شناسه حدیث :  ۳۱۴۷۴۱

  |  

نشانی :  الخرائج و الجرائح  ,  جلد۲  ,  صفحه۷۷۱  

عنوان باب :   الجزء الثاني الباب الخامس عشر في الدلالات و البراهين على صحة إمامة الاثني عشر [إماما] عليهم السّلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، امام باقر (علیه السلام)

وَ مِنْهَا: مَا رُوِيَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ اَلصَّادِقَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَقُولُ : إِنَّ أَبِي مَرِضَ مَرَضاً شَدِيداً حَتَّى خِفْنَا عَلَيْهِ فَبَكَى بَعْضُ أَصْحَابِهِ عِنْدَ رَأْسِهِ فَنَظَرَ إِلَيْهِ وَ قَالَ إِنِّي لَسْتُ بِمَيِّتٍ مِنْ وَجَعِي هَذَا قَالَ فَبَرَأَ وَ مَكَثَ مَا شَاءَ اَللَّهُ مِنَ اَلسِّنِينَ فَبَيْنَا هُوَ صَحِيحٌ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ فَقَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي مَيِّتٌ يَوْمَ كَذَا فَمَاتَ فِي ذَلِكَ اَلْيَوْمِ .
زبان ترجمه:

جلوههای اعجاز معصومین علیهم السلام ;  ج ۱  ص ۵۴۳

58-ابو بصير روايت مى‌كند كه از امام صادق-عليه السّلام-شنيدم كه گفت: پدرم به سختى مريض شد تا اينكه بر او ترسيدم و يكى از يارانش بر بالينش آمد و گريست، حضرت به او نگاه كرد و فرمود: من با اين مرض نمى‌ميرم. گويد: حضرت خوب شد و سالها عمر كرد، ولى زمانى كه ظاهرا سالم بود و هيچ ترسى از ناحيۀ او نمى‌رفت، فرمود: اى فرزندم! من در فلان روز خواهم مرد و در همان روز هم وفات يافت .

divider