث هدايت و ترك آن باعث ضلالت مى‌شود و سنّتى در غير واجب،كه پيروى از آن فضيلت است و ترك آن گناه نيست.(سنّت يعنى روش‌ها و كارهايى كه از پيامبر به يادگار مانده كه گاهى در واجبات است كه بايد رعايت شود و گاهى در مستحبات است كه رعايت آن بهتر است،ولى واجب نيست.)

divider

الخصال / ترجمه فهری ;  ج ۱  ص ۵۶

54-امير المؤمنين(عليه السّلام)فرمود:رفتار و روش رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)دو قسم است يك راه و رسمى كه در واجبات داشت كه با آن راه رفتن باعث هدايت است و تركش موجب گمراهى است و روش ديگرش در غير واجب است كه با آن طريق رفتار كردن فضيلتى است ولى تركش گناه نيست.

divider

الخصال / ترجمه مدرس گیلانی ;  ج ۱  ص ۳۷

-امام على بن ابى طالب گفته:«سنت دو است،يكى در واجب كه پيروى از آن رهنمايى ست و رها دادن آن گمراهى،و ديگر غير واجب كه پيروى از آن فزونى‌ست و رها دادن آن گناهى ندارد».سنت گفتار و كردار پيامبر است و به قولى قول معصوم.

divider