شناسه حدیث :  ۳۱۵۰۲۵

  |  

نشانی :  الخرائج و الجرائح  ,  جلد۳  ,  صفحه۱۱۱۹  

عنوان باب :   الجزء الثالث الباب العشرون في علامات و مراتب نبينا و أوصيائه عليه و عليهم أفضل الصلاة و أتم السلام باب العلامات السارة الدالة على صاحب الزمان حجة الرحمن صلوات الله عليه ما دار فلك و ما سبح ملك

معصوم :   امام زمان (عجل الله تعالی فرجه)

وَ عَنِ اِبْنِ بَابَوَيْهِ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَتِّيلٍ حَدَّثَنِي عَمِّي جَعْفَرُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مَتِّيلٍ قَالَ : دَعَانِي أَبُو جَعْفَرٍ اَلْعَمْرِيُّ فَأَخْرَجَ إِلَيَّ ثُوَيْبَاتٍ مُعْلَمَةً وَ صُرَّةً فِيهَا دَرَاهِمُ. فَقَالَ يُحْتَاجُ أَنْ تَصِيرَ بِنَفْسِكَ إِلَى وَاسِطٍ فِي هَذَا اَلْوَقْتِ وَ تَدْفَعَ مَا دَفَعْتُهُ إِلَيْكَ إِلَى أَوَّلِ رَجُلٍ يَلْقَاكَ عِنْدَ صُعُودِكَ مِنَ اَلْمَرْكَبِ إِلَى اَلشَّطِّ بِوَاسِطٍ . قَالَ فَدَاخَلَنِي مِنْ ذَلِكَ غَمٌّ شَدِيدٌ فَقُلْتُ مِثْلِي يُرْسَلُ فِي مِثْلِ هَذَا اَلْأَمْرِ وَ يَحْمِلُ هَذَا اَلشَّيْءَ اَلْوَتِحَ قَالَ فَخَرَجْتُ إِلَى وَاسِطٍ وَ صَعِدْتُ مِنَ اَلْمَرْكَبِ فَأَوَّلُ رَجُلٍ تَلَقَّانِي سَأَلْتُهُ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ قَطَاةٍ اَلصَّيْدَلاَنِيِّ وَكِيلِ اَلْوَقْفِ بِوَاسِطٍ فَقَالَ أَنَا هُوَ مَنْ أَنْتَ قُلْتُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَتِّيلٍ . قَالَ فَعَرَفَنِي بِاسْمِي وَ سَلَّمَ عَلَيَّ وَ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ وَ تَعَانَقْنَا فَقُلْتُ لَهُ أَبُو جَعْفَرٍ اَلْعَمْرِيُّ يَقْرَأُ عَلَيْكَ اَلسَّلاَمَ وَ دَفَعَ إِلَيَّ اَلثُوَيْبَاتِ وَ هَذِهِ اَلصُّرَّةَ لِأُسَلِّمَهَا إِلَيْكَ فَقَالَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ فَإِنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ اَللَّهِ اَلْحَائِرِيَّ قَدْ مَاتَ وَ خَرَجْتُ لِأُصْلِحَ كَفَنَهُ فَحَلَّ اَلثِّيَابَ فَإِذَا هِيَ مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ مِنْ حِبَرٍ وَ ثِيَابٍ وَ كَافُورٍ وَ فِي اَلصُّرَّةِ كِرَى اَلْحَمَّالِينَ وَ اَلْحَفَّارِ. قَالَ فَشَيَّعْنَا جَنَازَتَهُ وَ اِنْصَرَفْتُ .
زبان ترجمه:

جلوههای اعجاز معصومین علیهم السلام ;  ج ۱  ص ۷۷۶

35-ابن بابويه از محمّد بن متيل نقل مى‌كند كه ابو جعفر عمرى (نائب حضرت) مرا خواند و به من لباسها و جامه‌هايى نقش‌دار و كيسه‌اى كه در آن درهمهايى بود داد و گفت: لازم است كه در اين وقت خودت را به «واسط‍‌» برسانى و به محض اينكه به «واسط‍‌» رسيدى در آن لحظه كه خواستى از مركب فرود آيى با شخصى برخورد خواهى نمود، آنچه را به تو دادم در اختيار او بگذار. ابن متيل مى‌گويد: از اين بابت بسيار ناراحت شدم و با خود گفتم: كسى مثل من بايد اين كار كوچك را انجام دهد و اين شىء حقير را به آنجا برساند. طبق دستور، به واسط‍‌ مسافرت نمودم و هنگام فرود آمدن از مركب نخستين كسى را كه ملاقات نمودم از او سراغ «حسن بن محمّد بن قطات» وكيل موقوفات واسط‍‌ را گرفتم. او گفت: من هستم، تو كيستى‌؟ گفتم: جعفر بن محمّد بن متيل. او هم مرا به نامم شناخت و بر من سلام كرد و من هم بر او سلام كردم و همديگر را در آغوش گرفته و معانقه كرديم، به او گفتم: ابو جعفر عمرى به تو سلام رسانيد و به من اين جامه‌ها و كيسۀ پول را داده تا به تو برسانم. او گفت: سپاس خداى را! محمّد بن عبد اللّٰه حائرى به رحمت خدا پيوست و براى اينكه وسائل تجهيز (كفن و دفن) او را فراهم سازم از خانه بيرون آمدم و آن جامه‌ها را كه مشاهده كرديم ديديم كه مورد نياز ما (كفن) است و در آن كيسه هم هزينۀ حمل‌كنندگان جنازه و گوركن است. ابن متيل مى‌گويد: جنازه‌اش را تشييع كرديم و من باز گشتم .

divider