شناسه حدیث :  ۳۱۵۴۱۵

  |  

نشانی :  الخصال  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۶  

عنوان باب :   الجزء الأول باب الواحد في من ظهرت صحته على سقمه فيعالج بشيء فمات

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنِ اَلنَّوْفَلِيِّ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: مَنْ ظَهَرَتْ صِحَّتُهُ عَلَى سُقْمِهِ فَيُعَالِجُ بِشَيْءٍ فَمَاتَ فَأَنَا إِلَى اَللَّهِ مِنْهُ بَرِيءٌ .
زبان ترجمه:

الخصال / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۷۶

امام ششم فرمود كسى كه در حال صحت مزاج خود را معالجه كند و بميرد من از او بخدا بيزارم.

divider

الخصال / ترجمه جعفری ;  ج ۱  ص ۴۵

91-اسماعيل بن ابى زياد از امام صادق(عليه السّلام)نقل مى‌كند كه فرمود:كسى كه تندرستى او بر بيماريش غلبه كند و در عين حال با چيزى خودش را معالجه نمايد و بميرد،من از او به خدا بى‌زارى مى‌جويم.(شرح:اشاره به ناپسندى مصرف بى‌جهت دارو است)

divider

الخصال / ترجمه فهری ;  ج ۱  ص ۳۰

91-امام صادق(عليه السّلام)فرمود:كسى كه تندرستى و توانائيش بيش از بيمارى و ناتوانى‌اش باشد و در اثر معالجه بچيزى بميرد من بسوى خداوند از او بيزارم.

divider

الخصال / ترجمه مدرس گیلانی ;  ج ۱  ص ۲۱

-امام صادق گفته:«كسى كه تندرست باشد و در حالت تندرستى خود را مداوا كند و بميرد من از چنين كسى بيزارم».

divider