شناسه حدیث :  ۳۱۴۹۳۵

  |  

نشانی :  الخرائج و الجرائح  ,  جلد۲  ,  صفحه۹۴۴  

عنوان باب :   الجزء الثاني الباب السابع عشر في الموازاة بين معجزات نبينا صلّى اللّه عليه و آله و معجزات أوصيائه عليهم السّلام و معجزات الأنبياء عليهم السّلام باب في أن معجزات النّبي صلّى اللّه عليه و آله و الأئمة من آله عليهم السّلام ليست ببدع فقد كان قبلهم للأنبياء عليهم السّلام و الأوصياء معجزات [فصل في مشابهة معجزات النبي و الأئمة عليهم السّلام من سبقهم من الأنبياء و غيرهم أصحاب الكهف]

معصوم :   امام کاظم (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

أَنَّ مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ دَعَا عَلِيَّ بْنَ إِسْمَاعِيلَ اِبْنَ أَخيِهِ فَقَالَ لَهُ إِنَّ اَلرَّشِيدَ هَارُونَ يَدْعُوكَ فَلاَ تَخْرُجْ إِلَيْهِ فَقَالَ أَنَا مُمْلِقٌ وَ عَلَيَّ دُيُونٌ فَقَالَ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَنَا أَقْضِيهَا وَ أَفْعَلُ بِكَ وَ أَصْنَعُ فَلَمْ يَلْتَفِتْ إِلَيْهِ وَ خَرَجَ مِنْ عِنْدِهِ فَدَعَاهُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ قَالَ لَهُ اِتَّقِ اَللَّهَ وَ لاَ تُوتِمْ أَوْلاَدِي وَ أَمَرَ لَهُ بِثَلاَثِمِائَةِ دِينَارٍ وَ أَرْبَعَةِ آلاَفِ دِرْهَمٍ فَلَمَّا خَرَجَ قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ اَللَّهِ لَيَسْعَيَنَّ فِي دَمِي فَقِيلَ لَهُ وَ أَنْتَ تَعْلَمُ هَذَا وَ تَصِلُهُ فَقَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ آبَائِهِ عَنْ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنَّ اَلرَّحِمَ إِذَا قُطِعَتْ فَوُصِلَتْ فَقُطِعَتْ قَطَعَهَا اَللَّهُ وَ إِنِّي أَرَدْتُ أَنْ أَصِلَهُ بَعْدَ قَطْعِهِ حَتَّى إِذَا قَطَعَنِي قَطَعَهُ اَللَّهُ وَ كَانَ كَذَلِكَ فَإِنَّهُ خَرَجَ إِلَى بَغْدَادَ وَ رَفَعَ إِلَى اَلْخَلِيفَةِ أَنَّ اَلْأَمْوَالَ تُحْمَلُ إِلَى مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ مِنَ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ فَإِنَّهُ اِشْتَرَى ضَيْعَةً بِثَلاَثِينَ أَلْفَ دِينَارٍ وَ أَحْضَرَهَا فَقَالَ صَاحِبُهَا لاَ آخُذُ إِلاَّ نَقْدَ كَذَا وَ كَذَا فَأَعْطَاهُ ذَلِكَ فَأَمَرَ لَهُ اَلرَّشِيدُ بِمِائَتَيْ أَلْفِ دِرْهَمٍ وَ سَبَّبُوهَا عَلَى اَلنَّوَاحِي فَدَعَا مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ أَنْ لاَ يَنْتَفِعَ مِنْهَا بِشَيْءٍ فَزَحَرَ عَلِيُّ بْنُ إِسْمَاعِيلَ زَحْرَةً خَرَجَتِ اَلْأَمْعَاءُ مَعَهَا فَسَقَطَتْ فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى رَدِّهَا فَجَاءَهُ اَلْمَالُ وَ هُوَ فِي اَلنَّزْعِ فَقَالَ مَا أَصْنَعُ بِهِ وَ أَنَا فِي اَلْمَوْتِ فَلَمْ يَنْتَفِعْ بِهِ وَ هَلَكَ .
زبان ترجمه:

جلوههای اعجاز معصومین علیهم السلام ;  ج ۱  ص ۶۵۰

امام موسى بن جعفر-عليه السّلام-على بن اسماعيل پسر برادرش را خواند و گفت: هارون الرشيد تو را خواسته است ولى نزد او نرو. على بن اسماعيل گفت: من مرد فقيرى هستم و قروضى دارم. امام-عليه السّلام-فرمود: من آنها را مى‌پردازم، ولى او توجهى به حضرت نكرد و از نزد حضرت خارج شد. باز امام موسى-عليه السّلام-او را خواند و به او گفت: از خدا بترس و اولادم را يتيم نكنى. و دستور داد به او سيصد دينار و چهار هزار درهم پول بدهند. اما وقتى كه او رفت، حضرت فرمود: مى‌رود تا در بارۀ خون من سعايت كند. به حضرت گفتند: اين را مى‌دانى و به او نيكى مى‌كنى‌؟! حضرت فرمود: پدرم از پدرش از رسول خدا-صلّى اللّٰه عليه و آله-نقل مى‌كرد وقتى كه صلۀ رحم قطع شد، بعد وصل شد، دوباره كسى كه آن را قطع كند، خداوند از او مى‌برّد. من بعد از قطع رحم، خواستم به او صله نمايم تا وقتى كه دوباره او قطع رحم كرد، خداوند هم از او ببرّد. همين گونه هم شد، او به سوى بغداد رفت و به خليفه گفت كه از شرق و غرب عالم اموالى به سوى «موسى بن جعفر» مى‌آيد و ملكى را به قيمت سى هزار دينار خريده و آن پولها را حاضر ساخته است. و صاحب ملك گفته است فقط‍‌ نقد مى‌گيرم، او همه را نقد داده است!!! هارون الرشيد دستور داد دويست هزار درهم به او بدهند و او را براى گرفتن ماليات به اطراف فرستاد. امام موسى بن جعفر-عليه السّلام-دعا كرد كه از آنها بهره نبرد، پس شكم على بن اسماعيل بريده شد و امعاء و احشائش بيرون آمد و نتوانستند آنها را برگردانند. آن اموال وقتى رسيد كه او در حال جان كندن بود، پس گفت: من با اينها چكار كنم در حالى كه در حال مردن هستم! لذا نتوانست از آنها استفاده كند و مرد .

divider